Σηκωθείτε

Φίλε πιτσιρίκο, αγαπητές φίλες
Με παίρνει τηλέφωνο ένας φίλος χτες και μου λέει χαριτολογώντας, «λοιπόν τώρα για πρόεδρο της ΝΔ ψηφίζουμε Άδωνι. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να διαλυθεί το κόμμα.»,

Και κάθομαι και σκέφτομαι. Καλά, ρε παιδιά, αυτό είναι το πρόβλημα; Να διαλυθεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και ο ένας κι ο άλλος;

Ορίστε διαλύθηκε το ΠΑΣΟΚ.Και;

Το αντικατέστησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Διαλύθηκε ο Καρατζαφύρερ, ξέθαψαν τον Λεβέντη. Έφτιαξαν τον ποταμίσιο βούβαλο.

Το σύστημα θα βρει τις καβάτζες του για να κάνει τη δουλειά του.

Το πρόβλημα δεν είναι τι κάνουν αυτοί. Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς δεν κάνουμε τη δική μας.

Και όταν λέω εμείς, δεν εννοώ αυτούς που για τον άλφα ή βήτα λόγο πήγαν στις κάλπες και ψήφισαν τη θανατική καταδίκη τη δική τους και των παιδιών τους. Μιλάω για τους υπόλοιπους και κυρίως για όσους διαβάζουν πιτσιρίκο.

Κατ αρχήν. Έλεος πια με το σχολιασμό της τηλεοπτικής επικαιρότητας. Δεν είναι δυνατόν να ασχολούμαστε καθημερινά με την ατζέντα που θέτει το σύστημα και να σχολιάζουμε σαν τις κατίνες το τι κάνει ο ένας κι ο άλλος.

Έλεος πια.

Όχι άλλο Τσίπρα, ρε παιδιά.

Εντάξει, είναι προδότης, είναι απατεώνας όπως και οι προηγούμενοι.

Πάμε παρακάτω.Να δούμε τι θα κάνουμε.

Έλεος πια με αυτή την κωλοτηλεόραση. Κλείστε την επιτέλους ρε παιδιά.

Αφού εδώ και 5 χρόνια δεν έχει τίποτα. Μόνο προπαγάνδα και αποβλάκωση. Και μη βιαστείτε να πείτε ότι είστε σκεπτόμενοι και δε σας επηρεάζει.

Σας επηρεάζει και με το παραπάνω και χωρίς να το παίρνετε χαμπάρι. Με πήρε ο άλλος τώρα να μου κάνει χαβαλέ για τον ψυχοπαθή.

Εδώ ο κόσμος καίγεται και το πιπί χτενίζεται.Και μιλάμε για έναν άνθρωπο με πολύ περισσότερο μυαλό από μένα και πολύ καλλιεργημένο.

Λοιπόν. Είμαι χωρίς τηλεόραση από τις εκλογές του 2012. Η συσκευή ή μάλλον οι συσκευές υπάρχουν αλλά δεν ανοίγουν.

Εδώ και δύο χρόνια κιόλας που μας έκαναν οι καναλάρχες το κόλπο με το ψηφιακό σήμα και τους αποκωδικοποιητές, απλά δεν πήγα να αγοράσω αποκωδικοποιητή πρώτον γιατί έκλεισαν την ΕΡΤ και δεύτερον γιατί δεν είμαι μαλάκας να πληρώνω για να βλέπω σκατά και από τότε είμαι και επίσημα χωρίς σήμα.

Η τηλεόραση στο σπίτι μου ανοίγει μόνο για ταινίες. Πάπαλα.

Αν θέλω να ενημερωθώ, θα μπω στο ίντερνετ και θα δω, θα διαβάσω και θα ακούσω ας πούμε ό,τι θέλω.

