Εξισώσεις

Όταν ήμουνα μαθητής, φίλε Πιτσιρίκο, τα μαθηματικά δεν μου άρεσαν καθόλου. Βέβαια, μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα πως μέσα τους κρύβουν την αρτιότερη περίληψη της λογικής σκέψης του ανθρώπου και μία περίεργη δύναμη μαγείας. Τα μαθηματικά έχουν την χάρη και την δύναμη μιας γλώσσας. Μιας γλώσσας που μπορεί να διαβαστεί σχεδόν από όλους και να έχει εφαρμογή σε κάθε άλλη επιστήμη και σε όλες σχεδόν τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Για παράδειγμα, στην Ελλάδα -και στον τομέα της πολιτικής- είναι γνωστό πια τοις πάσι ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν.

Βέβαια, η πολιτική ηγεσία του τόπου δεν φαίνεται να καταλαβαίνει το τι ακριβώς συμβαίνει.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση μιλούν ξανά για ανάπτυξη, όταν κι ο τελευταίος αδαής περί των οικονομικών γνωρίζει πως η ανάπτυξη είναι σαν το γαϊδούρι που έχει τέσσερα πόδια.

Την καταναλωτική δύναμη, τις ιδιωτικές επενδύσεις, τις δημόσιες δαπάνες και το εμπορικό πλεόνασμα.

Το ελληνικό γαϊδούρι, βέβαια, έχει πέσει τα ανάσκελα και ψοφάει, κι ας κάνουν οι Τσιπρομητσοτάκηδες πως δεν έχουν παρατηρήσει αυτή την μικρή λεπτομέρεια.

Δείχνουν δηλαδή πως αγνοούν το γεγονός ότι το ΑΕΠ την χώρας, το κατά κεφαλή εισόδημα των πολιτών -και κατά συνέπεια η καταναλωτική τους δύναμη- έχει κατακρημνιστεί· πάνω από 30% – τα εφτά χρόνια του μνημονίου.

Για εκείνους η ανάπτυξη έρχεται.

Οι ιδιωτικές επενδύσεις επίσης καρκινοβατούν τα χρόνια της μνημονιακής «ανάπτυξης».

Εκτός κι αν χαρακτηριστεί το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας έναντι πινακίου φακής “επένδυση”, και το κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων -και όχι μόνο- ελληνικών επιχειρήσεων αυτορρύθμιση της αγοράς.

Βέβαια, όσοι δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου θα θυμούνται τον μνημονιακό υπουργό του ΓΑΠ, Χάρη Παμπούκη, που τάχα μου διαπραγματεύονταν στο Κατάρ την πώληση του «φιλέτου» του Ελληνικού με 5 ή 10 δισ. αναλόγως με το επενδυτικό project.

Για αύξηση των δημοσίων δαπανών και επενδύσεων ούτε λόγος δεν μπορεί να γίνεται.

Οι αποφάσεις παίρνονται από τους δανειστές και αφορούν αποκλειστικά και μόνο περικοπές μισθών και συντάξεων καθώς και την εξοντωτική αύξηση της φορολογίας.

Ποιος τρελός θα επενδύσει σε μια χώρα με διαλυμένη οικονομία, με υποτυπώδη και διεφθαρμένη διοίκηση και πολύ χαμηλή ζήτηση;

Προφανώς, μονάχα κάποιο πλάσμα που ζει στην φαντασία των Τσιπρομητσοτάκηδων. Κάτι ανύπαρκτο.

Παρά όμως την μείωση του κατά κεφαλή εισοδήματος των Ελλήνων και την μεγάλη μείωση των εισαγωγών, οι προσδοκίες των μνημονιακών για αύξηση των εξαγωγών διαψεύστηκαν κι αυτές δραματικά και το εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε.

Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και αδυναμία του προτεκτοράτου –κι όλων των υπολοίπων μικρομεσαίων της ΕΕ– για άσκηση της αναγκαίας για την οικονομία της χώρας νομισματικής πολιτικής.

Όπως στα αποστακτήρια του Jack Daniels μονάχα ένας άνθρωπος μπορεί να τρέξει πιο γρήγορα την διαδικασία ωρίμανσης του διάσημου ποτού κι αυτός χρόνια τώρα παραμένει σιωπηλός, έτσι και στην Ευρωζώνη μονάχα η Βερολίνο μπορεί να αλλάξει την νομισματική και οικονομική πολιτική που ασκείται και φυσικά δεν πρόκειται να το κάνει, αφού αυτή είναι η πολιτική που επιτρέπει στην Γερμανία να ευημερεί από την δυστυχία των υπολοίπων κρατών μελών της Ευρωζώνης.

