Μήπως μου έχει στρίψει;
Αγαπητέ πιτσιρίκο, είπα να σου γράψω και εγώ να σου πω τον “πόνο” μου, μια και έχει γίνει της μόδας τελευταία. Καταρχήν να σου πω τι έχω καταλάβει εγώ με το φτωχό μου το μυαλό:
Η ατελέσφορη προσπάθεια να εξυπηρετήσουμε ένα τεράστιο χρέος είναι ο λόγος που:
Α) Παρακαλάμε για καινούργια δάνεια, μια και όλα τα λεφτά από τα καινούρια δάνεια, όπως τα παίρνουμε, τους τα ξαναδίνουμε πίσω, για να πληρώσουμε δόσεις και τόκους τον παλιών, και για να τα πάρουμε να πέφτουμε κάθε φορά στα τέσσερα.
Β) Κόβουμε λεφτά από όπου μπορούμε, φόρους, υγεί , παιδεία, πρόνοια, μισθούς, συντάξεις -και έχουμε στεγνώσει την πραγματική οικονομία από ρευστό- και τα δίνουμε στους δανειστές. Εδώ και σχεδόν ένα χρόνο, εξυπηρετούμε το χρέος αποκλειστικά με ελληνικά λεφτά, αλλά και πριν, επειδή δεν έφταναν τα καινούρια δανεικά να πληρώσουμε τα παλιά, τσοντάραμε και με ό,τι μαζεύαμε από τις περικοπές. Και το περίεργο είναι ότι το χρέος, παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει να αυξάνει.
Γ) Ξεπουλάμε δημόσια περιουσία κοψοχρονιά και τα λεφτά πάλι πάνε στο χρέος (δες ΤΑΙΠΕΔ) με τη λογική “θα μας πουλήσετε την αγελάδα, και μετά θα αγοράζετε από εμάς το γάλα”.
Άρα, το πρώτο και βασικό ερώτημα είναι τι κάνω με το χρέος.
Και εδώ αρχίζει το παράξενο. Ούτε το 1% του δημοσίου λόγου (ΜΜΕ κτλ) δεν ασχολείται με το τι θα κάνουμε με χρέος , δηλαδή με την ουσία του προβλήματος.
Και έχω αρχίσει να απορώ, εμένα μου έχει στρίψει, όλοι αυτοί (δημοσιογράφοι, αναλυτές, οικονομολόγοι, καθηγητές, πολιτικοί κτλ) ασχολούνται με πίπες μάλλινες…
Η κρίσιμη ερώτηση λοιπόν είναι, τι μπορώ να κάνω με το χρέος;
Από ό,τι καταλαβαίνω, δυο δρόμοι υπάρχουν:
1) Συνεχίζω να το πληρώνω, οπότε σχεδόν νομοτελειακά κάνω τα Α,Β,Γ. Εντάξει, παίζει, άμα είμαι αριστερός, να πάρω και κάνα φράγκο από τους πλούσιους, και να το δώσω στους δανειστές αντί να τα παίρνω συνέχεια από τους φτωχούς, άλλα δεν είναι αυτός ακριβώς ο ορισμός της αναδιανομής του πλούτου, σωστά;
2) Σταματάω να πληρώνω το χρέος, και χρησιμοποιώ τα εργαλεία που μου δίνει το διεθνές δίκαιο, ο ΟΗΕ κτλ , για να δω πόσο από αυτό μπορώ να διαγράψω.
Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά μίλαγε, και σωστά κατ εμέ, για διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους, τώρα η κυβέρνηση μιλάει για αναδιάρθρωση, δηλαδή να μειώσει το πόσο που δίνουμε τώρα για δόση, μειώνοντας λίγο τα επιτόκια και αυξάνοντας την περίοδο αποπληρωμής.
Θα κάνει δηλαδή το χρέος βιώσιμο σήμερα, στέλνοντας ένα μέρος του να το πληρώσουν τα τετρασέγκονα μας. Μιλάμε δηλαδή για το όνειρο του κάθε δανειστή που είναι να σε έχει να πληρώνεις τόκους μέχρι να σβήσει ο Ήλιος.
Όλο και περισσότερος κόσμος, καταλαβαίνοντας ποια τι κοράκια είναι οι εταίροι μας και για ποιους δουλεύουν, αρχίζουν να κλίνουν υπέρ του 2 και να μιλάνε για ρήξη με τους δανειστές.
