Αν δεν ανήκεις στον εαυτό σου, ανήκεις στους άλλους

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Δε ντρεπόμαστε να επιχαίρουν οι δεξιοί για την ήττα του Τσίπρα, να τρέχουν τα σ-τ-αυράκια να προετοιμάσουν μια καινούρια δήθεν τάχα μου πραξικοπηματική κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, να λένε οι μανάδες δεν είναι καιροί για ήρωες μπροστά στα παιδιά τους, να ανέχονται οι αριστεροί να σέρνονται ως αρνιά στη σφαγή και ως Ιούδες στον απαγχονισμό;

Να λένε ψέμματα όλοι μαζί για να πουλήσουν τα απούλητα κι εμείς να σφαζόμαστε απ’ τη μια σαν τα σκυλιά και να παρακαλάμε γονυπετείς για να διατηρήσουμε τι; Ποιο κεκτημένο; Την ομαλότητα; Το επίπεδο διαβίωσης; Την ασφάλεια των συνόρων;

Έξι χρόνια σε αναταραχή με ΟΛΕΣ τις πιθανές κυβερνήσεις, έρμαια των αγορών και των τζογαδόρων, με 50% νεανική ανεργία και 3.9 εκατ. ανθρώπους στην Ελλάδα στο όριο της φτώχειας;

Με τον μέσο εργαζόμενο να δίνει 43.3 % του μισθού του σε φόρους έχοντας δυο παιδιά;

Με τις πολυεθνικές και τους ομίλους να σουλατσάρουν αφορολόγητοι, μειώνοντας τα κόστη τους, απολύοντας κόσμο;

Κι αν είναι καλύτερα στην Κίνα, να τα μαζεύουν και να φεύγουν αφού τους δώσουμε γη και ύδωρ, γιατί γίναμε ανταγωνιστικοί, δεν έχουμε συμβάσεις, με 400 ε το μήνα είμαστε, αλλά κι αυτά πολλά είναι, η Κίνα είναι πιο φτηνή, bad luck!

Να κλείνουν οι μικρές επιχειρήσεις, πού να ανταγωνιστούν τα μεγαθήρια;

Με τη ντόπια βιοτεχνία και βιομηχανία εξοντωμένη;

Με διαρκή μετάγγιση στις τράπεζες που δεν δίνουν φράγκο στην ανάπτυξη, απειλούν με κατασχέσεις κι έχουν στεγνώσει τους πάντες στα πλαίσια πάντα ενός χρήματος εικονικού;

Με δισεκατομμύρια σε μίζενς κάθε είδους και όπλα ντεμοντέ από τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα αμερικάνικα στοκατζίδικα;

Να στέλνουν εδώ τους πρόσφυγες σ’ αυτήν την απάνθρωπη αποθήκη για να μην τους πάρουν στα σπίτια τους, στους αγρούς τους με τις αγελάδες και τις τουλίπες, οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι, αφού κάνουν τους πολέμους τους, ελέγχουν τις αποικίες τους και βγάζουν τα λεφτά τους; Αυτά τα κεκτημένα;

Και τώρα πάμε εκεί στα γόνατα, εξαθλιωμένοι μετά από έξι χρόνια ανηλεούς αφαίμαξης που πληρώνουμε τους υπεραιωνόβιους τόκους τους, και μας λένε τεμπέληδες και κλέφτες και απατεώνες και ότι στερούμε από το μέσο Ευρωπαίο το ψωμί που το βγάζει υπερτριπλάσιο απ’ τους τόκους για να μη λείψει το λουκάνικο απ΄το γερμανικό παιδάκι -κι ας του λείπει ούτως ή άλλως κι εκείνου γιατί κι εκεί οι λίγοι, οι συγκεκριμένοι τρώνε τα λουκάνικα- και το δικό μας το παιδάκι θα αγοράζει με 23% Φ.Π.Α. το γάλα, πάμε λοιπόν και είναι δυσαρεστημένοι, δεν αισθάνονται happy, κάτι τους προβληματίζει ακόμα, αφού έχουμε στείλει 47 επονείδιστες σελίδες και ζητάνε να πεθάνει και το τελευταίο προπύργιο αυτής της οικονομίας ο τουρισμός, ούτε υπηρεσίες για τη χώρα των υπηρεσιών, και μαζί του και οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες γιατί έχουν κι άλλοι να κάνουν δουλίτσες εδώ μέσα, κι άλλη εσωτερική υποτίμηση, ΦΠΑ σε είδη πρώτης ανάγκης, ΕΝΦΙΑ μέχρι το τέλος του κόσμου και ιδιωτικοποιήσεις, βέβαια, πρωτίστως λες και θα έρθει η ξένη επιχείρηση και θα σου πει: τι ωραία! φτηνό ρεύμα για όλους και θα κρατήσουμε και όλους τους υπαλλήλους για σουβενίρ!

