Αυτή είναι η μοίρα μας;

Φίλε πιτσιρίκο
Τα προγράμματα που εφαρμόζονται παγκοσμίως -ακόμη χειρότερα σε χώρες πειραματόζωα σαν τη δική μας- ευνοούν σκανδαλωδώς τη συγκέντρωση πλούτου και τη διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στους οικονομικά ισχυρούς και τους υπόλοιπους.

Οι έχοντες απολαμβάνουν υπερπρονομίων και σκανδαλωδών ρυθμίσεων και απαλλαγών με το σκεπτικό ότι τάχα έτσι θα προχωρήσουν σε μεγάλες επενδύσεις και θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Αυτό,όταν συμβαίνει,γίνεται με όλο και πιο δυσμενείς όρους για τους εργαζόμενους.

Και έτσι υποτίθεται ότι θα έρθει η ανάπτυξη και θα ωφεληθούμε όλοι και όλα τα γνωστά παραμύθια.

Γιατί πρόκειται για παραμύθια που απευθύνονται σε ηλίθιους.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι στόχος και αποτέλεσμα είναι οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Έτσι το 1% του πληθυσμού παγκοσμίως κατέχει πάνω από το μισό πλούτο του πλανήτη.

Από τη μια υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι που προβαίνουν σε απίστευτες και προκλητικές πράξεις απόλυτης χλιδής -και ξεφτίλας- και από την άλλη ολόκληρες χώρες και περιοχές ανά τον κόσμο που οι πληθυσμοί πεθαίνουν από πείνα, έλλειψη νερού και φαρμάκων.

Και φυσικά, εμφανίζονται ιδρύματα,οργανώσεις, λέσχες, ΜΚΟ και διάφορα συναφή αισχρά κλαμπ, τάχα δήθεν φιλανθρωπικά, που ούτε καν ντρέπονται για τα όσα πρεσβεύουν, που όμως δεν καταγγέλλουν τα μεγάλα αφεντικά που ευθύνονται για τα χάλια του πλανήτη, αλλά συγκαλύπτουν την παγκόσμια πραγματικότητα που διέπεται από ασύστολο κέρδος για τους λίγους και αγώνα επιβίωσης για τους υπόλοιπους.

Μαζί με τα στημένα ΜΜΕ και toyw δημοσιογράφους δημιουργούν και το κλίμα για να είναι η πλειοψηφία του κάθε λαού σε πλήρη ύπνωση και να ασχολείται με ότι του σερβίρουν και όχι με το πώς θα οργανωθεί για να ανατρέψει το σύστημα.

Και η φτωχοποίηση, η έλλειψη ποιότητας ζωής, η έλλειψη στοιχειωδών δικαιωμάτων, εργασιακών, κοινωνικών, ακόμη και ανθρώπινων βαφτίζονται μεταρρυθμίσεις.

Βέβαια, η παράκρουση είναι ότι με τέτοιου είδους ατζέντα, με τέτοιες «μεταρρυθμίσεις», κατέρχονται στις εκλογές και πείθουν τον κόσμο να τους ψηφίσει διάφοροι πολιτικοί με πιο χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μακρόν στη Γαλλία.

Το σύστημα, βέβαια, κυβερνά πέρα και έξω από κυβερνήσεις, αλλά θέλει να φαίνεται ότι έχει και τη λαϊκή βούληση μαζί του.

Ένα εκπληκτικό και πολυδιαβασμένο κείμενο σου ήταν το «Η Μαφία θέλει και να την αγαπάμε».

Στην Ελλάδα πέντε με έξι εκατοντάδες Έλληνες έχουν συνολικά περιουσία όσο οι υπόλοιποι όλοι μαζί.

Στην Ελλάδα της κρίσης, της φτώχειας και της μετανάστευσης οι μεγάλοι όμιλοι και εταιρείες αύξησαν κατά τη διάρκεια της κρίσης τα κέρδη τους κατά 30% και βάλε.

Παρ’ όλα αυτά, δεν τους αρκεί.

Θέλουν κι άλλο αίμα.

Θέλουν κι άλλες θυσίες.

Θέλουν κι άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Θέλουν κι άλλες κατασχέσεις.

Θέλουν κι άλλη εξαθλίωση.

Και εμείς τους κοιτάμε ακόμη.

Και εμείς τους πληρώνουμε ακόμη.

Αγόγγυστα.

Με σκυμμένο το κεφάλι.

Πιτσιρίκο, παλιά σου έγραψα το «ή αυτοί ή εμείς».

Δυστυχώς το αποτέλεσμα κρίθηκε.

Μήπως όμως αυτό δε γίνεται πάντα;

Μήπως όμως αυτό δε γίνεται παντού;

Θα ήθελα πολύ να διαβάσω την απάντηση σου.

Αυτή είναι η μοίρα των λαών;

Υπάρχει επί της ουσίας άλλος δρόμος;

Υπήρξε ποτέ;

Περιμένω με εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Ευχαριστώ

Μ.
Παόκι

Υ.Γ. Ίσως δεν είναι καιρός για βαρύγδουπες αναλύσεις και ίσως κατά καιρούς έχεις δώσει πολλές απαντήσεις.
Και ίσως κάνω κατάχρηση του χώρου και του χρόνου σου, αλλά πιστεύω ότι θα είναι για όλους τους φίλους αναγνώστες κάτι πολύ σημαντικό.

(Αγαπητό Παόκι, δεν έχω απαντήσεις για όλα. Πάντως, άλλος δρόμος υπάρχει. Ο δρόμος είναι να μην κλαις για αυτά που έχασες, να παρακάμπτεις τις κυβερνήσεις και να παίρνεις την τύχη σου στα χέρια σου. Εκατομμύρια άνθρωποι -σε όλο τον κόσμο- συνεργάζονται και συνεταιρίζονται και το κάνουν. Οι Έλληνες έχουν κολλήσει σαν τις μύγες σαν τα σκατά. Περιμένουν να τους σώσουν ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης. Ας περιμένουν. Τη μοίρα σου, στη ζωή, την φτιάχνεις μόνος σου. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.