Καταναλώνω, άρα υπάρχω

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
 μου ήρθε φλασιά μια φωτογραφία που είχες ανεβάσει σε ένα άρθρο σου «Καταναλώστε» με ανθρώπους αφιονισμένους να έχουν σκαρφαλώσει στις βιτρίνες και τα ρολά καταστημάτων.


Κοιτούσα ένα site με εκδρομές σε όμορφα μέρη της Ελλάδος κι είχε όλο φωτογραφίες με λίμνες, ποτάμια, γεφυράκια, πέτρινα σπίτια, πανέμορφα τοπία στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα και στην Πελοπόννησο.



Και συνειδητοποιώ πόσα χρόνια υπήρξα κι εγώ ζόμπι της κατανάλωσης, πόσο χ-ρ-ό-ν-ο (και χρήματα ασφαλώς) ξόδευα μέσα σε πολυκαταστήματα-ντουβάρια για ένα σωρό άχρηστες βλακείες μπουκαλάκια, αρωματάκια, αμέτρητα ρούχα κ.ο.κ.


Πόση πλύση εγκεφάλου είχα φάει από τα γυναικεία περιοδικά μόδας και νόμιζα ότι όοολα αυτά που διαφημίζουν μου είναι απαραίτητα και κάτι θα πάθω, αν δεν πάρω την τελευταία κρέμα της τάδε εταιρίας, την καινούρια τσάντα της άλλης και πάει λέγοντας.



Ένας αγαπημένος μου ηθοποιός (ο Χρανιώτης-αν θες, το βάζεις) είπε:


«Αν συνειδητοποιούσαμε ποιες είναι οι πραγματικές μας ανάγκες, πόσο πιο ευτυχισμένοι θα ήμασταν όλοι».



Και απ’την άλλη βλέπω τις πλατινέ-τηλεπωλήτριες να συνεχίζουν στους αιώνες των αιώνων το βιολί τους «άααλλη κρέμα για τα μάτια, άλλη για το πρόσωπο, άλλη για τον λαιμό, άλλη για το πρωί, άλλη για το βράδυ» «άλλο αντιηλιακό θα βάλω στα μάτια, άλλο στο πρόσωπο, άλλο στα χέρια» «θέλω όοολες τις αποχρώσεις του φούξια κραγιόν».


Για να μην πάω στους make up artists: το’χουν ξεφτιλίσει, 200 προϊόντα για να είσαι όμορφη : 1η στρώση, 2η και primer και βάση και make up και foundation και πούδρα και concealer και λάμψεις και contouring και bronzing.

Και βάψτε τα φρύδια σας και κάντε περίγραμμα στα χείλη σας και τελειωμό δεν έχει.


Τα χρειάζονται όοολα αυτά οι νέες κοπέλες για να είναι όμορφες; Που έχουν όλη την φρεσκάδα των νιάτων τους ;


Kαι όλη αυτή η αρρώστεια της τηλεόρασης έχει περάσει ασφαλώς και στο internet και στο youtube.

Mην και ξεφύγει κανείς και δεν αποβλακωθεί.



Πόσο η-λ-ί-θ-ι-ο-υ-ς μας θέλουν.

Καταναλωτές ζόμπι-πωλητές σκλάβοι: πακέτο πάνε αυτά. Καημένα παιδιά, ξοδεύουν τα νιάτα τους σε κωλo-υπόγεια πολυκαταστημάτων για να θησαυρίζουν νορβηγοί, δανοί, έλληνες ceo και marketing managers πολυεθνικών.

Διπλώνουν και ξεδιπλώνουν όλη μέρα αμέτρητα ρούχα με ένα ακουστικό στο αυτί, με διάλλειμα 15΄ ή 30΄ ΄στην καλύτερη μες στο οκτάωρο.

Και σε κάποια πολυκαταστήματα καλλυντικών είσαι υποχρεωμένος στο 15΄ να φας στο υπόγειο και να στοιβάζεις τα προσωπικά σου αντικείμενα στο ίδιο ντουλάπι με άλλα 4-5 άτομα, στο υπόγειο πάλι.


Αν δεν είναι αυτό ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΟΥΛΕΊΑ ακόμη και στην Ελλάδα, δεν ξέρω τι είναι.



Τηλεφωνικά κέντρα-γαλέρες για πωλήσεις, νέοι και νέες ντυμένοι Αzax στα super markets (το’χω δει κι αυτό!), πόσο ΑΧΡΗΣΤΑ “επαγγέλματα” που δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται να υπάρχουν!

Όλη μας η ύπαρξη και η ζωή να περιστρέφεται γύρω από το πώς θα αυξήσουμε τις πωλήσεις των προϊόντων και τα κέρδη των εταιριών.



Μία άλλη ηθοποιός, (η Τρουφάκου,αν θες το βάζεις το όνομα) είπε:

«κάθε εποχή θα βρει ένα τρόπο για να κλέψει απ’τους νέους τα νιάτα τους».


