Να δει το ματς κανείς ή να μη δει;

«Καλά να πάθεις. Τι το ήθελες να τους κάνεις αναλύσεις εταιρικών διλημμάτων με την χρήση θεωρίας παιγνίων;» είπα στο Μάκη.

«Μα τον μ@λάκα!» μου απάντησε αμέσως, και αναφερότανε στο Γενικό της Εταιρείας μας, “να μου ζητήσει να μελετήσω τι συνέπειες μπορεί να έχει η συζυγική του σχέση εάν παρακολουθήσει το Ουκρανία-Πολωνία με τον κολλητό του; Στην αρχή νόμιζα ότι με δούλευε αλλά, από την κουβέντα που είχαμε, διαπίστωσα ότι το έλεγε στα σοβαρά. Τόσο πολύ την τρέμει ρε; Και όχι τίποτα άλλο αλλά θα είναι πάλι με αυτόν τον εξυπνάκια, δεν θυμάμαι πώς τον λένε, αυτόνανε ρε -οι Πειραιώτες στην αιτιατική των αντωνυμιών πάντα κολλάνε και συμπληρωματικό δεικτικό πρόθεμα- που έχει την χαβούζα Wasted Energy Concentration Ltd και μαζεύει φυτικά και ζωικά υπολείμματα. Και πετάγεται σαν @ρχίδι σε ό,τι λέω. Ε ρε, γ@μώ το Euro, μπελάς που με βρήκε!”

«Καραθανάση τον λένε και είναι από τους μεγαλύτερους πελάτες μας» θύμισα αμέσως στον Μάκη το όνομα του μεγαλύτερου συνεργάτη μας τα τρία τελευταία χρόνια. Και μπήκα γρήγορα στο θέμα που έκανε τον φίλο μου να σιχτιρίζει.

“Σιγά που καίγεται για το παιγνίδι ο λιγούρης. Μάτι σε Ουκρανές γκόμενες στην εξέδρα θέλει να πάρει. Ξέρεις τι σημαίνει Ουκρανία και Πολωνία; Η χαρά του κάμεραμαν. Θα ζουμάρει ο τυπάκος σε μπούτια και βυζιά και θα γλείφεται ο δικός μας. Και θα έχει από πάνω του την άλλη την κυράτσα να μπαινοβγαίνει και να του πετάει εξυπνάδες.”

«Ρε μαλάκα πες του και συ πέντε παπαριές και καθάρισες» τον καθησύχασα.

«Στα @ρχδι@ σου οι συνέπειες της συζυγικής τους σχέσης. Τώρα τον ένοιαξε; Πεθαμένοι είναι και οι δύο τους ούτως η άλλως».

Και για να τελειώνω και μαζί του, γιατί είχα να κάνω και δουλειά, τον ρώτησα
.
-Πότε θα το συζητήσετε;

-Αύριο, αμέσως μετά την σύσκεψη που έχετε με τον Καραθανάση για την αξιοποίηση των αποβλήτων της μονάδας και το συνδυασμένο πακέτο χρηματοδότησης για την εγκατάσταση της μονάδας συμπαραγωγής με ανάληψη διαχείρισης της θερμικής ενέργειας από την Εταιρεία μας. Μόλις τελειώσετε εσείς με την οικονομοτεχνική μελέτη θα μπω εγώ για την παρουσίαση των κοινωνικών αντιδράσεων των κατοίκων της περιοχής, την εκτίμηση της συμπεριφοράς τους και τις πιθανές οικονομικές επιπτώσεις από τυχόν κλείσιμο της μονάδας λόγω πολιτικών αντιδράσεων. Δεν είναι μια απλή συμπεριφορική μελέτη.
«Αν βέβαια τα βρείτε μεταξύ σας», συνέχισε ο Μάκης, «γιατί μου φαίνεται δύσκολο να συμφωνήσει ο Καραθανάσης. Και όχι τίποτα άλλο. Μια βδομάδα το δούλευα το case. Φιλαράκο φεύγω τώρα. Πάω να προλάβω Ολλανδία-Ιταλία.

Ο Μάκης, διδάκτορας των μαθηματικών από την Χαϊδελβέργη με παράλληλες σπουδές στην Ψυχολογία έχει την σπάνια ειδικότητα του Operational Behavior Manager.

Τι κάνει το παλικάρι στην μεγάλη εταιρεία μας;

Μοντελοποιεί μαθηματικά αντιδράσεις και συμπεριφορές πελατών και υπαλλήλων.
Με απλά λόγια, για τους αδαείς, υπολογίζει με τεχνική ανάλυση το πιθανολογούμενο κόστος που έχει η εταιρεία μας από τυχόν μαλακισμένες αποφάσεις του ΔΣ.

Και όποιος τολμήσει να ρωτήσει: «Σας είναι τόσο απαραίτητος που έχει και τον τίτλο του Manager;» θα πρέπει να ανεχθεί μια μικρή παρένθεση για την εταιρική δομή της Εταιρείας μας.

Καταρχήν στην μεγάλη ξένη εταιρεία, που εργάζομαι πάνω από είκοσι χρόνια, οι μισοί είμαστε executives και οι άλλοι μισοί Managers. Υπάρχουν επίσης λίγοι coordinators και καμιά εικοσαριά officers.

Executives λέμε στην Εταιρεία όσους είναι μέσα στο ΔΣ και έχουν κλειστό γραφείο με τρία παράθυρα-εκ των οποίων το ένα ανοίγει για να ανανεώνεται ο αέρας-τραπέζι συσκέψεων, καναπέ-που γίνεται και κρεββάτι-και μια γραμματέα, απόφοιτο συνήθως Κολλεγίου της Ανατολικής Αττικής. Κάθεται έξω από το γραφείο και δεν αφήνει κανένα να μπει μέσα, ενώ εάν ζητάνε τον executive στο τηλέφωνο αυτή πάντοτε λέει ότι είναι σε σύσκεψη.

Αυτοί, οι executives δηλαδή, αφού πρώτα τελειώσουν το σερφάρισμα στο internet, χαζεύουν με τα reports που τους στέλνουμε εμείς οι Managers, στη συνέχεια τα μονογραφούν με τα αρχικά τους, και στο τέλος βάζουν και ένα ΟΚ ότι τα διάβασαν.
Η γραμματέας τους είναι αυτή που μας τα επιστρέφει, πάντα βέβαια με την ανάλογη σφραγίδα για το τι πρέπει να κάνουμε.

«Το be implemented» σημαίνει “τρέχα τώρα μαλάκα να το φτιάξεις”. Το καταλαβαίνουμε από το υφάκι των γραμματέων γιατί τα πουτανάκια αυτά μπαίνουν στα γραφεία μας γελώντας σαδιστικά.

«Το be considered later” πάει να πει ‘βάλτο στο συρτάρι” γιατί το project δεν δείχνει να φέρνει κέρδη. Τα έγγραφα αυτά οι γραμματείς απαξιούν να μας τα επιστρέψουν και συνήθως τα ζητάμε εμείς από αυτές. Ξινίζουν λίγο, αλλά στο τέλος μας τα δίνουν.

Τέλος υπάρχει και η σφραγίδα «Needs further work out» που σημαίνει ότι αυτό που ετοιμάσαμε ήταν για τα σκουπίδια και καλό είναι να ψάχνουμε για άλλη δουλειά.

Στην περίπτωση αυτή, τα κορίτσια δείχνουν τον καλό τους εαυτό. Έρχονται από πάνω μας και μας χτυπάνε στοργικά την πλάτη. Ξέρουνε ότι σε λίγο μπορεί να τα μαζέψουμε, να φύγουμε, και να μη μας ξαναδούνε.

