Θέατρο Βέμπο
Με αφορμή το περιστατικό με τον Άδωνι Γεωργιάδη που ήθελε να ανέβει στη σκηνή του θεάτρου Βέμπο για να κλέψει την παράσταση από τον Λάκη Λαζόπουλο, θυμήθηκα την δική μου εμπειρία από το θέατρο Βέμπο.
Τη σεζόν 2007-2008, είχα συμμετάσχει στη συγγραφή κειμένων για μια επιθεώρηση που ανέβηκε στο Βέμπο. Στα κείμενα ήταν ο Λάκης Μπέλλος, ο Γιώργος Γαλίτης, ο Θύμιος Καλαμούκης, ο Μάνος Βουλαρίνος, η Ελπίδα Γκρίλλα και εγώ.
Στην παράσταση έπαιζαν ο Κώστας Βουτσάς, ο Παύλος Κοντογιαννίδης, η Μάρθα Καραγιάννη, ο Γιώργος Μητσικώστας -που εμφανιζόταν σε βίντεο- και άλλοι.
Βρέθηκα να συμμετέχω σε αυτή την παράσταση, μετά από επιμονή του αείμνηστου Λάκη Μπέλλου. Δεν είχα καμία εμπειρία από το θέατρο, αφού είχα ξεκινήσει να γράφω στο μπλογκ δυο χρόνια πριν. Θα ήταν η πρώτη και τελευταία εμπειρία μου από το θέατρο, αν δεν μου είχε προτείνει να συνεργαστούμε πέρσι ο Γιώργος Κιμούλης.
Δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που πήγαμε στο γραφείο του θεατρικού επιχειρηματία Βαγγέλη Λιβαδά. Ο Λιβαδάς μου είπε με τη χαρακτηριστική φωνή του -την οποία κανείς από όσους την άκουσαν δεν την ξέχασε και την οποία μιμούμαι τέλεια-, “Πιτσιρίκο, μόνο εσύ και ο Μίκης Θεοδωράκης δεν χωράτε στο γραφείο μου”. Ήταν χαμηλοτάβανο το γραφείο του.
Στα πέντε λεπτά -και ενώ ο αείμνηστος Λιβαδάς μιλάει διαρκώς-, γυρνάω στον Λάκη και του λέω “Τι κάνουμε εμείς εδώ;”. Ήθελα να το βάλω στα πόδια αλλά ο Λιβαδάς μας υποσχέθηκε πως σκηνοθέτης της παράστασης θα ήταν ο Παντελής Βούλγαρης -κάτι που δεν έγινε, βέβαια, ποτέ-, οπότε μείναμε, και τις επόμενες ημέρες, ο Λιβαδάς με έπιανε αγκαζέ έξω από το Βέμπο και μου μιλούσε με τις ώρες για το θέατρο, τους ηθοποιούς και τις μεγάλες επιτυχίες του.
Στο θέατρο Βέμπο έζησα πολύ όμορφες στιγμές με πάρα πολύ γέλιο. Εντάξει, υπήρχαν και άλλες στιγμές, αλλά εγώ θυμάμαι μόνο τα γέλια γιατί είμαι θετικός άνθρωπος.
Μια μέρα ήρθε το συνεργείο του Star, για να πάρει συνεντεύξεις από τους συντελεστές της παράστασης. Ο Λάκης Μπέλλος κι εγώ κρυφτήκαμε αμέσως στις κουίντες, από όπου βλέπαμε τη συνέντευξη.
Ο δημοσιογράφος μιλάει με τον Κώστα Βουτσά και μετά γυρνάει στον Παύλο Κοντογιαννίδη και του λέει “Εσείς τι έχετε να πείτε κύριε Τσάκωνα;”.
“Ο Σεφερλής είμαι” του λέει ο Κοντογιαννίδης. Ο Λάκης κι εγώ κλαίμε από τα γέλια.
Αφού τελειώνει η συνέντευξη, ο δημοσιογράφος βλέπει την ηθοποιό Δήμητρα Γρηζιώτη και της λέει “Τι κάνετε, κυρία Γιούλη;”. Ξερή η Δήμητρα. Η Σμαρούλα Γιούλη ήταν η σύζυγος του Λιβαδά αλλά με την Δήμητρα Γρηζιώτη -εκτός του ότι δεν έμοιαζαν καθόλου- τις χώριζε μισός αιώνας.
Έτσι κυλούσαν οι μέρες στο θέατρο Βέμπο, και παρακολουθούσα τις πρόβες δίπλα-δίπλα με την αείμνηστη Σμαρούλα Γιούλη. Καπνίζαμε αλλά, όταν εμφανιζόταν ο αείμνηστος Λιβαδάς, μου έδινε και το δικό της τσιγάρο, “επειδή ο Βαγγέλης δεν με αφήνει να καπνίζω”.
Τέσσερα χρόνια μετά, μου τηλεφώνησαν από την Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων, για να μου πουν πως πρέπει να περάσω να πάρω κάτι χρήματα. “Λάθος κάνετε” τους λέω. Την είχα ξεχάσει την παράσταση.
Τα γέλια, όμως, δεν τα ξέχασα ποτέ.
Σε αυτή τη ζωή, το μόνο που μένει είναι οι άνθρωποι που γνώρισες και τα γέλια που έκανες μαζί τους.
(Η αναδημοσίευση του συγκεκριμένου κειμένου απαγορεύεται σε όλους. Αντιθέτως, η κοινοποίηση στο Facebook είναι υποχρεωτική. Ευχαριστώ.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.