Κρίση πολιτισμού
Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Πρώτη φορά που επικοινωνώ μαζί σου. Για να καταλάβεις λίγο καλύτερα ποιος σου γράφει: Είμαι 24 χρονών, απόφοιτος ΕΜΠ -δούλευα από τα 18 σε περίπτερο- και κάτοικος Δανίας (ψάχνοντας για δουλειά, σπουδές κλπ).
Ήθελα να σου μεταφέρω τις σκέψεις μου για την επόμενη μέρα, και για ένα από τα καλά που έφερε αυτό το δημοψήφισμα.
Πάντα πίστευα, ότι η παρακμή της χώρας μας δεν ήταν μόνο απόρροια των λανθασμένων επιλογών της κάλπης.
Από πιτσιρικάς, πάντα με ενοχλούσε η παρακμή του πνεύματος που καλλιεργούσαν τα μπουζούκια, τα μεσημεριανά της TV, τα σήριαλ που βλέπανε οι συμμαθητές μου, τα κλαμπάκια, οι γραβάτες και τα πούρα. Πάντα ζούσα με την απορία για το πως μερικοί άνθρωποι νιώθουν ωραία, όταν κάνουν κάτι από τα παραπάνω.
Δεν μπορείς να φανταστείς την χαρά που νιώθω, που επιτέλους όλη αυτή η σαπίλα, όλη αυτή η βρώμα, ο Σάκης, η Βανδή, ο Ντέμης, η Τατιάνα, ο Αλιάγας, η Εκκλησία, ο Πύρρος κλπ, ενώθηκαν κάτω από έναν κοινό παράγοντα.
Και όχι μόνο αυτοί. Το καλύτερο είναι ότι μαζί τους πήγαν οι Μητσοτάκηδες, οι Καραμανλήδες, οι Παπανδρέου, η Μέρκελ, ο Σουλτς και ο Ντάισελμπλουμ και όλη η πλέμπα που οδήγησε τη χώρα μας στην κατάσταση που βρίσκεται.
Όλοι αυτοί μας ζαλίσανε για το ναι. Ένα ναι που συμβόλιζε την πλήρη υποταγή, την υποδούλωση και την ολοκληρωτική αποικιοποίηση της χώρας μας.
Επιτέλους, ο κόσμος μπορεί να δει ξεκάθαρα, τι συμβόλιζαν τα είδωλα του, τι υποστήριζαν και για ποιους νοιάζονται.
Ελπίζω ότι ένα από τα καλά που θα βγουν από αυτή την ιστορία να είναι η πνευματική ανάσταση των Ελλήνων, και να αλλάξουν μυαλά, τουλάχιστον σε ότι αφορά τον πολιτισμό και την τέχνη.
Γιατί άλλο είναι να ακούει ένας λαός Θανάση, Γραμμένο και Μάλαμα, και άλλο είναι να ακούει Σάκη, Δεσποινάκι και Ρέμο.
Και αυτό θεωρώ ότι καθρεφτίζεται στον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του καθενός, και στις επιλογές που θα πάρει στη ζωή του.
Παναγιώτης (Panos πια, για την διευκόλυνση των Δανών)
Υ.Γ.1 Χτες ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου, που ένιωσα υπερήφανος για την Ελλάδα. Ποτέ δεν συμμερίστηκα τους πανηγυρισμούς για τα Γιούρο και τις Γιουροβίζιον. Ούτε για τους Ολυμπιακούς και τα χρυσά μετάλλια. Πρώτη φορά ήθελα να βρω μία ελληνική σημαία, να την κρεμάσω στο μπαλκόνι και να γιορτάσω. Να γιορτάσω μία τρομερή, μία ιστορική νίκη του ελληνικού λαού απέναντι στην τρομοκρατία και στον φόβο.
Υ.Γ.2 Με όποιον Έλληνα μίλησα εδώ (είμαστε και πάρα πολλοί πλέον), μου είπε: Την αγαπάω την Ελλάδα, εκεί ζει η οικογένεια μου, αλλά αν βγει το ναι, θα γυρίσω μόνο για διακοπές.
ΥΓ 3: Δεν σε έχω δει ποτέ από κοντά, αλλά σε αγαπάω τόσο πολύ. Πόσες φορές μου κράτησες συντροφιά, και μου έδωσες κουράγιο (είτε εσύ, είτε οι τρομεροί αναγνώστες/συγγραφείς του μπλογκ σου). Μη σταματήσεις ποτέ το γράψιμο, γιατί θα σου κάνω χειρότερα από όσα θα έκανα και στον Μπένι.
(Αγαπητέ Πάνο, δεν είμαι και πολύ σίγουρος πως οι περισσότεροι Έλληνες έχουν αντιληφθεί τη σαπίλα του κάθε Σάκη Ρουβά και της κάθε Τατιάνας. Βλέπω στα social media πως όλοι αυτοί οι σάπιοι καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι του κώλου είναι δημοφιλείς. Με αυτούς μεγάλωσαν οι Έλληνες, αυτούς ξέρουν και με αυτή την αισθητική πορεύονται. Δεν είναι τυχαίο που, μετά από πέντε χρόνια χρεοκοπία, το “αστέρι” που βγήκε είναι ο Παντελίδης. Αυτή είναι η παιδεία των περισσότερων Ελλήνων. Πήγαν τα ζώα να ακούσουν τον Σάκη Ρουβά να τραγουδάει το Άξιον Εστί. Έχει γεμίσει η χώρα από χαζοχαρούμενους και απολιτίκ κάφρους. Να σου θυμίσω ένα παλιότερο κείμενό μου, το “Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό”. Σε ευχαριστώ και να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.