Είστε σίγουροι ότι αντέχετε την Δημοκρατία;
Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Να ξεκινήσω λέγοντας πως έχουμε δημοκρατία, για να μην πέσει κανείς από τα σύννεφα.
Να συνεχίσω ξεκαθαρίζοντας πως δεν μου αρέσει να κατακρίνω τους νεκρούς.
Ούτε μου αρέσει να βάζω στη ζυγαριά τις ανθρώπινες ζωές, δηλαδή να ζυγίζω τις ζωές τριών στρατιωτικών με τρεις οποιεσδήποτε άλλες.
Εκτός ίσως αν μιλάμε για την ιδιαίτερη περίπτωση ενός πολέμου.
Από ΄κει και πέρα, όμως, ο καθένας έχει το δικαίωμα της άποψης του.
Αν δεν μπορούμε -εν έτει 2016- να εκφράσουμε άποψη τότε πάμε όλοι πίσω στα τρένα και στα κάστρα για να μην τρέφουμε αυταπάτες περί της ελευθερίας του λόγου.
‘Η έχουν όλοι το δικαίωμα να λένε ότι θέλουν ή δεν το έχει κανένας.
Στο κάτω-κάτω της γραφής, η άποψη του καθενός κρίνεται πια από χιλιάδες ανθρώπους, οπότε τι ακριβώς εξυπηρετεί η ποινική δίωξη για προσβολή της μνήμης των στρατιωτικών;
Διαβάζω, λοιπόν, ότι ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον χρήστη του Facebook για προσβολή της μνήμης των τριών αξιωματικών που έπεσαν με το ελικόπτερο στην Κίναρο.
Διάβασα αυτή την ανάρτηση και με βρίσκει είτε αδιάφορο ή να διαφωνώ ως προς το ύφος της, πάντως δεν θα έφτανα στο σημείο να ζητήσω και ποινική δίωξη.
Μια άποψη είναι στην τελική.
Σου αρέσει, δεν σου αρέσει και πας παρακάτω.
Από πότε μια άποψη γίνεται επικίνδυνη;
Οι ποινικές διώξεις υποτίθεται ότι ασκούνται όταν μια πράξη ενέχει την πιθανότητα πρόκλησης κάποιου τραυματισμού ή υλικής ζημιάς.
Πιο επικίνδυνοι είναι μερικοί από αυτούς που την διάβασαν παρά αυτός που την εξέφρασε.
Είναι πολύ λεπτή η γραμμή που χωρίζει την ελευθερία λόγου από τη λογοκρισία.
Βέβαια, κάλλιστα μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως αφού το θες έτσι, Άρη, τότε να αφήσουμε έναν δολοφόνο να περιγράφει αναλυτικά τι έκανε στο θύμα του ή να αφήσουμε τους χρυσαυγίτες να βρίζουν κάθε μέρα τον αδικοχαμένο Φύσσα και την οικογένεια του.
Παρεμπιπτόντως, εκεί δεν τρέχει τίποτα για τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, δυο μέτρα και δυο σταθμά.
Παστίτσια και υβριστές στρατιωτικών τους βρίσκει στο πι και φι.
Εγώ πάντως δεν θέλω να με δικαιώσει κυνηγώντας παράλληλα τους χρυσαυγίτες, όσο και αν το γουστάρω.
Μην τα λέμε ξανά και ξανά, τους χρυσαυγίτες θα τους καταργήσει η ελληνική κοινωνία, γυρνώντας τους την πλάτη και εμποδίζοντας τη δράση τους και όχι κάποιο αστικό δικαστήριο.
Μπλέξαμε δολοφονίες, θανάτους, χρυσαυγίτες και απόψεις και εκεί καταλαβαίνεις σιγά-σιγά ότι είμαστε ακόμα στη μονολιθική εποχή.
Να κυνηγηθεί, λοιπόν, κάποιος που σκότωσε το καταλαβαίνω.
Να κυνηγηθεί όμως κάποιος επειδή εξέφρασε μια προσωπική άποψη;
Ποιος μου εγγυάται ότι αύριο δεν θα κυνηγηθεί κάποιος άλλος για τον ίδιο λόγο;
Που αρχίζει και πού σταματάει αυτός ο δρόμος;
Αν αυτό και εκείνο απαγορεύονται, τότε στην τελική τι επιτρέπεται;
Και ποιος αποφασίζει τι θα επιτρέπεται και τι όχι;
Πόσο λεπτή είναι η άλλη γραμμή όπου ξεκινάμε με μια ποινική δίωξη και καταλήγουμε στην ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης;
Εν πάση περιπτώσει, εγώ το μοναδικό πράγμα που σέβομαι είναι η επιθυμία των τριών οικογενειών των στρατιωτικών.
Αν ένιωσαν προσβεβλημένες, ας ζητήσουν εκείνες την δίωξη του δράστη.
‘Οχι ο κάθε τυχάρπαστος λευκός ιππότης που θέλει να υπερασπιστεί τα ιδανικά του.
