Το νέο έργο της Λένας Κιτσοπούλου στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν

Θέατρο ΤέχνηςΧτες το βράδυ, πήγα με την Α. και την Μ. στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στην Πλάκα, και είδαμε το νέο έργο της Λένας Κιτσοπούλου, το οποίο έχει ένα μεγάλο τίτλο, οπότε θα το πω «Η ανουσιότητα του να ζεις». Ήμουν κάπως κουρασμένος -είμαι σε μεγάλη κόπωση το τελευταίο διάστημα- αλλά στο θέατρο μου πέρασαν όλα. Γιατρεύει το θέατρο.

Λένα ΚιτσοπούλουΤο νέο έργο της Κιτσοπούλου -το οποίο σκηνοθετεί η ίδια, και στο οποίο παίζει μαζί με τον Γιάννη Κότσιφα- είναι καταπληκτικό. Τουλάχιστον εμένα μου φάνηκε καταπληκτικό. Μου αρέσει που η Α. και η Μ. είχαν μια ανησυχία πριν την παράσταση για το πώς θα είναι.

Το έργο ασχολείται με όλες αυτές τις ανοησίες και τις κοινοτοπίες που λέμε καθημερινά, για να μην ξεφύγουμε από τον μικροαστισμό που μας έχει ποτίσει από την κορυφή ως τα νύχια.

Η Κιτσοπούλου και ο Κότσιφας είναι δυο φίλοι που κάθονται σε έναν καναπέ και λένε όλες αυτές τις παπαριές που λέμε με τους φίλους μας, νομίζοντας πως λέμε πολύ σπουδαία πράγματα, ενώ στην πραγματικότητα λέμε ένα κάρο μαλακίες, για να μην πούμε αυτά που μας αφορούν και μας καίνε.

Είναι πάρα πολύ αστείο να ακούς τους δυο ηθοποιούς να λένε αυτά που λες εσύ με τους φίλους σου.

Επίσης, είναι και κάπως τραγικό, αλλά πολύ τραγικό έχει πέσει ολούθε, οπότε θα μείνω στο αστείο.

Η Λένα Κιτσοπούλου και ο Γιάννης Κότσιφας είναι απολαυστικοί. Με δυο λάπτοπ, δυο κινητά, ένα καναπέ και ένα τραπεζάκι, κάνουν σμπαράλια όλο τον μικροαστισμό μας.

Στο μονόλογο της Λένας Κιτσοπούλου ένιωσα όλα τα συναισθήματα αλλά, βασικά, κόντεψα να κατουρηθώ από τα γέλια. Ήταν τόσο καλή και τόσο δυνατή, που σκέφτηκα πως πρέπει να γράψει και να παίξει η ίδια ένα μονόλογο. Αν την γνωρίζει κάποιος, ας της το πει. Θα αφήσει εποχή.

Ο Γιάννης Κότσιφας παίζει με όλο του το σώμα, και το χορευτικό του στο τέλος ήταν ψυχοθεραπευτικό. Θα το κάνω κι εγώ. Με την ευκαιρία, επειδή με ρώτησε η Μ. «πού τον ξέρουμε αυτόν», να της πω από εδώ -γιατί δουλεύει σαν το σκυλί και δεν τα πολυλέμε τώρα τελευταία- πως σίγουρα τον είδαμε στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου που ανέβασε ο Καραθάνος στο Εθνικό.

Η «υπόκλιση» σε αργή κίνηση είναι εκτελεσμένη τέλεια από τους δυο ηθοποιούς και το κοινό τρελαίνεται. Μου αρέσει πολύ το slow motion στο θέατρο. Το έχω δει και άλλες φορές αλλά η Κιτσοπούλου και ο Κότσιφας το έκαναν άψογα.

Το έργο της Κιτσοπούλου είναι γαμάτο, η παράσταση είναι γαμάτη, οι δυο ηθοποιοί είναι γαμάτοι, ενώ, για κάποιο λόγο που δεν ξέρω, αισθάνεσαι κι εσύ γαμάτος που βλέπεις τα χάλια σου στην σκηνή.

Δείτε αυτή τη γαμάτη παράσταση.

Η παράσταση «Μια μέρα, όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα από τα χιλιάδες διαμερίσματα της Αθήνας, αυτά με τα κουφώματα ασφαλείας και τους βολικούς καναπέδες τους, σε κατάσταση αμόκ. Ή η ανουσιότητα του να ζεις.» θα παίζεται μέχρι τις 6 Απριλίου στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (Φρυνίχου 14, Πλάκα)

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Παρασκευή 9.15 μ.μ., Σάββατο-Κυριακή 9.30 μ.μ., Δευτέρα 8.00 μ.μ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.