Μanagers, όπως εγώ καλή μου ώρα, είμαστε αυτοί που βάζουμε τους από κάτω μας, δηλαδή τους coordinators, να δουλεύουν για λογαριασμό μας. Από την απόδοση τους -η το performance rating- εξαρτάται το bonus που μας δίνουν οι executives κάθε χρόνο.
Σε κάθε coordinator αναθέτουμε τόση δουλειά όση δεν μπορούμε να κάνουμε τρείς Managers και δύο executive μαζί.

Σαν να μην φτάνουνε όλα αυτά, τους ζητάμε από πάνω και άχρηστα χαρτιά η πληροφορίες για να τα κάνουμε reports σε PowerPoint και να τα στείλουμε με mail στους executives.

Τον ελεύθερο χρόνο μας σερφάρουμε στο internet η στο Facebook.

Έχουμε και εμείς κλειστά γραφεία, αλλά με δύο παράθυρα. Ο αέρας του γραφείου μας δεν ανανεώνεται και δύο φορές τον χρόνο έρχεται ο Πέτρος, ο ψυκτικός, να καθαρίσει τα φίλτρα.

Έχουμε επίσης και τραπέζι συσκέψεων, αλλά δεν έχουμε καναπέ, οπότε, αν θέλουμε να γ@μήσουμε κανένα ξέκωλο, το κάνουμε αναγκαστικά ή κάτω στη μοκέτα η πάνω στο τραπέζι συσκέψεων. Αυτός είναι πιθανόν και ο λόγος που δεν μας έχουν ατομική γραμματέα και ανά τρείς μοιραζόμαστε μία.

Οι δικές μας γραμματείς είναι απόφοιτοι απο Ιδιωτικές σχολές του κώλου και γνωρίζουν μόνο Word και Facebook. Στα γραφεία τους πάνω βρίσκεις αρκουδάκια, πολύχρωμα μολυβάκια και φωτογραφίες από τα σκυλάκια τους.

Κατεβαίνοντας την ιεραρχική πυραμίδα θα βρούμε τους coordinators.

Coordinators είναι αυτοί που τραβάνε το κουπί της Εταιρείας. Οι δύσμοιροί αυτοί συνάδελφοι κάνουν όλη την χαμαλοδουλειά.

Τρέχουν επαρχία στους αντιπροσώπους, κυνηγάνε τους φεσαδόρους, κλείνουν πωλήσεις, κάνουν αγορές, ακούνε μπινελίκια από τους πελάτες όταν καθυστερούν οι παραδόσεις έργων η προϊόντων και έχουνε από πάνω τους εμάς να τους ζαλίζουμε τα @ρχίδι@ με τους στόχους και τα milestones.

Αν πιάσουν τους στόχους, πράγμα σπάνιο με όσα τους ζητάμε, παίρνουν bonus ένα τετραήμερο ταξίδι στο Μιλάνο με όλα τα έξοδα πληρωμένα.

Οι coordinators δεν έχουν ούτε κλειστά γραφεία ούτε τραπέζι συσκέψεων. Τους έχουμε χύμα σε μια ανοικτή αίθουσα, το λέμε open plan αυτό το σύστημα, δεν τους αφήνουμε να καπνίσουν, και τους έχουμε βάλει και φραγή στο Facebook.

Δεν έχουν γραμματέα, αλλά έχουν υπηρεσιακό κινητό, δωρεάν νερό από ψύκτη, και αυτοκίνητο με GPS για να ελέγχουμε τα ταξίδια τους. Τους ελευθερώνουμε για κανένα μισάωρο το μεσημέρι για να πάνε στην καντίνα της Εταιρείας και να ασχοληθούν με τα μηνύματα των κινητών τους.

Είναι όμως τα καλύτερα παιδιά. Είναι τα νέα παιδιά της Εταιρείας με τα καλά μεταπτυχιακά από ξένα Πανεπιστήμια και την περιποιημένη εξωτερική εμφάνιση.

Εμείς οι λίγο μεγαλύτεροι, οι Managers δηλαδή -όχι οι executives που είναι παππούδες- γουστάρουμε να πίνουμε μαζί τους κανένα ποτάκι μετά το γραφείο. Μας μαθαίνουνε τα in μπαράκια, μας μιλάνε για τις γκόμενές τους και, αν ξανοιχτούν και λίγο, κανονίζουν να φέρουν και καμία φίλη της γκόμενας τους.

Αυτές είναι οι καλύτερες μας βραδιές. Πουλάμε εξουσία και γοητεία σε νεαρά κορίτσια.

Δείχνουν να μας θαυμάζουνε που καταφέραμε λίγο πριν τα πενήντα να έχουμε εταιρικό αυτοκίνητο 1600 cc, να ζούμε σε μεζονέτα διακόσια σαράντα τετραγωνικά στα Βριλήσσια -με νομιμοποιημένο ημιυπαίθριο- και να περνάμε δυο βδομάδες διακοπές το καλοκαίρι σε all inclusive στην Κυλλήνη.

Μας λυπούνται, αλλά το κρύβουν, μόνο εάν κοιτάμε συνέχεια τα ρολόγια μας για να μην περάσει η ώρα που πρέπει να γυρίσουμε σπίτι. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι τη σύντομη αυτή απόδραση μπορεί να μας την βγάλει ξινή η γυναίκα μας.

Officers, για να τελειώνουμε, λέμε αυτούς που κάνουν τις αγγαροδουλειές.

Να, ο cleaning officer είναι αυτός που αδειάζει τους σκουπιδοτενεκέδες και καθαρίζει τους διαδρόμους των γραφείων, o assistant service officer είναι αυτός που ανανεώνει το χαρτί στα φωτοτυπικά και Accounts Officer είναι η Μαιρούλα από το Λογιστήριο που κάθε Παρασκευή απόγευμα μόλις φεύγουν όλοι οι υπάλληλοι πάει στο γραφείο του Γενικού μας με ένα χοντρό φάκελο και του κάνει το Γενικό Καθολικό της βδομάδας.

Οι επαΐοντες της Λογιστικής γνωρίζουν ότι το Γενικό Καθολικό περιλαμβάνει κινήσεις από Χρεώσεις και Πιστώσεις πελατών μέχρι Ταμεία και Τράπεζες. Και απο Πάγια και Αποθέματα μέχρι ασφαλιστικές εισφορές σε ΙΚΑ και ΟΑΕΔ. Είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο κεφάλαιο των φορολογικών μας υποχρεώσεων, που υλοποιείται με την χρήση εξειδικευμένου λογιστικού προγράμματος. Για να γίνει μια εγγραφή, που δεν παίρνει παραπάνω από μισό λεπτό, τρείς λογιστές τσακώνονται για κανα μισάωρο για το ποιο κωδικό να χρεώσουν.

«Και τα ξέρει όλα αυτά η Μαιρούλα που είναι είκοσι έξη χρονών και έχει τελειώσει ΤΕΙ Ιωαννίνων; Ποιόν δουλεύεις, ρε μ@λάκα;» μου την έπεσε η γυναίκα μου τις προάλλες που της έλεγα ότι ο Γενικός μας ακύρωσε την πρόσκληση για φαγητό στην βεράντα του σπιτιού του.

Της είχα εξηγήσει τον λόγο. Θα είχε συνάντηση με την Μαιρούλα, για να ελέγξει Γενικό Καθολικό, οπότε μια και δεν θα βγαίναμε θα μπορούσα να πάω να πιώ καμιά μπύρα με τον Μάκη.

