Πεθαίνοντας στην Καταλονία (ή στο Λας Βέγκας)

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, είπα και εγώ να μπω λίγο σε πολιτικοοικονομικές αναλύσεις, αν και σαν άνθρωπος των τεχνών θα έπρεπε να είμαι υπεράνω. Όλα αυτά τα γήινα στην πραγματικότητα δεν με απασχολούν ιδιαίτερα, έχω γίνει κάτι σαν τον Τζιμ Κάρεϊ της σουηδικής ψυχιατρικής και πουλάω περισσότερη τρέλα από αυτή που προσπαθώ να θεραπεύσω.

Αυτό χωρίς καν να με κατηγορήσει κάποιος πως εξώθησα σε αυτοκτονία την πρώην φιλενάδα μου -αφού την γλίτωσαν όσο ήταν νυν, μετά μόνο να χαρούν μπορούν- και πως την προμήθευα με ναρκωτικά φάρμακα που είχα στην κατοχή μου μέσω αμφιβόλων συνταγογραφήσεων, όπως τον κατά τα άλλα φανταστικά ταλαντούχο Τζιμ.

Ο οποίος έχει βαλθεί να πείσει τον κόσμο πως είναι όλα και είμαστε όλοι μια ψευδαίσθηση, αλλά τα εκατομμύρια που έχει στην τράπεζα δεν τα δίνει σε τίποτα ψευδαισθήσεις που έχουν γκανιάξει από την πείνα αλλά τα κρατάει στην τράπεζα των ψευδαισθήσεων μπας και του χρειαστεί καμιά ψευδαίσθηση που κοστίζει ένα σκασμό ψευδαισθήσεις.

Το πρόβλημα του, φυσικά, είναι μην και χρειαστεί να πληρώσει καμία αποζημίωση αν βγει ένοχος για το πανηγύρι που τον κατηγορούν, όποτε ετοιμάζεται να επικαλεστεί ψυχική νόσο.

Δεν μας γ@μάτε λέω εγώ;

Τι ήθελα να πω όμως;

Α, ναι! Στην Καταλονία της μετά-την-στεγαστική-φούσκα εποχής αναλογούσε το 38% του συνολικού χρέους των αυτόνομων περιοχών της Ισπανίας, αν πιστέψουμε τις κακές τις γλώσσες.

Πάνε 5 χρόνια φυσικά από τότε, αλλά πάλι σύμφωνα με τις κακές τις γλώσσες η Καταλονία χάνει περισσότερες εταιρίες από όσες προσελκύει για κάποιο λόγο.

Αυτά για το αν είναι οι πιο πλούσιοι και συντηρούν τους υπόλοιπους.

Ας μην μιλήσουμε καν για την κρίση με τα σπίτια που νοικιάζονται σε τουρίστες αντί για ντόπιους και πώς αυτό εκτοξεύει ακόμα περισσότερο το κόστος διαβίωσης στην πρωτεύουσα, η οποία παρεμπιπτόντως μπορεί να μην είναι μεγάλη σαν δήμος, αλλά είναι η 6η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της Ευρώπης με 4,7 εκατομμύρια κατοίκους.

Γιατί το αν ταΐζουν ή όχι τους άλλους δεν έχει σχέση με το ότι για να βρεις σπίτι πρέπει να έχεις άγιο.

Υγειή οικονομία δεν την λες.

Πάμε τώρα στο ψητό: Η κεντρική ισπανική κυβέρνηση είπε πως το δημοψήφισμα είναι παράνομο και αντισυνταγματικό πριν καν διεξαχθεί.

Άρα, θα μπορούσε απλά να αφήσει τον κόσμο να πάει να ψηφίσει και να γράψει στα παπάρια της το αποτέλεσμα.

Εδώ οι δικοί μας προκήρυξαν οι ίδιοι δημοψήφισμα -ο θεός να το κάνει, δεν υπήρχε ψυχή να έχει καταλάβει τι σκατά ψηφίζει τελικά- και στο τέλος βγήκε και πανηγύρισε πως μας τον έβαλε στον κώλo με στρατηγική μανούβρα αναδίπλωσης και ευλυγισία Κομανέτσι, και πως ο λαός και η δημοκρατία θριάμβευσε.

Δεν πήγα να ψηφίσω, φυσικά, το είχα κάνει τάμα από το 2012 πως δεν θα ξαναψηφίσω στην Ελλάδα για κανέναν λόγο, αλλά, αν το είχα κάνει, θα αισθανόμουν σαν να με έχουν δέσει στα τέσσερα και την ώρα που με πηδάνε, μου ψιθυρίζουν γλυκά στο αυτί πως με λατρεύουν και θέλουν το καλύτερο για εμένα.

