Αυτά φοβάμαι να μην κάνω ως μάνα

Πιτσιρίκο, ως γυναίκα, δε μπορώ παρά να σου δώσω συγχαρητήρια για τα κείμενα (1,2,3) που έχεις γράψει για το φύλο μας. Σε έναν κόσμο φτιαγμένο για άνδρες, είναι σημαντικό ένας άνδρας να κατανοεί ορισμένα πράγματα.

Δεν ξέρω να σου πω με βεβαιότητα πού οφείλεται η σοφία και η ανεκτικότητα των γυναικών.

Πιστεύω στη διαφορετική φύση των δύο φύλων, δεν είμαι όμως βέβαιη ότι αυτά τα χαρακτηριστικά είναι γραμμένα κάπου στο DNA μας.

Μάλλον δημιουργούνται από τις συνθήκες υπό τις οποίες μεγαλώνει ένας άνθρωπος.

Είναι γεγονός ότι η μάνα είναι αυτή που παραδοσιακά φέρει το μεγαλύτερο βάρος της ανατροφής των παιδιών.

Προφανώς, αυτό σε έναν κόσμο όπου πλέον και οι γυναίκες έχουν την ανάγκη να εργάζονται εξίσου σκληρά με τους άνδρες, θα έπρεπε να έχει αλλάξει κάπως και να φέρουν και οι δύο την ανάλογη ευθύνη.

Μάντεψε, όμως. Δεν έχει αλλάξει.

Ως μάνα τρέμω να μην κάνω τα λάθη της δικής μου μάνας, της πεθεράς μου και των περισσότερων της γενιάς τους.

Γιατί αυτό που περιγράφεις, η αίσθηση της ιδιοκτησίας, τα νεύρα και η αίσθηση υπεροχής που έχουν οι περισσότεροι άνδρες αναπτύσσεται μέσα στο σπίτι τους.

Οι γονείς που μεγαλώνουν τα αγόρια τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να πιστέψουν ότι είναι τα καλύτερα, ανώτερα από τα υπόλοιπα, ότι δεν πρέπει να στερηθούν τίποτα, πως ό,τι και να θελήσουν δικαιωματικά τους ανήκει -επειδή είναι οι καλύτεροι, το είπαμε- είναι αυτοί που μεγαλώνουν αυτούς τους άνδρες που περιγράφεις.

Γιατί μέσα από αυτή τη λογική αυξάνεται ο εγωισμός του παιδιού, ή μάλλον η εγωπάθεια και η πεποίθηση ότι μπορεί να συντρίψει όποιον δε συμφωνεί με αυτό που ο ίδιος πιστεύει.

Επίσης, τα πολλά νεύρα όταν δεν έχει αυτό που θέλει, η επιθετικότητα προς τους άλλους και όλα όσα ακολουθούν.

Τα κορίτσια που μεγαλώνουν σε παρόμοιες συνθήκες νομίζω ότι καταλήγουν λίγο διαφορετικά. Έχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά αλλά είναι λιγότερο επικίνδυνα.

Ίσως σε αυτό το σημείο να έχει κάποιο ρόλο η φύση της γυναίκας, δεν ξέρω.

Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, τα κορίτσια αυτά θα μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά.

Και αν δεν έχουν μάθει να σέβονται τον άλλο, το διαφορετικό, να εκτιμούν τους άλλους ανθρώπους, να προσπαθούν για να πετύχουν τους στόχους τους, χωρίς να έχουν εμμονές, να είναι προετοιμασμένα για την αποτυχία που σίγουρα θα συναντήσουν, ώστε να τη διαχειριστούν και χίλια δυο άλλα που καλλιεργούνται μέσα από την οικογένεια, τότε τα παιδιά τους θα τα μεγαλώσουν με τον τρόπο που μεγαλώνουν όλοι αυτοί οι επικίνδυνοι τύποι.