Αλλά εκείνη, πού να με πιστέψει;

“Εδώ εγώ ρε που έχω σπουδάσει Οικονομικά στο Michigan University και είμαι Προϊστάμενη στην μεγαλύτερη ξένη ελεγκτική εταιρεία με δέκα αρχιδάτους λογιστές από κάτω μου, Γενικό Καθολικό χωρίς το Glossary δεν μπορώ να σου αναλύσω. Και μπορεί η Μαιρούλα; Ρε μπας και την γ@μάει ο Γενικός σας κάθε Παρασκευή και το βόδι η γυναίκα του δεν παίρνει μία χαμπάρι;”

«Σταμάτα, ρε γυναίκα. Τι πράγματα είναι αυτά που λες; Τι μας πέρασες για κανένα μπουρδέλο;» της είχα απαντήσει ελαφρά θιγμένος που τόλμησε να αμφισβητήσει την ηθική των κοριτσιών της εταιρείας. Και για να της κλείσω το στόμα, και να σταματήσει να κακολογεί την Μαιρούλα μας, της είπα.

-Στο κάτω -κάτω μπορεί και η Μαιρούλα να παίρνει μαζί της αυτό το Glossary, όπως το λέτε εσείς οι Accountants.

-Μωρέ μπράβο. Δεν ήξερα ότι τις πίπες στην εταιρεία σας τις λέτε Glossary. Τέλος πάντων, και να την πηδάει ο Γενικός εμένα δεν μου πέφτει λόγος. Άλλωστε, από πoύτσο που δεν τρως τι σε νοιάζει ποια γ@μεί;

-Γυναίκα συγχαρητήρια! Πιάνουνε τόπο τα λεφτά που δίνουμε κάθε Κυριακή στο περίπτερο για τα βιβλία με τις συνταγές, τα ταξίδια και την γλωσσική σημειολογία των γνωμικών του λαού που έχει συλλέξει ο Μπαμπινιώτης.

Είχε όρεξη φαίνεται εκείνη τη μέρα η γυναίκα μου. Δεν έβαζε γλώσσα μέσα.

-Άρχισες πάλι τα υπονοούμενα; Βρε με έξι ευρώ παίρνω ένα Ντοστογιέφσκι, τουριστικό οδηγό της Πράγας, συνταγές από το κονάκι της Μαριγώς, λεξικό με ομώνυμα και συνώνυμα, κουπόνια για απορρυπαντικά. Τι άλλο θέλεις; Και μου μένει και η εφημερίδα που την έχω και την στρώνω στα πατώματα κάθε Σάββατο που έρχεται η Valentina και ξεσκονίζει τα ταβάνια.

Τι να της έλεγα; Ότι δεν σέβεται το λειτούργημα του Τύπου και τον ξεφτιλίζει εδώ και πολλά χρόνια κάθε Κυριακή; Δεν με ακούει όμως και εξακολουθεί να αγοράζει εφημερίδες.

Από τα λίγα αυτά παραπάνω που εξιστόρησα-σε λιγότερο μάλιστα από χίλιες λέξεις- για την διάκριση των ρόλων των υπαλλήλων της Εταιρείας μας θα διαπιστώσατε ότι κακώς αναρωτήθηκε ο αναγνώστης της ιστορίας γιατί ο Μάκης είναι Manager.

Γιατί ο Μάκης γνωρίζει όσο κανένας άλλος να πείθει το ΔΣ της εταιρείας μας-δηλαδή όλους τους λεβεντομαλάκες executives- ότι ο κίνδυνος της οιασδήποτε συνεργασίας αντισταθμίζεται από το προσδοκώμενο όφελος.

Το project με την Wasted Energy Ltd του Καραθανάση δεν ήταν απλό.

Ο σαλταδόρος αυτός είχε, κάπου κοντά σε ένα ποτάμι, στήσει μια μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων. Τι έκανε η μονάδα αυτή;

Μάζευε ψόφια ζώα, ψάρια, υπολείμματα σφαγείων και ελαιοτριβείων και ότι άλλο σκατό μπορούσε να φανταστεί ανθρώπου νους και με την κατάλληλη χημική επεξεργασία και εμπλουτισμό με χρώματα, φυτικά υπολείμματα και βιταμίνες έφτιαχνε ζωοτροφές.

Από το εργοστάσιο του Καραθανάση ταΐζονταν κοτόπουλα, βόδια, τσιπούρες, παπαγάλοι, χελώνες ενυδρείου και ότι άλλο ζώο του Ελληνικού βασιλείου χρειάζεται ξηρά τροφή.

«Απόβλητα δεν υπήρχαν;» θα ρωτήσει ο ευαίσθητος οικολόγος αναγνώστης.

Υπήρχαν φυσικά, και πηγαίναν στο μεγάλο ποτάμι της κεντρικής περιφέρειας.

Μέχρι που πρόσφατα άλλαξε ο περιφερειάρχης και ο καινούργιος τον υποχρέωσε να φτιάξει μονάδα βιολογικού καθαρισμού και αξιοποίησης αποβλήτων.

Δουλειά μας σε ολόκληρο τον κόσμο, γιατί είμαστε θυγατρική μεγάλης πολυεθνικής, είναι να στήνουμε μονάδες επεξεργασίας και διαχείρισης αποβλήτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Προσφέρουμε ολοκληρωμένο πακέτο συνεργασίας στους πελάτες μας. Τους φτιάχνουμε εμείς την μονάδα και από την διαχείριση της αποσβένουμε το κόστος της επένδυσης. Δεν είμαστε όμως και μαλάκες να πάμε να ρίξουμε χρήματα και να έχουμε μετά αντιδράσεις από κατοίκους, περιβαλλοντολόγους και συνδικαλιστές.

Τα σταθμίζουμε όλα αυτά χάρη στο Μάκη.

Δεν είναι αντικείμενο της παρούσης ιστορίας να σας διηγηθώ τι έγινε στην σύσκεψη της Τετάρτης. Είναι όμως το βασικό προοίμιο για να μπούμε στο κυρίως θέμα, που είναι ένα παιγνίδι του Euro 2016. Αυτό που τόσο πολύ θέλει να δει ο Γενικός μας.

Εν περιλήψει μόνο να πω, για να μην κουραστούμε όπως και με το οργανόγραμμα της Εταιρείας, ότι η σύσκεψη ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς γιατί ο συνάδελφος μου, ο μηχανικός του Καραθανάση, που μελέτησε την οικονομοτεχνική προσφορά μου είχε σοβαρές αντιρρήσεις. Τις μετέφερε στο αφεντικό του και εκείνος άρχισε τις εξυπνάδες του.

-Κύριε Αλέξη είστε πολύ καλός Υπάλληλος. Μακάρι να είχα και εγώ ένα σαν εσάς. Να βρίσκει μαλάκες και να τα ‘κονομάει η εταιρεία του. Δεν μου λες αγόρι μου σου μοιάζω, εγώ ο Καραθανάσης, για μ@λάκας; Ξέρεις τι παίρνεις από εμάς; Ενέργεια. Ξέρεις τι διάβασα στην μελέτη σου ότι παίρνουμε εμείς από εσάς; Τα @ρχίδια μας!

Δεν χρειάστηκε να ανοίξω συζήτηση μαζί του, γιατί με πρόλαβε ο Γενικός που είναι κολλητός με τον Καραθανάση. Πολλά weekends τα περνάνε μαζί στο σκάφος του και η σχέση τους, που έχει με τα χρόνια καλλιεργηθεί, τους κάνει πάντα στο τέλος να τα βρουν.

Τα βρήκανε λοιπόν και αυτή την φορά στα οικονομικά και ήρθε ή ώρα να φωνάξουνε τον Μάκη για την παρουσίαση των κοινωνικών επιπτώσεων.

Χριστό δεν καταλάβαινε ο Καραθανάσης από τα διαγράμματα του Μάκη. Να κάτι καμπύλες κοινωνικής αντίστασης και πίνακες πιθανοτήτων αποκλίνουσας συμπεριφοράς φορέων και κατοίκων. Αλλά το αποτέλεσμα της αντιστάθμισης του κινδύνου ήταν θετικό και για τις δυο πλευρές.