Θέλετε να κάνουμε μια ωραία δράση; Θέλετε να μαζευτούμε με μια τηλεόραση στα χέρια ο καθένας και να πάμε να τις αφήσουμε έξω από τα κωλοκάναλα;

Έχετε καταλάβει πόσο σημαντικό είναι γι αυτούς η ύπαρξη τουλάχιστον μιας τιβί που είναι αναμμένη όλη μέρα και παίζει αυτά που θέλουν αυτοι;

Υπάρχει καλύτερο μέσο για να περάσουν την προπαγάνδα τους;

Κάποια στιγμή, στις αρχές, λέω τι να κάνουμε ρε παιδί μου για να γίνει επανάσταση.

Και ξέρετε τι σκέφτηκα; Να βρεθεί κάποιος να πάει να βάλει βόμβα στις κεραίες για να κλείσουν οι τηλεοράσεις του κόσμου.

Φαντάζεστε τι θα γινόταν; Θα έβγαιναν οι νοικοκυραίοι στο δρόμο που θα χάνανε την … «ενημέρωσή» τους και όποιον πάρει ο χάρος.

Εδώ έρχομαι στο δεύτερο που θέλω να πω.

Είδατε τι είπα; «Να βρεθεί κάποιος….» Διαβάζω πολύ συχνά τις αναρτήσεις εδώ. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που γράφουν πολύ ωραία πράγματα.

Είναι άσχημο να διαβάζεις ένα πολύ ωραίο κείμενο που λέει κάτι σωστό με ωραίο τρόπο και στο τέλος αυτό να καταλήγει: Να βρεθεί κάποιος, να βγεί κάποιος μπροστά, να γίνει κάτι.

Δεν γίνεται δουλειά έτσι ρε παιδιά. Μια ζωή αυτόν τον κάποιο θα περιμένουμε; Έχετε σκεφτεί ότι αυτός ο κάποιος ίσως είστε εσείς; Παιδιά ακούστε.

Μετά από τριάμισι χρόνια χωρίς τηλεόραση για μένα είναι πλέον ξεκάθαρο.

Αυτός ο κάποιος τελικά είμαι εγώ, αυτός ο κάποιος είμαστε εμείς.

Είμαστε όλοι εμείς που βλέπουμε το στραβό και θέλουμε να το φτιάξουμε. Που δεν καθόμαστε να κλαίμε τη μοίρα μας και που ξυπνάμε κάθε μέρα με τη σκέψη «τι μπορώ να κάνω σήμερα για να τους βλάψω. Για να τους κάνω τη ζωή δύσκολη.»

Όλοι αυτοί που όχι μόνο έχουν πάρει την απόφαση να αντισταθούν αλλά βρίσκουν καθημερινά και μια διαφορετική ιδέα για να τους δημιουργήσουν πρόβλημα.

Όταν λες δεν γίνεται τίποτα, δεν αλλάζει τίποτα, το μυαλό κολλάει εκεί. Στο τίποτα.

Όταν θέλεις να αλλάξεις, το μυαλό δουλεύει προς αυτή την κατεύθυνση και τότε βρίσκεις τρόπους.

Είμαστε όλοι αυτοί που έχουμε κάνει ολική ή μερική στάση πληρωμών στο σύστημα. Που χρωστάμε λίγο ο ένας πολύ ο άλλος στην εφορία, στη γιούρομπανκ, στη ΔΕΗ και το κάνουμε συνειδητά.

Δεν είμαστε τσαμπατζήδες. Απλά, ξέρουμε ότι αυτό που θέλουν είναι τα λεφτά μας και προσπαθούμε να μη τους τα δίνουμε ή να τους τα δίνουμε κουρεμένα.

Όπως αυτοί κούρεψαν τους μισθούς μας και τη ζωή μας και τα όνειρά μας έτσι κι εμείς. Που δεν ψάχνουμε να κρυφτούμε και να τη σκαπουλάρουμε, αν και πολλοί από μας να είστε βέβαιοι ότι μπορούμε.

Που κατεβαίνουμε στο δρόμο όποτε χρειαστεί αλλά δεν κάνουμε απλά παρέλαση για να πάμε μετά για τσίπουρα και να ακούμε τον Χατζηνικολάου να μας δίνει τα εύσημα επειδή κάναμε ήσυχη πορεία και δε ενοχλήσαμε το σύστημα που μας πληρώνει.

