Σαν τα ποντίκια

Πιτσιρίκο, γέλασα πολύ με το σχόλιό σου για τους μεταλλωρύχους που “θέλουν διακαώς να ζουν σαν αρουραίοι μέσα σε τρύπες”. Μου φαίνεται τρελό ότι σε όλους αυτούς δεν τους καίγεται κ-α-ρ-φ-ί για το περιβάλλον που θα καταστρέψουν και έχουν το θράσος να διαδηλώνουν κιόλας στην Αθήνα!

Κι από την άλλη, συνειδητοποιώ και πόσοι άλλοι δουλεύουν σαν τα ποντίκια σε υπόγεια, π.χ. οι κοπέλες καλλυντικών self service στα Hondos περνούν καθημερινά 8 ώρες της ζωής τους σε υπόγειο, κι ας γράφει στο ασανσέρ “κάτω αίθουσα”- γιατί βλέπεις στο ισόγειο είναι οι πολύ ακριβές μάρκες και άρα “άλλης κατηγορίας” πελάτες και υπάλληλοι.

Και να σκεφτείς ότι, παλιά που τις έβλεπα, το θεωρούσα και “λαμπερό”. επάγγελμα, χαμογελαστές, μακιγιαρισμένες, και δεν συνειδητοποιούσα ότι δεν βλέπουν ούτε ήλιο,ούτε ουρανό· μόνο ηλεκτρικές λάμπες και τοίχους γύρω-γύρω.

Όπως και τα παιδιά στα Jumbo. Οκτώ ώρες μέσα σε ντουβάρια, παράθυρο ούτε για δείγμα. Έξω να είναι χαρά θεού, και εκείνα να μην βλέπουν φως, μόνο λάμπες. Ούτε αέρα να αισθάνονται.

Ποιος απάνθρωπος έχτισε αυτά τα ντουβάρια, πόση αναισθησία πρέπει να είχε για να θέλει να στεγανοποιεί έτσι τους ανθρώπους;

Θυμάμαι τα γραφεία διευθυντών από την άλλη (σε άλλες δουλειές) γωνιακά, ευάερα, ευήλια και γύρω γύρω τζαμαρίες.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου

Α.

(Αγαπητή φίλη, οι εργασιακοί χώροι που δεν σου επιτρέπουν να δεις έξω είναι σοφά φτιαγμένοι. Οι εργαζόμενοι ξεχνούν πως υπάρχει ζωή και δουλεύουν σαν σκλάβοι. Και οι περισσότεροι είναι και χαρούμενοι που έχουν μια δουλειά που τους τρώει τα νιάτα τους. Τα νιάτα που περνούν και δεν θα ξαναρθούν. Τι κρίμα. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.