Άντε…και καλή ψήφο μάγκες!

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Τις στέλνω σε σένα μπας και πιάσουν τόπο. Και να μην το δημοσιεύσεις δεν πειράζει. Είναι σκέψεις που τις κρατάω μέσα μου καιρό, αλλά με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δε μπορώ πια να κρατηθώ. Βλέπεις, λίγοι καταλαβαίνουν ότι η κρίση φέρνει δημιουργία, προκαλεί την σκέψη και τον προβληματισμό, ενώ η αφθονία συνήθως οδηγεί στην αδράνεια.

Η κουβέντα σήμερα στο ταξί ξεκίνησε με τους συνταξιούχους, διότι αυτή η χώρα δεν έχει καμία άλλη κοινωνική ομάδα απ’ ότι καταλαβαίνω.

“Μην τους φοβάσαι! Οι συνταξιούχοι στην Ελλάδα τη θέλουν την ταλαιπωρία τους”, είπε ο οδηγός.

Σε όλη τη διαδρομή, από Πλατεία Καραΐσκάκη μέχρι Λυκαβηττό, έψαχνα να δω τις ουρές έξω από τα ΑΤΜ, για τις οποίες τόσα πολλά ακούω στα κανάλια από το Σάββατο. Τα ΑΤΜ πολλά, οι ουρές λίγες έως ανύπαρκτες. Θα μου πεις, μπορεί να έφταιγε και η ώρα. Ήταν βλέπεις η ώρα της μεσημεριανής ραστώνης. Παρ’ όλα αυτά, η απορία είχε κυριεύσει το πρόσωπό μου για τον τρόμο και την ταλαιπωρία που έπρεπε να αντικρίσω σύμφωνα με τα κανάλια, αλλά δεν αντίκρισα.

“Εγώ τον ψήφισα τον Αλέξη το Γενάρη”, συνεχίζει ο οδηγός, “τον ψήφισα να μου βρει λύση, όχι να μου κάνει το δημοψήφισμα”.

“Μα, ανανέωση εντολής σου ζητάει για να συνεχίσει, σε ρωτάει, σε λαμβάνει υπόψιν του”, τολμώ να αποκριθώ, “γιατί είστε αρνητικός;”.

“Άκου να δεις, εγώ τον ψήφισα για να μου βρει λύση, όχι για να του τη βρω εγώ”, μου απαντάει απότομα. 

Σιωπώ… Το μυαλό φεύγει, χαζεύει το Αρχαιολογικό Μουσείο που ξεπροβάλλει μπροστά μου ατάραχο, σημείο αναφοράς μιας άλλης εποχής και ενός άλλου πολιτισμού με αξίες ακατανόητες τελικά για μας σήμερα, αξίες που εύκολα τις ξεστομίζουμε, αλλά ποτέ δε θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε.

 Στρίβοντας στην Αλεξάνδρας το μυαλό φεύγει κι άλλο και πάει στη Ρωσία του 19ου αιώνα.

Τότε που ο τσάρος κατήργησε τη δουλεία και ελευθέρωσε τον κόσμο.

Και ο κόσμος αυτός σαν χαμένος, χτυπιόταν και καταριόταν την ώρα και τη στιγμή που έχασε τον αφέντη του και μαζί με αυτόν το νόημα της ζωής του.

Στις ανηφόρες του Λυκαβηττού, θυμήθηκα μια φίλη που κάποτε, για άσχετο θέμα, μου είχε πει: “Η δυνατότητα επιλογής είναι ελευθερία, να νιώθεις τυχερή που μπορείς να διαλέξεις.”

Βάζοντας το κλειδί στην πόρτα αναρωτήθηκα και διαπίστωσα πόση ‘αρετή και τόλμη’ θέλει αυτή η ελευθερία και πόσο τελικά κάποιοι δε μπορούν καν να την αντέξουν.

Πόσο δύσκολη υπόθεση είναι, πόση ευθύνη και πόση ωριμότητα απαιτεί αυτή η ρημάδα η δημοκρατία, που όλοι σε αυτή τη χώρα επαίρονται με αλαλαγμούς για τη γέννησή της.

Κλείνοντας την πόρτα πίσω μου, και έχοντας ακούσει και διαβάσει πολλά όλες αυτές τις μέρες, για να μην πω μήνες, απόψεις φίλων και γνωστών, είπα δυνατά, έτσι για να το ακούσω εγώ, μιας και δεν ήταν κανείς στο σπίτι: “Δεν τα είπες καλά Αϊνστάιν. Δεν είναι μόνο η ηλιθιότητα ανίκητη. Είναι και το βόλεμα”.

Και δυστυχώς στην Ελλάδα, ακόμα και αυτή του σήμερα, ευδοκιμούν και τα δύο. 

Παραφράζοντας τον Παύλο, θα κλείσω λέγοντας: “Άντε… και καλή ψήφο μάγκες…”

Με αγωνία για το αποτέλεσμα της Κυριακής

Ε.

Υ.Γ. Συγχώρεσε τυχόν ορθογραφικά λάθη, λείπω χρόνια πολλά στην Ευρώπη που κάποιοι λυσσομανάνε μέρες τώρα για να μείνουν. Νιώθω απίστευτη χαρά που μετά από χρόνια είμαι εδώ και έχω τη δυνατότητα να ψηφίσω. Βλέπεις, τόσα χρόνια, καμία κυβέρνηση δε φρόντισε να μπορούμε να ψηφίσουμε εμείς του εξωτερικού. Γιατί η Ελλάδα τελικά τα πετάει τα παιδιά της. Και εντός και εκτός συνόρων.

(Αγαπητή φίλη, ο οδηγός του ταξί ψήφισε τον Αλέξη Τσίπρα για να του βρει λύση. Γκάου. Βέβαια, για να λέμε και την αλήθεια, δεν είναι εύκολο τα σκλαβάκια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ -που ψήφιζαν, επί δεκαετίες, αυτά τα δυο κόμματα σε ποσοστό πάνω από 80%- να καταλάβουν ξαφνικά πως το δημοψήφισμα είναι δημοκρατία. Το βόλεμα δεν είναι ανίκητο, είναι θάνατος. Πρέπει να ξεβολευόμαστε. Να είστε καλά. Καλό βόλι.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.