Αν στράβωνε κάτι με τις αντιδράσεις των περιοίκων, ο μεν Καραθανάσης, που δεν θα έβαζε ούτε Ευρώ στην επένδυση, το πολύ-πολύ να συνέχιζε να ρίχνει τα απόβλητα στο ποτάμι, η δε Εταιρεία μας, που ήταν ασφαλισμένη για πολιτικούς κινδύνους, θα έπαιρνε πίσω τα χρήματα που ξόδεψε.

Επικρατούσε εφορία και όλοι γελάγανε. Ανοίξανε και ένα Scotch και αρχίσανε τα αστειάκια.

«Να φύγουμε εμείς τώρα;» ρώτησε ο Μάκης και κοίταζε και εμένα, για να με γλυτώσει από τις βλακείες που θα αρχίζανε να λένε.

«Μάκη παιδί μου, να μην πάτε πουθενά. Έχουμε και συνέχεια» είπε ο Γενικός, που πάντα όταν είναι στις καλές του χρησιμοποιεί την λέξη παιδί μου μετά από το όνομα μας. Λες και έχει γ@μήσει τις μανάδες μας το @ρχίδι.

«Ξέχασες Μάκη τι σου ζήτησα χτες να μου έχεις ετοιμάσει;» του είπε. «Ανάλυση για τις πιθανές συνέπειες της συζυγικής μου σχέσης ενόψει της αυριανής μεγάλης συνάντησης Πολωνίας-Ουκρανίας».

«Χα,χα ……», γέλασε αμέσως ο αρχοντόβλαχος ο Καραθανάσης. «Πάλι με την θεωρία των παιγνίων θα μας το αναλύσετε Κύριε Μάκη; Την εμπεδώσαμε αυτή. Τίποτα άλλο δεν μάθατε στην Χαϊδελβέργη;»

Ο Μάκης, που πολύ το πάω αυτό το παιδί, όταν του την μπαίνουν δεν αρπάζεται. Απαντάει με το πιο επιστημονικοφανή τρόπο.

-Φυσικά κύριε Καραθανάση. Στα μεταπτυχιακά courses του Πανεπιστημίου διδαχθήκαμε Τοπολογία, Αναλυτική Γεωμετρία, Συναρτησιακή ανάλυση, Διαφορικό Λογισμό, Θεωρία Αλγορίθμων, συνόλων και πιθανοτήτων.

«Έλα, έλα σταμάτα να κάνεις τον έξυπνο» πετάχτηκε ο Γενικός για να βάλει τον Μάκη στη θέση του.

«Κάνε χρήση της θεωρίας των πιθανοτήτων» του είπε. «Την θυμάσαι ρε Καραθανάση από την Εμπορική;».

«Ναι, ναι κάτι θυμάμαι» απάντησε αμέσως. Και για να δείξει ότι δεν τα ξέχασε, ανέφερε και παράδειγμα.

-Σαν το Στοίχημα είναι ρε. Ποντάρεις σε δύο αποτελέσματα και εάν τα πιάσεις και τα δύο παίρνεις το γινόμενο τους σε χρήματα. Παίζεις Βόλο- Πανιώνιο, τις δύο ομάδες του Μπέου, την καινούργια και την προηγούμενη, άσσο στο ημίχρονο, δύο τελικό.

Σου λένε ό άσσος 1,25 και 2,20 τελικό. Βάζεις ένα ευρώ και εάν τα πιάσεις και τα δύο ‘κονομάς 1,25 επί 2,20. Αν όχι, ότι έριξες πάει στον κουβά. Τα λέω καλά Κύριε Μάκη ;
-«Καλά τα λέτε Κύριε Καραθανάση» απάντησε ο Μάκης. Και συνέχισε.

-Με τη μόνη διαφορά ότι στο στοίχημα άλλοι βάζουν τα λεφτά και άλλοι τα παίρνουν. Και τα παίρνουν αυτοί που σχεδιάζουν τα στοιχήματα. Από τα θύματα που νομίζουν ότι μπορούν να βγάλουν λεφτά απο τσακάλια.

Αλλά….. δεν είναι τόσο απλή όσο νομίζετε η εκτίμηση των συνεπειών μιας πράξης με την Θεωρία των Πιθανοτήτων. Οι πιθανότητες καθορίζονται από το ιστορικό της συμπεριφοράς των παικτών. Ο αναλυτής μιας κοινωνικής αντίδρασης, να σαν αυτής που περιμένουμε από την επένδυση μας στα απόβλητα σας, εγώ δηλαδή, δεν μπορώ ούτε να ντοπάρω τους κατοίκους ούτε να λαδώσω τους τοπικούς βουλευτές.

Είχε αρχίσει την θεωρία ο Μάκης και ο αθεόφοβος, να λέμε και του στραβού το δίκιο, δεν σταματά εάν δεν κάνει διάλεξη.

Το κατάλαβε αμέσως ο Γενικός μας και για να του βάλει φρένο του είπε.

-Μάκη, παιδί μου, τα πράγματα είναι απλά. Αυτό που μας απασχολεί είναι ότι θέλουμε να δούμε απόψε το βράδυ μαζί με τον Κύριο Καραθανάση Πολωνία-Ουκρανία. Ωραία; Ωραία! Αλλά, ;Eλα που δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όσο φαίνονται. Υπάρχουν και εδώ αντιδράσεις. Γιατί οι γυναίκες μας, η Άντζελα και η Σοφία, θέλουν να βγούμε έξω και να πάμε στην Κηφισιά για φαγητό. Και ποιος τις ακούει εάν τους αλλάξεις τα σχέδια. Πες μας λοιπόν εσύ, που φτιάχνεις όλα αυτά τα μοντέλα, τι πιθανότητες υπάρχουν να δούμε το παιγνίδι χωρίς να έχουμε μουρμούρα και το κυριότερο να μην τις ζοχαδιάσουμε και δεν μας αφήσουν να πάμε Κυριακή με το σκάφος για υποβρύχια κατάδυση.

Στο τέλος της βασικής υπόθεσης του διλήμματος ο Γενικός έριξε και μια ματιά γεμάτη νόημα στον Καραθανάση. Κάναμε ότι δεν καταλαβαίναμε, αλλά όλοι στην εταιρεία είχαμε ακούσει για τις περίφημες παρτούζες τους με αλλοδαπές-γιατί οι Ελληνίδες δεν κάνουν τέτοια πράγματα- όταν λέγανε ότι πάνε για υποβρύχια κατάδυση.

«Το κατάλαβα κύριε Γενικέ» απάντησε ο Μάκης «αλλά το θέμα που μπαίνει είναι σύνθετο. Είναι ένα συνδυαστικό πρόβλημα Θεωρίας παιγνίων και πιθανοτήτων.

Και σας το λέω αυτό γιατί υπάρχουν τέσσερις εναλλακτικές. Να αρχίσω;»

«Ναι…., αλλά πρόσεχε μη μας κουράσεις!» τον αποπήρε ο Γενικός μας.

«Η πρώτη εναλλακτική» ξεκίνησε ο Μάκης «είναι να καθίσετε στο σπίτι μαζί με τις γυναίκες σας. Εσείς με τον Κύριο Καραθανάση να δείτε το παιγνίδι και οι γυναίκες σας να πάνε στη κουζίνα να σας φτιάξουν κάτι για μετά. Να τους δώσετε ένα κίνητρο δηλαδή. Αν βαριούνται να μαγειρέψουν, πέστε τους να κάτσουν στην βεράντα να τα πούνε και μετά να παραγγείλετε όλοι κάτι απέξω. Αν δεν θέλουν κάτι ετοιματζίδικο, βγάλτε τις έξω μετά το παιγνίδι. Τις γυναίκες σας εννοώ…. Κύριε Γενικέ. Το κάνουμε πολλές φορές αυτό με τον Αλέξη και είναι σχετικά ανώδυνο. Έτσι δεν είναι Αλέξη; Πες και εσύ κάτι.