Και αν τελικά την ζητήσουν, τότε το δικαστήριο μιας κοινωνίας που θέλει να υπάρχει σε λίγα χρόνια από τώρα, οφείλει το πολύ-πολύ να απαιτήσει την προφορική απολογία του δράστη ενώπιον των οικογενειών.
‘Οσοι ονειρεύονται φυλακές, εκτελέσεις και άλλα τέτοια, να πάνε να κοιταχθούν σε κανα καθρέφτη μήπως το κούρεμα τους είναι σαν του Κιμ.
Οι περισσότεροι απ΄αυτούς τους “αγανακτισμένους” φαντάζομαι πως βλέπουν τα ρεπορτάζ για τη Βόρεια Κορέα και κουνάνε το κεφάλι τους σε οτιδήποτε συνιστά λογοκρισία.
Ο Σωκράτης έλεγε εξάλλου ότι κανείς δεν βλέπει το κακό στον εαυτό του, αλλά το βλέπει πάντα πολύ καθαρά στους άλλους.
Να τους θυμίσω επίσης τι έγραφε μέσα στο Charlie Hebdo -το οποίο δεν παίζει ποτέ να το διάβασαν.
Je suis Charlie και λίγο πριν είχαμε κατεβάσει το Corpus Christi, στο οποίο είχε ασκηθεί ποινική δίωξη για καθύβριση θρησκεύματος και κακόβουλη βλασφημία.
Δημοσιογράφοι που φωτογραφίζουν νεκρά μωρά στις παραλίες του Αιγαίου, κατηγορούνται ως μισάνθρωποι.
Αργότερα και άλλες θεατρικές παραστάσεις κατεβαίνουν γιατί προκαλούν.
Διώκεται ποινικά μια ανάρτηση στο Facebook που προσβάλλει τη μνήμη τριών νεκρών στρατιωτικών.
‘Αλλο πράγμα να συμφωνείς ή να διαφωνείς με κάτι και άλλο πράγμα να περιθωριοποιείς ότι δεν σου μοιάζει, πόσο μάλλον να θες να το πατήσεις κάτω και να το σβήσεις, σαν τσιγάρο.
Και όταν θα απαγορεύονται οι συναρθροίσεις άνω των τριών ατόμων ή θα επιστρέψουν τα ιδιώνυμα και τα ξερονήσια, τότε θα αναρωτιέσαι πώς έφτασες εδώ.
Αλλά τότε θα είναι αργά.
Και όλο αυτό το σκατό επιμένουμε να το λέμε δημοκρατία.
Μου αρέσει κιόλας που κάποιοι την θέλετε κιόλας, γιατί δεν μπορείτε να ζήσετε χωρίς αυτήν.
Είστε σίγουροι ότι την αντέχετε;
Με εκτίμηση
Άρης
ΥΓ: Να, που, μάλλον, έγραψα και το τελευταίο κείμενο επί ελληνικού εδάφους. Λέω μάλλον γιατί μπορεί να με τρώει το χεράκι για κανένα περιστατικό και να μην μπορέσω να αντισταθώ χαχα. Πάντως, την άλλη βδομάδα ανοίγω οριστικά τα φτερά μου και πάω για τις άλλες πολιτείες μαζί με την συντρόφισσά μου -είδες, κτητικός; Με την πρώτη ευκαιρία θα σας γράψω. Δεν λέω “αντίο Ελλάδα” γιατί κάποια στιγμή θέλω πάλι να επιστρέψω. Δεν φεύγω για οικονομικούς λόγους, αλλά για να πάρω μια-δυο ανάσες. Τους λόγους τους περιέγραψα αναλυτικότερα σε κάποια από τα τελευταία μου κείμενα. Καλή πατρίδα, κομπανιέρος και κομπανιέρας.
(Αγαπητέ Άρη, είμαι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης. Τελεία και παύλα. Όταν αρχίζουν οι εξαιρέσεις στην ελευθερία της έκφρασης, γίνεσαι …Ελλάδα. Προτιμώ την ελευθερία της έκφρασης όπως ορίζεται από το Σύνταγμα των ΗΠΑ. Άρη, έχεις προσέξει ότι η Ελλάδα έχει γεμίσει χωροφύλακες; Από όλους τους πολιτικούς χώρους, από ακροδεξιούς μέχρι αναρχικούς. Και είναι συνέχεια στο “τι είναι αυτό που έγραψες;”, “πώς τολμάς;” και τέτοια. Κατά τα άλλα, αυτοί οι τύποι είναι πολύ υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης και λένε τους άλλους φασίστες. Γιατί δεν φτιάχνουν πάλι την Χωροφυλακή να τους προσλάβουν όλους αυτούς; Βέβαια, θα υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός τόσοι που είναι. Άρη, καλό δρόμο να έχεις. Φεύγω κι εγώ πάλι για τη Λεμεσό, η Ελλάδα δεν με σηκώνει καθόλου. Να είσαι καλά. Και να μου γράφεις. Θα δεις, απέξω έχει ακόμα πιο μεγάλη πλάκα η κατάσταση στην Ελλάδα. Είναι λίγο σαν σαπουνόπερα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.