Πρώτες εντυπώσεις από τον ερχομό μιας νέας χρονιάς

Ilias elvetiaΦίλε Πιτσιρίκο,
Δεν πάνε ούτε 10 μέρες από τότε που φτάσαμε οικογενειακώς μαζί με το τσαντίρι μας στην όμορφη Βασιλεία. Το κρύο δυνατό –ιδιαίτερα τα βράδια– όμως ο ήλιος δεν μας έχει λείψει καθόλου. Ακόμα κι όταν συννεφιάζει, τα σύννεφα δεν πέφτουν να σε φάνε, είναι ψηλά στον ουρανό και δεν πνίγουν τον ορίζοντα. Ο καιρός, εν ολίγοις, θυμίζει χειμώνα στην βόρεια Ελλάδα μιάμιση δεκαετία νωρίτερα.

Οι Ελβετοί, βέβαια, βλέπουν τα πρώτα σημάδια από την υπερθέρμανση του πλανήτη, αφού χιόνι δεν έχει πέσει ακόμα στην πόλη και οι θερμοκρασίες κατά την διάρκεια της ημέρας κυμαίνονται μεταξύ 5 και 12 βαθμών Κελσίου.

Από ό,τι μου έλεγαν, η πιο δύσκολη εποχή για την Βασιλεία είναι ανάμεσα στον Μάϊο και τον Ιούλιο οπότε και βρέχει. Από τον Αύγουστο μέχρι και τον Οκτώβριο κάνει χαρά θεού. Ο χειμώνας φυσικά είναι πολύ όμορφος, κρύος και ξηρός.

Συμπέρασμα: τέρμα οι διακοπές τον Αύγουστο! Ιούλιο μετά από πολλά χρόνια, για να αποφύγουμε και τις βροχές.

Η χώρα είναι όμορφη, καλά οργανωμένη, πλούσια και ακριβή. Οι άνθρωποι ευγενικοί, όπως όλοι στην Εσπερία άλλωστε.

Η Βασιλεία έχει πλούσια πολιτιστική ζωή, πολλά μουσεία, μουσικές και θεατρικές σκηνές.

Όλα βέβαια στα Γερμανικά. Τα Αγγλικά απουσιάζουν από την καθημερινότητα της πόλης, παρά το γεγονός ότι το 15-20% του πληθυσμού δεν είναι Ελβετοί αλλά προέρχονται και από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ.

Δύο πράγματα μου έχουν κάνει πολύ καλή εντύπωση μέχρι τώρα. Το ένα είναι η αγάπη των Ελβετών για τα κάστανα – παντού κιόσκια που ψήνουν και πωλούν νόστιμα κάστανα –, και τις βόλτες, με ποδήλατο ή μη, στις πανέμορφες όχθες του ελβετικού –και καθαρού– Ρήνου.

Νομίζω πως θα τις απολάμβανες αυτές τις βόλτες μέσα στον ήλιο και το δυνατό κρύο, Πιτσιρίκο.

Το δεύτερο είναι ο σεβασμός που δείχνουν για τα κατοικίδια. Δεν υπάρχουν απαγορεύσεις ούτε στα ενοικιαζόμενα σπίτια, ούτε στα μπαρ, καφέ και εστιατόρια. Μπαίνεις παντού με το σκυλάκι σου, χωρίς να υπάρχει κανένας περιορισμός.

Από την άλλη, η Ελβετία είναι όπως σου είπα και στην αρχή μια ακριβή χώρα. Επίσης, είναι μια χώρα όπου πληρώνεις για τα πάντα. Τίποτα σχεδόν δεν παρέχεται δωρεάν.

Βέβαια, δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάρεις στο τέλος εκείνο για το οποίο πληρώνεις.

Θα σου γράψω περισσότερα πράγματα αργότερα για το πώς λειτουργεί πχ το σύστημα υγείας, και τις διαφορές που έχει από την Αγγλία και την Ελλάδα, όπως και για το εκπαιδευτικό τους σύστημα που θεωρείται αρκετά καλό.

Όμως, δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός πως, όταν μιλάμε για την Ελβετία, δεν μιλάμε για μία ενιαία χώρα.

Υπάρχουν πολλά Καντόνια, το καθένα με διαφορετική πολιτική στην φορολογία, στις παροχές και στην οργάνωση.

Σε αυτά χρειάζονται να προστεθούν και οι ιδιαιτερότητες που αφορούν την εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού.

Το 60% είναι Γερμανοί, το 30% Γάλλοι και το υπόλοιπο 10% Ιταλοί.

Μια πρώτη εντύπωση είναι πως οι Ελβετοί έχουν βρει την χρυσή τομή της ισορροπίας των μεταξύ τους σχέσεων κι αυτό βοηθάει σίγουρα στην οικονομική τους ευμάρεια.

Λέγεται ότι ο Ιωάννης Καποδίστριας ήθελε να οργανώσει το νεοσύστατο τότε Ελληνικό κράτος στα πρότυπα της Ελβετίας.

Ειλικρινά, δεν βλέπω με ποιο τρόπο θα μπορούσε να το πετύχει αυτό, ακόμα κι αν δεν τον δολοφονούσαν τόσο πρόωρα οι σκοταδιστές της εποχής του.

Πάντως, ακόμα κι αν αποτύγχανε, κάποιες από τις νοοτροπίες –που τόσο γλαφυρά περιέγραψε ο Βασίλης– που μας οδήγησαν εδώ μας οδήγησαν ίσως να μην υπήρχαν.

