Φως!
Φίλε Πιτσιρίκο,
Πρώτη φορά δημοψήφισμα! Πλημμυρισμένη στο φως η πατρίδα, οι καρδιές και τα μυαλά των ανθρώπων για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια πέτρινα. Βαριά είναι η παρακαταθήκη του «Όχι», ακόμα πιο βαριά όμως η παρακαταθήκη της ίδιας της διαδικασίας του δημοψηφίσματος.
Τώρα πια, σε κάθε καινούργιο μεγάλο δίλημμα, θα πρέπει να απαιτούμε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, θα πρέπει να θεωρούμε αδιαπραγμάτευτη την ερώτηση του λαού.
Και όπως έγραψε κι ένας φίλος στο blog, το «όχι» είναι του λαού. Είναι όμως και της κυβέρνησης που ελπίζουμε να το τιμήσει.
Κι ίσως αξίζει να θυμίσω ότι, αν το ερώτημα έλεγε πως στην περίπτωση που οι «εταίροι» επιμείνουν στην λήψη των σκληρών μέτρων που απορρίψαμε, θα έπρεπε η χώρα μας να αντισταθεί μέχρι τέλους ακόμα κι αν αυτό σημάνει την έξοδο από την ευρωζώνη, πάλι το ποσοστό του «όχι» θα ήταν κοντά στο 60%.
Να το σκεφτούν όλοι αυτό και πάνω από όλους η κυβέρνηση.
Μετά τον θρίαμβο, το πρωινό της Δευτέρας ξημέρωσε με την παραίτηση του Γιάνη Βαρουφάκη.
Και μην μου πείτε έπεσε κανείς από τα σύννεφα! Αναμενόμενο ήταν.
Στον Γιάνη Βαρουφάκη οφείλουμε ένα μεγάλο χαμόγελο κι ένα αντίο μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας. Ήταν το αλατοπίπερο της διαπραγμάτευσης που έγινε τους τελευταίους μήνες.
Προσωπικά πιστεύω ότι καλά έκανε και παραιτήθηκε, όπως καλά έκανε κι ο Τσίπρας που δέχτηκε -ή μήπως ζήτησε;- την παραίτηση του Βαρουφάκη.
Ο Γιάνης ήταν, είναι και θα είναι ένας star.
Στην Βρετανία πολλοί μόλις μαθαίνουν πως είμαι Έλληνας δηλώνουν –έτσι χωρίς λόγο– «μου αρέσει ο Βαρουφάκης».
Κι εμένα βέβαια μου αρέσει ο Βαρουφάκης. Είναι έξυπνος, είναι χαρισματικός, είναι φύση ανατρεπτικός. Διαφωνώ βέβαια σε πολλά από όσα έλεγε κι έκανε. Πάντα όμως χαμογελούσα με τα όσα έκανε.
Χάρηκα που έφυγε ο Γιάνης και χάρηκα περισσότερο για τον ίδιο. Δεν του αξίζουν τα γεύματα με τα σιχάματα των Βρυξελλών.
Ο Γιάνης μοιάζει πως είναι από τους ανθρώπους που μπορούν να ζήσουν όμορφα την ζωή τους.
Νιώθω πως του οφείλουμε ένα ευχαριστώ για το γεγονός ότι μας έδειξε πως υπάρχει κι άλλος τύπος Έλληνα, άξιος προσοχής και θαυμαστού.
Είναι πράγματι τιμή «η απέχθεια» που νιώθουν οι ξένοι μαφιόζοι για τον Γιάνη.
Με τον Τσίπρα επίσης διαφωνώ. Ακόμα και τώρα δεν πιστεύω ότι θέλει να το πάει στα άκρα.
Όμως, κατέβηκα για το «Όχι» για τον ευατό μου, την πατρίδα μου και την ιστορία της.
Πρέπει όμως να παραδεχτώ πως ο Τσίπρας είναι μεγάλος «παίκτης» στο πολιτικό παιγνίδι.
Αδέρφια, το δημοψήφισμα αυτό τα άλλαξε όλα! Δύσκολα θα περάσει μετά από αυτό η οποιαδήποτε μνημονιακού τύπου συμφωνίες.
Βάλτε στην εξίσωση και την λύσσα των μαφιόζων του νεοφιλελευθερισμού μαζί με την πανθομολογούμενη αλήθεια ότι οι αριθμοί των μνημονίων και της εξυπηρέτησης του χρέους.
Θα δείτε λοιπόν ότι έρχονται μέρες λαμπρές και δύσκολες. Μέρες σπουδαίες. Ο κόσμος αλλάζει.