Είναι φαύλος κύκλος και είναι πολύ αγχωτικό, όταν ως γονιός καταλάβεις ότι έχεις χρέος απέναντι στα παιδιά σου, αλλά και την κοινωνία.

Λένε ότι οι γυναίκες σήμερα τείνουν να μεγαλώνουν τους γιους που δεν θα ήθελαν να έχουν για άντρες και δεν έχουν άδικο.

Επίσης, συμπληρώνω εγώ, μεγαλώνουν τους πολίτες που δεν χρειάζεται καμία κοινωνία, αυτούς που δε βλέπουν πέρα από τη μύτη τους και πέρα από τον εαυτό τους.

Αυτό φοβάμαι να μην κάνω ως μάνα.

Φιλιά και περαστικά,

Ελένη

Υ.Γ. Τα παραπάνω τα γράφω κατόπιν ώριμης σκέψης για τα παιδικά μου χρόνια, τις αντιλήψεις της μάνας μου και κυρίως της πεθεράς μου, αλλά και αγωνίας να αποφύγω αυτά που θεωρώ λανθασμένα στην ανατροφή των δικών μου παιδιών. Προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις τις οποίες θαυμάζω απεριόριστα.

(Αγαπητή Ελένη, και τις γυναίκες και τους άνδρες τους διαμορφώνει η κοινωνία. Τα παιδιά είναι όλης της κοινωνίας, όχι μόνο δυο ανθρώπων. Γιατί σε κοινωνία θα ζήσουν. Οι γονείς μας μας μεγαλώνουν, αλλά τους “μεγαλώνουμε” κι εμείς. Οι γονείς μας δεν ήταν γονείς πριν κάνουν παιδιά. Κι αυτοί δεν ήξεραν πώς είναι να είσαι γονιός. Έμαθα πολλά από τους γονείς μου αλλά τους έμαθα και πολλά. Με έκαναν και τους έκανα. Έχω κι εγώ την ευθύνη για την ανατροφή των γονιών μου. Διαφορετικά, θα ήμουν σαν αυτούς που πάνε 70 χρονών και ακόμα επικαλούνται τα τραύματα που τους προξένησαν οι γονείς τους. Αστεία πράγματα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το σημαντικότερο για μικρούς και μεγάλους είναι να αποδεχτούν αυτό που είναι. Και να καταλάβουν πως η ζωή τους αφορά τους ίδιους και κανέναν άλλον. Εγώ έχω μάθει πολλά από τις γυναίκες. Και είχα την τύχη να μεγαλώσω ανάμεσα σε καλόψυχες και γενναιόδωρες γυναίκες. Δεν υπάρχει ένας τρόπος για να μεγαλώσει κάποιος τα παιδιά του. Όπως είχε πει κάποιος, πριν κάνει παιδιά, είχε σκεφτεί τρεις τρόπους για να τα μεγαλώσει, αλλά, τελικά, έκανε τρία παιδιά και δεν είχε πια κανέναν τρόπο. Γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό από το άλλο. Τα κείμενα για τις γυναίκες δεν τα γράφω για να γίνω αρεστός στις γυναίκες -βασικά, είμαι μισογύνης, χαχαχαχαχαχαχα!- αλλά επειδή τα πιστεύω αυτά που γράφω. Πιστεύω πως οι γυναίκες θα αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Και θα απελευθερώσουν τους άνδρες από την πολύ καταπιεσμένη φύση τους. Είμαι βέβαιος πως θα μεγαλώσετε -εσύ και ο σύντροφός σου- όμορφα τα παιδιά σας, τουλάχιστον το κομμάτι που σας αναλογεί στην κοινωνία. Ειδικά, αν μείνετε στην πολύ ελεύθερη, χαρούμενη και ανεκτική κοινωνία της χώρας που ζείτε τώρα και δεν επιστρέψετε στην Ελλάδα. Ξέρεις ότι αγαπάω την χώρα που ζεις τώρα και ξέρεις και τους λόγους που την αγαπάω. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.