Μπύρες και σεξoυαλικότητα (έχω ξεφύγει;)
Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, σπεύδω φυσικά να σε βοηθήσω στην αναζήτηση των απαντήσεων σε όλα αυτά τα βαθύτερα υπαρξιακά ερωτήματα που θέτεις. Αρχίζω από το σημαντικότερο λοιπόν: Γιατί τόσες μπύρες;
Η αλήθεια είναι πως μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση όταν μερικές εβδομάδες πριν είπες πως σε μια περίσταση ήπιες 1-2 μπύρες ενώ δεν σου αρέσει και δεν έπινες ποτέ.
Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε όταν μετά από αυτό, σχεδόν σε κάθε κείμενο ή πόντκαστ ανέφερες πως το προηγούμενο βράδυ το είχες ρίξει στις μπύρες!
Το λέει για να μου τη σπάσει ο απάνθρωπος, σκέφτηκα.
Μέσα από τη δουλειά μου μπορώ να σου πω κάποια πράγματα, αλλά πρέπει πρώτα να γενικολογήσω όπως πάντα, με πολύ μεγάλο ρίσκο να χάσω τον ειρμό και να μην φτάσω ποτέ στο ψητό. Αλλά θα προσπαθήσω.
Η μπύρα λοιπόν συνδέθηκε με την υγεία του φτωχού επειδή κατά την παρασκευή της το νερό καθάριζε από τα περισσότερα μικρόβια λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που ενέχει η διεργασιά παραγωγής.
Ο κόσμος τότε δεν ήξερε για τα μικρόβια, απλά παρατήρησε πως, αν πίνεις νερό, αρρωσταίνεις εύκολα, ενώ, αν πίνεις μπύρα, συμβαίνει το αντίθετο.
Εκτός αυτού, η μπύρα δίνει ενέργεια και βιταμίνες· δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός πως σε πολλές γλώσσες χρησιμοποιούνται λέξεις που σημαίνουν “υγρό ψωμί” για να χαρακτηρίσουν το ποτό αυτό.
Για αυτό την έδιναν σαν μέρος της διατροφής στα παιδιά, που ήταν στην ανάπτυξη και πιο ευάλωτα σε λοιμώξεις. Ωραίες εποχές…
Χώρια από τις ιδιότητες αυτές, η μπύρα είναι ωραία.
Λέγοντας αυτό, φυσικά λαμβάνουμε υπόψη αυτό που ονομάζεται “acquired taste”, δηλαδή την διαδικασία συνήθειας μιας γεύσης η οποία από δυσάρεστη γίνεται σιγά σιγά ουδέτερη έως ευχάριστη και επιθυμητή.
Βλέπε τσιγάρο και καφέ σαν παραδείγματα, ή τα περισσότερα αλκοολούχα ποτά.
Για κάποιο μυστήριο λόγο, οι περισσότερες εξαρτησιογόνες ουσίες που περνάνε από το φίλτρο της γεύσης είναι δυσάρεστες στην αρχή, σαν να θέλει ο οργανισμός μας να μας προστατεύσει από κάτι.
Εξαιρουμένης ίσως της ζάχαρης, αλλά εκεί το ενεργειακό πλεονέκτημα είναι άμεσο, ενώ οι παρενέργειες αν δεν έχεις διαβήτη μακροπρόθεσμες, και πιθανώς η εξέλιξη του είδους να έχει να κάνει με αυτό.
Αυτοί που έβρισκαν ευχάριστη τη γλυκιά γεύση είχαν περισσότερη δύναμη και ενέργεια από τους άλλους, άρα τους νικούσαν με το ένα χέρι δεμένο πίσω από την πλάτη.
Πίσω στην μπύρα λοιπόν.
Δεν είναι μικρό το αγχολυτικό αποτέλεσμα μικρών δόσεων οινοπνεύματος, και μια ελαφριά μπύρα η οποία πίνεται με αργό ρυθμό οδηγεί έναν μέσο άνθρωπο σε μια κατάσταση χαλάρωσης χωρίς μεγάλες παρενέργειες.
