Ναι ή Όχι! Έχει σημασία;

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Μετά από 41 χρόνια κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, καλούμαστε εμείς οι πολίτες να δηλώσουμε άμεσα αν συμφωνούμε με τις προτάσεις των δανειστών μας ή όχι. Φυσικά δεν είναι εύκολο να καταλάβεις ποιος νοήμων άνθρωπος θα έλεγε «ναι» σε τέτοιες απαιτήσεις, αλλά πες ότι ο φόβος για το άγνωστο αποτελεί έναν καλό λόγο να ζητήσεις να σου κάνουν τα βασανιστήρια που ήδη γνωρίζεις και ξέρεις πόσο πονάν, παρά να ριψοκινδυνέψεις να σου φέρουν καινούριες μηχανές βασανιστηρίων που δεν τις έχεις δοκιμάσει και δεν ξέρεις τι πόνο προκαλούν.

Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να γίνει, κατά τη γνώμη μου, είναι να ενημερωθούμε για την επόμενη μέρα, είτε πούμε «ναι», είτε πούμε «όχι» και αυτό είναι ευθύνη της Κυβέρνησης.

Πρέπει με ειλικρίνεια και σοβαρότητα να μας εξηγήσει τι σημαίνει η μία ή η άλλη απάντηση και ποιες θα είναι οι συνέπειες.

Βέβαια, είναι πολύ πιθανόν να μην ξέρουν ούτε οι ίδιοι. Είναι πολύ πιθανόν να μην ξέρουν ούτε οι δανειστές μας. Οπότε, μάλλον θα πρέπει να βάλουμε μόνοι μας το πιστόλι στον κρόταφο και να τραβήξουμε τη σκανδάλη, ελπίζοντας να μην πετύχουμε τη σφαίρα.

Συζητώντας με φίλους, διαπίστωσα με έκπληξη ότι δεν καλοδέχτηκαν ιδιαίτερα την ιδέα του δημοψηφίσματος: «ψηφίσαμε τον Τσίπρα για να παίρνει αυτός τις αποφάσεις. Αυτό θα πει Κοινοβουλευτική Δημοκρατία».

Κι εδώ αρχίζω να έχω πρόβλημα. Γιατί σε όλη μου τη ζωή πάλευα να φωνάξω τη γνώμη μου, αλλά συνήθως οι κυβερνήσεις με αγνοούσαν. Αποφάσιζαν πράγματα για τα οποία δεν είχα ενημερωθεί, ούτε είχα συναινέσει, αλλά πάντα εν ονόματί μου έκαναν το ένα ή το άλλο και πάντα για το «καλό» μου.

Ειδικά τα τελευταία 5 χρόνια έπαιρναν σημαντικές αποφάσεις με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, για τις οποίες ουσιαστικά ενημερωνόμουν «στην πράξη», όταν χρειαζόταν να επισκεφτώ την Εφορία, να πάω το παιδί μου στο νοσοκομείο, ή όταν μου ερχόταν ο λογαριασμός της ΔΕΗ κι έβλεπα την ένδειξη Ε.Ε.Τ.Α.

Στην παραμικρή μου διαφωνία, το επιχείρημα ήταν ακλόνητο: αυτό απαιτούν οι δανειστές!

Με λίγα λόγια, οι κυβερνήσεις μου μάλλον σέβονταν περισσότερο τη γνώμη των δανειστών μας, παρά τη δική μου.

Ο δικός μου ρόλος ποιος ήταν τελικά; Να ψηφίζω, να πληρώνω και σταδιακά να εξαθλιώνομαι.

Κάθε φορά που έκανα ένα ντου κι έβγαινα στους δρόμους, ήταν εκεί τα ΜΑΤ πανέτοιμα να μου «εξηγήσουν» αναλυτικά την κατάσταση.

Δεν το κρύβω, άρχισα να μισώ τους δανειστές. Γιατί δεν μπόρεσαν να με ξεγελάσουν ποτέ ότι όλα αυτά γίνονται για το «καλό» μου. Ήμουν και παραμένω σίγουρη ότι η καταστροφή μου είναι αυτό που επιθυμούν, γιατί όσο πιο ανήμπορη και φοβισμένη γίνομαι, τόσο πιο πολύ με έχουν του χεριού τους.

Όπως και δεν μπορεί να με πείσει κανείς ότι όλοι αυτοί με τον αόριστο τίτλο του «Ευρωπαίου αξιωματούχου» δεν είναι άρρωστοι και ψυχοπαθείς, που ενώ είναι πολυεκατομμυριούχοι, δεν μπορούν να χορτάσουν τα εκατομμύριά τους και θέλουν κι άλλα, κερδοσκοπώντας πάνω στην πλάτη μου.

Και θεωρούν ότι ο μηνιαίος μισθός μου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 400 ευρώ.

Την Κυριακή μου δίνεται για πρώτη φορά η ευκαιρία να πω τη γνώμη μου. Άμεσα, χωρίς μεσάζοντες. Και χωρίς κάποιος να μιλήσει για μένα και να αποφασίσει στο όνομά μου.

Για πρώτη φορά θα αναλάβω την ευθύνη των αποφάσεών μου.

Ενηλικιώθηκα!

Κι έπρεπε να ενηλικιωθώ, γιατί τα πράγματα είναι σοβαρά πια, δεν είναι παιχνίδι και δεν είναι πλέον διασκεδαστικό να αποφασίζει η Κυβέρνηση και κατόπιν εορτής να της τα «χώνω», γιατί όταν την ψήφισα «δεν ήταν αυτή η εντολή που της έδωσα»!

Είμαι έτοιμη να πληρώσω την ενηλικίωσή μου. Και όσοι πιστεύουν ότι το δημοψήφισμα είναι ευθυνόφοβο εκ μέρους μιας κυβέρνησης, ας ξανασκεφτούν γιατί δε θέλουν οι ίδιοι να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους…

Άννα

(Αγαπητή φίλη, ξέρουμε όλοι πολύ καλά τι σημαίνει το ΝΑΙ. Όποιος ζει στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια και δεν ξέρει, έχει πρόβλημα. Είμαι χαρούμενος γιατί είτε Ναι, είτε Όχι, θα πάρουμε την ευθύνη της επιλογής μας. Της δικής μας επιλογής. Καιρός ήταν να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Μόνο έτσι προχωρούν οι κοινωνίες. Ανάθεση τέλος. Θέλω δημοψηφίσματα για όλα τα θέματα, εκτός από τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για όλα τα άλλα να αποφασίσουμε εμείς οι πολίτες, και να αναλάβουμε την ευθύνη των επιλογών μας. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.