SEΧ και βία, από τη ζούγκλα μέχρι τα γραφεία

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, έχεις ανεβάσει το σαδιστικό σου παιχνίδι σε άλλα επίπεδα και σε παραδέχομαι!

Αφού αρχίζουν και λιγοστεύουν πλέον οι ώρες ηλιοφάνειας στη Μεσόγειο και η γεωγραφική σου θέση δεν σου επιτρέπει να ρίχνεις τρεις βουτιές την ημέρα και να μας το χτυπάς, τώρα πέρασες στη στατιστική πλευρά του πράγματος και μας βαράς στη μάπα τους μέσους όρους ηλιοφάνειας στη Σουηδία και στην Κύπρο!

Ε μπράβο σου, τι να πω; Αλλά έτσι είναι τα πιτσιρίκια τη σήμερον ημέρα, κανένας σεβασμός στους μεγαλύτερους.

Μια και περί μέσων όρων ο λόγος, και επειδή όλοι ξέρουμε το περίφημο “αν εγώ τρώω ένα καρβέλι την ημέρα και εσύ τίποτα, τρώμε κατά μέσο όρο από μισό καρβέλι την ημέρα ο καθένας μας”, θα περάσω στις παρακάτω άχρηστες αναλύσεις.

Στη Σουηδία, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος μπορεί το καλοκαίρι να έχεις σε 10 ημέρες περίπου 200 ώρες ηλιοφάνεια, οπότε αν πιάσεις τον μέσο όρο καταλαβαίνεις πόσο σκοτάδι μαζεύεις τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου.

Ακόμα και στο νότιο μέρος όπου ζω εγώ, μεταξύ σκότους και συννεφιάς μπορεί να μην δούμε ακτίνα ήλιου όχι για ημέρες και εβδομάδες αλλά για δύο και τρεις μήνες στη σειρά.

Τι κάνουμε εδώ πάνω θα μου πεις εσύ.

Αναρωτιέμαι και εγώ πολλές φορές, Πιτσιρίκο μου, αλλά μετά θυμάμαι τις καταστάσεις, τις εργασιακές συνθήκες και τις ξεφτίλες της Ελλάδας και κάνω τουμπεκί ψιλοκομμένο.

Εκεί το σκοτάδι το είχα μέσα μου και όχι γύρω μου.

Για να γυρίσουμε στους μέσους όρους, επειδή ο αδερφός μου ζει στην Κύπρο βλέπουμε μεταξύ των δυο μας γύρω στις πέντε ώρες ήλιο την ημέρα, οπότε άσχημα δεν το λες.

Αν μετρήσουμε και τους γονείς που είναι στην Ελλάδα, σταθεροποιούνται προς τα επάνω τα νούμερα οπότε αισθάνομαι ξαφνικά να μαυρίζω και τρέχω να βάλω αντηλιακό και να πιάσω ίσκιο.

Μην κάνω και κανένα έγκαυμα.

Τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας, Πιτσιρίκο μου, και τα νούμερα τα βολεύουμε μετά.

Οι Καταλανοί θέλουν την ανεξαρτησία τους και σεβαστό, αν και κάπου μέχρι και τα νούμερα τους προδίδουν και αυτούς, και φαίνεται πως παίζεται σε πολύ λίγες ποσοστιαίες μονάδες το πράγμα.

Όχι πως με καίει, εδώ σταμάτησε εδώ και χρόνια να με καίει τι γίνεται στην Ελλάδα.

Απλά γελάω στη σκέψη πως, αν και όταν θα ανεξαρτητοποιηθούν οι Καταλανοί, θα γίνουν μια μικρή χώρα 7,5 εκατομμυρίων κατοίκων που θα γλείφει τα παπούτσια των Γερμανών για να ανήκει ή να συνδέεται με ευνοϊκούς όρους στην οικονομική ένωση, για να την κυβερνάνε δηλαδή οι γερμαναράδες απευθείας χωρίς να περνάνε μέσα από την κεντρική ισπανική κυβέρνηση.