Η υπερκατανάλωση φυσικά οδηγεί στη μέθη, βραχυπρόθεσμα στο hangover και μακροπρόθεσμα σε επιδείνωση και στην ενίσχυση των προβλημάτων σε περίπτωση που υπάρχει ένα υπόστρωμα άγχους ή κατάθλιψης.
Επίσης, όταν το οινόπνευμα χρησιμοποιείται σαν αγχολυτικό επιφέρει και το πρόβλημα της ανοχής και του εθισμού, η ποσότητα που χρειάζεται για την επίτευξη του ίδιου αποτελέσματος αυξάνεται σταδιακά φτάνοντας στο σημείο φυσικά που κάποιος πίνει χωρίς αποτέλεσμα, απλά για να αποφύγει το στερητικό σύνδρομο.
Όπως όλες οι εξαρτησιογόνες ουσίες, το αλκοόλ παίζει με τους νευροδιαβιβαστές με τέτοιο τρόπο που να δημιουργεί το λεγόμενο craving, την ανεξέλεγκτη επιθυμία για πρόσληψη της ουσίας ξανά και ξανά.
Όταν λοιπόν είπες πως δεν είσαι της μπύρας σκέφτηκα “κάτσε ρε φίλε, μεταλλαγμένος είναι ο Πιτσιρίκος και έχει αντίσταση στις αμαρτίες;”
Το απέκλεισα για κάποιο λόγο -μάλλον γιατί το SEΧ σε απασχολεί συχνά πυκνά-, σκέφτηκα πως μάλλον το παίζεις υπεράνω από εμάς την πλέμπα, και σου έριξα την ευχή και κατάρα μου “είθε να πνιγείς στην μπύρα, ψηλομύτη Πιτσιρίκο!”.
Έπιασε…
Ιδού η εξήγηση για την μπυροποσία σου, όχι και τόσο επιστημονική αλλά, αν θες να σου λύσω τα μάγια, πρέπει να πλερώσεις το κατιτίς σου.
Πάμε παρακάτω, όπως καταλαβαίνεις έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, και σήμερα.
Έθιξες το θέμα της αλλαγής φύλου και των σεξουαλικών προτιμήσεων.
Το πρόβλημα αυτό είναι δυστυχώς πολύ πιο πολύπλοκο από την ελευθερία της αυτοδιάθεσης και αυτοπροσδιορισμού του ατόμου, και οι ισορροπίες είναι παρά πολύ λεπτές.
Όπως είπες και στο πόντκαστ, ο καθένας μπορεί να είναι ελεύθερος να πειραματιστεί και να επιλέξει.
Η διαφορά μεταξύ ομοφυλοφιλίας και τρανσεξουαλισμού είναι πως η δεύτερη επιλογή δεν έχει κανέναν δρόμο επιστροφής. Τα έκοψες, τα πέταξες, δεν μπορείς να τα ξαναμοντάρεις.
Οι ορμονικές θεραπείες για την μετάβαση έχουν πάρα πολλές παρενέργειες στην ψυχολογική διάθεση του ατόμου.
Θα μου πεις, αν ο άλλος αισθάνεται γυναίκα ενώ είναι σε ανδρικό σώμα ή το αντίθετο, δύσκολο να αισθάνεται καλά έτσι κι αλλιώς.
Σαφέστατα, αλλά οι ορμόνες δεν εξισορροπούν αυτή την κακή διάθεση, ενώ σε πολλές περιπτώσεις την επιτείνουν.
Επίσης, ο ανθρώπινος εγκέφαλος επηρεάζεται και μακροπρόθεσμα από τις ορμονικές αλλαγές.
Το πώς αν ένα διεμφυλικό άτομο βιώσει την νεότερη περίοδο της ζωής του σε λάθος σώμα θα το τραυματίσει ανεπανόρθωτα ενώ αν την περάσει σε ένα μεταβατικό ορμονικά, εμφανισιακά και συναισθηματικά στάδιο θα είναι μακροπρόθεσμα πιο θετικό, ούτε έχει αποδειχτεί και δεν συνάδει καν με την κοινή λογική νομίζω.