Παρακάμπτω το γεγονός πως σε λίγες αράδες οι πρωκτικέs αναφορές είναι δυσανάλογα πολλές και συνεχίζω ακάθαρτος – συγγνώμη, ακάθεκτος.

Ποιος ο λόγος λοιπόν να κατεβάσουν οι Ισπανοί 10.000 μη Καταλανούς αστυνομικούς και πολιτοφύλακες και να τσακίσουν τον κόσμο δημιουργώντας μια εικόνα κατοχικής δύναμης και ουσιαστικά νομιμοποιώντας τον λόγο για τον οποίο οι Καταλανοί θέλουν την ανεξαρτησία τους;

Ακόμα χειρότερα, όταν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν έτσι και αλλιώς αμφίβολο, αφού πολλοί πιστεύουν πως οι αποσχιστική τάση θα είχε ηττηθεί, έστω και οριακά;

Δεν εξετάζω το αν πρέπει να είναι ή να μην είναι ανεξάρτητη χώρα η Καταλονία, δεν έχω καν άποψη γιατί δεν έχω ιδέα για την ιστορία της.

Αν κρίνω από την διαφορετική γλώσσα της σε σχέση με τα καστιλιάνικα, η Ιταλία θα έπρεπε να είναι πάνω από 10 χώρες.

Και πιστέψτε με, οι διάφορες ιταλικές γλώσσες -και όχι διάλεκτοι όπως λένε συνήθως- απέχουν πολύ περισσότερο από την στάνταρ ιταλική από ότι τα καταλανικά από τα καστιλιάνικα.

Το ίδιο, φαντάζομαι, συμβαίνει στις περισσότερες μεγάλες χώρες.

Όλα αυτά, όπως καταλαβαίνεις, θα με προβλημάτιζαν πάρα πολύ αν δεν είχα ασπαστεί το δόγμα του Τζιμ Κάρεϊ.

Δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω τι βρίσκεται πίσω από αυτή την κίνηση της ισπανικής κυβέρνησης, εκτός και αν πρόκειται απλά για μια σταδιακή επέκταση και ενίσχυση της αντιδημοκρατικής στρατηγικής που διέπει πλέον τον δυτικό κόσμο.

Κοινώς, ξέρετε γιατί μας σακατεύουν;

Γιατί έτσι.

Γιατί μπορούν.

Ξέρετε γιατί αγνοούν την λαϊκή θέληση; Γιατί διαθέτουν τον απίστευτο πλούτο που παράγεται για την απόλαυση των λίγων και εκλεκτών; Βλέπε την προηγούμενη απάντηση.

Γιατί η εκπαίδευση και η περίθαλψη φθίνουν, γιατί καλλιεργούν τα πιο βάρβαρα ένστικτα στον κόσμο και αντί να επιλύσουν τα προβλήματά του, κάνουν τα πάντα για να οξυνθούν και να πολλαπλασιαστούν;

Είπαμε, γιατί έτσι.

Έβαλαν έναν άνθρωπο με νοημοσύνη παιδιού τρίτης δημοτικού στο τιμόνι της μεγαλύτερης υπερδύναμης στον κόσμο, έναν άνθρωπο που όταν λέει την λέξη “νησί” αισθάνεται την ανάγκη να διευκρινίσει πως είναι κάτι που έχει νερό ολόγυρα, και στην περίπτωση που είναι ωκεανός, τότε πρόκειται για “μεγάλο, μεγάλο νερό”.

Δεν φαίνεται, όμως, να το καταλαβαίνουμε, πώς αλλιώς να μας το πούνε;

Δεν είναι το δεκάχρονο που χτυπάει τον συμμαθητή του και του παίρνει το χαρτζιλίκι ενώ πετάει την πέτρα στο παρμπρίζ και βάζει φωτιά στον σκουπιδοτενεκέ. Είναι μια τεράστια ομάδα ανθρώπων που στέκεται ψηλότερα από ό,τι βάζει το μυαλό μας και που κανείς δεν θα πιάσει ποτέ από το αυτί για να βάλει τιμωρία.

Περνάνε υπέροχα και αυτό βγαίνει στον κόσμο.

Και όποτε δεν βγαίνει αρκετά και τυχαίνει κάποιοι να έχουν ακόμα ψευδαισθήσεις και ελπίδες, θα κατεβάζουν καμπόσους θωρακισμένους να τους σακατεύουν.

Γιατί έτσι, γιατί μπορούν.

Στο μεταξύ θα αναρωτιόμαστε τι θέλει να πετύχει το ισλαμικό κράτος και η Βόρεια Κορέα.

Λες και έχουμε καταλάβει τι θέλουν οι από εδώ, και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι θέλουν οι από εκεί.