Το ίδιο για όλες τις εμπορικές, στρατιωτικές και ταξιδιωτικές συμφωνίες που θα πρέπει λογικά να επαναδιαπραγματευτούν.

Αλλιώς παίζει το παιχνίδι μια χώρα 45 εκατομμυρίων και αλλιώς μια 7,5.

Δε βαριέσαι όμως το πολύ πολύ να πέσουν σε οικονομική κρίση και να φθηνύνουν τα σπίτια, οπότε να πάρουμε κανένα διαμερισματάκι σε καλή τιμή στην Βαρκελώνη.

Έτσι όπως σκέφτονται και οι βόρειοι για την Ελλάδα, μας έχουν ζαλίσει τα παπάρια να ρωτάνε για τιμές διαμερισμάτων εδώ και πέντε χρόνια.

Όχι τίποτα άλλο, να θες να εκπαιδευτείς στην τρομοκρατία, που η Βαρκελώνη ως γνωστόν θεωρείται από το ελληνικό δικαστικό σύστημα το Χάρβαρντ του τομέα αυτού, και να είσαι στο νοίκι και στις πανσιόν με κοινές τουαλέτες;

Να πας για τρομοκράτης και να γυρίσεις με μύκητες, ψώρα και χλαμύδια;

Άλλο. Τι άλλο; Α, θα συμφωνήσω με την λέξη που χρησιμοποίησες για να περιγράψεις την φάση που επικρατεί στον κόσμο αυτή την περίοδο: Σύγχυση!

Μέσα σε όλα πιάνουν και έναν Παπαδόπουλο να έχει επηρεάσει τις σχέσεις των Ρώσων με τον Τραμπ.

Έλα μωρή Ελλαδάρα, πάλι μέσα σε όλα είσαι τελικά, και τις μεγάλες αυτοκρατορίες τελικά εμείς θα τις καταλύσουμε!

Αν και πιστεύω πως, τελικά, όλες αυτές οι ιστορίες με τις συνωμοσίες και τους επικείμενους πυρηνικούς πολέμους είναι ένα οργανωμένο σχέδιο για να αποσπάσουν την προσοχή του πόπολου από τα σκάνδαλα σεξoυαλικής παρενόχλησης που συνταράσσουν τον κόσμο.

Ποιός νοιάζεται για την πείνα και τους πολέμους, εδώ ξαφνικά αποκαλύπτεται πως οι μεγάλοι και ισχυροί προσπαθούν να γ@μήσουν όποιον έχουν στο χέρι τους και όποιον τους έχει ανάγκη!

Ανήκουστα πράγματα, ποιός θα το φανταζόταν;

Εγώ δεν μπορούσα ποτέ να σκεφτώ πως οι μεγαλοπαράγοντες, καθηγητές, αφεντικά, διευθυντές κλπ θα προσπαθούσαν ποτέ να την πέσουν από διακριτικά έως και πραγματικά βίαια στους υπό. Τι αγαθός που ήμουν.

Καλά ρε διάολε, πού ήταν όλοι αυτοί; Δεν μιλάω για τα θύματα, αυτοί ξέρουμε που ήταν και μη βρεθούμε ποτέ στη θέση τους. Οι άλλοι που ξαφνικά χάσκουν διάπλατα, πού ήταν;

Ανακαλύπτουν ξαφνικά πως η άσκηση εξουσίας περνάει από την σεξoυαλική κυριαρχία, όχι μόνο μέσα στις φυλακές και στους συστηματικούς βιασμούς των εμπόλεμων περιοχών αλλά και στην πολιτική και ειρηνική, πολιτισμένη ζωή των δυτικών κοινωνιών.

Ειδικά σε κοινωνικούς κύκλους και περιστάσεις, όπου η χρήση ουσιών κάνει τα θύματα πιο ευάλωτα και τους θύτες πιο επιθετικούς και αδιάφορους για τις συνέπειες των πράξεών τους, τώρα το πήραν είδηση πως η συχνότητα των σεξουαλικών επιθέσεων είναι τεράστια;

Σε τέτοιο βαθμό που η ίδια η δυτική κουλτούρα δείχνει συχνά πυκνά σε ταινίες τέτοιες σκηνές, χωρίς ο θεατής να αντιλαμβάνεται πως κάτι περίεργο συμβαίνει.

