Straight through

Φίλε Πιτσιρίκο,
Διαβάζω το σχόλιό σου στο τελευταίο κείμενο που σου έστειλα και λίγη αργότερα βγαίνουν στην φόρα από το ΤPΡ τα νέα μέτρα που ζητούν οι δανειστές από την κυβέρνηση, προκειμένου να ολοκληρωθεί η «αξιολόγηση».

Ουσιαστικά, η κυβέρνηση των ΤσιπροΚαμένων επιβεβαιώνει την ύπαρξή τους λέγοντας όμως πως θα προστεθούν σε αυτά που έχουν συμφωνηθεί από τον Ιούλη μονάχα αν και εφόσον το πρόγραμμα δεν αποδώσει.

Βέβαια, όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πιο πιθανό ο Τσακαλώτος και το οικονομικό επιτελείο να πιάσουν ζωντανό δεινόσαυρο στην Πεντέλη παρά τους στόχους που βάζουν οι συμφωνίες με τους δανειστές.

Άρα, τα επιπλέον μέτρα θα εφαρμοστούν.

Το μόνο που δεν γνωρίζουμε είναι το αν αυτό θα συμβεί μετά τις εκλογές ή όχι.

Ξαναδιαβάζω αυτό που γράφεις:

Είσαι στην Αθήνα, «ο καιρός υπέροχος, ταβέρνες και καφετέριες γεμάτες. Όλοι γελαστοί. Κανείς δεν ασχολείται με αυτά που γράφουμε. Δεν τους αφορούν».

Το έχω δει και παλιότερα το έργο, οπότε δεν μπορώ παρά να σε πιστέψω.

Όμως, δεν μπορεί να συμβαίνει όλο αυτό, ενώ η χώρα μπαίνει στον έβδομο χρόνο των μνημονίων.

Η ερμηνεία του φαινομένου με ξεπερνά.

Ψάχνω στην βιβλιοθήκη.

Ανατρέχω στους κλασικούς της αρχαιότητας και του Μαρξισμού, σε αναγνωρισμένους συγγραφείς και ποιητές, στα άπαντα της Αγκάθα Κρίστι και σε κείμενα ψαγμένων Ινδών γκουρού.

Τζίφος!

Απογοητευμένος, επιστρέφω στο γραφείο με τον υπολογιστή και ψάχνω για κανένα τραγουδάκι στο youtube.

Πέφτω που λες πάνω στη κομματάρα του Γιώργου Ζαμπέτα για την κυρία που ξαπλωμένη στην ντιβανοκσέλα της, διαβάζει τα απομνημονεύματά της κι ταξιδεύει με το μυαλό της σε περασμένους της έρωτες.

Συνειδητοποιώ πως το τραγουδάκι θα μπορούσε να έχει γραφτεί και για μια χώρα που την έχει αράξει σε καφετέριες και σε σουβλακοταβέρνες, εκείνο το βράδυ που «το φεγγάρι δεν βγήκε, τα σύννεφα χαμηλώσανε και η βρόχα έπεφτε, στρέιτ θρου».

Φιλιά πολλά

Ηλίας

ΥΓ-1 «Κι εμάς τι μας νοιάζει;» θα αναρωτηθείς και θα έχεις δίκιο.

ΥΓ-2 Συμφωνώ απόλυτα με όσα έγραψες για Μέρκελ και Ερντογάν. Υπάρχει, όμως, κι μια άλλη παράμετρος όπως μου εξηγούσε κι ένας φίλος Γερμανός. Πολλά εκατομμύρια Γερμανοί με δικαίωμα ψήφο και μισο-Τούρκικη εθνική συνείδηση που θαυμάζουν τον Σουλτάνο και ψηφίζουν … δεξιά.

(Αγαπητέ Ηλία, νομίζω πως έχω καταλάβει τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία, έξι χρόνια μετά την χρεοκοπία. Αλλά να μην το ρίξω στις αναλύσεις. Το τραγούδι του Ζαμπέτα είναι το πρώτο ραπ τραγούδι που έγινε επιτυχία, πολύ πριν το King Tim III των The Fatback Band και το αξεπέραστο Rapper’s Delight των Sugarhill Gang. Αν δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο “Γιώργος Ζαμπέτας: Βίος και πολιτεία” – “Και η βρόχα έπιπτε… στρέιτ θρου” από τις εκδόσεις Ντέφι σε επιμέλεια της Ιωάννας Κλειάσιου, να το διαβάσεις οπωσδήποτε. Το έχω διαβάσει τρεις φορές. Ο Ζαμπέτας μιλούσε μια δική του γλώσσα και είχε ένα απόλυτα δικό του ύφος. Ηλία, σκέψου πότε έγραψε αυτό το τραγούδι ο Γιώργος Ζαμπέτας. Σκέψου σε ποια κατάσταση ήταν η Ελλάδα τότε. Χειρότερη από τη σημερινή. Αλλά ο Ζαμπέτας -και όχι μόνο- έγραφε αβέρτα. Και ζούσε. Να είσαι καλά, Ηλία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.