Nuclear bunny

Μάλλον έχουν ξεφύγει λιγάκι τα πράγματα στον πλανήτη των τρελών, φίλε μου Πιτσιρίκο. Κι εκεί που έχουν πέσει με τα μούτρα όλοι να με τρομάξουνε με τον μύθο του πυρομανή Κιμ, να ’σου κι έρχονται οι δηλώσεις του πλανητάρχη για να υπενθυμίσουν σε όλους πως παράφρονας δεν είναι μονάχα εκείνος που λέει παράξενα πράγματα αλλά κι αυτός που απειλεί πως θα σκοτώσει με τα πυρηνικά του μια μύγα που τον ενοχλεί επειδή πού και πού του κάθεται πάνω στο σβέρκο.

Η τακτική της Βόρειας Κορέας και του ηγέτη της είναι πέρα ως πέρα προφανής και φυσικά εύκολα ερμηνεύσιμη.

Πρόκειται για μια κλειστοφοβική και ανελεύθερη κοινωνία –θα μου πεις βέβαια και με το δίκιο σου πως έτσι είναι όλες– στην οποία η οικογενειοκρατία και «επαναστατική» μαφιοκρατία κάνουν πάρτι τα τελευταία 75 χρόνια.

Ο τελευταίος ηγέτης, ο εγγονός, σπουδαγμένος στην κοσμοπολίτικη -τρομάρα μας!- Ελβετία, αποτελούσε πριν από χρόνια την ελπίδα των «δυτικών» για μια σταδιακή φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος η οποία θα άνοιγε και τον δρόμο των επενδύσεων στην πλούσια σε στρατηγικά ορυκτά χώρα.

Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν συνέβη κι ο λόγος είναι απλός: προέχει η επιβίωση του καθεστώτος.

Βλέποντας λοιπόν η παρέα των Κιμ την μοίρα που βρήκε τον Σαντάμ, τον Καντάφι και μερικούς άλλους, συνειδητοποίησε ότι έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή που οι δυτικοί έκαναν business και με δικτάτορες που δεν ήταν της αρεσκείας τους.

Άσε που στην περίπτωση της Κορέας η ανατροπή του καθεστώτος θα έβαζε μπροστά και το «θεάρεστο» έργο της επανένωσης της χερσονήσου –δηλαδή της εξαγοράς της Βόρειας Κορέας– υπό την προσφάτως «δημοκρατική» ηγεσία του Νότου.

Η άμυνα, την οποία επέλεξε ο Κιμ μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο, ήταν η απόκτηση πυρηνικών όπλων.

Έχοντας τα όπλα αυτά στην κατοχή του και διατηρώντας την πρωτεύουσα των Νοτίων σε απόσταση βολής από το πυροβολικό του, ήλπιζε ότι οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί του δεν θα τολμούσαν ποτέ να του επιτεθούν, αφού δεν θα ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν ένα αναμφισβήτητα βαρύ τίμημα για την επιλογή τους αυτή.

Οι μέχρι τώρα κινήσεις της βορειοκορεατικής ηγεσίας μαρτυρούν μια φοβική και ξεκάθαρα αμυντική στάση.

Ακόμα κι όταν απείλησε ο Κιμ πως θα επιτεθεί στην αμερικανική νήσο Γκουάμ, έσπευσε την επομένη ο στρατηγός του να δημοσιοποιήσει τα σχέδια της σχεδιαζόμενης επίθεσης και να διευκρινίσει πως οι πύραυλοι θα πέσουν στην θάλασσα, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων δηλαδή εκτός των αμερικανικών χωρικών υδάτων.

Αυτό, βέβαια, μοιάζει περισσότερο με αναγγελία δοκιμής πυραύλου παρά με σχέδιο επίθεσης.

Η Βόρεια Κορέα παίζει ένα παιγνίδι το οποίο απειλεί να της γυρίσει μπούμερανγκ, αφού, αντί για την αναγνώρισή της ως «πυρηνικής δύναμης» και της σταδιακής απομάκρυνσης των κυρώσεων εναντίον της, κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένη και από τους στρατηγικούς της συμμάχους –Κίνα και Ρωσία– οι οποίοι πρόσφατα στον ΟΗΕ συμφώνησαν με τις νέες οικονομικές κυρώσεις που πρότειναν οι ΗΠΑ εναντίον της Πιονγκ Γιανγκ.

