Και ποια θυσία, ποια θυσία

Φίλε πιτσιρίκο
Άλλο ένα τραγουδιστικό θέμα μέρες που είναι και μετά το “Σπίτι μου σπιτάκι μου και φτωχοκαλυβάκι μου”, συνεχίζω με μία πολύ μεγάλη και λαϊκή αοιδό και το άσμα “ποια θυσία”.

Πολλές φορές με αυτά που λένε οι διάφοροι Γιούνκερ και Ντάϊσελμπλουμ νομίσαμε οτι το θράσος και το δούλεμα έπιασε ταβάνι, μέχρι που έρχεται κάποια επόμενη δήλωση.

Δήλωσε λοιπόν η Κομισιόν οτι οι θυσίες των Ελλήνων τα τελευταία οχτώ χρόνια είναι ιστορικές.

Όπως λες κι εσύ, δεν περιγράφω άλλο.

Τί να πει κανείς σε τόσο θράσος και τόσο δούλεμα.

Φυσικά, βρίσκουν και λένε.

Όπως και βρίσκουν και κάνουν.

Γιατί τέτοια κορόιδα δεν υπάρχουν πουθενά.

Έχει κατοχυρωθεί αυτό.

Διαχρονικά.

Όπως και διαχρονικά πάντα, οι πολλές θυσίες που έκαναν οι Έλληνες -ή τουλάχιστον κάποιο μέρος του λαού-, όχι απλά δεν είχαν αντίκρυσμα αλλά πολύ συχνά έφερναν νέα δεινά σε αυτούς που θυσιάζονταν.

Πολλοί ήρωες του ’21 τράβηξαν τα πάνδεινα.

Άλλοι φυλακίστηκαν, άλλοι βασανίστηκαν, άλλοι πέθαναν στην ψάθα.

Και κάποιοι Έλληνες που συνεργάστηκαν με τα ξενόφερτα συμφέροντα έγιναν η άρχουσα τάξη της εποχής.

Όπως και πολλοί ήρωες του ’40.

Πολέμησαν το φασισμό και στη συνέχεια πέρασαν διώξεις, εξορίες, εκτελέσεις, εκτοπίσεις και τα ρέστα.

Ενώ οι συνεργάτες των ναζί έκαναν περιουσίες.

Και ερχόμαστε στο σήμερα.

Από την κρίση των τελευταίων χρόνων, για την οποία μας επαινούν οι ξένοι, έχουμε μία από τα ίδια.

Ποιος έχασε;

Ο λαός.

Ποιος κέρδισε;

Η άρχουσα τάξη.

Γιατί οι μεγάλες εταιρείες και οι μεγάλοι όμιλοι όχι μόνο δεν έχασαν κατά τη διάρκεια της κρίσης αλλά κέρδισαν κιόλας.

Όπως και φυσικά κέρδισαν και τα ξένα αφεντικά.

Γιατί με τα μνημόνια όχι απλά ξεφορτώθηκαν όλα τα τοξικά ομόλογα και τα φόρτωσαν στο λαό επ’άπειρον, αλλά και αγόρασαν μπιρ παρά μία ολόκληρη χώρα.

Εντάξει, υπήρξαν στο παρελθόν χώρες του τρίτου κόσμου που έγιναν πολύ μεγαλύτερες και βίαιες παρεμβάσεις, αλλά στις λεγόμενες αναπτυγμένες και δυτικές χώρες αυτό που έγινε στην Ελλάδα δεν έχει προηγούμενο.

Ίσως όμως θα έχει επόμενο.

Ίσως απλά από εδώ ξεκίνησε το πείραμα.

Και το χειρότερο από όσα έκανε η πρωτοδεύτερη φορά αριστερά είναι ότι, ενώ είχε την ευκαιρία να σπάσει πολλούς κρίκους αυτής της αλυσίδας, αντίθετα την ενίσχυσε κιόλας.

Και τώρα, ο λαός πείστηκε οτι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Μεγάλο έγκλημα.

Αλλά πέρα βρέχει.

Γιατί πάντα -πλην εξαιρέσεων-,αυτό που περιγράφει τους Έλληνες είναι αυτό που σου είχα γράψει “εδώ ραγιάς, εκεί ραγιάς, πού’ναι ο ραγιάς;”.

Μ.
Παόκι

(Αγαπητό Παόκι, υπήρξαν πολλές ευκαιρίες τα τελευταία οκτώ χρόνια να κάνουν την αντεπίθεση οι Έλληνες. Δεν την έκαναν ποτέ. Για μένα, δεν είναι οι πολιτικοί το πρόβλημα της χώρας αλλά οι πολίτες. Αλλά δεν είναι και πρόβλημα. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως έγινε στην Ελλάδα αυτό που ήθελαν οι Έλληνες. Δηλαδή, οι Έλληνες είναι νικητές. Σε κάθε περίπτωση, εγώ δεν σκάω πια. Δεν αξίζει τον κόπο. Να είσαι καλά. