Άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι από τον ήλιο ξεξασπρότερη

Τον τελευταίο χρόνο της κυβέρνησης του Κωστάκη του Πιτόγυρου τα ελλείμματα του προϋπολογισμού είχαν χτυπήσει κόκκινο, αφού οι σπατάλες και η μονιμοποίηση δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων από τον τότε υπουργό του Πιτόγυρου, Πάκη Πουλάκι είχαν ξεπεράσει τα προηγούμενα ρεκόρ της πρώτης μεταπολιτευτικής κυβέρνησης της «αλλαγής».

Ο Πιτόγυρος είχε υποσχεθεί πριν εκλεγεί δύο πράγματα, που κλασικά υπόσχονται οι πολιτικοί στο πόπολο.

Το ένα ήταν η επανίδρυση του κράτους και το δεύτερο η πάταξη της διαφθοράς.

Είχε, βλέπετε, προηγηθεί η 8ετία του μασαμπούκικου εκσυγχρονισμού, υπό την καθοδήγηση του Κινέζου ταχυδακτυλουργού κυρίου Μακέτο.

Λίγους μήνες, πάντως, πριν ο Κωστάκης ο Πιτόγυρος παραδώσει την πρωθυπουργική καρέκλα στον Φόρεστ ΓΑΠ τον Ποδηλατιστή, τα spread εξωτερικού δανεισμού της χώρας είχαν αυξηθεί δραματικά για να υποχωρήσουν ξανά στα συνήθη επίπεδα λίγες βδομάδες αργότερα.

Ήταν ίσως το πρώτο σημάδι πως η Ελλάδα θα έμπαινε στο στόχαστρο των αγορών ως ο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης.

Θεωρητικά, θα μπορούσαν κάποια πράγματα να τραβήξουν για αργότερα αν ο Πιττόγυρος έπαιρνε κάποια «σκληρά» μέτρα λιτότητας τους τελευταίους μήνες της δεύτερης θητείας του, ή αν έκανε το ίδιο πράγμα κι ο Ποδηλάτης τους πρώτους τρεις μήνες της δικής του θητείας.

Όμως, κρυμμένοι αμφότεροι πίσω από τα ψέματα της «θωρακισμένης οικονομίας» και των πολλών χρημάτων που γύρω μας «υπάρχουν», άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν με τον πλέον άσχημο τρόπο.

Τον Απρίλιο του 2010, έχοντας ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη, ανακοινώνει, μπροστά από τις πολύχρωμες βαρκούλες ο Ποδηλάτης την προσφυγή της χώρας μας στον made by EU and IMF μηχανισμό στήριξης.

Η εποχή των μνημονίων είχε αρχίσει.

Εκείνη την χρονική στιγμή -και μέχρι την υπογραφή του PSI από την δοτή κυβέρνηση του Παπαντράγκι και του χοντρού προδότη βεζίρη που ήθελε να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη, Αρχιβόιδαρου Ιζνογκούντ-, το χρέος της Ελλάδας βρισκόταν σε χέρια ιδιωτών και υπό ελληνικό δίκαιο, πράγμα που έδινε σημαντικά πλεονεκτήματα στην χώρα αν φυσικά η πολιτική ηγεσία και ο λαός της αποφάσιζαν το προφανές, δηλαδή την χρεοκοπία και την αναδιάρθρωση του χρέους χωρίς να εγκαταλείψουν –σε εκείνη τουλάχιστον την φάση– την ευρωζώνη.

Φυσικά, εκείνο που έγινε με την υπογραφή του PSI και την υπαγωγή του ελληνικού εξωτερικού χρέους στο Αγγλικό δίκαιο, ξεπερνά τα όρια της εθνικής προδοσίας και δίνει το δικαίωμα στο δίδυμο της συμφοράς Παπαντράγκι και Αρχιβόιδαρου Ιζνογκούντ να σταθούν πρώτοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα και μετά να ακολουθήσουν όλοι οι υπόλοιποι.

Όλα αυτά, βέβαια, αν η δικαιοσύνη ευδοκιμούσε στο εύκρατο κλίμα της χώρα μας.

Αλίμονο, όμως, μονάχα μπανανιές φυτρώνουν πάνω στην έρημη αυτή γη.