Μεταξύ 2004-2008 πανηγυρίζαμε τις «νίκες» αθλητών και αοιδών, παραμυθιαζόμαστε από το τίποτα και νομίζαμε ότι η ζωή είναι βολτούλα στις πίστες της παραλιακής την νύχτα.
Στις 5 του Ιούλη, εκβιαζόμενοι όσο ποτέ άλλοτε, φωνάξαμε ένα τεράστιο «ΟΧΙ».
Όποιος θα μας έλεγε την «χρυσή εποχή» πως θα συνέβαινε αυτό, θα τον περιφρονούσαμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας.
Με τον ίδιο τρόπο, οι λαοί της Ευρώπης θα πουν σύντομα κι αυτοί το δικό τους «όχι», κι ας μην φαίνεται πιθανό αυτό το ενδεχόμενο τώρα.
Τώρα χρειάζεται εγρήγορση και επαγρύπνηση. Νικήσαμε χθες, αλλά οι μεγάλες μάχες βρίσκονται μπροστά μας.
Εκτιμώ ότι δεν θα υποχωρήσουν οι «εταίροι». Αντίθετα θα εντείνουν τις πιέσεις.
Το GRexit δεν μπορεί παρά να είναι μια επιλογή – έστω κι η τελευταία – για την χώρα.
Κανείς – και κυρίως η κυβέρνηση – δεν έχει το δικαίωμα να παραμείνει απροετοίμαστος για όλα τα ενδεχόμενα.
Οι ουρές στα ΑΤΜ δεν θα αντέξουν για καιρό ακόμα.
Σειρά έχουν οι κινήσεις αλληλεγγύης και οι μεγάλες πολιτικές αποφάσεις. Ο λαός μας πια δεν εκβιάζεται από τους μαφιόζους της ΕΕ.
Φιλιά πολλά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ.1 Οι νίκη μας ήταν τεράστια και πέρα για πέρα ταξική. Οι φτωχοί αρχίζουν να ψηφίζουν εντελώς αντίθετα από τους πλούσιους κι αυτό είναι πολύ σπουδαίο.
Υ.Γ.2 Θλιβερότερος όλων –μήτε του Σαμαρά εξαιρουμένου– ο ΓΓ του ΚΚΕ. Η αλλαγή ηγεσίας δεν θα έπρεπε να απασχολεί μονάχα την δεξιά παράταξη. Πάντως, βλέποντας τα αποτελέσματα και τα ποσοστά του άκυρου, αντιλαμβάνεσαι ότι η κομματική γραμμή του Περισσού πέρασε ελάχιστα προς την βάση. Τουλάχιστον αυτό.
(Αγαπητέ Ηλία, ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ακόμα εδώ. Είναι εδώ πιο πολύ από ποτέ. Ο Βαρουφάκης έχει σχεδιάσει την τακτική της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις. Φως φανάρι. Να σου θυμίσω πως στις 4 Φεβρουαρίου, δέκα μέρες μετά τις εκλογές, απαντώντας σε ένα κείμενό σου, σου έγραφα: “Ηλία, ίσως ο Βαρουφάκης να είναι αυτός που ανέλαβε να κάνει την βρόμικη δουλειά, να γίνει ο λαγός, και την κρίσιμη στιγμή να φαγωθεί -και να αντικατασταθεί από τον Δραγασάκη, για παράδειγμα-, ώστε να επέλθει η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορεί αυτό να είναι το σχέδιο.”. Ηλία, αν, μετά από πέντε χρόνια χρεοκοπία, οι φτωχοί Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα πως τα συμφέροντά τους είναι κάπως διαφορετικά από τα συμφέροντα του Μπόμπολα και του Ρουβά, είναι για τα μπάζα. Αν και δεν ψήφισαν όλοι οι πλούσιοι ΝΑΙ. Ούτε όλοι οι φτωχοί ΟΧΙ. Είναι κάπως πιο περίπλοκο. Ο Δημήτρης Μπάτσης -που εκτελέστηκε μαζί με τον Μπελογιάννη- ήταν πλούσιος. Αυτό δεν τον εμπόδιζε να είναι κομμουνιστής. Δεν “προδίδουν” μόνο οι φτωχοί την τάξη τους, την προδίδουν και οι πλούσιοι. Και θα πρέπει να πάμε πιο πέρα από το φτωχοί και πλούσιοι, γιατί αυτό δεν είναι πολιτική. Για το ΚΚΕ δεν θέλω να γράψω τίποτα. Τώρα είναι η ώρα της πολιτικής. Για τις θρησκείες θα μιλήσουμε μια άλλη φορά. Ηλία, έρχονται μεγάλες μέρες. Να είμαστε καλά, να τις ζήσουμε. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.