Αλλά από τις κουβέντες που κάνω, βλέπω ότι πολλοί από αυτούς που επιθυμούν ρήξη συνεχίζουν να έχουν αυταπάτες -όπως πχ ότι μπορούμε να πάρουμε δανεικά χωρίς μνημόνια-και μιλούν για ρήξη εντός του ευρώ.
Αν έχω καταλάβει καλά και δεν μου έχει στρίψει , πιθανότητα που δεν έχω αποκλείσει εντελώς.
Αν ντε και καλά θέλουμε ευρώ, το ευρώ πάει πακέτο με μνημόνια, λιτότητα και κυρίως απώλεια εθνικής κυριαρχίας.
Αν θέλουμε ρήξη και διαγραφή χρέους, αυτό συνεπάγεται αυτόματα και εθνικό νόμισμα, όχι γιατί μπορούν να μας βγάλουν από το ευρώ, αλλά γιατί, αφού δεν τους ξοφλάμε τα παλιά δεν θα μας δώσουν καινούρια δανεικά, και το ευρώ το παίρνουμε δανεικό από την ΕΚΤ.
Συνεπάγεται ακόμα και μια σειρά από μέτρα απαραίτητα για να θωρακίσεις την οικονομία σου και να την ξαναβάλεις σε τροχιά να παράγει … εθνικοποίηση της ΤτΕ, εθνικοποίηση και εκκαθάριση τον τραπεζών, ώστε να σβηστούν τα χρέη προς αυτές, έλεγχος κίνησης κεφαλαίων για να μην φύγουν τα ευρώ από τη χώρα, ώστε να τα μαζέψεις και να δημιουργήσεις ένα συναλλαγματικό απόθεμα από όπου θα πληρώνεις τις ανελαστικές σου εισαγωγές, περιορισμό στις εισαγωγές κτλ, αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα και δεν είναι επί του παρόντος )
Όσο λοιπόν δεν ακούω να γίνεται κουβέντα για το θέμα και να ενημερωθεί ο κόσμος για τις εναλλακτικές, ώστε να είναι σε θέση να πάρει αποφάσεις, δεν ελπίζω ότι θα βελτιωθεί το χάλι μα. Και αυτά για την πρώτη φορά αριστερά τα ακούω βερεσέ. Άλλωστε, αριστερό δεν σε κάνουν τα λογία σου, σε κάνουν οι πράξεις σου, και με το ΣΥΡΙΖΑ, ” νερό , νερό, και κολοκύθι τίποτα…”, που έλεγε και ένας μπάρμπας τότε στις πλατείες.
Βέβαια, για να πω και του στραβού τι δίκιο, προσωπικά αισθάνομαι ότι έχω κάνει απόσβεση για την ψήφο μου στο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο βασικός λόγος ήταν να φύγουν οι άλλοι -οι οποίοι με χαρά έσφαζαν νήπια και καμάρωναν κιόλας- και πήρα και μπόνους το πόρισμα της επιτροπής της βουλής για το χρέος, που αποτελεί εργαλείο για όποιον είναι διατεθειμένος να το χρησιμοποιήσει.
Άρα, καλά πήγαμε, μην είμαστε και πλεονέκτες.
Αυτά είχα να σου πω.
Σε χαιρετώ, και καλά μας κουράγια.
Μανώλης
Υ.Γ. Σε περίπτωση που τελικά μου έχει στρίψει , έχεις καμιά θεραπεία υπ όψιν σου;
(Αγαπητέ φίλε, η Ελλάδα έγινε αποικία χρέους. Δια του χρέους ελέγχεται απόλυτα η χώρα. Οπότε, γιατί να μιλούν για το χρέος τα χρεοκοπημένα και παράνομα κανάλια των χρεοκοπημένων ολιγαρχών; Χωρίς το χρέος, αυτοί δεν υπάρχουν. Όσο για το τι έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αφήστε το γιατί έχει γίνει ανέκδοτο πια το τι έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατρός δεν είμαι αλλά θα σας πω τι είπε σε εμένα ο γιατρός πριν από μερικούς μήνες: “Γράψε τα όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι”. Εντάξει, αλλιώς μου το είπε, αλλά καταλαβαίνετε. Διαχρονική συνταγή υγείας. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.