5 Ιουλίου 2015 – Ένας χρόνος μετά
Θυμάμαι όλη αυτή την περίοδο σαν να ήταν χθες και τώρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος καλό είναι να γίνει ένας απολογισμός. Από τον καθένα ξεχωριστά εννοώ, γιατί οι πολιτικοί υπεύθυνοι προφανώς και δεν θα χαλάσουν τη ζαχαρένια τους καλοκαιριάτικα.
Πέρυσι, τέτοιον καιρό, ήμουν πολύ χαρούμενη και είχα την ελπίδα ότι μπορεί να γίνει κάτι καλό επιτέλους.
Έχασα, βέβαια, και πολλούς φίλους που θεώρησαν ότι με το ΟΧΙ μου υπονομεύω το μέλλον τους.
Τι να κάνουμε, καλή καρδιά.
Είμαι από αυτούς που έφυγαν μέσα στο 2015, λίγους μήνες μετά από το δημοψήφισμα και τα όσα ακολούθησαν.
Και για το λόγο αυτό, έχω ακούσει τα εξ αμάξης.
Γιατί τους φόρτωσα τον Τσίπρα και τώρα φεύγω.
Και με το ΟΧΙ μου συνέβαλα στη διαμόρφωση των μέτρων που ακολούθησαν.
Αλήθεια, μου το λένε αυτό οι άνθρωποι που μου φόρτωσαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για μία ζωή. Δεν απαντάω.
Γιατί δεν μένω να προσφέρω στην πατρίδα που με μεγάλωσε.
Ναι, το άκουσα αυτό εγώ που, τόσα χρόνια, αντί να αμείβομαι ανάλογα των προσόντων και των πτυχίων που με αληθινό κόπο και πολλά όνειρα απέκτησα, δούλευα σε αφεντικά που θεωρούσαν ότι με 500 ευρώ ζει άνετα μία διμελής και αργότερα τριμελής οικογένεια.
Γιατί τους παράτησα και δεν αγωνίζομαι.
Ναι, το άκουσα και αυτό από αυτούς που μένουν στην Ελλάδα και αγωνίζονται ανεβάζοντας τα ανάλογα στάτους στο Facebook και κράζουν από τον καναπέ τους.
Α, και από τους μεγαλύτερους σε ηλικία που θεωρούν υποχρέωσή μου να θάψω το μελλον μου για να διορθώσω το χάλι που αυτοί δημιούργησαν.
Σόρρυ, αγωνίστηκα πιο πριν, πάρτε σειρά εσείς.
Κάντε κάτι ουσιαστικό και να είστε σίγουροι ότι θα ακολουθήσω και πάλι.
Δεν ξέρω αν θα ξαναγυρίσω στην Ελλάδα, Πιτσιρίκο.
Θα το ήθελα πολύ, εκεί μεγάλωσα και εκεί είναι οι περισσότεροι από αυτούς που αγαπώ.
Εκεί είναι ο ήλιος, η θάλασσα και το καλό σουβλάκι, άσε που εδώ τα γλυκά τους δεν τρώγονται.
Όμως, το μέλλον μου δεν είναι εκεί, ούτε το μέλλον του παιδιού μου.
Δεν ξέρω τι γίνεται με τα νέα κόμματα και τι προσπάθειες θα κάνουν.
Δεν ξέρω καν αν πλέον υπάρχει χώρος στο μυαλό των πολιτών για κάτι νέο.
Εύχομαι καλή επιτυχία στην εκδήλωση που ετοιμάζετε και σε ό,τι ακολουθήσει.
Μακάρι να ήμουν εκεί να ακούσω τα όσα έχετε να πείτε.
Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι που θα έχουν πράγματι τη θέληση να κάνουν μία σοβαρή προσπάθεια.
Εάν βρεθούν, εδώ θα είμαστε να τους στηρίξουμε κι αυτούς.
Φιλιά από την ξενιτιά.
Κάντε μια βουτιά και για εμάς. Ή και περισσότερες.
Ελένη
Υ.Γ. Διάβασα το κείμενο του Ηλία με τις στατιστικές για τη μετανάστευση. Η κόρη μου που είναι δύο χρονών σε αυτές τις στατιστικές δεν είναι ούτε καν ένας αριθμός όπως είμαστε όλοι οι υπόλοιποι. Δεν πειράζει, όπως βολεύει. Βέβαια η φυγή της θα είναι πρόβλημα για την Ελλάδα του μέλλοντος, όπως πρόβλημα είναι η δική μου φυγή σήμερα. Ψιλά γράμματα.
(Αγαπητή Ελένη, καλά έκανες κι έφυγες. Και δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανέναν. Η Ελλάδα μας διώχνει όλους, για να κρατήσει αυτούς που την διέλυσαν και την ξεπούλησαν. Το επιχείρημα “μας φόρτωσες τον Τσίπρα και φεύγεις” είναι επιχείρημα ηλιθίων -και φασιστοφιλελέδων- γιατί η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε τον Ιανουάριο του 2015 αλλά το 2010. Ο Τσίπρας είναι ένας ακόμα απατεώνας, όπως ήταν οι προηγούμενοι από αυτόν. Για να μη σου πω ότι εγώ -αν δεν υπάρξει αντίδραση τους επόμενους μήνες- σκέφτομαι να πάω στην Ελλάδα στις επόμενες εκλογές, να ψηφίσω Μητσοτάκη, να τους τον φορτώσω, και να φύγω την επόμενη μέρα, για να γελάω μετά από μακριά. Να το κάνεις κι εσύ αυτό. Κι αν σου πουν τίποτα, να πεις “εγώ πιστεύω πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο ιδανικός άνθρωπος, για να σώσει την Ελλάδα από τον Τσίπρα”. Να το πεις και σοβαρά. Με ύφος. Ελένη, ξέρεις πως τώρα ζεις σε μια χώρα τους ανθρώπους της οποίας αγαπάω. Τώρα τους αγαπάω λίγο περισσότερο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.