Εκείνο πάντως που φαίνεται απολύτως προφανές σε μένα –αλλά όχι στην Μέρκελ και στον Σόιμπλε– είναι το γεγονός πως θα μπορούσε η Ελβετία να αποτελέσει το ιδανικό πρότυπο για μια «Ενωμένη Ευρώπη», κάτι που φυσικά δεν έγινε ούτε πρόκειται να γίνει ποτέ.

Όπως σου είχα ξαναγράψει, νιώθω τυχερός που έφυγα από την καταχνιά της Βρετανίας.

Νιώθω επίσης τυχερός που η σύζυγος μου έχει μια καλή δουλειά εδώ και μπορώ να αγναντεύω τον ορίζοντα από το μπαλκόνι του διαμερίσματος μας, γράφοντας σου αυτές τις λέξεις.

Από την άλλη, βέβαια, ξεκινάω άμεσα μαθήματα Γερμανικών. Καλό ή κακό δεν ξέρω. Σίγουρα πάντως κάτι ακόμα καινούργιο.

Μπορεί σύντομα να βρεθώ με μια πολύ καλή δουλειά εδώ. Μπορεί πάλι να χρειαστεί να ξοδεύω κάποιους μήνες στην βασιλευομένη Εσπερία, μαζεύοντας κάποια χρήματα.

Το 2016, μπαίνει και είναι τόσο υπέροχα ρευστό. Γεμάτο προσδοκίες και σκοτεινούς φόβους.

Ζωντανός όσο ποτέ, περίμενα σαν μικρό παιδί τα βεγγαλικά στην παλιά γέφυρα του Ρήνου το βράδυ της παραμονής, μαζί με τους αγαπημένους μου.

Το κρύο, το χιονόνερο κι ένα μικρό συνάχι της μικρής μας κράτησαν στο σπίτι.

Ανταλλάξαμε ευχές και φιλιά. Κόκκινο κρασί, βασιλόπιτα, μια πιατέλα με φρούτα και νόστιμα Ελβετικά τυριά. Από το παράθυρο ο ουρανός στο βάθος, πολύχρωμος από τα βεγγαλικά.

Φίλε Πιτσιρίκο, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, βρίσκομαι στο μέρος που βρίσκομαι, χωρίς να θέλω να είμαι κάπου αλλού. Κι είναι αρκετή όλη αυτή η ομορφιά για σήμερα.

Αύριο θα έχουμε αρκετό χρόνο να φοβηθούμε και να τολμήσουμε ξανά. Τώρα χαρά κι αγάπη για όλους.

Εύχομαι τα καλύτερα για σένα, Πιτσιρίκο, και για τους φίλους στο blog.

«Πού θα πάει, πού θα πάει τούτη η ρόδα που κολλάει κι όλο στην αρχή γυρνάει, πού θα πάει θα ξεκολλήσει, κι ο κόσμος σαν σαράβαλο για αλλού θα ροβολήσει».

Την αγάπη μου.

Φιλιά από την Αλπική Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, έχεις δικαιωματικά το πρώτο ποστ του μπλογκ για το 2016, αφού έκανες απίστευτο ποδαρικό το 2015. Σε ευχαριστώ που μου έκανες το χατίρι και το έγραψες. Ηλία, χαίρομαι πολύ για εσένα και την οικογένειά σου. Νομίζω πως το διοικητικό σύστημα της Ελβετίας θα ήταν ιδανικό για την Ελλάδα. Ο Καποδίστριας μάλλον είχε δίκιο. Αλλά στην Ελλάδα αγνοήθηκαν οι διαφορετικές εθνότητες, βαφτίστηκαν οι πάντες Έλληνες με το ζόρι, με αποτέλεσμα σήμερα ο κάθε Έλληνας να είναι ένα μια εθνότητα και ένα καντόνι μόνος του. Κάποιος μου είχε πει πως ο Καποδίστριας -τον οποίο οι Ελβετοί ευγνωμονούν και τιμούν για τη συνεισφορά του στην οργάνωση του κράτους τους- έκανε, μαζί με άλλους, την Ελβετία Ελλάδα. Αυτό που θα έπρεπε να είναι η Ελλάδα, δηλαδή. Με υποθέσεις δεν γράφεται η Ιστορία, αλλά είμαι βέβαιος πως η Ελλάδα θα μπορούσε -και θα έπρεπε- να είναι μια σύγχρονη και ουδέτερη χώρα. Βέβαια, σήμερα η Ελλάδα είναι ουδέτερη σε όλα. Δεν της πέφτει λόγος σε τίποτα. Όσο για σύγχρονη, δεν το συζητάω. Μπορεί να μην χιόνισε στην Ελβετία αλλά χτες χιόνισε στη Νάξο και κόπηκε το ρεύμα. Εκτιμώ τις χώρες που φροντίζουν και σέβονται τους πολίτες τους, και η Ελβετία είναι μια από αυτές τις χώρες. Η Ελλάδα δεν είναι. Ηλία, εγώ θα ήθελα να είμαι κάπου που να έχει και ήλιο -όλο τον χρόνο- και θάλασσα. Χτες κοιτούσα τις ζωντανές κάμερες στο διαδίκτυο από την Τενερίφη. Με τις ώρες. Ηλία, εύχομαι να περάσετε μια υπέροχη χρονιά στην Ελβετία και μετά, αν θέλετε, να συνεχίσετε την Οδύσσεια σε άλλη χώρα. Εγώ σε βλέπω σαν σύγχρονο Οδυσσέα. Μόνο που εσύ έχεις την Πηνελόπη μαζί σου. Πάντως, Ηλία, δεν ξέρω αν παρατήρησες πως βρέθηκες από την βασιλευόμενη Εσπερία στη Βασιλεία. Είσαι βασιλιάς, κι ας μη σου αρέσει η μοναρχία. Καλή χρονιά, Ηλία. Σε ευχαριστώ από καρδιάς.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.