Ούτε στην ελληνική κοινωνία αλλά ούτε και στις δυτικές.
Πάντα ο διαφορετικός είναι διαφορετικός, και κυρίως για τα παιδιά και τους εφήβους που μπορεί να είναι πιο σκληρά και ακραία και από τους ενήλικες.
Γενικά, στις περισσότερες δυτικές κουλτούρες και για νομικά θέματα έχει επικρατήσει να δεχόμαστε σαν όριο ωρίμανσης τα 18 έτη.
Αυτό γιατί δεν βιαζόμαστε τα αγόρια μας να γίνουν πολεμιστές και τα κορίτσια μας μανάδες. Ούτε τα ίδια τα άτομα βιάζονται, φαντάζομαι.
Στην Σουηδία, πριν την αλλαγή φύλου, παραπέμπεται κανείς σε ειδικά ψυχιατρικά τμήματα για διερεύνηση.
Δεν είναι και το πιο σπάνιο πράγμα να πιστοποιούνται τελικά διάφορα άλλα ψυχιατρικά προβλήματα και όχι τρανσεξουαλισμός. Όπως σε περιπτώσεις που δεν διαπιστώθηκε κάτι άλλο και η μετάβαση προχώρησε, το διεμφυλικό άτομο μετάνιωσε με την έκβαση για διάφορους λόγους.
Αν θυμάμαι καλά μια στατιστική, γύρω στο 10% άλλαξε γνώμη κάποια στιγμή στη ζωή του. Και φυσικά τα ποσοστά αυτοκτονίας παραμένουν δυστυχώς πολύ υψηλά στα διεμφυλικά άτομα.
Επειδή κάπου εδώ μπορεί οι προθέσεις μου ή οι απόψεις μου να παρεξηγηθούν έχω απλά να δηλώσω το εξής:
Μπορεί να τα κόψεις και να φορέσεις σκουλαρίκια, να πηδιέσαι με όποιον ή όποιους θες, έναν έναν ή πολλούς μαζί, να είσαι ό,τι χρώμα θες, να πιστεύεις στον Γιαχβέ και τον Αλλάχ και να παίρνεις ό,τι ουσια γουστάρεις.
Αν είσαι ΟΚ με εμένα, θα σε κοιμήσω σπίτι μου και θα φάω από το ίδιο πιρούνι.
Το έχω κάνει, κυριολεκτικά όμως.
Αν σε θεωρώ @ρχίδι, δεν πα’ να είσαι όποιος θες και να πλασάρεσαι όπως θες, μακρυά και αγαπημένοι.
Μετά μπορείς να πεις πως δεν γουστάρω π**στηδες και χριστιανούς, Πέρσες, Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες που έλεγε και ο Χάρρυ Κλυνν (ναι, ξέρω, και ο Καβάφης), αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ απλή:
Δεν γουστάρω εσένα και τις νεοφιλελεύθερες, φασιστοσκοταδιστικές, φονταμενταλιστικές, ρατσιστικές ή σεξιστικές μαλ@κίες που αναδύονται από τον βόθρο που έχεις για στόμα!
Το είπα και ξεμπούκωσα, γιατί πολλές φορές παρεξηγιέμαι και με κόσμο που υποτίθεται πως με ξέρει.
Δεν γουστάρω τον τάδε γιατί μου λέει πως οι φτωχοί και οι πρόσφυγες είναι έτσι γιατί δεν τους αξίζει κάτι καλύτερο, όχι γιατί είναι ομοφυλόφιλος.
ΟΚ, πίσω στην αλλαγή φύλου. Τι κανουμε λοιπόν; Μακάρι να ήξερα.
Το κακό είναι πως η ιατρική, και ακόμα περισσότερο η ψυχιατρική, χρησιμοποιήθηκε για να νομιμοποιήσει και να δικαιολογήσει βάρβαρες πρακτικές κατά κοινωνικών, φυλετικών και ιδεολογικών μειονοτήτων.
Ο κόσμος δεν μας πολυεμπιστεύεται, και πολλές φορές ούτε και εγώ.
