Κάποια στιγμή ο κόσμος θα κάνει ντου

Φίλε πιτσιρίκο
Από τη γραφή σου βγαίνουν πολλά συμπεράσματα, είναι μαγκιά σου που πολεμάς το πολιτικό, μιντιακό, καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο, όσο και αν κατά καιρούς λες οτι απλά γράφεις για τα προς το ζην, η όλη συμπεριφορά και άποψή σου για τα πράγματα, είναι ακέραιη και αγωνιστική. Δηλαδή παοκτσήδικη· αυτό το λέω γιατί είμαι παόκι, φυσικά και άλλοι οπαδοί είναι στον ίδιο δρόμο, στον ίδιο χώρο, αν θες, απλά εμείς είμαστε φουλ.

Πιτσιρίκο, όσο θα αυξάνουν αυτοί που δεν τα βγάζουν πέρα, υπάρχουν τρεις επιλογές: η ρήξη, η υποταγή και η φυγή.

Βέβαια, αν όλοι φύγουν, στο τέλος θα κλείσει το μαγαζί.

Οπότε, ας δοκιμάσουμε τη ρήξη.

Τι λες;

Παίζει αυτό;

Μήπως «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα;»

Εγώ λέω, «Ας ξυπνήσει ο κόσμος επιτέλους».

Για να δούμε.

Μπορεί να κερδίσουμε, μπορεί και να χάσουμε. Όμως, θα ξαναπώ, οτι «Ο κόσμος δεν έχει να χάσει τίποτα, γιατί έχει χάσει τα πάντα».

Κάποια στιγμή πρέπει να κάνει ένα καλό ντου.

Αυτά τα λίγα

Μ.
Παοκι

(Αγαπητό Παόκι, δεν πολεμάω κανέναν. Τις σκέψεις μου γράφω, όσο επιτρέπεται ακόμα η σκέψη. Και το κάνω επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Και καμιά φορά σκέφτομαι αν έχει νόημα να γράφεις τις σκέψεις σου ή είναι καλύτερα να ξεπουληθείς εντελώς -το κάνουν σχεδόν όλοι-, να βγάζεις ένα σκασμό χρήματα και να σε νοιάζει μόνο για την πάρτη σου. Δεν ξέρω αν ο κόσμος θα κάνει ντου. Για την ώρα, βλέπω τον κόσμο να συζητάει για το αν είχε άδεια ο καστανάς της Θεσσαλονίκης. Οι ολιγάρχες που έχουν τηλεοπτικά κανάλια 25 χρόνια χωρίς άδεια δεν τους απασχολούν, ο καστανάς είναι το πρόβλημά τους. Μιλάμε για ζώα. Κάνουν ντου τα ζώα; Καμιά φορά κάνουν. Αλλά πιο συχνά, κάνει ντου το ένα ζώο στον άλλο, παρά όλα μαζί στον κυνηγό. Και μια και λέμε για ντου και είσαι και παόκι, θυμήθηκα το σύνθημα που έλεγαν τα παόκια όταν αποκλείστηκε ο Άρης από την Τρέισερ στο Μιλάνο: «Ντου ντου ντου, ντου ντου ντου, πώς γ@μάει ο Μακαντού». Βέβαια, ήμουν στην Θεσσαλονίκη εκείνη την Κυριακή που έχασε ο ΠΑΟΚ από τον Άρη με 32 πόντους, και τα παόκια ξαδέρφια μου έτρεχαν να κατεβάσουν τα τηλέφωνα για να γλιτώσουν την καζούρα από τους αρειανούς φίλους τους, και ήταν άδειοι εκείνο το βράδυ οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης αλλά εγώ, με τον ένα ξάδερφό μου, είχα πάει στο Evergreen στην Τσιμισκή, που ήταν όλη η ομάδα του Άρη και χόρευε Μητροπάνο, που την αναζητούσε στη Σαλονίκη ξημερώματα. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.