Η Γιαγιά της Μεσογείων

Πιτσιρίκο, μόλις γύρισα από το ATM και την τράπεζα.
Μία κοντούλα γιαγιά καλοφροντισμένη με ξανθό βαμμένο μαλλί και μία τεράστια τσάντα για ψώνια έρχεται και με πιάνει από το μπράτσο:

Γιαγιούλα: Αχ κοπέλα μου χρειάζομαι βοήθεια. Μπορείς να με περάσεις απέναντι;
Εγώ: Αμέ! Να πάρω και τη τσάντα;
Γ: Δε χρειάζεται, είναι βαριά.
(Της την παίρνω).

(Την ώρα που περιμένουμε στη νησίδα..)
Γ: Έχασα και τον άντρα μου χτες, για πέντε λεπτά…
Ε: Δηλαδή;
Γ:Σηκώθηκε και μάλλον έπαθε ανακοπή. Δεν τον προλάβαμε….
Ε: Συλλυπητήρια…μη στενοχωριέστε…. (τι να της πω κι εγώ, σκέφτηκα…)

(Περπατάμε, περνάμε απέναντι στη Μεσογείων)
Γιαγιά: Μου είπε μία κυρία στην τράπεζα «εσύ που είσαι μεγάλη να προσέχεις τι να ψηφίσεις. Να ψηφίσεις ΝΑΙ.
Εγώ: Σωπάτε καλέ! ΟΧΙ θα ψηφίσουμε!

(συνεχίζει η γιαγιά….)
Γ: Και της λέω εγώ: «Εσείς να ψηφίσετε ό, τι θέλετε. Δε θα μου πείτε τι θα ψηφίσω».

Της δίνω τη μεγάλη τσάντα. Την ακουμπά κάτω, την ανοίγει, και μου δίνει ένα φυλλάδιο που με μεγάλα κόκκινα γράμματα έλεγε ΟΧΙ. Με φιλά σταυρωτά, χαμογελάει περήφανα σαν να αναθάρρησε, με χαιρετά και φεύγει.

Φιλικά

Κωνσταντίνα

Υ.Γ. Μετά περίμενα στο ATM. Ένας μεσόκοπος με κόκκινα κοκάλινα γυαλιά που έλεγε πως φοβόταν για τα λεφτά του έλεγε: «καλύτερα να μας κόψουν το πόδι παρά να μας σκοτώσουν». Τι μαλάκας, σκέφτηκα. Και χαμογέλασα σκεπτόμενη τη γιαγιούλα.

(Αγαπητή Κωνσταντίνα, αν ήμουν ηλικιωμένος, δεν υπήρχε περίπτωση να ψήφιζα ΝΑΙ. Θα ήμουν με το ένα πόδι στον τάφο, και θα ψήφιζα και ΝΑΙ; ΟΧΙ θα ψήφιζα, για να φοβηθεί κι ο χάρος. Ο άντρας της κυρίας μάλλον θα ψήφιζε ΝΑΙ. Γι’ αυτό τα τίναξε. Ακούει ΝΑΙ ο χάρος κι έρχεται. Οπότε, από μια ηλικία και μετά, μόνο ΟΧΙ. Βέβαια, εγώ πάντα ΟΧΙ έλεγα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.