Το νόστιμον ήμαρ και άλλες Ιστορίες με αγρίους
Καλημέρα από τα Χανιά,
Δεν μπορώ να σε αποκαλέσω φίλο -σε αντίθεση με πολλούς άλλους που γράφουν στο blog σου- διότι θεωρώ ότι η φιλία είναι κάτι ιδιαίτερο, ιερό και ισόβιο (όταν πραγματοποιηθεί).
Έζησα και εργάσθηκα (οικονομολόγος) 35 χρόνια στη Σουηδία πριν επιστρέψω -πριν 10 χρόνια- στην Ελλάδα. Πρώτα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Σαλονίκη και μετά αποφάσισα να μετακομίσω στα πανέμορφα Χανιά. Εδώ ασχολούμαι με τον Τουρισμό (ξεναγός).
Παρότι σε διαβάζω χρόνια, δεν αισθάνθηκα μέχρι τώρα την ανάγκη να σου γράψω κάτι.
Σήμερα το κάνω για ένα και μοναδικό λόγο. Η σκέψη μου αφορά τα διάφορα post που στέλνουν συμπατριώτες που μετανάστευσαν πρόσφατα.
Είμαι ο τελευταίος που θα έδινα συμβουλές. Δεν είναι του χαρακτήρα μου. Επειδή, όμως, τα περισσότερα post των απόδημων χαρακτηρίζονται από πίκρα -γι’ αυτό που άφησαν και σ΄αυτό που πήγαν-, θα τους έλεγα ότι βιάσθηκαν να πάρουν την απόφαση να φύγουν.
Επίγειοι Παράδεισοι δεν υπάρχουν. Τουλάχιστον στην (σκληρή) πραγματικότητα. Μόνο στην φαντασία μας.
Όλες οι αποφάσεις μας έχουν και αντίδωρο.
Αν το πάλευαν σκληρά, πολλοί από αυτούς θα είχαν μείνει στην Ελλάδα και θα ζούσανε ανάμεσα και φίλους και συγγενείς, θα μιλάγανε τη γλώσσα τους και θα χαίρονταν το ΜΟΝΑΔΙΚΟ Ελληνικό κλίμα.
Αυτό το κλίμα που ήτανε η κυριότερη αιτία του δικού μου επαναπατρισμού ύστερα από διακοπή μιας απόλυτα πετυχημένης καριέρας στη Σουηδία.
Και ΝΑΙ, στην Ελλάδα της κρίσης, όποιος θέλει βρίσκει απασχόληση. Με κάποιους συμβιβασμούς, βέβαια, αλλά ΠΑΝΤΑ βρίσκει.
Η απόφαση μου –στα ήντα μου- να “ξεχάσω” τα του πετυχημένου οικονομολόγου της Σουηδίας, να διαβάσω αρκετά πράγματα σχετικά με την Ιστορία της Κρήτης, και να ασχοληθώ με τον τουρισμό, αυτό δείχνει.
Κλείνοντας Πιτσιρίκο -και σε αντίθεση μάλλον με τα όσα εσύ πιστεύεις-, σου προωθώ ένα E-mail που έστειλα χθες, Σάββατο 23 Μαΐου 2015, στις επαφές μου:
“…..Δεδομένου ότι:
1) Δεν ονομάζομαι Αλαφούζος, Μπόμπολας, Ψυχάρης, Βαρδινογιάννης κλπ φυντάνια του Ελληνικού μπαξέ, και δεν ανήκω στις διαπλεκούμενες “γλάστρες τους”.
2) Δεν έχω καταθέσεις σε Ελβετίες, Λουξεμβούργα, Λιχτενστάιν και άλλα δημοκρατικότατα «πλυντήρια» θεόμαυρου δημόσιου και ιδιωτικού υπεξαιρεμένου χρήματος. Και…
3) Δεν πάσχω από τρομολαγνεία.
ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ να ακούσω τον “πιτσιρικά” σήμερα (για, περίπου, 43 λεπτά της ώρας).
Συμπέρασμα; ΕΝΑΝΤΙΑ σε όλες τις Κασσάνδρες (του εξωτερικού ΑΛΛΑ κυρίως του εσωτερικού) θεωρώ ότι όντως το παλεύει για μία δικαιότερη Ελλάδα. Δικαιότερη κυρίως προς τον απλό κόσμο των εργαζόμενων, των μικρομεσαίων και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, των ασθενών, των διψασμένων για σωστή εκπαίδευση νιάτων, των διψασμένων για δικαιότερη απόδοση δικαιοσύνης, των άνεργων και των απόστρατων της ζωής.
Θα τα καταφέρει ή μας δουλεύει και αυτός;
Κυριακή κοντή γιορτή. Έχει καιρό περίπου 1,5 μήνα ακόμη μπροστά του για να αντιμετωπίσει το αμείλικτο il momento della verita.
Γιάννης
Υ.Γ. Δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ!!
(Αγαπητέ Γιάννη, κι εγώ πιστεύω πως η λύση δεν είναι να φύγει κάποιος από την Ελλάδα. Από την άλλη, καταλαβαίνω απόλυτα αυτούς που φεύγουν. Νομίζω πως, αν ήμουν 20 χρονών, θα έφευγα. Δεν έγραψα πως ο Τσίπρας δεν το παλεύει. Αλλά Προκόπης Παυλόπουλος, Γιάννης Πανούσης, Λάμπης Ταγματάρχης -και άλλες επιλογές προσώπων γύρω από τον Τσίπρα- με κάνουν να πιστεύω πως ο Τσίπρας είναι συστημικός. Ίσως και χωρίς να το καταλαβαίνει. Σε κάθε περίπτωση, απομακρύνθηκε πάρα πολύ από όσα έλεγε πριν από τις εκλογές. Και δεν μπορώ να τον ακούω άλλο να μιλάει εναντίον των ολιγαρχών -έτσι γενικά- αλλά η κυβέρνησή του να μην κάνει τίποτα για να βάλει τους ολιγάρχες στη θέση τους. Και ο Κώστας Καραμανλής μιλούσε εναντίον των ολιγαρχών αλλά το μόνο που έκανε, ως πρωθυπουργός, ήταν να τους κάνει ακόμα πιο ισχυρούς. Όχι λόγια λοιπόν, αλλά πράξεις. Από λόγια χορτάσαμε. Δεν είναι θέμα του Τσίπρα να τα καταφέρει αλλά όλων μας. Αλλά η κρυφή διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση -επί μήνες- πάγωσε τους πολίτες. Οι τέσσερις πρώτοι μήνες της κυβέρνησης θα μπορούσαν να έχουν επιφέρει μεγάλες αλλαγές στην ελληνική κοινωνία -δεν είναι όλα εξαρτώμενα από τη συμφωνία με τους εταίρους- αλλά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξαν να περάσουν αυτούς τους τέσσερις μήνες στα κανάλια των ολιγαρχών που κατηγορούν. Θλιβεροί. Και ανόητοι. Εγώ τους έδωσα πίστωση χρόνου και δεν τους έκρινα σκληρά αλλά αυτό τελείωσε. Με ενδιαφέρει η χώρα, με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι πρώην πασόκοι που ξαφνικά -μετά από χρόνια μάσας- την είδαν αριστεροί αλλά μόνο στα λόγια. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.