Δεν ήθελα να πω κάτι για να μην κάψω την εναλλακτική. Χώρια που δεν και εύκολη περίπτωση μελέτης γιατί υπήρχανε τρία διαφορετικά εσωτερικά σενάρια. Έχω πει επανειλημμένα στο Μάκη να μην δίνει πολλές μεταβλητές στα cases του γιατί μπερδεύεται ο κόσμος και ζαλίζουμε και τους αναγνώστες.

Εγώ θυμήθηκα τι είχα τραβήξει εκείνη την τελευταία φορά που κάθισα μέσα σπίτι και φώναξα φίλους για να δούμε το παιγνίδι. Η γυναίκα μου και εγώ πλακωθήκαμε και δεν μιλιόμαστε για τρείς τέσσερις μέρες. Γι’ αυτό δεν είπα τίποτα.

Τι να τους έλεγα; Ότι έχανε ο Θρύλος από την Άρσεναλ μέσα στο Φάληρο και εκείνη μας ρώταγε πως ήταν η σπανακόπιτα που έφτιαξε; Άσε που δεν τρωγότανε κιόλας. Την πέταξα στη Ρούλα, την σκυλίτσα μας, ζοχαδιάστηκε που το είδε και μου είπε ότι είμαι αχάριστος και ότι δεν θα μου ξαναμαγειρέψει ποτέ.

«Είσαι στα καλά σου αγόρι μου;» πετάχτηκε πρώτος ο έξυπνος ο Καραθανάσης με το πού άκουσε την πρώτη εναλλακτική. «Τι είναι αυτά που προτείνεις; Αυτές κάθε πέντε λεπτά θα μπαίνουν μέσα στο σαλόνι με διάφορες δικαιολογίες. Πότε για να φέρουν ξηρούς καρπούς, πότε για να αδειάσουν τα τασάκια και πότε για να μας ρωτήσουν τι ώρα θα φάμε. Δεν θα ευχαριστηθούμε παιγνίδι.»

«¨Να ‘ταν μόνο αυτό καλά θα’ τανε» συμπλήρωσε ο Γενικός μας και είδα αμέσως το πρόσωπο του να σκοτεινιάζει.

-Αν δουν καμιά βιζιτού Ουκρανή στην εξέδρα θα θυμηθούν, ρε μ@λάκα Καραθανάση, εκείνες τις δυο, την Νάντια και την Μιρόσα, που είχαμε πάει στο εξοχικό σου στην Αράχοβα και μας τσακώσαμε την ώρα που μπαίναμε μέσα με τα μπαγκάζια. Πω, πω ούτε να το θυμάμαι δεν θέλω. Τι λαχτάρα που περάσαμε Θεέ μου…

Και άρχισε να εξιστορεί τι είχε γίνει εκείνη τη μέρα.

-Οι μαλακισμένες οι γυναίκες μας ήρθανε με το Jeep για να μας κάνουν έκπληξη. Την ώρα υποτίθεται που θα γυρίζαμε από το κυνήγι. Καθυστερήσαμε να φτάσουμε γιατί καθίσαμε λίγο με τα κορίτσια για ένα καφέ στην πόλη. Και όταν φτάσαμε στο σπίτι τις είδαμε φάντη μπαστούνι μπροστά μας. Έπρεπε Μάκη και Αλέξη, να προσέχετε εσείς παιδιά, να βλέπατε τα μούτρα τους όταν είδαν τις Ουκρανές. Τα θυμάσαι ρε Καραθανάση; Ψέματα λέω;

Τον είδα τον Γενικό μας να αναστενάζει, αλλά τον Καραθανάση να χασκογελάει.

«Αχ θεούλη μου τι τραβάμε!» συνέχισε. «Ούτε να γαμήσουμε μια Κυριακή με την ησυχία μας δεν μπορούμε. Χα,χα…. Καλά ρε που ήμουνα ετοιμόλογος και τους είπα ότι τα κορίτσια μας τα σύστησε η Ουκρανή που έχει ο Αλέξης ο Project Manager μας. Για να φρεσκάρουν λίγο το κλειστό σπίτι. Χα, χα, πάλι καλά που μου ΄κοψε».

Έμεινα άναυδος με αυτά που άκουγα και φαίνεται το κατάλαβε ο Γενικός. Γύρισε αμέσως προς το μέρος μου να απολογηθεί.

-Συγγνώμη Αλέξη παιδί μου που χρησιμοποίησα το όνομα σου για να δικαιολογήσουμε στις γυναίκες μας αυτή την ανάρμοστη πράξη. Αλλά να, εμείς οι μεγαλύτεροι, μετά από τόσα χρόνια γάμου, χρειαζόμαστε και μια μικρή αλλαγή. Πες και συ κάτι ρε Καραθανάση; Εσείς όμως είσαστε ακόμη νέοι. Να τις φροντίζετε τις γυναίκες σας. Να τις γ@μάτε μια φορά τουλάχιστον τον μήνα για να μην έχουν παράπονα. Όταν μεγαλώσετε και φτάσετε στα εξήντα … Ε! Και να κάνετε κάτι δεν χάλασε ο κόσμος. Τα άκουσες παιδί μου;

«Ναι, ναι Κύριε Γενικέ» του απάντησα «αλλά έχω μια απορία. Αν η γυναίκα σας, σε ένα από αυτά τα cocktails που βρισκόμαστε, έπιανε την δικιά μου και την ρώταγε για τις Ουκρανές φαντάζεστε τι θα μπορούσε να είχε γίνει;»

-Ποιος σου είπε ότι δεν την ρώτησε; Αλλά η γυναίκα σου αγόρι μου είναι γάτα. Εσύ είσαι λίγο μαλακοκάβλης, με το συμπάθιο έτσι, για την πλάκα μας το ‘πα, εγώ σαν γιό μου σε έχω και το ξέρεις. Το κατάλαβε, Αλέξη μου, η γυναίκα σου και είπε στη δικιά μου ότι είναι καλά κορίτσια αυτές οι δύο Ουκρανές και ότι τις παίρνει και αυτή να την βοηθάει στο σπίτι σας, όταν μια Valentina που σας καθαρίζει έχει ρεπό. Ξέρει να σε προστατεύει. Μπράβο παιδί μου Αλέξη. Έχεις παντρευτεί έξυπνη γυναίκα. Κρίμα που η Human Resources Policy της εταιρείας δεν μας επιτρέπει προσλήψεις συζύγων. Θα την είχα κάνει Οικονομική Διευθύντρια. Μπορεί και executive.

Είχα πέσει από τα σύννεφά. Μωρέ μπράβο μυαλό η γυναίκα μου. Και να μη μου πει τίποτα!

Η μήπως ρε, ήταν εκείνη την βραδιά που επιστρέφαμε από μια δεξίωση στο Ναυτικό Όμιλο; Τότε που είχα πιεί και την έβαλα να οδηγήσει. Ροχάλιζα κιόλας από την κούραση. Ναι, ναι, τώρα θυμάμαι. Μου είχε πει.

-Αλέξη… Είσαι πολύ μαλάκας αγόρι μου… Σε χρησιμοποιούν σε αυτό το κωλοχανείο. Αλλά εγώ σε αγαπάω… Έλα κοιμήσου τώρα….. Καλά που έχεις και μένα.

Τα άκουγε ο Μάκης όλα αυτά και τα είχε ψιλοπάρει, γιατί με τον διάλογο που είχα ανοίξει με τον Γενικό τον αποσυντονίσαμε λίγο. Τον επανάφερε όμως στην τάξη ο Καραθανάσης:

-Όπως καταλαβαίνεις Κύριε Μάκη, αυτή η εναλλακτική θα επιφέρει μάλλον σύγχυση. Για σκεφθείτε κάτι καλύτερο.

