Χωρίς βεβαιότητες άνθρωποι
Αγαπητέ πιτσιρίκο,
με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις σε σχέση με το δημοψήφισμα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου μερικά ερωτηματικά και προβληματισμούς.
Μέσα στο σύνολο αυτών που επιλέγουν το ΟΧΙ περιλαμβάνονται αυτοί που δεν επιθυμούν καμία υποχώρηση που να πλήττει τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και την εθνική κυριαρχία και ενδεχομένως επιθυμούν έξοδο από την ΕΕ, αυτοί οι οποίοι δεν επιθυμούν καμία υποχώρηση από έστω τις «κόκκινες γραμμές» όπως διατυπώθηκαν στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης και αυτοί οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν τις «47 σελίδες» της κυβερνητικής πρότασης ή κάτι παρεμφερές με αρκετές υποχωρήσεις και χωρίς αναπτυξιακή προοπτική (ίσως με κάποια υπόσχεση αναδιάρθρωσης του χρέους), με δεδομένη τη θέλησή τους να παραμείνουμε στην ΕΕ.
Το ΟΧΙ αφορά στο σύνολο των προτάσεων των “θεσμών” en bloc ή σε κάθε μία από αυτές ξεχωριστά; Αν δηλαδή υπάρξει συμφωνία που να περιλαμβάνει το 50% των προτάσεων των δανειστών ή τις προτάσεις των δανειστών με πιο ήπια όμως διατύπωση και προβλεπόμενη εφαρμογή, εμείς αυτό το έχουμε αποδεχθεί ή όχι; Πόσο σαφές και ομοιογενές είναι το μήνυμα του ΟΧΙ;
Είναι ίδιο το ΟΧΙ του ΣΥΡΙΖαίου με το ΟΧΙ του Χρυσαυγίτη; Εννοείται ότι δεν είναι αλλά πού βρίσκεται η ειδοποιός διαφορά; Πιστεύω ότι βρίσκεται στην κατάφαση. Και εξηγούμαι:
Μία άρνηση πρέπει να συνοδεύεται αναγκαστικά από μία κατάφαση για να έχει ολοκληρωμένο νόημα και να μην είναι έωλη, χωρίς προοπτική.
Για παράδειγμα, στο δημοψήφισμα των Ελβετών με το ερώτημα εάν δέχονται να αυξηθεί ο βασικός μισθός, η απάντηση του ΟΧΙ σήμαινε αυτομάτως ότι επιθυμώ ο βασικός μισθός να παραμείνει ως έχει. Σαφές.
Στη δική μας περίπτωση νομίζω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο σαφή. Φυσικά, αρνούμαστε τις προτάσεις των δανειστών αλλά τι δεχόμαστε ως εναλλακτική λύση; Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύουμε ότι μπορεί να συνεχιστεί η χρηματοδότηση χωρίς να γίνουν σημαντικές παραχωρήσεις εκ μέρους μας.
Πιστεύει κανείς ότι οι «θεσμοί» θα σεβαστούν στο ελάχιστο την λαϊκή εντολή με τον κίνδυνο μάλιστα αυτό να αποτελέσει και παράδειγμα προς μίμηση για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες;
Λαϊκή εντολή δεν ήταν και οι εκλογές του Γενάρη και μάλιστα πολύ πρόσφατη; Ως που είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε; Ως τη ρήξη; Τίποτα δεν προμηνύει ή δεν μας κάνει να υποψιαστούμε ότι προετοιμαζόμαστε για τέτοιο ενδεχόμενο. Το αντίθετο.
Στον δικό μου μικρόκοσμο αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία αυτό που βλέπει κανείς είναι κάποιους όψιμους «επαναστάτες» που περιμένουν με ανοικτό το στόμα τα διάφορα ΕΣΠΑ ή μια καρέκλα για να βολευτούν (βλέπε διοικητές νοσοκομείων κλπ).
Μόλις σήμερα μάθαμε ότι ο σύντροφος της κ. Δούρου διορίζεται Διευθύνων Σύμβουλος στην ΕΥΔΑΠ (την Τρίτη θα οριστικοποιηθεί) και μακάρι να ήταν μόνο αυτό.