Καλή μας τύχη.

Από την άλλη, ένας τύπος χωρίς κανένα εγκληματικό παρελθόν πήρε 23 πυροβόλα όπλα στον 32ο όροφο ενός ξενοδοχείου, κάποια από αυτά τροποποιημένα να ρίχνουν σε πλήρη αυτόματη λειτουργία, και έριξε στο ψαχνό σε χιλιάδες κόσμο.

Η προεδράρα τόνισε τη σημασία της γρήγορης επέμβασης των δυνάμεων ασφαλείας που βρήκαν τον δράστη νεκρό όταν έφτασαν στο δωμάτιό του, άρα δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο η αστυνομία στην έκβαση της ιστορίας.

Αν δεν είχε πυροβοληθεί μόνος του και είχε συνεχίσει να ρίχνει, θα είχαν μετρήσει καμία πεντακοσαριά νεκρούς εκεί.

Αν κάτι είναι παρήγορο, είναι πως για μια φορά έριξε κάποιος σε μια συγκέντρωση πλήθους όχι σε σχολείο, κινηματογράφο, εκκλησία, κολλέγιο κλπ αλλά σε country συναυλία, που είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει σε μια συγκέντρωση των υπέρμαχων της ελεύθερης και ανεξέλεγκτης οπλοκατοχής.

Αυτό θα πει “πέθαναν για αυτό που πίστευαν”. Ή εξαιτίας του…

Ίσως να το ξανασκεφτούν κάποιοι. Ίσως και αυτό να ήθελε ο δράστης, αλλά άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και ξέρω τι σας λέω.

Κατά τ΄άλλα, χειμωνιάζει σιγά σιγά εδώ, και ετοιμαζόμαστε για τις μεγάλες μαυρίλες, Πιτσιρίκο μου.

Φέτος θα έχω και την ευκαιρία να δουλέψω βορειότερα από τον αρκτικό κύκλο στην μέση του χειμώνα, όποτε θα έχεις μάλλον μερικές ενδιαφέρουσες ανταποκρίσεις, αν δεν με φάνε οι αρκούδες φυσικά.

Αν και πιστεύω πως ούτε αρκούδες ζουν εκεί πάνω, και αν ζουν θα περάσουν από το νοσοκομείο να τους γράψω τίποτα αντικαταθλιπτικά γιατί δεν θα την παλεύουν μια.

Την αγάπη μου από την Σκανδιναβία

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, για την κρατική βία στην Καταλονία, είναι σίγουρα τα χρήματα αλλά, παράλληλα, μάλλον είναι και το μήνυμα για τις άλλες αυτόνομες περιοχές της Ισπανίας -αλλά και της Ευρώπης γιατί δεν πιστεύω πως ο Ραχόι δεν “συμβουλεύτηκε” και το Βερολίνο-, που μπορεί να τους ανοίξει η όρεξη και να θέλουν ανεξαρτησία. Είναι γνωστό κόλπο: σαπίζεις τον πρώτο στο ξύλο, για να πάρουν το μήνυμα οι υπόλοιποι και να είναι φρόνιμοι. Από την άλλη, μην σκέφτεσαι τον πλούτο της Καταλονίας -δηλαδή τον πλούτο όλων των Καταλανών- αλλά τον πλούτο των ολιγαρχών και των οικονομικών ελίτ της Καταλονίας. Εκεί είναι το ζουμί. Οι ελίτ της Βαρκελώνης και της Μαδρίτης είναι στα μαχαίρια. Με την πλέμπα ποιος ασχολείται; Βασίλη, είσαι απολαυστικός. Με γειώνεις υπέροχα. Σκεφτόμουν να μείνω μέσα απόψε και να γράψω κάνα κείμενο για το πού πάει αυτός ο κόσμος, αλλά διάβασα το κείμενό σου και αποφάσισα να πάω για μπύρες. Βασίλη, κερνάω μπύρες Γερμανούς που δεν ξέρω, και τους λέω πως είναι μέρος του χρέους της Ελλάδας, και να σβήσουν τις μπύρες που τους κέρασα. Γελάνε όλοι. Βασίλη, εσύ που είσαι ψυχίατρος, τι έχω πάθει με τις μπύρες; Εγώ δεν έπινα σχεδόν ποτέ και τον τελευταίο μήνα κοντεύω να γίνω αλκοολικός. Μήπως φταίνε οι παρέες μου; Μήπως φταίει που χαλαρώνω και μου φαίνονται όλα όμορφα; Μήπως πίνω μπύρες επειδή μπορώ; Τι μου συμβαίνει, Βασίλη; Να είσαι καλά. Φιλιά!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.