Υπάρχει κι αυτή η Ελλάδα!
Καλησπέρα Πιτσιρίκο,
διαβάζοντας τα τελευταία σου άρθρα – π.χ. το “Καλά να περάσετε”– βλέπω ότι βγάζεις αρκετή πίκρα κι άλλη τόση απογοήτευση. Λογικό είναι, ειδικά με τόση βλακεία που κυκλοφορεί γύρω μας.
Όμως, δεν είναι όλα μαύρα σε αυτή τη χώρα. Υπάρχουν άνθρωποι που κινούνται, υπάρχουν δομές που δραστηριοποιούνται, υπάρχουν πράγματα που γίνονται, που ίσως και να είναι πιο σημαντικά από τις πολιτικές εξελίξεις.
Για παράδειγμα, στην κίνηση του Μοσχάτου, τη Μεσοποταμία, έχουμε στήσει μια Τράπεζα Χρόνου, και πάνω σε αυτήν ένα Αλληλέγγυο Εκπαιδευτήριο, στο οποίο φέτος φοίτησαν 120 μαθητες, παιδιά κι ενήλικες.
Τώρα ήρθε η ώρα να το γιορτάσουμε όλοι μαζί, μαθητές, καθηγητές και όσοι βοηθούμε, με μια τριήμερη γιορτή. Το περιεχόμενο της οποίας αποφασίστηκε με δημοκρατικές συναινετικές διαδικασίες από τη συνέλευση του εκπαιδευτηρίου!
Δεν σου γράφω για “διαφήμιση”, άλλωστε η Μεσοποταμία δεν τη χρειάζεται. Σου γράφω για να σου πω ότι πράγματα γίνονται, έστω κι αν δεν γίνονται ευρέως γνωστά. Αυτήν την εβδομάδα γίνεται ένα φεστιβάλ στο Πεδίο του Άρεως, το άλλο Σαββατοκύριακο γίνεται το Αντιρατσιστικό, χώρια πόσες τοπικές εκδηλώσεις γίνονται κάθε εβδομάδα.
Ούτε μόνο στο Μοσχάτο υπάρχει κίνηση πολιτών. Υπάρχουν δομές με πλούσια δράση στην Καλλιθέα, στον Πειραιά, στο Κερατσίνι, στο Πέραμα, στη Νέα Σμύρνη, στα Εξάρχεια, στον Χολαργό, στην Κατερίνη, στην Ξάνθη, στην Τήνο, και σε άλλα πολλά μέρη, που μου διαφεύγουν.
Όταν λοιπόν λες στον Ηλία “να πάμε παρακάτω, αλλά με ποιούς”, η απάντηση είναι αυτονόητη:
Με τη συνέλευση της γειτονιάς, με τη δομή της γειτονιάς, με την αυτοοργάνωση, με την έμπρακτη αλληλεγγύη.
Είναι δίπλα μας, αρκεί να αφήσουμε το χαζοκούτι με τις ατέρμονες διαπραγματεύσεις των Βρυξελλών, και να αρχίσουμε να διαπραγματευόμαστε το δικό μας μέλλον.
Αντί να βλέπουμε Χατζηνικολάου και Πρετεντέρηδες, να βλέπουμε το γείτονα, και να δημιουργούμε μαζί. Το “κίνημα” χρειάζεται κίνηση και όχι καναπέ!
Και το θετικό είναι ότι υπάρχει κόσμος που κινείται, έστω κι αν το έργο δεν παίρνει την προβολή που του αξίζει.
Μπορεί να είμαστε μια χούφτα άνθρωποι σε κάθε γειτονιά, αλλά δεν το βάζουμε κάτω.
Κι αν θέλεις την προσωπική μου γνώμη, μόνο το κίνημα από τα κάτω είναι η πραγματική ελπίδα αυτού του τόπου.
Και θα είναι πολύτιμο, είτε μείνουμε στο Ευρώ, είτε πάμε στη δραχμή. Γιατί, αν καταφέρουμε να σταθούμε δίπλα-δίπλα στις γειτονιές, αλληλέγγυοι, αντί να σφαγούμε μεταξύ μας, ίσως τότε να έχουμε μια ελπίδα να σώσουμε την παρτίδα που λέγεται πατρίδα!
Εμείς καλά θα περάσουμε στο τριήμερό μας. Να περνάς κι εσύ καλά
Γιώργος Μηχιώτης
(Αγαπητέ φίλε, δεν λέω ότι δεν γίνονται προσπάθειες. Αλλά, μετά από πέντε χρόνια χρεοκοπίας της χώρας, την κοινωνία διαλυμένη και τους νέους Έλληνες να ψάχνουν τρόπο να φύγουν από την χώρα, πιστεύετε ότι είναι αρκετές αυτές οι προσπάθειες; Εσείς είστε ευχαριστημένος; Δεν είμαι ούτε πικραμένος, ούτε απογοητευμένος. Ρεαλιστής προσπαθώ να είμαι. Όσο για το κίνημα από τα κάτω, ξέρετε πόσα χρόνια το ακούω; Όσα χρόνια ζω. Από την κούνια. Όλο κίνημα από τα κάτω και οι περισσότεροι ψάχνουν θεσούλα για να χωθούν. Καλά να περάσετε. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.