Δεν δημοσιεύτηκε υπουργική απόφαση με την οποία παραγράφονται πρόστιμα και οφειλές μεγαλο-οφειλετών;
Δεν ανατέθηκε η διαχείριση σκουπιδιών Δυτικής Μακεδονίας στον γνωστό μεγαλο-κατασκευαστή;
Τους 5 μήνες που πέρασαν φυσικά δεν περίμενε κανείς να αλλάξει άρδην το πολιτικό σύστημα, ούτε τεράστιες κοινωνικές αλλαγές. Θα περίμενε όμως κάποιες ενδείξεις ότι γίνονται παρεμβάσεις και προσπάθειες με άλλο «ύφος και ήθος» σύμφωνα με μια παλαιότερη έκφραση.
Εγώ πέρα από κάποιες κινήσεις εντυπωσιασμού δεν είδα καμία και διορθώστε με αν κάνω λάθος. Θα μπορούσαν να έχουν γίνει πολλά πράγματα με μηδέν δημοσιοοικονομικό κόστος και όχι να διορίζεται σε θέσεις ευθύνης όλο το σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Προοιωνίζεται αυτό τη ρήξη ή έστω μία ρήξη προς όφελος του απλού λαού;
Θα μου πείτε ότι το δημοψήφισμα θα είναι τουλάχιστον ένα βήμα εφόσον ο κόσμος δεν αποδεχθεί τον δριμύ εκφοβισμό που σίγουρα θα ασκηθεί τις επόμενες ημέρες και πραγματικά είναι.
Όμως ο κόσμος εκτός από το τι δεν θέλει, πρέπει κάποια στιγμή να διαμορφώσει άποψη και να αποφασίσει και τι θέλει για τη ζωή του και για τη ζωή των παιδιών του.
Και όχι να έχουμε τα τραγελαφικά αποτελέσματα κάποιων δημοσκοπήσεων (αν τις πιστέψουμε, αλλά δεν βλέπω να είναι πολύ διαφορετικές οι απόψεις ανθρώπων με τους οποίους συνομιλώ), όπου η πλειοψηφία επιθυμεί την παραμονή στην ΕΕ αλλά χωρίς μνημόνια, ανάλογες με τις δημοσκοπήσεις προ εκλογών που η πλειοψηφία επιθυμούσε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό το Σαμαρά!
Ο κόσμος δεν μπορεί να παραμένει αδρανής θεατής των εξελίξεων και να θεωρεί ότι μπορεί να αλλάξει τα πολιτικά πράγματα απλώς συμμετέχοντας μία στο τόσο σε εκλογές ή δημοψηφίσματα.
Χωρίς να παραγνωρίζω την κεφαλαιώδη σημασία τους (ακόμη και μόνο γιατί κάποιοι ίσως να κάτσουν και να σκεφτούν), αν δε γίνει η καθημερινή ζωή μας ένα «δημοψήφισμα», αν δεν αναγνωρίσουμε στον εαυτό μας την ικανότητα και την υποχρέωση να έχουμε άποψη και να λαμβάνουμε αποφάσεις στο χώρο δουλειάς μας, στη γειτονιά μας, στο Δήμο μας (και να το διεκδικήσουμε), να μην ελπίζουμε ότι τα πράγματα θα είναι διαφορετικά στο μέλλον.
Σε φιλώ σταυρωτά
Ελένη
(Αγαπητή Ελένη, οι “θεσμοί” θα σεβαστούν την απόφαση των Ελλήνων στο δημοψήφισμα. Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Το δημοψήφισμα αναποδογύρισε το τραπέζι. Οι πολίτες του κόσμου -και κυρίως της Ευρώπης- παρακολουθούν προσεκτικά. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνηθεί την Δημοκρατία, χάνει και την μοναδική της ελπίδα να συνεχίσει να υπάρχει. Το θέμα ξεπερνάει τον ΣΥΡΙΖΑ και την μικροπολιτική. Είναι πια εθνικό. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.