ΟΛΑ ήταν, είναι και θα είναι ο ΔΡΟΜΟΣ

Γεια σου πιτσιρίκο.
Τώρα που έχουνε περάσει οι πρώτες ώρες και τα πράγματα είναι λίγο πιο καθαρά, προσπαθούσα να καταλάβω γιατί βιώνουμε οι περισσότεροι από εμάς τις στιγμές αυτές ως κάτι πρωτόγνωρο.

Κι είναι μάλλον γιατί είναι κάποια στιγμιότυπα με τέτοια πύκνωση κι ένταση που μας κάνουν να συνειδητοποιούμε πως τελικά όλα είναι ΤΩΡΑ και όλα είναι ΕΔΩ.

Όλα αυτά που λέγαμε και αναλύαμε τόσα χρόνια, όλα αυτά που διακηρύσσαμε, για τα οποία αγωνιστήκαμε, παλέψαμε, χτυπηθήκαμε και σηκωθήκαμε, όλα όσα ζήσαμε στους δρόμους του αγώνα, όλα αυτά λοιπόν τα κομμάτια συναντιούνται εδώ, συνενώνονται στο τώρα.

Κι αυτό είναι κάτι που -αντανακλαστικά- μας γεννά άγχος και μας γεμίζει ευθύνη, ίσως και κάποιο “φόβο” για το μετά.

Εγώ πάντως προσπαθώ να το εκλαμβάνω αυτό ως γόνιμο και δημιουργικό άγχος που γεννά πείσμα και πάθος.

Ίσως γιατί προσπαθώ να θυμάμαι κάτι από τα πρώτα πράγματα που μου είχε πει μια καλή φίλη: “πάντα θα δίνουμε τη μάχη μας με όλες τις δυνάμεις, ποτέ δε φοβηθήκαμε και δε θα φοβηθούμε να το κάνουμε αυτό”.

Ίσως γιατί σε κάτι τέτοιες στιγμές που έχω ανάγκη από κάπου να πιαστώ, φέρνω στο μυαλό μου ξανά τη στιγμή που ένα παιδί 17 χρονών, με καμιά σχέση κι επαφή με την αριστερά, μπαίνοντας στη σχολή του για πρώτη φορά, το πρώτο πράγμα που αντίκρισε ήταν ένα τεράστιο σύνθημα “Χαμένοι είναι οι Αγώνες που δεν έγιναν ποτέ”.

Και μετά είχε την τύχη να γνωρίσει κι αυτούς που το είχαν γράψει.

Ο χρόνος μπροστά μας δεν είναι πολύς αλλά φτάνει και περισσεύει για να δοθεί κι αυτή η μάχη με ομορφιά κι αξιοπρέπεια. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, ας τα πούμε όμως απλά και καθαρά.

Γιατί, όντως, τα διλήμματα είναι εξαιρετικά απλά.

Μου είπε προχτές ένας φίλος που ως τώρα δεν έχουμε ψηφίσει ποτέ το ίδιο πράγμα: “κοίτα, Κώστα, εγώ λεφτά δεν έχω, μόνο ένα δάνειο έχουμε με τη μάνα μου. Οπότε αν είναι να πούμε να πούμε ΟΧΙ, να το πούμε περήφανα. Και μετά να κάτσουμε να δουλέψουμε για να σηκώσουμε κεφάλι”.

Εγώ λέω να κοιτάξουμε πρώτα πίσω μας με αξιοπρέπεια προκειμένου να ατενίσουμε και το μέλλον μας μπροστά με ελπίδα.

Κάθε γενιά να ψηφίσει με το βλέμμα στην επόμενη, για να μπορεί να διεκδικήσει το δικαίωμα στη ζωή κι η επόμενη, αυτό που μας στερούνε.

Όλες οι έννοιες που είναι “σημαία” μας: αντίσταση, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια, αγώνας, εξέγερση, συντροφικότητα, το δικαίωμα στο όνειρο, έρωτας κι ελπίδα, όλες είναι ΕΔΩ:

Λέμε ΟΧΙ για να μπορέσουμε να πούμε και να ζήσουμε τα πιο μεγάλα ΝΑΙ αυτού του κόσμου.

Εξάλλου, “η πιο μεγάλη πορεία στον κόσμο ξεκινάει με ένα μικρό βήμα μπροστά…”.

Το πρώτο βήμα για όλους μας είναι αυτό, είναι τώρα.

Ας το τολμήσουμε. Για να νικήσουμε.

Κώστας

(Αγαπητέ Κώστα, έφτασε η στιγμή που περιμέναμε και για την οποία αγωνιστήκαμε. Καμιά φορά, αν θέλεις πολύ μια γυναίκα, αν είσαι ερωτευμένος μαζί της παράφορα, δεν μπορείς να της κάνεις έρωτα. Η υπερβολική επιθυμία σε μπλοκάρει. Βέβαια, αυτό δεν κρατάει για πάντα. Την Κυριακή, θα κάνουμε έρωτα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.