Στους δρόμους
Φίλε πιτσιρίκο,
ο σοσιαλισμός κατέρρευσε παγκοσμίως.
Έτσι κανείς πια δε θα κάνει παραχωρήσεις στους μικροαστούς, προκειμένου αυτοί να του γυρνούν την πλάτη.
Έχει φτάσει η ώρα της ωμής αλήθειας.
Και όχι δεν πρόκειται για το περίφημο ‘τέλος της ιστορίας’ που πολλοί επικαλούνται μάλλον για να ξορκίσουν τους φόβους τους.
Όσοι δηλαδή επιμένουν να αγνοούν πως οι πραγματικές κινητήριες δυνάμεις της ιστορίας είναι η ανάγκη και το συναίσθημα.
Το οποίο δεν είναι ποτέ –ακόμα και στους πλέον χαμερπείς– άτιμο.
Και μπορεί στον υπαρκτό σοσιαλισμό η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο να έφτασε σε επίπεδα που ο καπιταλισμός δε μπορούσε ούτε να ονειρευτεί πριν από μερικά χρόνια -τώρα τα ονειρεύεται-, ωστόσο ο αντικειμενικός κριτής οφείλει να αναγνωρίσει στον υπαρκτό ένα επίτευγμα:
Ότι εξασφάλισε κάποια –έστω λίγα και βασικά– πράγματα σε ΟΛΟΥΣ.
Και αν κάποιοι κρυφογελούν με αυτή την παραδοχή, φοβάμαι ότι τα επόμενα χρόνια θα αντιληφθούν το μέγεθος αυτού του επιτεύγματος με τον πιο σκληρό τρόπο.
Γιατί τέτοιες παραχωρήσεις δεν είναι στη φύση του καπιταλισμού, και η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να καταστήσει την επιβολή του ολοκληρωτισμού του παιχνιδάκι όταν και όποτε κριθεί ότι οι συνθήκες έχουν ωριμάσει.
Εμείς λοιπόν οφείλουμε να επισπεύσουμε αυτές τις συνθήκες, έτσι ώστε να τον κάνουμε να σαπίσει.
Εμείς που όλοι μας έχουν ξεγράψει.
Στις ανακοινώσεις του ΔΝΤ και της ΕΕ μέχρι και πριν από τρία χρόνια υπήρχε πάντα χώρος για αναφορά στον ‘κίνδυνο κοινωνικής αναταραχής εξαιτίας της επιβολής των μέτρων λιτότητας’.
Τώρα πια όχι.
Τα παπαγαλάκια των ολιγαρχών που ψάχνουν πάντα για ‘αγκάθια στη συμφωνία’, δε βλέπουν πια ποτέ το αγκάθι των πλατειών γιατί μας έχουν βάλει για τα καλά το αγκάθι στον κώλο.
Ο Τσίπρας, τυφλωμένος θαρρείς από τους αλήτες δημοσκόπους που του δίνουν φαραωνικά ποσοστά, ενώ παράλληλα παρουσιάζουν το 70% να θέλει την παραμονή στο ευρώ, ασχολείται μόνο με το να κάνει μασάζ στο κόμμα του για να αποδεχθεί τη συμφωνία.
Μας έχει και αυτός δεδομένους.
Είμαστε δεδομένοι όμως;
Εγώ λέω πως όχι, πιτσιρίκο, και θυμήσου το καλά ότι η ώρα μας πλησιάζει.
Με το κλείσιμο της συμφωνίας, δεν θα ανάψουμε πούρα όπως οι ολιγάρχες, αλλά τη σπίθα της ανυπακοής στο ευρωιερατείο.
Έφτασε η στιγμή που ακόμα και ο πιο καλόπιστος θα καταλάβει ότι η -με όρους ελπίδας- εκκλησιαστική προσέγγιση της πολιτικής είναι για χριστιανούς που περιμένουν πρώτα να σταυρωθούν για αναστηθούν.
Πως αν δεν υπερασπιστούν την προσωπική τους αξιοπρέπεια και αν δεν επιδείξουν αυτοσεβασμό, κανείς δεν πρόκειται να τους σεβαστεί και να διαφυλάξει την αξιοπρέπεια για λογαριασμό τους.
Και ακόμα κι αν η κοινωνική νηνεμία των τελευταίων ετών δεν δείχνει να δικαιολογεί την πρόβλεψη μου, θέλω να κρατήσεις δυο λέξεις μόνο για τέλος:
Έρχεται θύελλα.
Ραντεβού στους δρόμους της φωτιάς.
Ολιγαρκής
(Αγαπητέ φίλε, κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πως ήταν η ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης -και ο “κίνδυνος” ανόδου των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών κομμάτων- που ανάγκαζε τις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών να ακολουθούν φιλεργατική πολιτική. Τώρα που οι πολίτες βλέπουν τα δικαιώματά τους να εξαφανίζονται το ένα μετά το άλλο, έχουν αρχίσει να υποψιάζονται πως αυτά οφείλονταν περισσότερο στην ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης παρά στους δικούς τους αγώνες. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε -σοσιαλισμός μόνο σε μια μόνο χώρα, όσο μεγάλη κι αν είναι, δεν μπορεί να υπάρξει- αλλά όλα τα αιτήματα του σοσιαλισμού είναι παρόντα. Σίγουρα έρχεται θύελλα αλλά ελπίζω αυτή τη φορά να αντιληφθούμε πως οι δρόμοι δεν είναι αρκετοί. Χρειάζεται εξυπνάδα, αυτοοργάνωση και λιγότερες φωνές εκτόνωσης και πατροναρίσματος. Χρειάζονται εναλλακτικά δίκτυα, ώστε οι πολίτες να παρακάμπτουν τις παγίδες της πολύ οργανωμένης εξουσίας. Δηλαδή, χρειάζεται και πρόταση. Και βέβαια, χρειάζεται συνείδηση. Πρέπει να ξέρεις ποιος είσαι, από πού έρχεσαι και πού θέλεις να πας. Οι πολίτες της Ευρώπης ξυπνούν από ανάγκη. Το έχω γράψει αρκετές φορές πως θα μιλήσει η θεά ανάγκη. Κι όποιος δεν την σεβαστεί, είναι τελειωμένος. Θα τα πούμε και στους δρόμους. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.