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι μόνο ο ψυχίατρος που σπρώχνει ατζέντα, είναι και αυτός που παράγει και πουλάει τα φάρμακα και τις επεμβάσεις που όπως όλοι ξέρουμε δεν είναι τσάμπα.
Είναι και αυτός που πουλάει lifestyle και προσπαθεί να φυτέψει και σκέψεις στο μυαλό του αδύνατου και ευάλωτου.
Ή μήπως νομίζετε πως οι πλασματικές ανάγκες και επιθυμίες σταματάνε στα κινητά και στα ρούχα και δεν μπορούν να φτάσουν τόσο μακρυά; Μάλλον δεν δουλεύετε στην ψυχιατρική…
Αν μπορούσα λοιπόν να δώσω μια συμβουλή μέσα από την επαγγελματική μου εμπειρία, την προσωπική μου άποψη φυσικά και την μεγάλη κατανόηση και σεβασμό για μια τόσο πολύπλοκη κατάσταση θα ήταν η εξής:
Πριν υποβληθείς σε έναν σωματικό, ορμονικό και ψυχολογικό βομβαρδισμό αλλαγών, περίμενε.
Αν είναι αυτό που θες, μπορεί ένας χρόνος να είναι αιώνας, αλλά δεν πρόκειται να κόψεις λίγο τη μύτη γιατί είναι μεγάλη ή στραβή.
Αν είναι αυτό που θες, η αναμονή αξίζει τον κόπο.
Γιατί, αν δεν είναι τελικά, αρκεί να αντικαταστήσεις τη λέξη “βομβαρδισμός” με “ακρωτηριασμός” στην προηγούμενη παράγραφο για να καταλάβεις τι σε περιμένει.
Σωματικός, ορμονικός και ψυχολογικός.
Αυτά, κούρασα για ακόμα μια φορά και κουράστηκα και ο ίδιος γιατί εδώ και ώρα παίζει Nick Cave και αντιστέκομαι σθεναρά στην επιθυμία να ανοίξω μεσημεριάτικα ένα μπουκάλι κρασί που περίσσεψε από το τελευταίο φαγοπότι.
Την αγάπη μου από τη Σκανδιναβία
Βασίλης
(Αγαπητέ Βασίλη, ποτέ δεν μου άρεσε το ποτό. Άλλωστε, είμαι συνέχεια μεθυσμένος. Από φυσικού μου. Δεν ξέρω πόσα μέιλ έχω λάβει όλα αυτά τα χρόνια από ανθρώπους που διάβαζαν τα κείμενα και με ρωτούσαν “τι παίρνεις;”. Τίποτα δεν παίρνω. Ακόμα και τώρα, πίνω 2 με 3 μπουκάλια γάλα την ημέρα, αν και δεν μου προσφέρουν κάτι σε αυτή την ηλικία. Αλλά μου αρέσει το γάλα. Μάλλον έχω κολλήσει στο στάδιο του θηλασμού. Βασίλη, θα μου περάσει με τις μπύρες. Άλλωστε, πίνω μόνο με παρέα, και στην Αθήνα οι παρέες μου δεν πίνουν και πάρα πολύ. Κάνα κρασί πού και πού. Γενικά, είμαστε ξενέρωτη παρέα. Βασίλη, εμένα οι αλλαγές φύλου μου προκαλούν θλίψη αλλά δεν με σοκάρουν. Βέβαια, δεν ξέρω πώς είναι να αισθάνεται ένας άνδρας γυναίκα και μια γυναίκα άνδρας, οπότε αυτό αφορά μόνο αυτούς που τους συμβαίνει και έχουν το δικαίωμα να ορίσουν το τι θα είναι στη ζωή τους. Βασίλη, δεν γράφω άλλα γιατί πρέπει να τελειώσω τη δουλειά και να πάω για μπύρες. Την αγάπη μου. Μην ανησυχείς, δεν θα γίνω αλκοολικός. Αγαπάω πολύ τη ζωή. Σε ευχαριστώ, Βασίλη. Φιλιά!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

