Χωρίς φωνή
Πιτσιρίκο, δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό με τις σοκοφρέτες -θα ενημερωθώ σύντομα φαντάζομαι-, αλλά χαίρομαι που χρησιμοποίησες το παράδειγμα των Standing Rock Sioux ως παράδειγμα λαού –ή πες φυλής αν ταιριάζει καλύτερα – που μάχεται για τα δικαιώματά του.
Επειδή γνωρίζω λόγω αντικειμένου αρκετές παρόμοιες περιπτώσεις, θα σου πω κάτι που κάνει ακόμη μεγαλύτερο το χάσμα και που σχεδόν καθημερινά με κάνει να αγανακτώ.
Δεν μπορούμε, Πιτσιρίκο, να συγκριθούμε με αυτούς τους ανθρώπους.
Δε n μπορούμε γιατί, όσο και αν μιζεριάζουμε, όσο κι αν νομίζουμε ότι είμαστε αδικημένοι από τη μοίρα και δεν ξέρω από ποιον άλλο ακόμα, αυτό που έχουν ζήσει και ζουν αυτοί οι άνθρωποι δεν το έχουμε ζήσει.
Και επίσης, γιατί εμείς έχουμε φωνή που μπορεί να ακουστεί, αλλά είμαστε λίγοι.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν ακούγονται. Δεν έχουν φωνή. Ή μάλλον έχουν, αλλά αυτά που λένε δεν μετράνε για το δυτικό μας κόσμο.
Δεν τους πήραμε μόνο τα εδάφη, αλλά τους στερήσαμε και τα βασικά τους δικαιώματα.
Ακόμα χειρότερα. Σταματήσαμε να τους θεωρούμε ανθρώπους.
Ή, όπως μου είπε τις προάλλες μία επιμελήτρια ενός μουσείου που είχα επισκεφθεί, πήγαμε στη χώρα τους, τους είδαμε και είπαμε:
“Είναι πολύ διαφορετικοί από εμάς, ας τους σκοτώσουμε ή ας τους αλλάξουμε, ας τους κάνουμε Χριστιανούς” και ένα σωρό άλλες μαλακίες.
Είναι τόσο αόρατοι που χρειάστηκε να υπογραφεί η συνθήκη για τα δικαιώματα των ιθαγενών, ώστε να αναγνωρίσουμε κι εμείς αρχικά ότι δεν είναι μόνο στις ταινίες και έπειτα ότι είναι άνθρωποι σαν εμάς.
Μη φανταστείς βέβαια ότι και αυτή η συνθήκη εφαρμόζεται.
Μάλλον εντάξει, μην είμαι υπερβολική. Εφαρμόζεται.
Αρκεί να μην μπαίνει εμπόδιο στα συμφέροντα των κυβερνήσεων και των πολυεθνικών.
Δεν ξέρω από πού να τα πιάσω τα περιστατικά καταπάτησης των βασικών δικαιωμάτων.
Είναι και λίγο δύσκολο να το πιάσω από την αρχή, γιατί δυστυχώς στην Ελλάδα οι ιθαγενείς είναι φιγούρες από ταινίες· κατά κανόνα δεν γνωρίζουμε ότι είναι κανονικοί άνθρωποι που υπάρχουν ακόμη.
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει τι γίνεται στην Ονδούρα με το Agua Zarca Project που μόλις το Μάρτιο οδήγησε στη δολοφονία της ακτιβίστριας Berta Cáceres, της γυναίκας στη φωτογραφία που σου στέλνω, στη Γουατεμάλα όπου η κυβέρνηση αρνείται να παραχωρήσει στους Maya το δικαίωμα να διαχειρίζονται τα ιερά τους εδάφη, στη Βραζιλία όπου στερούν στους ιθαγενείς το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον της γνώσης και της κληρονομιάς των προγόνων τους και ένα σωρό άλλες περιπτώσεις που δεν έχει νόημα να αναφέρω.
Οπότε, Πιτσιρίκο μου, δεν υπάρχει λόγος.
Το έκανα κι εγώ το λάθος να συγκρίνω και το κάνω καθημερινά, όποτε μαθαίνω για κάποια καινούρια περίπτωση, αλλά δεν έχει κανένα νόημα.
Εμείς πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό κι αυτοί κάθε μέρα διασχίζουν ωκεανούς για να πετύχουν το αυτονόητο: να ακουστούν.
Εμείς τιμούμε στις καφετέριες και τα τσιπουράδικα τους προγόνους μας που σκοτώθηκαν για την πατρίδα, ενώ αυτοί δεν προλαβαίνουν να τιμήσουν τους δικούς τους, γιατί σκοτώνονται και οι ίδιοι για τον ίδιο λόγο.
Κι εμείς που έχουμε φωνή που μπορεί να ακουστεί, δεν την χρησιμοποιούμε για να διεκδικήσουμε αυτά που μας παίρνουν, αλλά για να κλαιγόμαστε.
Δυστυχώς, καμία σύγκριση.
Φιλιά,
Ελένη
Πιτσιρίκο, διάβασα το τελευταίο κείμενο του Βασίλη και είχα μία επιφοίτηση. Η φράση «δεν έχω στον ήλιο μοίρα» δεν έχω ιδέα από που προήλθε, αλλά νομίζω ότι γράφτηκε για εμάς, τους μετανάστες του Βορρά. Που δεν είχαμε μοίρα στον ήλιο της Ελλάδας μας, γι’ αυτό και ήρθαμε εδώ στα σκοτάδια για να τη βρούμε. Είμαι σίγουρη γι’ αυτό που σου λέω, διάδωσέ το.
(Αγαπητή Ελένη, στην Ελβετία θα με φιλοξενεί ο Ηλίας. Θέλω να σε ενημερώσω πως στην Ολλανδία θα με φιλοξενείς εσύ. Θα σου μάθω και πώς να ανεβάζεις τα κείμενά σου στο μπλογκ μου, για να μην χρονοτριβούμε. Ελένη, δεν ξέρεις πόσο τυχερή είσαι που ζεις τώρα στην Ολλανδία. Σώθηκες. Γλίτωσες. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.