«Μάλιστα» είπε ο Μάκης και πήρε βαθιά αναπνοή.

«Η δεύτερη εναλλακτική είναι καθίσετε εσείς στο σπίτι και να βγουν οι γυναίκες σας έξω. Όταν με το καλό τελειώσει το παιγνίδι, μπορείτε να πάτε να τις βρείτε εκεί που θα είναι και να περάσετε όλοι μαζί ένα υπέροχο βράδυ».

«Αυτό μου ακούγεται καλό» είπε ο Γενικός χαμογελώντας με σιγουριά. «Τι λες και συ ρε Καραθανάση;» τον ρώτησε και τον κοίταζε περιμένοντας να του απαντήσει θετικά.

-Αυτό καλύτερα να μη το σκέφτεσαι, του έκοψε αμέσως τον βήχα ο Καραθανάσης.

-Και καλύτερα να μη σου πω τι είχε πάθει ο Βαγγέλης ο πρώην συνεταίρος μου. Τον θυμάσαι, έτσι ; Ψηλό παιδί, λεβέντης και με αμαξάρα. Ή μάλλον θα σού πω για να μην πετάτε στα σύννεφα εσείς οι executives, που είσαστε κλεισμένοι στα γραφεία και δεν ξέρετε τι γίνεται παραέξω στην πιάτσα.

Και άρχισε να εξιστορεί.

-Θυμάστε ρε -σε κακό το ‘χει αν δεν βάλει αυτός ο βλάχος τρία ρε σε κάθε πρόταση- τότε που η Λάρισα ξαναβγήκε Ευρώπη μετά από τόσο χρόνια; Είχε να παίξει από το ’85. Ξετρελαμένοι είμαστε όλοι στον κάμπο. Φωνάζω λοιπόν τον Βαγγέλη να δούμε το παιγνίδι και του λέω «Ρε Βαγγελάκη δεν στέλνουμε τις γυναίκες έξω να μην τις έχουμε στα πόδια μας και μας ζαλίζουνε; Τι το ΄θελα να το προτείνω; Τον κατέστρεψα τον άνθρωπο. Αχ ρε γαμώ το, δεν έπρεπε. Τέλος πάντων, καλύτερα να μην το πω και σας κάνω μετά να υποπτευόσαστε με το παραμικρό τις γυναίκες σας. Και έχετε και όμορφες από ότι έχω ακούσει ……Αλέξη.

«Έλα ρε Καραθανάση, πες το και μη κάνεις τον δύσκολο» του είπε ο Γενικός, χωρίς να ξέρει σε τι μπελάδες θα τον έβαζε.

«Εντάξει παιδιά αλλά το συμπέρασμα μη το γενικεύσετε. Δεν είναι όλες οι γυναίκες σαν του Βαγγέλη» είπε ο πoύστης ο Καραθανάσης που κατά βάθος ήθελε να ανάψει φωτιές.
Και άρχισε την ιστορία του Βαγγέλη.

-Βλέπαμε λοιπόν με το Βαγγέλη το παιγνίδι, τρώγαμε τις special με το λουκάνικο και το μπέικόν μας, γιατί εμείς Κύριε Αλέξη και Κύριε Μάκη, μπορεί να επεξεργαζόμαστε σφάγια αλλά προσέχουμε τι τρώμε τα βράδια. Ξέρουμε από πρώτο χέρι τι έχουν μέσα τα αλλαντικά της πίτσας. Εμείς τους δίνουμε την πρώτη ύλη που αλέθουνε τα κρέατά τους.

Το κατάλαβε ο Γενικός ότι θα τράβαγε η ιστορία, και θα το πήγαινε πάλι στα υπολείμματα που αλέθει στους μύλους του, και τον έκοψε.

-Καραθανάση μη πλατειάζεις. Το θέμα είναι ο Βαγγέλης, ο πρώην συνεταίρος σου, δεν είναι τα σκατά που φτιάχνεις εσύ και ταΐζεις τα ζώα. Άντε μπες στο θέμα.

-Καλά, καλά, ό,τι θέλετε. Λοιπόν τι λέγαμε; Α ναι! Τρώγαμε τις πίτσες μας, περνούσαμε στην αρχή ωραία, έπαιζε και καλά το αλογάκι μας, μέχρι που αυτό το γομάρι, ο μαύρος ο λίμπερο, κάνει μια γκέλα και οι Νορβηγοί να μας βάλουν το πρώτο γκολ. Γύρω στο τριάντα του παιγνιδιού. Ήταν δύσκολα τα πράγματα γιατί έπρεπε να βάλουμε τρία για να πάρουμε την πρόκριση. Και για να μην σας κουράζω στο σαρανταδύο του παιγνιδιού κάνει και μια μαλακία αυτό το κρέας από την Βουλγαρία, ο τερματοφύλακας, και τρώμε και το δεύτερο γκολ. Το ματς είχε στραβώσει. Την ψωνίσαμε και οι δύο και βρίζαμε το αλογάκι του κάμπου ψοφίμι που δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του, έκανε και ζέστη εκείνη τη βραδιά του Αυγούστου και λέω στο Βαγγέλη «Δεν την κλείνουμε την γαμημένη την τηλεόραση ρε Βαγγέλη να πάμε στην πλατεία να βρούμε τις γυναίκες μας και να πεταχτούμε μέχρι τη Ραψάνη για κάνα κοψίδι;».

Τι μου ΄ρθε να το πω; Πάμε στην πλατεία και στο ζαχαροπλαστείο καθόταν μόνη της η Σοφία. «Που είναι μωρή η Λίτσα;» την ρωτάω. Έτσι λένε την πρώην πια γυναίκα του Βαγγέλη. Άλλαξε δέκα χρώματα η καριόλα. Δεν ήξερε τι να μας πει. Έβλεπα τον Βαγγέλη να τον ζώνουν φίδια.

«Λέγε μωρή μη φας καμιά σφαλιάρα, που είναι;» την ξαναρωτάω.

Δεν μπόρεσα να μην γελάσω ακούγοντας πως μιλάνε οι βλάχοι στις γυναίκες τους και το ‘πιασε αμέσως ο φίλος του Γενικού μας.

-Συγγνώμη κύριε Αλέξη που μιλάμε έτσι στις γυναίκες μας. Εμείς δεν σπουδάσαμε στην Οξφόρδη. Εμπορική στην Αθήνα τελειώσαμε και μετά πίσω στο κάμπο για δουλειά. Μη χασκογελάς λοιπόν. Γιατί, όταν εσύ κωλοβάραγες στην Αγγλία για μεταπτυχιακό, εγώ με το γκρέιντερ ξεφόρτωνα ψόφια κοτόπουλα.

Συνέχιζε ακάθεκτος ο Καραθανάσης. Ήθελε πάση θυσία να μας αποτρέψει από την δεύτερη εναλλακτική.

Για να μην φλυαρώ και εγώ, σαν τον Καραθανάση, εν συντομία θα σας πω ότι η γυναίκα του Βαγγέλη είπε στην γυναίκα του Καραθανάση ότι πάει να δει μια ξαδέλφη που μένει έξω από την Λάρισα. Θα επέστρεφε μόλις τέλειωνε το παιγνίδι.

