Δράση – Αντίδραση
Πιτσιρίκο, την Κυριακή το βράδυ σε άδειο τρένο ένας κομπλεξικός σεκιουριτάς έκανε τον ”κάποιο”σε ένα Αφρικανό. Η κοπέλα που ήταν παρούσα κατέγραψε τη σκηνή και έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Υπάρχουν δυστυχώς πολλοί σαν αυτό το ανθρωπάκι που συμπεριφέρονται έτσι όχι μόνο σε ξένους αλλά σε διάφορες ομάδες.
Η διαφορά έγινε από την αντίδραση της κοπέλας. Όχι μόνο που κατέγραψε το γεγονός αλλά που μίλησε και τον έβαλε στη θέση του.
Δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που σκέφτομαι αλλά νομίζω ότι πια άλλη λύση δεν έμεινε.
Ήλπιζα να είμαι παρούσα στη επανάσταση που τόσο περίμενα αλλά δυστυχώς έμεινα με τη χαρά.Εγώ και πολλοί ακόμη.
Έγραψα πριν λίγο καιρό ”Όσοι μείνουμε στην Ελλάδα τι θα κάνουμε ρε παιδιά;” στο σχόλιο σου έγραψες:
“Τα τελευταία έξι χρόνια μετρηθήκαμε και βρεθήκαμε πολύ λίγοι. Η ζωή δεν είναι για πάντα, οπότε ο καθένας ας διεκδικήσει αυτό που μπορεί, όπου μπορεί.”
Αυτό που έκανε η κοπέλα ο καθένας μπορεί να το κάνει.
Αυτό που έγινε νομίζω ότι είναι αυτό που πρέπει όλοι να κάνουμε.
Να μιλάμε όταν πρέπει, να μην αφήνουμε την αδικία να υπερισχύει.
Βέβαια, και αυτό είναι δύσκολο το έγραψε και ο Σ.Α.Μ στο “Στα εξήντα χρόνια τα Μνημόνια θα τους έχουν γίνει συνήθεια, στα εξακόσια ανάγκη”. Ο τύπος δεν ξεπάρκαρε απλά, έφυγε.
Όμως, κάποτε κάτι πρέπει να γίνει και αυτό δεν πρόκειται να γίνει από το αστείο κράτος μας αλλά μόνο από εμάς τους ίδιους.
Πολλοί θα πουν ο κόσμος δεν αλλάζει. Τι θα κάθομαι εγώ να τσακώνομαι με όλον τον κόσμο;
Τι είναι καλύτερο να κάθομαι και να με καπελώνει ο κάθε τελειωμένος;
Να βλέπω γύρω μου να γίνονται πράγματα που μου χαλάνε την αισθητική μου και την ηρεμία μου γιατί πρέπει να περιμένω να αλλάξει το γελοίο κράτος-προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα;;
Ίσως κάποτε να γίνει αυτή η πολυπόθητη επανάσταση αλλά μέχρι τότε πρέπει να βρούμε νέους τρόπους.
Δεν ξέρω αν η απεργία με τον τρόπο που γίνεται φέρνει αποτέλεσμα.
Δεν ξέρω αν οι πορείες όπως γίνονται οδηγούν κάπου.
Δεν ξέρω τίποτα.
Αλλά αυτό που βλέπω να γίνεται είναι αυτό που είπες:
Β.
(Αγαπητή φίλη, είναι πολύ απλό τι πρέπει να κάνουμε: πρέπει να κάνουμε ό,τι έκαναν οι Ισλανδοί. Βέβαια, αυτοί δεν περίμεναν έξι χρόνια για να το κάνουν, το έκαναν αμέσως. Άρα, το ήθελαν πραγματικά. Εμείς δεν το θέλουμε. Το δέχομαι. Σεβαστό. Οι Ισλανδοί ζήτησαν αμέσως δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας τους και ο πρωθυπουργός της Ισλανδίας πήγε στο δικαστήριο. Οι Έλληνες αντιμετώπισαν την χρεοκοπία της χώρας τους σαν φυσικό φαινόμενο, σαν σεισμό, σαν βροχή. Ή σαν μοίρα. Προσωπικά, νομίζω πως “μίλησα” πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια. Τώρα έχει αρχίσει να γίνεται επικίνδυνο. Γιατί δεν έχει νόημα να μιλάς, όταν δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. Αντιθέτως, είναι πάρα πολύ επικίνδυνο να μην είσαι με κανέναν γιατί είσαι στόχος όλων και κανείς δεν θα βρεθεί δίπλα σου την κακιά ώρα. Εγώ μαζεύομαι αναγκαστικά γιατί βλέπω πως οι Έλληνες δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα. Θέλουν να κάνουν αναθέσεις σε λαμόγια και μετά να γκρινιάζουν. Πριν από τέσσερα σχεδόν χρόνια, έγραφα για το σήμερα: “Για την ακρίβεια, το καλύτερο για τη χώρα θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να μην τα καταφέρει. Σε αυτήν την περίπτωση, οι Έλληνες θα αναγκαστούν να γίνουν συνειδητοί πολίτες και να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους αντί να παρακολουθούν κόμματα και πολιτικούς να δρουν ανεξέλεγκτα και αυτοί να αρκούνται στα βρισίδια, τις μούντζες και τις κατάρες. Μαζί με τα δικαιώματά μας, πρέπει να αναλάβουμε και τις ευθύνες μας. Βέβαια, αυτό απαιτεί κάποια αυτοεκτίμηση. Επί χρόνια, ακούς διάφορους να λένε ‘και ποιος θα κυβερνήσει αν δεν κυβερνήσει ο Παπανδρέου, ο Καραμανλής και οι άλλοι πατερούληδες;’. Μα, εμείς. Εμείς θα κυβερνήσουμε. Εσύ, εγώ, ο άλλος. Όλοι.”. Αλλά δεν θέλουμε. Δεν θέλουμε. Όσο για την αντίδραση που αναφέρεστε -με αφορμή το περιστατικό με την κοπέλα-, είναι προτιμότερη η δράση. Να παίρνεις εσύ την πρωτοβουλία. Να μην περιμένεις τον φασίστα, για να δηλώσεις αντιφασίστας. Γιατί έχεις ανάγκη τον φασίστα, για να υπάρχεις. Ετεροπροσδιορίζεσαι. Και πάντα είσαι στην αντίδραση, δηλαδή πάντα ένα βήμα πίσω από τον άλλον. Αλλά η ελληνική κοινωνία μισεί τις πρωτοβουλίες και τις αλλαγές. Έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τα αφήσουμε. Εγώ το έχω πάρει απόφαση πια. Αφού η ελληνική κοινωνία δεν αντέδρασε στην χρεοκοπία της χώρας το 2010 και δεν απαίτησε Δικαιοσύνη, δεν θα αντιδράσει ποτέ. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.