Μίλησε και για τον δικό της κλάδο ότι αυτή την στιγμή «γίνεται α-φ-α-ί-μ-α-ξ-η των νέων για να μην χάσουν οι παλιοί τα προνόμια».

Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει σε πολλούς κλάδους πλέον.


Οι επιλογές που έχουμε δηλαδή είναι ή να δουλεύουμε σαν δούλοι 8ωρα και 10ωρα για ψίχουλα πλέον και εξευτελιστικούς μισθούς ή να πρέπει να σπουδάζουμε αιωνίως μέχρι τα 40 και βάλε για να ξεπεράσουμε τον ανταγωνισμό.


Να ζούμε σαν φυσιολογικοί άνθρωποι γίνεται;

Με ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και να ανταμείβονται οι όποιες σπουδές μας στην ώρα τους;


Γιατί δεν μας προετοιμάζουν για όλα αυτά τόσα χρόνια στα σχολεία;


Είναι πιο σημαντικές οι διαφορικές εξισώσεις και οι χημικές αντιδράσεις και ο καλαματιανός στην ώρα της γυμναστικής απ’ το να μας πει κάποιος κάποιος τι μας περιμένει μετά;



Όσοι το μυριστούν νωρίς, ενωθούν -όπως λες κι εσύ- με τους φίλους/τις παρέες τους και κάνουν κάτι δικό τους, είναι οι πιο τυχεροί και θα γλυτώσουν απ’ όλα αυτά τα σκατά!



Την αγάπη μου, 
να μας γράφεις τις όμορφες σκέψεις σου να μας αφυπνίζεις


M.



Υ.Γ. Λένε για την υπερσυνταγογράφηση των γιατρών στους ηλικιωμένους. Τους έχουν κάνει τους καημένους να ’ναι με μια σακούλα φάρμακα ο καθένας και όλη η σύνταξη να πάει στον φαρμακοποιό. 
Το έζησα κι εγώ χωρίς να είμαι ηλικιωμένη: έκανα το λάθος για κάτι απλό να πάω σε δημόσιο δωρεάν ιατρείο και καλά του δήμου. Η νέα γιατρός-τόφαλος (200 κιλά) μου έγραψε μια λίστα με είκοσι(!) φάρμακα μονοκοπανιά. Τόση ΞΕΤΣΙΠΩΣΙΑ μόνο για να οικονομήσει από τα ποσοστά που παίρνουν. Πόσο άθλια νέα κοπέλα. Και τελικά, αντί για τα είκοσι, μόνο ένα χρειαζόμουν (πήγα σε ιδιώτη μετά).

Υ.Γ.2 : Σ’ ένα παλιό μουσικό κανάλι -που “αγαπούσε” πολύ τους νέους απ’ ό,τι κατάλαβα- είχα πετύχει μια κοπελίτσα συνεντευξιαζόμενη να δηλώνει ότι «αυτό το καλοκαίρι προτιμώ να μαζέψω χρήματα για να πάρω ρ ο ύ χ α, παρά να πάω διακοπές»! 
Αυτή είναι η ευτυχία της ζωής. Και η «εναλλακτική» παρουσιάστρια που δήλωνε underground παρότρυνε τα μικρά «να μπαίνουν στο site, να στέλνουν στο twitter μηνύματα, στο fb, να παίρνουν μέρος στους διαγωνισμούς για τα δώρα». 
Δηλαδή, αντί να είναι με τις παρέες τους και τους φίλους τους, να διασκεδάζουν, να αξιοποιούν δημιουργικά τον χρόνο τους με χόμπι, χορό, μουσική η προτροπή ήταν η απομόνωση και η αποβλάκωση.

(Αγαπητή φίλη, του Άρη ήταν το άρθρο με τη φωτογραφία. Αν οι άνθρωποι ήξεραν τις πραγματικές τους ανάγκες και επιθυμίες, δεν θα υπήρχε καπιταλισμός. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα μάθουν ποτέ τις πραγματικές τους ανάγκες και επιθυμίες, αφού το κόλπο είναι να τους δημιουργείς συνέχεια πλαστές επιθυμίσες, για να καταναλώνει. Χώρια που όλοι ψάχνουν για αγάπη αλλά σχεδόν κανείς δεν αγαπάει κανέναν, οπότε το ρίχνουν στα ψώνια. Δεν θέλω να κρίνω κανέναν. Ο καθένας όπως μπορεί. Θα γράψω πάλι αυτό που είχα γράψει στον Άρη: “Καταναλώνω, άρα φοβάμαι. Ή, φοβάμαι, άρα καταναλώνω. Ο Μάικλ Μουρ είχε δείξει πολύ ωραία τη σχέση του φόβου με την κατανάλωση σε ένα ντοκιμαντέρ του. Το «στο δρόμο, στο δρόμο, να διώξουμε τον φόβο», γίνεται «στο Public, στο Public, να διώξουμε τον φόβο». Η υπερβολική κατανάλωση δείχνει μεγάλη μοναξιά. Καταναλώνω, άρα υπάρχω. Φόβος, μοναξιά, κατανάλωση, καπιταλισμός.”. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.