Για να γίνει και πιο πιστευτή, της είπε ότι θα πήγαινε με το ταξί του Τάσου. Και πράγματι σε αυτό το ταξί μπήκε και έφυγε. Δεν φαντάστηκε ποτέ η μαλακισμένη ότι θα έρχονταν έτσι τα πράγματα με την ομάδα της Λάρισας και ότι ο Βαγγέλης θα την έψαχνε στην πλατεία. Και ότι θα έπιανε μέχρι τον ταξιτζή, να τον ρωτήσει που πήγε την γυναίκα του. Και στον Τάσο, τον ταξιτζή, ούτε που πέρασε από το μυαλό να πει «δεν ξέρω». Ο βλάκας ξέρασε στον Βαγγέλη ότι την άφησε στην περιφερειακή Λάρισας- Κοζάνης έξω από το Motel «Τρείς Ουρανοί»

Αυτό ήτανε. Δεν χρειάζεται να έχει διαβάσει κάνεις ερωτική λογοτεχνία για να καταλάβει ότι η γυναίκα του Βαγγέλη, την ιστορική εκείνη ημέρα που η Λάρισα επανήλθε στα σαλόνια της ΟΥΕΦΑ, ξενοπηδήχθηκε με ένα λοχαγό που υπηρετούσε στη 115η Πτέρυγα Μάχης.

«Ρε την σκρόφα» είπε ο αρχοντομαλάκας ο Γενικός μας. «Χα, χα… Λες ρε Καραθανάση να κάνουν και οι δικές μας το ίδιο;» απευθύνθηκε στον άλλον γελώντας στην αρχή, αλλά μετά από λίγο κόμπιασε.

– Για στάσου ρε. Τώρα θυμήθηκα τι μου είχε πει τις προάλλες που έπαιζε μπάσκετ ο Παναθηναϊκός: «Αγάπη μου σε πειράζει να κατέβω μέχρι το Block της Κηφισιάς για ένα ποτάκι; Θα είμαι με την Μαρί, χώρισε ξέρεις, και θέλει να μου πει τα νέα». Δεν έδωσα σημασία γιατί είχε ξεκινήσει το παιγνίδι και χάναμε 8-0. Την έπαιρνα τηλέφωνο στο ημίχρονο και δεν απαντούσε. «Δεν γ@μιέται» σκέφθηκα «θα το ‘χει μέσα στη τσάντα της και μέχρι να το βρει θα βγει ο μ@λάκας ο αυτόματος. Και της το ‘κλεισα». Αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι, λες να βγήκε και αυτή με κανένα γκόμενο; Θα την γαμήσω την πουτάνα έτσι και με κεράτωσε.»

Άλλο που δεν ήθελε ο Καραθανάσης να αρχίσει τον χαβαλέ.

«Δε μου λες» τον ρώτησε παίρνοντας το σοβαρό του «τα πρωινά πάει η δικιά σου σε Γυμναστήριο;»

-Ναι ρε, πάει. Εσένα τι σε κόφτει;

-Εντάξει ρε, μην ανησυχείς. Με κανένα γαύρο γυμναστή θα το έκανε, Χα,χα… Έλα ρε πλάκα κάνω. Μην ψαρώνεις. Τα κορίτσια μας είναι εντάξει. Ποιος να γυρίσει να τις δει έτσι που έχουν πατσαβουριάσει;

Συνέχιζε τις κρυάδες του ο Καραθανάσης.

-Χα, χα…… Δεν μου λες ρε Γενικέ, αυτή η Μαρί είναι ωραία;

-Κάβλα σκέτη Καραθανάση. Χα,χα, έλεγε στην γυναίκα μου ότι έχει να γ@μηθεί πάνω από τρία χρόνια και για αυτό χώρισε. Χα,χα…Τέλος πάντων. Μαλάκα Καραθανάση, εγώ την γυναίκα μου δεν την αφήνω να βγει με την δική σου. Ξηγημένα πράγματα. Έχει βεβαρημένο παρελθόν. Η δικιά σου δεν είναι αυτή που έκανε τα στραβά μάτια στη γυναίκα του Βαγγέλη; Γιατί να μην κάνει πλάτες και στην δικιά μου; Λες γι’ αυτό να έχουν κολλητωθεί τώρα τελευταία; Κάθε πρωί για καφέ ακούω ότι πηγαίνουν. Θα τις γαμήσω και τις δύο έτσι και μάθω κάτι.

«Χα, χα……» γέλαγε ο άλλος βλάχος κάνοντας τον άνετο, παρά το ότι κατά βάθος πειράχτηκε που άκουσε τον Γενικό μας να απειλεί ότι θα του γαμήσει την γυναίκα.
Συνέχιζε όμως να τον πειράζει αγγίζοντας ευαίσθητες χορδές .

-Τι νομίζεις ρε; Μόνο οι Λαρισαίες έχουνε μoυνί; Οι Αθηναίες δεν το κάνουν; Χα, χα….

Δεν ήθελε να ανοίξει συζήτηση ο Γενικός για το ποιες το κάνουν και ποιες δεν το κάνουν.

Για τις Λαρισαίες πάντως ήταν σίγουρος, γιατί είχε γνωρίσει μια ανιψιά του Καραθανάση που του έδωσε το βιογραφικό για να προσληφθεί στην Εταιρεία μας.

Η εξέλιξη της συζήτησης είχε αρχίσει να εκνευρίζει τον Γενικό μας οπότε, για να τελειώνει το παραμύθι, απευθύνθηκε στον Μάκη:

-Έλα, προχώρα σε άλλη εναλλακτική. Άντε τέλειωνε Και εσύ ρε Αλέξη πες καμιά γνώμη; Τι σε έχουμε και σε καμαρώνουμε; Πολύ cool μας το παίζεις γαμώ το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Πότε θα γίνεις ρε άντρας;

Είχα βγάλει τον αμίλητο και περίμενα τον Μάκη να με βγάλει από το αδιέξοδο στο οποίο άθελα μου είχα βρεθεί.

«Η τρίτη εναλλακτική κύριοι» είπε ο Μάκης «είναι να πάτε εσείς κάπου έξω και να δείτε το παιγνίδι με την ησυχία σας και να αφήσετε τις γυναίκες σπίτι. Θα δείτε το παιγνίδι χωρίς να σας σπάνε τα @ρχίδι@ και θα είσαστε και σίγουροι ότι δεν θα ξενογαμηθούν».

Τα πήρε ο Γενικός με την οικειότητα του Μάκη.

-Για πρόσεξε πώς μιλάς για την Κυρία Άντζελα και την Κυρία Σοφία. Σαν πολύ αέρα δεν πήρατε; Άντε μπράβο !Τι είπες Μάκη παιδί μου; Να βγούμε εμείς έξω και να αφήσουμε τις γυναίκες μας μέσα; Χα,χα…. Αυτό είναι ρε Καραθανάση. Και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα γεμάτη.

Ενώ η λύση αυτή φαίνεται να αρέσει στον Γενικό αυτός ο αρχίδης ο βλάχος πάλι αντιρρήσεις είχε.

-Αυτό ποτέ! Ξέρεις τι μουρμούρα θα ακούω όλο το βράδυ από την δικιά μου; «Που φεύγεις!», «Που μ’ αφήνεις!», «Που κοιτάς μόνο την πάρτη σου!», θα μου βγάλει ξινό το παιγνίδι στην επιστροφή, θα πάμε στο κρεββάτι και θα θυμηθεί μετά χίλια δυο πράγματα, και στο τέλος ξέρεις τι θα μου πει; «Εσύ καλά περνάς με τα φιλαράκια σου, ποδόσφαιρα, ταβέρνες, κυνήγια, ψαρέματα. Εμένα με σκέφτεσαι καθόλου; Όχι. Ε λοιπόν θα πάω και εγώ Σαββατοκύριακο στο Λονδίνο για ψώνια. Και μην πεις τίποτα. Πήγαινε εσύ με αυτόν τον μ@λάκα το Γενικό για υποβρύχια κατάδυση. Μόνο βάλε στην κάρτα τρείς χιλιάδες Ευρώ να υπάρχουνε για ώρα ανάγκης».

