Venceremos, Venceremos
Καλησπέρα Πιτσιρίκο. Καταλαβαίνεις πιστεύω ότι για να σου στέλνω τέτοια ώρα, με έτρωγε ο κώλος μου να σου γράψω πολύ καιρό τώρα. Όπως και τόσοι άλλοι τώρα τελευταία, να τα χώσω κι εγώ στο σύστημα να ξεκαπνίσω.
Ξέρεις όμως τι συνειδητοποιώ;
Ότι όλοι όσοι σου γράφουμε βγάζουμε μια μοναξιά, του στυλ, έτσι όπως εγώ νοιώθω δεν νιώθει κανείς γύρω μου, σε αυτό που εγώ πιστεύω δεν βρίσκω άλλον ομοϊδεάτη, αυτό που βλέπω γύρω μου το βλέπω μόνο εγώ και γύρω μου όλοι τυφλοί.
Κάτσε ρε φίλε! Όσα χρόνια μπαίνω και διαβάζω τη σελίδα σου και άλλοι τελικά λένε αυτά που στο μυαλό μου συλλογιέμαι.
Και γενικώς διακρίνω μια επανάληψη και μια σύμπνοια απόψεων, μέσες – άκρες, σε πολλούς από τους αναγνώστες σου.
Μήπως τελικά είχε δίκιο ο Καστοριάδης που έλεγε ότι κανένα σύστημα δεν μας ώθησε στον ατομικισμό, παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός στην προσπάθεια του να ξεχωρίσει από τον περιβάλλον του; Mιας και όπως πίστευε, οι ρίζες του ατομικισμού εντοπίζονται στα κινήματα της δεκαετίας του ’60.
Σου προτείνω λοιπόν σε όλα αυτά τα ωραία που γράφεις στους φίλους του blog μέσα σε παρένθεση στο τέλος των mail τους, να τους λες πάνω απ´ όλα να μοιράζονται τις σκέψεις τους με τον δίπλα τους και τους γύρω τους, κι ας τους κοιτάζουν σαν μαλάκες λες και είναι Αρειανοί.
Γιατί, εάν δεν μιλήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ. Όσο δύσκολο και εάν είναι να αντέξεις τα τόσα χάπατα που ζουν ανάμεσα μας, που είναι δηλαδή, σκέψου ότι μεγάλωσα και ζω στην Κρήτη που μέχρι πρότινος ότι πιο πράσινο είχαμε ήταν οι πρασινοφρουροί, όταν βρεις κάποιον να μιλάτε την ίδια γλώσσα, θα είναι πιο σωτήριο ακόμα και από το αν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνήσει, που θα κυβερνήσει.
Γιατί και στις 26 του Γενάρη για μας δεν αλλάζουν και πολλά, θα συνεχίσουμε τις ζωές όπως και να ‘χει το πράμα, καλύτερα λοιπόν να το κάνουμε με ανθρώπους που καταλαβαινόμαστε κοντά μας και έχουμε να πούμε κάτι.
Γιατί με αυτούς θα είμαστε μαζί καθημερινά και όχι με τον Τσίπρα η όποιον άλλο.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα
δες θα φτιάχνουμε στιχάκια
να περπατάν σαν καβουράκια
πλάγια κι ακριβά τα χάδια
φως αχνό μες στα σκοτάδια
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ
στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ
Venceremos, Venceremos.
Υ.Γ. 1: Ωραία μαγκιά που όλοι σου γράφουν και κάτι σε υστερόγραφο, ας μην ξεφύγω απ´ τη μόδα λοιπόν. Σου στέλνω και δυο στιχάκια του Άσιμου γιατί έτσι μου ήρθε βραδιάτικα.
Υ.Γ. 2: Να γράφεις σε όλους τους φίλους που παραπονιούνται ότι οι γέροι τους φοβούνται και ανησυχούν που τα παιδιά τους θα ψηφίσουν ριζοσπαστικά χωρίς να φοβούνται για το μέλλον τους, να τους απαντούν: ότι εάν τα παιδιά τους από παιδιά ήταν πιο συντηρητικοί και συστημικοί και από τον Καραμανλή τον ίδιο (τον μακαρίτη) θα τα έδιναν για υιοθεσία. Γι αυτό να κόψουν την μαλακία που χτυπάει στα γεράματα.
Όσα σου γράφω και προτείνω, πάντα με σεβασμό στο γαμάτο blog που έχεις φτιάξει.
Γιώργος
(Αγαπητέ Γιώργο, τα έγραψες εσύ, οπότε θα τα διαβάσουν όλοι οι αναγνώστες και δεν χρειάζεται να τα γράψω εγώ. Δεν νομίζω ότι όλοι όσοι γράφουν βγάζουν μοναξιά ή ατομικισμό. Εγώ βλέπω μια επιθυμία για το κοινό καλό, ακόμα κι αν δεν ξέρουμε πώς να το κάνουμε αυτό. Τουλάχιστον μας απασχολεί, όμως. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.