Πριν πάμε να δούμε το καινούργιο Blade Runner, είπαμε με τη γυναίκα μου να δούμε το πρώτο γιατί δεν το θυμόταν καλά. Εγώ το έχω δει καμιά δεκαριά φορές, οπότε έκατσα για ένα γρήγορο φρεσκάρισμα.

Οπότε στη σκηνή που ο Φορντ σπρώχνει την κοπέλα βίαια στον τοίχο και κλείνει την πόρτα για να την εμποδίσει να φύγει, μένω μ@λάκας!

Έχοντας δει την ταινία πολλές φορές, από κάπου στη δεκαετία του 1980 εώς τελευταία φορά το 2007, όταν βγήκε η τελική έκδοση, δεν ερμήνευσα ποτέ τη σκηνή ως μια σεξoυαλική επίθεση.

Περισσότερο την είχα στο μυαλό μου σαν μια κλασσική περίπτωση “έλα τώρα που δε θέλεις”, “λέγε λέγε το κοπέλι κάνει την κυρά και θέλει”, “όχι σημαίνει ίσως και ίσως σημαίνει ναι” και όλες αυτές τις παπαριές που μας έμαθαν από μικρούς.

Όχι μόνο οι πατεράδες μας, αλλά και οι μανάδες μας.

Σε κάθε περίπτωση, με χάλασε η φάση σε σημείο να αναφωνήσω “άσε την κοπέλα ήσυχη ρε @ρχίδι” και να ανοίξω συζήτηση με τη γυναίκα μου για αυτό.

Περνάμε σε επικίνδυνα μονοπάτια με αυτές τις συζητήσεις πλέον, Πιτσιρίκο μου.

Πού σταματάει το πάθος – ή η κ@βλα που λες και εσύ – και πού αρχίζει ο εξαναγκασμός και η συγκεκαλυμένη απειλή, πως δηλαδή, αν δεν μου κάτσεις δεν θα τελειώσει καλά η φάση για εσένα, αυτή η πόρτα δεν θα ανοίξει εύκολα, αύριο θα ψάχνεις για δουλειά κλπ.

Συμβαίνει σίγουρα πιο συχνά από αυτό που πιστεύουμε ειδικά εμείς τα αγοράκια.

Ο άλλος/άλλη δηλαδή –δεν χρησιμοποιώ φύλο γιατί ισχύει και στην περίπτωση ομοφυλοφιλικών σχέσεων– να ενδίδει πιστεύοντας πως θα χρησιμοποιηθεί σωματική υπεροχή ή επαγγελματική θέση για να υπερνικηθεί η αντίσταση.

Πολύπλοκα τα πράγματα, γιατί η χρήση/κατάχρηση της σωματικής υπεροχής ή οποιασδήποτε άλλης μορφής εξουσίας και ισχύος είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, γιατί ζώα είμαστε τελικά ακόμα.

Δεν ισχυρίζομαι πως έτσι πρέπει να είναι ή πως είναι μια καλή δικαιολογία για να ξεπλύνουμε το αμάρτημά μας, απλά επισημαίνω πως έτσι είναι το πράγμα και πως δεν βλέπω καμιά εύκολη λύση σε αυτό.

Όπως για παράδειγμα δεχόμαστε ορθώς πως η ομοφυλοφιλία είναι κάτι το φυσιολογικό γιατί είναι ευρέως παρατηρούμενη σε πάρα πολλά ζωικά είδη, έτσι δεν μπορεί όποιος έχει δει ζώα να κάνουν σεξ να μην έχει παρατηρήσει πως στα περισσότερα είδη το αρσενικό υποτάσσει το θηλυκό με τη βία.