Η ατμόσφαιρα μύρισε ξαφνικά μπαρούτι. Ο Γενικός μας θίχτηκε που η άλλη στην κρεβατομουρμούρα της τον έλεγε μαλάκα-όχι ότι είχε και άδικο -και πέρασε στην αντεπίθεση.

-Δεν μου λές ρε καράβλαχε, εμένα είπε μ@λάκα η γυναίκα σου; Ξέρει πολλούς μ@λάκες που βγαίνουν τζάμπα κάθε Σαββατοκύριακο με σκάφος, τρώνε τζάμπα τις ψαρούκλες τους και γ2μάνε στα εξήντα τους τις καλύτερες γκόμενες; Άντε μη την γ@μήσω και πει τον δεσπότη Παναγιώτη.

Καλύτερα να άνοιγε η γη και να μας κατάπινε με αυτά που ακούγαμε. Μας αγνοούσαν όμως .
Σηκώθηκε όρθιος ο Καραθανάσης και περπάτησε αργά, αλλά απειλητικά, προς στην μεριά του τραπεζιού που κάθονταν ο Γενικός μας. Κάθισε από πάνω του όρθιος, ενώ ο δικός μας, για να δείξει ότι δεν φοβάται, δεν κουνιότανε από την θέση του. Πώς καθόταν ο Παυλόπουλος και έβλεπε τον Κασιδιάρη να μπουγελώνει την Δούρου; Έτσι cool και ο Γενικός.

Και ενώ περιμέναμε -και κατά βάθος ευχόμαστε -να πέσει καμία ψιλή για να γίνει σαματάς, ο Καραθανάσης κατεβάζει το παντελόνι του και μας δείχνει τα γεννητικά του όργανα. Σαστίσαμε στην κυριολεξία.

Ήταν μαυριδερά και υπερμεγέθη.

«Τα βλέπεις μωρή γριά αδελφή;», είπε στο Γενικό μας κουνώντας τα κιόλας. «Αυτά είναι @ρχίδια και πούτσoς. Και τολμάς να λες ότι θα γ@μήσεις την γυναίκα μου; Με τι θα τη γ@μήσεις ρε; Με δονητή; Όπως γ@μησες την Ρωσίδα; Η με την γλώσσα; Άντε μη σε κάνω ρεζίλι σε όλη την εταιρεία που θα μου πουλήσεις εμένα εξυπνάδα. Χοντρομαλάκα ! Ε! χοντρομαλάκα»

Ο Γενικός μας λούφαξε. Εμείς με τον Μάκη κουβέντα δεν λέγαμε.

Μας πήρε όμως και εμάς η μπάλα. Φεύγοντας από την αίθουσα των συσκέψεων ο Καραθανάσης γύρισε και μας είπε.

-Και εσείς οι δυο που κάνετε τους έξυπνους στα Μαθηματικά, με την θεωρία των παιγνιδιών και των @ρχιδιών, να γράψετε στο report σας ότι ο Καραθανάσης έχει ένα πoύτσο τόσο μεγάλο που η τετραγωνική ρίζα του μήκους του είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των τετραγώνων του μήκους του πoύτσου δύο οποιωνδήποτε άλλων μπινέδων που θα τολμήσουν να τα βάλουν μαζί του.

Έκλεισε με δύναμη την πόρτα και σηκώθηκε και έφυγε.

Επικρατούσε σιγή στην αίθουσα. Είμαστε όλοι σκεφτικοί.

Ένα ποδοσφαιρικό παιγνίδι, πριν καν προλάβουμε να το δούμε, είχε καταστρέψει μια μεγάλη εμπορική συμφωνία.

Ψάχναμε να βρούμε πώς θα κλείσει το θέμα.

Μέχρι που o Μάκης είπε:

“Κύριε Γενικέ! Υπάρχει και τέταρτη εναλλακτική που δεν πρόλαβα να σας την αναφέρω. Να μην δείτε το παιγνίδι και να πάτε με τον Καραθανάση και τις γυναίκες σας όλοι μαζί κάπου έξω. Κανένας δεν θα τις γ@μήσει και θα προχωρήσει και το project.”

Γ.Κ.

ΥΓ1. Η γυναίκα μου που έμαθε τον σαματά που έγινε, όχι από μένα πάντως, σε ένα τελευταίο cocktail έπιασε κουβέντα με την Μαιρούλα από το Λογιστήριο. Οι γυναίκες πάντα λένε μεταξύ τους την αλήθεια. Η Μαιρούλα διέψευσε τον Καραθανάση ότι ο Γενικός μας χρησιμοποιεί δονητή και επιβεβαίωσε στην σύζυγο μου ότι το Glossary είναι η κοινώς λεγόμενη πίπα.

ΥΓ2. Οι Λαρισαίες είναι τα καλύτερα κορίτσια. Τους αρέσει μεν το s-e-x αλλά δεν πηγαίνουν με όποιον και όποιον. Ειδικά με φλούφληδες Πρωτευουσιάνους. Κι ας έχουν διπλώματα, μεταπτυχιακά και καλά βιογραφικά.

ΥΓ3 Η Σοφία, η σύζυγος του Καραθανάση, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν στην λίστα με τις Κυρίες που επισκέπτονταν το κομμωτήριο της Σούλας στη Λάρισα. Για τους μη γνωρίζοντες τα λαογραφικά ήθη του τόπου μας, στο κομμωτήριο αυτό κάθε πελάτισσα που έμπαινε έβγαζε το εσώρουχο της και το έβαζε σε ένα μεγάλο πανέρι.Κάθε δύο ώρες ένας νεαρός μαύρος επέλεγε στην τύχη ένα από τα εσώρουχα του πανεριού. Την τυχερή, στην οποία ανήκε το εσώρουχο, τη χτένιζε ο αράπης.

ΥΓ4. Ο μέγας Μαθηματικός Μάκης προβληματίστηκε με το νέο πυθαγόρειο του Καραθανάση και απέδειξε ότι το θεώρημα ισχύει για κάθε άνδρα και είναι ανεξάρτητο από το μήκος του πέους του.
«Ρε μαλάκα» μου είπε δυο μέρες αργότερα «μας την έφερε ο βλάχος. Αξιωματικά δεν υπάρχει πούτσος μεγαλύτερος του μέτρου. Με βάση την θεωρία αριθμών κάθε αριθμός μικρότερος της μονάδας έχει τετραγωνική ρίζα με τιμή μεγαλύτερη από τον ίδιο τον αριθμό και μικρότερη από το τετράγωνο του.
Για πολύ μικρούς αριθμούς, κάτω από τους είκοσι πόντους που είναι οι δικές μας, η τετραγωνική ρίζα είναι πάντα μεγαλύτερη και από το άθροισμα των τετραγώνων δύο αριθμών.
Κατάλαβες γιατί ο πoύστης χρησιμοποίησε τετραγωνικές ρίζες και δυνάμειςq»
ΥΓ5. Για να μην θεωρηθεί ότι στο Blog του Πιτσιρίκου γράφονται μαθηματικές παπαριές και γίνεται χαβαλές, ο έξυπνος αναγνώστης, που θα αμφισβητήσει τον Μάκη, ας δοκιμάσει να λύσει την ανισότητα ( x^1/2)-(2x^2)>0 όπου 0<x Αν τον βρει, ας μας στείλει και μια φωτογραφία του. (Όχι του πέoυς, αλλά του άνδρα)
ΥΓ6. Για την θεωρητική εμβάθυνση της μικράς ιστορίας που διαβάσατε, αν δεν βαριέστε και αντέχετε ακόμη, διαβάστε το κείμενο “Απλά μαθήματα θεωρίας παιγνίων”
Αν σιχτιρίσατε, δεν πειράζει. Να είστε καλά και να δείτε Ουκρανία-Πολωνία.

(Αγαπητέ φίλε, ό,τι και να πω είναι λίγο. ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!! Να είστε πάντα καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.