Εμείς δεν έχουμε ιδέα από τραστ και πλαφόν προς τα πάνω, ποιος είπε ότι πέφτει η ποιότητα των υπηρεσιών και εν πάση περιπτώσει χεστήκαμε για τον υδροφόρο σας ορίζοντα, την αρκούδα σας και τη μονάχους μονάχους.

Κι επειδή σας αρέσει ο τζόγος και μας στείλατε οικονομολόγους λάτρεις των παιγνίων, αφορολόγητος ο τζόγος, τα φρουτάκια, να ονειρεύεται ο φτωχός Πάρις Χίλτον όσο πλουτίζει ελεύθερα κάποιος κύριος Μελισσανίδης και οι ανάλογοί του, ντόπιοι και διεθνείς.

Και για το χρέος βλέπουμε, δε βγαίνει, αλλά βλέπουμε, γιατί προτρέχετε, βρε αδελφέ;

Και όλα αυτά γιατί δεν είναι αρκετά αναπτυξιακό το μοντέλο όπως το προηγούμενο, που μας ανέπτυξε κανονικά, τόσο που δεν χωράμε καν σε αυτή τη χώρα και λέμε όλοι να φύγουμε κι όποιον πάρει ο Χάρος.

Αν φύγουμε κάποιοι πάντως από εδώ, δεν θα είναι από φτώχεια, θα είναι για αυτό που είναι πια οι Έλληνες:

Μια διαρκώς αναρριχώμενη, δαιδαλώδης, ωκεάνια ξεφτίλα. Που προσκυνά ήρωες, αλλά καταλαβαίνει το ραγιά, θυμάται το “όχι” αλλά μιλιά για το Μεταξά, ντύνεται ναυτάκι στας εθνικάς εορτάς για να κρυφοθαυμάζει τους εφοπλιστάς κι όλους τους μάγκες που βγάλαν χρήμα από τα όπλα, το λαθρεμπόριο, τα ναρκωτικά και το φιλιπινέζο μούτσο, γιατί εμείς είμαστε και Χριστιανοί και φταίμε, φταίμε που μαζί τα φάγαμε, που δεν κάνουμε start up όπως οι ξύπνιοι, μπίζνες όπως τα λαμόγια, φταίμε που βασανίζουμε τους καημένους τους Ευρωπαίους που είναι κύριοι και έχουν πολιτισμό, γιατί εμείς είμαστε απολίτιστοι, ποια παράδοση, παραδόθηκε εδώ και χρόνια.

Κι εδώ που τα λέμε, έτσι που αδειάσαμε από οποιοδήποτε εθνικό, κοινωνικό, ατομικό, ηθικό και αισθητικό περιεχόμενο δεν μου κάνει καμία εντύπωση που είμαστε εθελοϋπόδουλοι.

Κάπου πρέπει να ανήκεις. Αν δεν ανήκεις στον εαυτό σου, ανήκεις στους άλλους. Αυτό βέβαια λέγεται και αλλιώς.

Ο τίτλος είναι εθνικές πουτάνες

Ιωάννα

Υ.Γ. Καμία κυβέρνηση δεν πρέπει να υπογράψει αυτό το αίσχος, ούτε και έπρεπε να έχει υπογράψει τα προηγούμενα. Κι επειδή πάντα διατηρώ επαφές με φίλους του νεοφιλελευθερισμού, δεν υπάρχει άλλο επιχείρημα περί οικονομίας στα χέρια τους μετά απ’ όλ’ αυτά πλην του “αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ γι αυτό σκάσε και κολύμπα καθότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό” και άλλες παροιμίες του σοφού μας λαού της επαγγελίας.

(Αγαπητή φίλη, είστε χείμαρρος. Θα ήθελα να ήμασταν ζευγάρι και να καθαρίζατε εσείς για μένα. Εγώ θα καθόμουν και θα απολάμβανα να τους τρέπετε όλους σε φυγή. Υποκλίνομαι. Τα γράψατε άψογα. Συγγνώμη που δεν έβαλα τον τίτλο που θέλατε. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.