Πώς το έκανα αυτό;
Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Προσπαθώντας να βρω ένα συγκεκριμένο κείμενο στον υπολογιστή μου και αφού άνοιξα καμιά εκατοστή αρχεία και άκρη δεν έβγαζα, πρόβαλε μπροστά μου μια φωτογραφία. Κοιτάζοντας την, άρχισα τα μνημόσυνα. Έτος 2012. Εγώ με κόκκινο φουλάρι, μποτάκια και χαμόγελο επιτυχίας και ο καλύτερός μου φίλος με ένα Τ-shirt που έγραφε resist κρατούσαμε ένα πανό. ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΝΤ.
Πατάω κλικ! Ανοίγω δεύτερη φωτογραφία.
Όλη η παρέα στη Θεσσαλονίκη, με πελώρια χαμόγελα που μόλις είχε δημιουργήσει η ανάλυση του περιβόητου Προγράμματος.
Α, εγώ και ο φίλος μου στριμωγμένοι με μια σημαία μωβ. Μοιραίοι και συνάμα τόσο επαναστατικά ωραίοι!
Κλικ! Κλικ! τρίτη, τέταρτη, κλπ μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Μετά κενό. Καμιά αποτύπωση και των δύο μαζί.
Και αφού έχουμε ουσιαστικά χαθεί, πήγα για μια στιγμή στον τοίχο του, να τον σκεφτώ και να τον νοσταλγήσω.
Εκείνον, τις μέρες που ζήσαμε, τα όνειρα, τις ελπίδες. Μπορεί και όλα μαζί.
Νάτος, με επίσημη ενδυμασία, να αγορεύει σε κάποιο φόρουμ για το πραξικόπημα που έγινε εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ.
Νάτος πάλι κυριλέ, παρέα με άλλα στελέχη να πίνει κρασάκι στην υγειά μας.
Και μια ακόμη ωραία αναρτημένη φώτο, με αυτόν περιχαρή να συνοδεύει τη βουλευτή του νομού στις Βρυξέλλες.
Αυτή την ανάρτηση την είχα ξαναδεί στο φουμπου, τότε που πήγα να κάνω διακανονισμό στη ΔΕΗ για να μην μου κόψουν το ρεύμα και μου είχαν πεταχτεί τα μάτια!
Νομίζω τότε πρέπει να είχα εκείνη την παρόρμηση. Μου ήρθε να τον πάρω τηλέφωνο και να του ζητήσω ρουσφέτι, «να σου πω, φίλε, μήπως μπορείς να πεις στη βουλευτή να μεσολαβήσει στη ΔΕΗ;».
Αλλά, δεν το έκανα. Μάλλον επειδή είμαι εγωίστρια.
Επιπλέον, είμαι και ελαφρώς σαλεμένη, γιατί μερικές φωτογραφίες τις σχολίαζα με τρόπο μη αναγνωρίσιμο. Έβγαζα ολίγον από ειρωνεία, un peu μαγκιά, ίσως και ένα παράπονο πικρό.
Βλέπετε μαζί στους αγώνες και στους σχεδιασμούς και όταν εγώ πέρυσι τον Αύγουστο θεώρησα ότι ξεπουλήθηκαν τα πάντα, αυτός επέμενε ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος και παρέμεινε να στηρίζει τη συγκεκριμένη κυβερνητική πολιτική.
Μάλιστα, μου δινόταν η εντύπωση ότι ανέβαινε την κομματική κλίμακα, ίσως λόγω χώρου (είχαν αποχωρήσει άλλωστε αρκετοί ).
Κάποια στιγμή αντέδρασε, λέγοντάς μου ότι τον ξέρω, γνωρίζω τη ζωή του, τις επιλογές του και δεν δικαιούμαι να τον κρίνω.
Δεν συνέχισα. Σταμάτησα τόσο τα σχόλια, όσο και την κριτική.
Στο κάτω- κάτω, δεν θεωρώ ότι είναι αριστερό να κρίνεις κάποιον για τις επιλογές του.
Και κάπως έτσι χαθήκαμε.
Την ώρα λοιπόν, που κοιτούσα τις χαμογελαστές φωτογραφίες στον τοίχο του, τον αισθάνθηκα μόνο.
Δεν είχε το ίδιο χαμόγελο με τις προηγούμενες.
Στενοχωρήθηκα γι’ αυτόν, για μένα, για μας.
Και σαν να ξύπνησα απότομα αναρωτήθηκα πόσο αριστερό είναι να δένουν τη ζωή μου σε 7500 σελίδες μνημονιακών νόμων και ο καλύτερός μου φίλος να μιλά για αναγκαίο κακό ή ακόμα, να μη μιλά καθόλου για το κακό που μας βρήκε;
Και άκου τι έγινε.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, χωρίς να σκεφτώ τι και πώς, τον διέγραψα!
“Καλή αντάμωση στα γουναράδικα”, ψέλισσα και delete. Έτσι απλά.
Πως το έκανα αυτό Πιτσιρίκο;
A.cal
(Αγαπητή φίλη, το κάνατε εύκολα. Όπως πρέπει. Όχι μόνο στα social media αλλά και στη ζωή. Κυρίως στη ζωή. Έχω βαρεθεί και σιχαθεί να βλέπω συριζαίους -με τους οποίους ήμασταν μαζί στον δρόμο τα προηγούμενα χρόνια- να τα βρίσκουν όλα υπέροχα τώρα που όλο και κάτι τσιμπάνε. Και σου κουνάνε και το δάχτυλο οι …επαναστάτες. Απορούν γιατί δεν είσαι σαν κι αυτούς. Σκατάς δηλαδή. Το καλό με την χρεοκοπία της χώρας είναι πως ο καθένας έδειξε ποιος είναι. Οπότε, ξέρεις κι εσύ τι να κάνεις, με ποιους να πας και ποιους να αφήσεις. Γιατί αυτό το “όλοι φίλοι είμαστε” είναι εμετικό και ύποπτο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα από τα πιο διαβασμένα κείμενα του μπλογκ αναφέρεται σε αυτό το θέμα, στους ανθρώπους που αποφασίσαμε να αποχωριστούμε: Χωρισμός. Σας το αφιερώνω. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.