Εκεί φυσικά έχει να κάνει με την φυσική επιλογή και την ανεύρεση από το θηλυκό ενός ικανού αρσενικού που θα μεταδώσει τα ισχυρά του γονίδια στους απογόνους, έτσι ώστε να αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσής τους και την διαιώνιση του είδους.

Σου λέει η λιονταρίνα πχ, γ@μιάς μου το έπαιζες στο ίνσταγκραμ λιόνταρε αλλά, αν δεν μπορείς να με βάλεις κάτω ρε φλώρε, τι μέλλον έχουν τα παιδιά μας; Θα ψοφήσουν από την πείνα, δεν θα σταυρώσουν ούτε κουτσή αντιλόπη. Σύρε και χάζευε στο Twitter να βρω κανένα νταγλάρι, να με στρώσει χάμου να με βγάλει λωρίδες να μοιάζω με τίγρη…

Στο ανθρώπινο είδος τα πράγματα είναι εδώ και κάποιες χιλιάδες χρόνια πιο πολύπλοκα, μιας και κάναμε την μαλ@κία να αναπτύξουμε σκέψη, πολιτισμό, πολύπλοκες κοινωνικές δομές κλπ, χωρίς να προλάβουμε να προσαρμόσουμε τα ένστικτά μας σε όλο αυτό το σύστημα.

Η μόνη λύση που βλέπω είναι να γίνει καμιά πυρηνική καταστροφή και οι λίγοι επιζώντες να ξαναγυρίσουν στη φάση κυνηγοί-συλλέκτες και να μην ξαναβγούν ποτέ από αυτή.

Οπότε οι γυναίκες να γουστάρουν να τις βατεύουν με το ζόρι οι μπρατσαράδες, μπας και βγάλουν τίποτα νταβραντισμένα αγόρια που με τη σειρά τους θα κουτουπώνουν άγαρμπα τις κόρες των άλλων και τίποτα νταρντάνες και κρεβατογεμίστρες -που λέει ο λόγος, κρεβάτια δεν θα έχουν, στο χώμα θα κοιμούνται- κοράκλες που θα αποτελούν στόχο κουτουπώματος.

Την αγάπη μου από την μουχλιασμένη Σκανδιναβία

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, σε σκέφτομαι κάθε φορά που είμαι στον ήλιο. Αλλά και κάθε φορά που έχει συννεφιά, σε σκέφτομαι, γιατί λέω “να, κάτι τέτοια σύννεφα βλέπει και ο Βασίλης τώρα και κάθε μέρα στη Σουηδία”. Βασίλη, κάποιοι Καταλανοί δεν θα σκέφτονταν ποτέ την ανεξαρτησία της Καταλονίας, αν η Ισπανία τους προστάτευε. Άρα, δεν ισχύει πως ο μικρός δεν μπορεί να αντισταθεί, αφού ούτε η μεγάλη Ισπανία μπορεί να αντισταθεί. Δηλαδή μπορεί, αλλά δεν θέλει γιατί οι οικονομικές ελίτ της Ευρώπης δεν τραβάνε κάνα ζόρι με κράτη, πατρίδες και τέτοια. Αυτά είναι για τα χάπατα. Οπότε, θα δούμε πολλές προσπάθειες για ανεξαρτησία διάφορων περιφερειών ευρωπαϊκών κρατών, αφού τα κράτη δεν παρέχουν στους πολίτες τους όλα αυτά για τα οποία δημιουργήθηκαν τα κράτη. Εγώ είμαι υπέρ της συνεχούς διάσπασης των κρατών, ώστε να καταργηθούν τα κράτη και τα σύνορα, και να ζήσουμε όλοι αδελφωμένοι. Βασίλη, είναι υπερεκτιμημένο το SEΧ. Μεγάλη σημασία του έχουμε δώσει. Να τελειώνουμε κάποτε με το SEΧ, για να ασχοληθούμε με ανώτερα πνευματικά θέματα. Χαχαχαχαχαχαχα! Να είσαι καλά, Βασίλη. Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω σαν εσένα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.