Που δε μουτζώναμε ούτε πετούσαμε πέτρες στους μπάτσους στις πλατείες και που δε φεύγαμε για το σπίτι μόλις έπεφταν τα πρώτα δακρυγόνα αλλά περιμέναμε να καθαρίσει η ατμόσφαιρα για να γυρίσουμε.

Όλοι εμείς που δε θα απαγορεύσουμε ούτε θα συμμετέχουμε σε συγκέντρωση ενάντια στην ομιλία ή στη δράση ενός χρυσαυγίτη γιατί ρε παιδιά αυτοί οι άνθρωποι μας είναι απλά αδιάφοροι.

Δεν τους φοβόμαστε. Δεν μας αγγίζουν.

Να πάω δηλαδή να πω στο χρυσαυγίτη να μην υμνεί δημόσια τον Χίτλερ και το ρατσισμό; Είμαστε σοβαροί τώρα; Πρόβλημά του. Αυτός εκτίθεται. Να πέσω στο επίπεδό του να ασχοληθώ μαζί του, να τον διαφημίσω γιατί;

Και ποιοι πρωτοστατούν σ αυτές τις εκδηλώσεις βλέπετε; Να βγαίνει τώρα ο Τσίπρας και παλιότερα οι άλλοι και να κατηγορούν τη ΧΑ για φασισμό.

ΠοιΟς; O Τσίπρας που ένας ολόκληρος λαός του είπε να πει όχι και αυτός πηγε και είπε ναι.

Τα πράγματα, παιδιά, με τη ΧΑ είναι απλά. Όσο είχε ο κόσμος ψωμάκι να φάει αυτοί ήταν κάτι γραφικοί. Άρα, το πρόβλημα δεν είναι αυτοί. Το πρόβλημα είναι ο κοσμάκης που σκέφτεται μόνο με την κοιλιά του και το σύστημα που το εκμεταλλεύεται αυτό για τη δική του την κοιλιά.

Η δουλειά αυτή λοιπόν είναι δική μας. Εμείς πρέπει να την κάνουμε στην καθημερινότητα που βιώνει ο καθένας μας, στη δουλειά μας, στον ελεύθερό μας χρόνο οπουδήποτε κινούμαστε.

Και βέβαια, πρέπει να ξέρουμε τι θέλουμε για τη χώρα μας.

Πρέπει κάποια στιγμή ως πολίτες να έχουμε άποψη και πρόταση, γιατί μόνο έτσι μπορείς να προχωρήσεις.

Δεν γίνεται δηλαδή το 2015 να σε ρωτάω τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει για να βρει δουλειά ο κόσμος, και να μου λες «να πάρει τα μέσα παραγωγής».

Ψαχτείτε όσοι δεν το έχετε κάνει ακόμα, βρείτε κάτι να πιστέψετε. Κάτι συγκεκριμένο. Βήμα βήμα. Πώς θα βγει η χώρα από το αδιέξοδο.

Κυρίως, όσοι έχουν σπουδάσει και είναι με μεταπτυχιακά και διδακτορικά, πιστεύω έχουν ευθύνη απέναντι στην κοινωνία, που δαπάνησε πόρους για να τους σπουδάσει, τουλάχιστον να έχουν πρόταση.

Δεν γίνεται δηλαδή να λέμε απλά ότι είμαστε αντι-μνημονιακοί, αντι-φασίστες, αντι-ρατσιστές, αντι-ευρωπαϊστές και όλα τα αντί.

Ο κόσμος περιμένει από μας να έχουμε πρόταση συγκεκριμένη για τα καθημερινά του προβλήματα.

Και όχι να χαλάμε το χρόνο μας στο ίντερνετ να βλέπουμε τσίπρες και καμμένους έλληνες.

