«Δεν θα επαναστατήσουν αν δεν αποκτήσουν συνείδηση»

Φίλε πιτσιρίκο,
Είναι παροιμιώδης η μανία των Μνημονίων, μα κυριότερα, των ψεμάτων που οδήγησαν σε αυτά, να τρώνε πρωθυπουργούς και κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ του ’10, οι πρωτοστάτες της συγκυβέρνησης του ’12, ο ΣΥΡΙΖΑ του ’15 συρρικνώθηκαν δραματικά ή εξαφανίστηκαν εντελώς.

Τα κομματόσκυλα που το παίζουν φωστήρες εξηγούν την φθορά με το πομπώδες ύφος «σώσαμε τη χώρα, αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος».

Δεν βλέπουν το προφανές. Οι πολίτες έφαγαν τα κόμματα που ψήφισαν Μνημόνια και έστειλαν στον κάδο των απορριμμάτων τους πρωθυπουργούς τους.

Είναι σαφές ότι πλέον πηγαίνουμε σε συγκυβέρνηση.

Πριν από δύο μήνες, μια συγκυβέρνηση θα ήταν βγαλμένη από τα πλέον εφιαλτικά όνειρα, ακόμη κι εκείνων από μας που δεν ψήφισαν.

Κανένας δεν θα ήθελε τότε να δει ξανά μια καθεστωτική συγκυβέρνηση με πυρήνα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Επιπλέον, αν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πέσει, θα έφευγε ως αδικημένος και φαγωμένος από τα παλαιοκομματικά συμφέροντα.

Τι διαφορά λοιπόν θα έχει η επικείμενη συγκυβέρνηση, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πιθανότατα;

Αρχικά, θα αποτελέσει την ολοσχερή καταστροφή του οικοδομήματος πίσω από το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να παρουσιάζεται τόσο καιρό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα φύγει ως αδικημένος, αλλά ως απατεώνας.

Μα το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι θα αποτελέσει έναν ακόμη απαραίτητο κρίκο για να διαμορφωθεί αυτό που ονομάζεται «πλήρης απαξίωση του καθεστωτικού πολιτικού οικοδομήματος».

Γιατί, όσο κι αν το θέλουμε, η στροφή προς ένα πιο ανθρώπινο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα, όπως κι αν το ονομάσει κανείς, δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη.

Ο Όργουελ περιέγραψε τον κύκλο αυτό ως εξής: «Δεν θα επαναστατήσουν αν δεν αποκτήσουν συνείδηση, και δε θα αποκτήσουν συνείδηση αν δεν επαναστατήσουν».

Η συνειδητοποίηση δεν έρχεται ξαφνικά.

Δυστυχώς, οι άνθρωποι κάποιες φορές θεωρούν ότι χρειάζονται σωτήρες και μήτρες, ότι δεν μπορούν μόνοι.

Παρά το γεγονός ότι τα κόμματα των μνημονίων συρρικνώθηκαν, και σύντομα θα φύγουν εντελώς από τον χάρτη, ένα κομμάτι ψηφοφόρων ακόμη ψάχνει μπαμπά να τους μαζέψει από τον δρόμο όταν βραδιάζει.

Δεν μπορώ να εξηγήσω με άλλο τρόπο την ανέλιξη κομμάτων όπως το Ποτάμι, η ΔΗΜΑΡ, οι ΑΝΕΛ, και από Σεπτέμβρη το φαινόμενο που ακούει στο όνομα «Βασίλης Λεβέντης».

Οπότε εδώ πρέπει να τονιστεί το εξής:

Όσο οι πολίτες δεν συνειδητοποιούν ότι δεν χρειάζονται μήτρες, θα έχουμε μεν την καθίζηση του δικομματισμού, όπως αυτός εκφράστηκε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, και πλέον από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτοχρόνως θα έχουμε Βουλή με οκτώ, εννιά ή τριάντα κόμματα.

Ας το πούμε με τρόπο σαφέστατο.

Κανένας πολιτικός δεν θα αλλάξει τίποτα.

Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε κανέναν. Δεν μπορούσαμε ποτέ.

Ο μόνος που μπορούμε να εμπιστευτούμε είναι ο συνειδητοποιημένος εαυτός μας, κατάσταση που θα οδηγήσει σε μια συλλογική συνειδητοποίηση με κοινά στοιχεία.

Το υπάρχον πολιτικό σύστημα υπάρχει για να αποτελεί το πλυντήριο της άδικης δικαιοσύνης.

Το μακρύ χέρι της τυφλωμένης Δικαιοσύνης κρατά σφιχτά εκείνο του υπαρκτού πολιτικού συστήματος με το ανόητο επιχείρημα: «Ποιες πολιτικές ευθύνες; Η Δικαιοσύνη αποφάσισε ‘αθώος’ και ο λαός τον ξαναψήφισε».

Αν κάποιος διαφωνεί με αυτό, να θυμίσω το πού είναι τώρα ο Στουρνάρας, ο Βενιζέλος, να θυμίσω ότι ο Παπανδρέου ίσως να κατέβαινε με το ΠΑΣΟΚ, ο Κουβέλης με το ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ με το ΠΑΣΟΚ.

Σε λίγο θαρρώ ότι θα δούμε και τον Παπακωνσταντίνου να κατεβαίνει βουλευτής για να πάρει και πάλι το τιμόνι της οικονομίας, γιατί τα κατάφερε τόσο καλά την προηγούμενη φορά.

Εκεί είναι ακόμη. Μας περιμένουν να τους ξεπλύνουμε στο εκλογικό πλυντήριο και δια βοής να αποφασίσουμε κι εμείς ότι είναι εντελώς αγνοί.

Μάλλον θεωρούν ότι είμαστε χαζοί. Ίσως κάποιοι να είναι και να παραμείνουν. Απλώς τώρα θα ξέρουν ότι δεν έχουν καμία δικαιολογία.

Βασίλης Γ.

ΥΓ1. Οι ΣΥΡΙΖΑ’ιοι πολιτευτές λάνσαραν τον «αγραβατιασμό» για να δείξουν ότι δεν ανήκουν στο παλιό πολιτικό σύστημα. Ωστόσο, το βασικό σημείο αναφοράς για το παλιό πολιτικό σύστημα δεν είναι το ντύσιμο και τα πρόσωπα, αν κι έχουν όλα αυτά μια περιορισμένη σημειολογία. Είναι τα ψέματα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα κατάφερε τόσο καλά να το συνεχίσει.

ΥΓ2. Θεοδωράκης, Μεϊμαράκης και Τσίπρας ονειρεύονται, ο καθένας με τον τρόπο του, κι επιζητούν σταθερή κυβέρνηση τεσσάρων ετών. Κοιμούνται όρθιοι. Έρχονται όμορφα άγριες μέρες.

Και δεν θα πέσουν από μέσα, όπως θέλουν να λένε οι θιασώτες των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν θα πέσουν από τη Βουλή. Θα πέσουν από έξω. Από εμάς. Από τον δρόμο.

(Αγαπητέ Βασίλη, θεωρούν ότι είμαστε χαζοί, γιατί υπάρχουν ακόμα αρκετοί χαζοί. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντιληφθεί ακόμα πως ο Τσίπρας τους εξαπάτησε, ενώ υπάρχουν και πολλοί που δεν έχουν αντιληφθεί πως θα υπάρξει συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Νέας Δημοκρατίας. Μιλάμε για ζώα. Έρχονται πολύ όμορφες και άγριες ημέρες. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.