Κι έτσι, ο Αρχιβόιδαρος Ιζνογκούντ εξακολουθεί να εκσφενδονίζει ελεύθερα σάλια και λέξεις από το βήμα της Βουλής, ενώ ο αχυράνθρωπος Παπαντράγκι έγινε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών κάνοντας –για μια ακόμη φορά στην ιστορίας μας– να τρίζουν τα κόκκαλα του Πλάτωνα από την οργή κι από την αηδία.

Μετά, την σκυτάλη πήρε στα χέρια του ο Αντώνιος ο Γκαβός και δυόμισι χρόνια μετά την παρέδωσε στον Αλέξιο τον Πόρνo, ο οποίος νομιμοποίησε την λεηλασία της χώρας με την υπογραφή και του τρίτου μνημονίου, και ξεπούλησε ότι είχε μείνει απούλητο σε τιμές αντάξιες της ιδεολογίας του δηλαδή εξευτελιστικές.

Κατά την διακυβέρνηση του Πόρνoυ, ο λαός μετατράπηκε σταδιακά σε ζόμπι, σε όντα ικανά να αντέξουν και να κάνουν τα πάντα.

Όντα που κινούνται στην ενδιάμεση απόσταση μεταξύ ύπαρξης και μη ύπαρξης, μισώντας τα μνημόνια και λατρεύοντας το γερμανικό ευρώ, αποφασισμένα να αντικαταστήσουν όπου να ‘ναι τον Πόρνο με τον Αυγουλομάτη Ευρωτζιχαντιστή.

Επτά χρόνια μετά, πρώτη είδηση η τιμή και το μέγεθος -ποιος την έφτιαξε πιο μεγάλη δηλαδή- της λαγάνας.

Στους χώρους εορτασμού της Καθαρής Δευτέρας των Δήμων, εκατοντάδες συνάνθρωποι σχηματίζουν ουρές για λίγες ελιές κι ένα πιάτο φασολάδα.

Χάρτινοι αετοί αιωρούνται για μια ακόμη χρονιά στον αέρα, και …όλα θα πάνε καλά για εμάς, και για τους Γερμανούς καλύτερα.

Καθαρή η Δευτέρα, καθαρή η πολιτική ηγεσία του τόπου, καθαροί οι «πολίτες», καθαροί και οι σύμμαχοι και προστάτες της χώρας.

Κι αν κάτι άσχημο σου πλακώνει την ψυχή, κλείσε την μύτη και προχώρα.

Αν ήσουν δυόμισι μέτρα παλικάρι, μπορεί και να έκανες καριέρα με τα ανάποδα καρφώματα και τα jump-shots από το high-post.

Δεν είσαι, όμως.

Αν και ποτέ δεν μπορεί να ξέρεις τι θα μπορούσε να συμβεί σε μια νέα αξιολόγηση, ή μήπως έμαθες πια;

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, επιμένω πως το πιο εντυπωσιακό από όλα είναι πως, μετά από όλα αυτά, οι Έλληνες συνεχίζουν να στρέφονται ο ένας κατά του άλλου, με πρωτοφανές μίσος, και όχι κατά της εξουσίας. Αυτό λέει πάρα πολλά για τους σημερινούς κατοίκους της Ελλάδας. Βέβαια, αν στρέφονταν κατά της εξουσίας, θα έπρεπε να ζητήσουν να αποδοθεί Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας. Στις δίκες, όμως, στα social media, πρώτοι οι Έλληνες. Δικάζουν αβέρτα. Κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Αδέκαστοι. Και ηλίθιοι. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλος λαός στον κόσμο που να μισεί την πατρίδα του όσο οι σημερινοί Έλληνες. Ηλία, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι θα συμβεί στην Ελλάδα, όταν ανακοινωθεί η τυπική χρεοκοπία της χώρας, και οι Έλληνες θα πέφτουν πάλι από τα σύννεφα. Πρέπει να αγοράσω μια κάμερα. Θα το κάνω ντοκιμαντέρ και θα πάω στα Όσκαρ. Να είσαι καλά, Ηλία. Τους χαιρετισμούς μου στους συντρόφους στην Ελβετία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.