Έτσι, η αλήθεια είναι πως κάνοντας τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο, θα έχεις διαρκώς τα ίδια αποτελέσματα, κι αυτό θα συνεχιστεί είτε μέχρι να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα και αντιδράς σε αυτήν, είτε μέχρι να πεθάνεις από την εξάντληση.

Πολλοί, βέβαια, εξακολουθούν να ασκούν κριτική στην κλίκα του Τσίπρα κατηγορώντας την διαρκώς πως δεν ασκεί καμία «προοδευτική» πολιτική, παραβλέποντας το οφθαλμοφανές πια γεγονός πως πρόκειται για μια ομάδα που κινείται με μοναδικό κριτήριο το προσωπικό οικονομικό κέρδος.

Άλλοι δεν βλέπουν την εξίσωση ή όταν αντιλαμβάνονται πως δεν υπάρχει καμία πιθανή λύση είτε απογοητεύονται είτε ελπίζουν μάταια στην εμφάνιση ενός νέου προφήτη που θα τετραγωνίσει τον κύκλο με τα μαγικά του χεράκια.

Οι πιο ανόητοι κατά την γνώμη μου είναι εκείνοι που ανατρέχουν εις τα γραφάς και θεωρούν ότι η εξίσωση μπορεί να λυθεί όπως και Γόρδιος δεσμός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δηλαδή με το σπαθί.

Μα η αλήθεια είναι πως, όσο κι αν προσπαθείς να απαντήσεις στα ερωτήματα που η Σφίγγα βάζει στην μια πλευρά της γέφυρας, τόσο θα αποτυγχάνεις.

Μονάχα αν κλείσεις τα αυτιά και αρνηθείς τον ρόλο στο τέρας και προχωρήσεις γρήγορα μπροστά, θα έχεις κάποιες πιθανότητες ανάκαμψης.

Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και πως οι συνέπειες αυτής επιλογής τώρα –το 2010 θα ήταν τα πράγματα διαφορετικά – με την προβληματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία και κοινωνία, θα είναι τρομακτικά επώδυνες.

Όμως, πέρασαν πια οι εποχές που υπήρχαν εναλλακτικές επιλογές.

Την εποχή των Λωτοφάγων, διαδέχτηκε η εποχή των κανιβάλων και έπεται η εποχή των βρικολάκων.

Τα σύνορα της χώρας των ζωντανών-νεκρών βρίσκονται στην επόμενη στροφή του δρόμου.

Περνώντας τη νοητή γραμμή δεν θα υπάρχει πια καμία δυνατότητα επιστροφής.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.Τραγικά τα νέα από την Ελλάδα και τα διλήμματα που τίθενται τρομακτικά:
Εκκλησία ή Κράτος;
Ιερώνυμος ή Φίλης; Τσίπρας ή Μητσοτάκης; Ψυχάρης ή Μαρινάκης; Αντζελίνα Τζολί ή Μπραντ Πιτ; Effexor ή Cymbalta; To drink or not drink, that is the question.

(Αγπαητέ Ηλία, για τα Μαθηματικά, το έχει γράψει πολύ όμορφα ο Οδυσσέας Ελύτης: “Αν δεν έχεις κάνει έρωτα ποτέ σου με τα μαθηματικά, δε θα μπορέσεις ν’ αποδείξεις ότι τα γραφτά σου τους μοιάζουν”. Δεν ήμουν κακός στα Μαθηματικά, αν κι εμένα αυτό το ότι ένα κι ένα κάνει πάντα δυο πολύ μου τη δίνει. Ηλία, δεν μπορεί να υπάρξει καμία ανάπτυξη σε μια χώρα που οι κάτοικοί της την εγκαταλείπουν. Δηλαδή, θα υπάρχει στην Ελλάδα ανάπτυξη για ποιους; Δεν περιλαμβάνει τους Έλληνες η ανάπτυξη στην Ελλάδα; Θα αναπτυχθεί η χώρα χωρίς τους ανθρώπους της; Επίσης, ανάπτυξη έχουμε και τώρα. Αναπτύσσεται ο καπιταλισμός διαρκώς. Αλλά ποιος είπε πως η ανάπτυξη σημαίνει ευημερία όλων των πολιτών και νέες θέσεις εργασίας; Το αντίθετο σημαίνει η ανάπτυξη. Έγραψα πρόσφατα “Η απάτη της ανάπτυξης”. Ηλία, εγώ είμαι υπέρ της αποανάπτυξης. Αυτή η αέναη ανάπτυξη καταστρέφει και τις ζωές των ανθρώπων και το περιβάλλον. Ηλία, για τα υπόλοιπα, τι να πω; Δεν αντέχω άλλο. Δώσαμε που λένε. Να είσαι καλά, Ηλία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.