Προφανώς, κάποιοι θα σκέφτηκαν «καλά ρε φίλε κι εσύ τι προτείνεις;». Εγώ παιδιά είμαι ΕΠΑΜ και θα πω κάτι και ίσως κάποιοι το καταλάβουν.

Ήμουν πάντα ΕΠΑΜ. Πολύ πριν ιδρυθεί. Είναι πολλοί από μας που είμαστε ΕΠΑΜ και δε το ξέρουμε.

Εν κατακλείδι. Δεν μεμψιμοιρούμε. Δεν το βάζουμε κάτω. Η χώρα αυτή μας ανήκει. Η χώρα αυτή, κατά κύριο λόγο, ανήκει στη νέα γενιά της.

Δεν μπορεί να ακούω νέους να λένε ελαφρά τη καρδία. «θα φύγω έξω». Και δω, ρε φίλε, ποιός θα μείνει;

Μας δώσαν μια πατρίδα οι γονείς μας με χίλια βάσανα και μεις θα την αφήσουμε στους τσίπρες και στους καμμένους;

Δεν την αφήνουμε την Ελλάδα. Προσπαθούμε. Μιλάμε με το διπλανό μας, βρισκόμαστε, συζητάμε τα προβλήματά μας, κλείνουμε την κωλοτηλεόραση, βγαίνουμε από το σπίτι, κάνουμε δράσεις με άλλους ή μόνοι μας.

Εγώ μένω επαρχία και κοντά στο σπίτι μου υπάρχει ένα γηπεδάκι ποδοσφαίρου και μπάσκετ και πάω κάθε δύο μήνες και το καθαρίζω μόνος μου, κάνουμε τέτοια πράγματα, κινούμαστε και ψάχνουμε διαρκώς να βρούμε τρόπους να τους κάνουμε ζημιά, και το βασικό προσπαθούμε να μη φοβόμαστε.

Από εκεί ξεκινάνε όλα. Είναι κρίμα, ρε γαμώτο. Είμαστε η πιο μορφωμένη γενιά που είχε ποτέ η πατρίδα μας και μας κάνει κουμάντο ο κατιμάς. Και γράψτε προτάσεις και ιδέες για δράσεις.

Αγαπητές φίλες, φίλε πιτσιρίκο, να είστε καλά

(Αγαπητέ φίλε, δεν πιστεύω καθόλου στην αντίδραση με τα λόγια, τις πορείες, τις απεργίες για μια μέρα, και τις παπαριές. Γράφετε για την τηλεόραση. Έχω ξαναγράψει πως, έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία, δεν καταφέραμε -και αυτό τα λέει όλα- να φτιάξουμε ούτε ένα μεγάλο εναλλακτικό ΜΜΕ. Άρα, το πρόβλημα είναι η δημιουργία· σε όλα, όχι μόνο στα ΜΜΕ. Όσο εμείς δεν δημιουργούμε, θα υπάρχει η σαπίλα που ξέρουμε. Δεν δημιουργούμε επειδή δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε. Η γκρίνια είναι πιο εύκολη. Επίσης, δεν ξέρουμε -και δεν θέλουμε να μάθουμε- να συνεργαζόμαστε. Ο καθένας έχει στο μυαλό του πώς θα ρίξει τον άλλον. Το βίωσα. Πολλά λόγια, καμία πράξη. Η Ελλάδα σάπισε, οι Έλληνες δεν θέλουν να αλλάξουν. Λογικά, η μόνη αλλαγή θα έρθει μετά την νομοτελειακή κατάρρευση. Μετά την διάλυση της χώρας, κάτι θα αλλάξει. Αναγκαστικά. Οπότε, εγώ περιμένω να διαλυθεί. Με αυτή τη σαπίλα παντού, τι να φτιάξεις; Είναι μάταιο. Έγιναν εκλογές πριν από ένα μήνα. Το αποτέλεσμα των εκλογών σας δείχνει μια κοινωνία που θέλει να αλλάξει ή να σηκωθεί; Να είμαστε ρεαλιστές. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.