Η μέρα μας θα έρθει
Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Σου γράφω για πρώτη φορά αν και σε διαβάζω φανατικά εδώ και τέσσερα χρόνια. Τα δικά σου κείμενα και των φίλων αναγνωστών που δημοσιεύεις, με καλύπτουν σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Συμπληρώνεται ένας χρόνος από το δημοψήφισμα και δίνονται πολλές ερμηνείες. Για μένα ήταν μία ιστορία προδοσίας. Η ιστορία είναι γεμάτη από αυτές.
Ο ελληνικός λαός ψήφισε με 61,3 % ΟΧΙ, παρά την τεράστια εκστρατεία τρομοκράτησης από τα ΜΜΕ, το εγχώριο και το διεθνές καταστημένο.
Αυτό δεν μπορεί να είναι παρά κάτι θετικό.
Μετά από λίγες μέρες, το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, αλλά ο λαός που ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, δεν ήταν εκεί να το υπερασπιστεί.
Αυτό ήταν αρνητικό, αλλά ίσως σε ένα βαθμό δικαιολογείται.
Ακόμα και πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υψηλής ευφυϊας όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, μόνο τότε -αφού το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ- κατάλαβαν την εξαπάτηση του Τσίπρα και ότι προκήρυξε δημοψήφισμα, προσδοκώντας να βγει το ΝΑΙ, ενώ δημοσίως έκανε καμπάνια για το ΟΧΙ.
Για αρκετό κόσμο που τον στήριξε τον Γενάρη του 2015 για πρώτη φορά, ήταν πολύ δύσκολο να παρακολουθήσουν αυτή την αλλαγή, και έμεινε σαστισμένος να παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Ένα μεγάλο μέρος των ψηφορόρων του ΣΥΡΙΖΑ, απείχε από τις εκλογές του Σεπτέμβρη, ένα άλλο ψήφισε με μισή καρδιά και σε κάποιους άλλους -δυστυχώς- έπιασαν οι δικαιολογίες από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, περί “τακτικού έλιγμού” και περί “αναγκαίου συμβιβασμού απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις κάτι που μέχρι και κοτζάμ Λένιν έκανε με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ και την Νέα Οικονομική Πολιτική”.
Τώρα τελείωσαν οι δικαιολογίες. Θα μιλήσει η ανάγκη.
Έχεις γράψει πολλές φορές τη φράση του Χέλντερλιν: “Εκεί που αυξάνεται ο κίνδυνος αυξάνεται επίσης και η δυνατότητα της σωτηρίας”.
Και αυτό ακριβώς θα συμβεί.
Η λαμπρότερη στιγμή της νεότερης Ελλάδας -η εποποιία του ΕΑΜ- συνέβη μέσα στο κατάμαυρο σκοτάδι της γερμανικής κατοχής.
Η λαμπρότερη στιγμή της Ισπανικής Ιστορίας και ίσως όχι μόνο αυτής -η Ισπανική Επανάσταση του 1936- συνέβη αμέσως μετά το πραξικόπημα των φασιστών του Φράνκο και την έναρξη του εμφυλίου.
Θα φτάσει σε τέτοιο σημείο η ανάγκη των Ελλήνων, που θα αναγκαστούν να μιλήσουν και να πράξουν.
Ο Μπόμπι Σαντς, μέλος του IRA που πέθανε από απεργία πείνας 66 ημερών στα “φιλελεύθερα” μπουντρούμια της Θάτσερ, έλεγε: “Η μέρα μας θα έρθει”.
Με εκτίμηση
Αργεντίνος
ΥΓ: Είχες κάνει μια έκκληση πρόσφατα στους αναγνώστες να στείλουν τις ερωτικές τους ιστορίες. Δεν έχω να πω πολλά, εξάλλου δεν νομίζω ότι αφορούν και πολλούς αυτά που έζησα. Το μόνο που θέλω να πω είναι το πόσο δίκιο είχε η Μαλβίνα που έγραφε: “Το μεγαλειωδέστερο πράγμα στον κόσμο της γυναίκας είναι να διεκδικεί και να εκτίθεται”. Είναι ωραίο να είσαι το υποκείμενο της διεκδίκησης και της “έκθεσης” μιας γυναίκας.
(Αγαπητέ φίλε, η μέρα μας θα έρθει. Ελπίζω -όταν συμβεί αυτό- να είμαστε ακόμα εδώ. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.