Ο πραγματικά αστάθμητος παράγοντας όμως στην νέα «κορεατική κρίση» δεν είναι η Βόρεια Κορέα και ο Κιμ.

Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Τραμπ.

Ο τελευταίος, μάλιστα, προξενεί εκνευρισμό με τις άστοχες παρεμβάσεις του ακόμα και σε στενούς του συνεργάτες, όπως είναι ο αντιπρόεδρος και ο υπουργός των Εξωτερικών.

Βέβαια, όπως είχα γράψει και παλαιότερα αμέσως μετά τις προεδρικές εκλογές, ο ρόλος των ΗΠΑ γίνεται αποσταθεροποιητικός όχι εξαιτίας της εκλογής του Τραμπ, αλλά ως συνέπεια της αντίφασης μεταξύ της οικονομικής παρακμής και της στρατιωτικής υπεροπλίας που χαρακτηρίζουν την υπερδύναμη σήμερα.

Αυτή η κατάσταση βάζει σε πειρασμό τις ελίτ στις ΗΠΑ στο να χρησιμοποιήσουν την στρατιωτική τους δύναμη πριν αυτή να αποτελέσει παρελθόν, έτσι ώστε να ανατρέψουν τις διαμορφούμενες ισορροπίες.

Από ό,τι φαίνεται, ο πρόεδρος Τραμπ δεν θα μακροημερεύσει και θα μείνει να κακαρίζει δυνατά για αρκετούς μήνες ακόμα, χωρίς όμως να του επιτρέψουν να κάνει κάποιο αυγό.

Ο διάδοχός του, που δεν θα είναι ούτε τόσο ανόητος ούτε τόσο απρόβλεπτος όσο αυτός, ίσως να είναι ο αληθινά επικίνδυνος τύπος για την ειρήνη στον πλανήτη, ιδίως αν το επικείμενο σκάσιμο της χρηματιστηριακής φούσκας πληγώσει την ταλαιπωρημένη αμερικανική οικονομία ακόμα πιο βαθιά.

Ακολουθώντας την τακτική του ήρωα της Αγκάθα Κρίστι –follow the money–, μονάχα οι ΗΠΑ έχουν συμφέρον από μια περιορισμένης κλίμακας πυρηνική «αναμέτρηση» στην χερσόνησο της Κορέας.

Αρκεί να δει κανείς ποιοι θα πληγούν άμεσα ή έμμεσα από μια τέτοια καταστροφή και τι μερίδιο στην διεθνή αγορά κατέχουν σήμερα και τι μπορεί να ελέγχουν μετά από δέκα χρόνια.

Και οι Αμερικάνοι που δεν έχουν μάθει να χάνουν και είναι συνηθισμένοι στο μεγάλο φαγοπότι, δεν θα καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια.

Άλλωστε, όπως είχε πει κι ο Τραμπ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, «τι νόημα έχει να κατέχεις πυρηνικά όπλα, αν δεν τα χρησιμοποιήσεις;».

Απλά τώρα παίζει το «παιχνίδι του τρελού».

Μετρούν τις αντιδράσεις απέναντι στις «τρελές» πολιτικές δηλώσεις και κινήσεις του απρόβλεπτου προέδρου.

Ο Τραμπ είναι ο «λαγός», ο επόμενος θα είναι ο «killer».

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, ζούμε σε κοινωνίες που έχουν πέσει πυρηνικά -έχουν πέσει πυρηνικά στις ψυχές και στις ζωές μας-, οπότε τα πυρηνικά δεν μας φοβίζουν. Αυτό που μου αρέσει είναι ότι αυτοί που κατηγορούν τους ισλαμοφασίστες του ISIS για τις βαρβαρότητές τους, έχουν κάνει μεγαλύτερες βαρβαρότητες και ετοιμάζονται να τις κάνουν -ή απειλούν να τις κάνουν- ξανά. Με το “άλλοθι”, βέβαια, πως αυτοί είναι οι καλοί. Να είσαι καλά, Ηλία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.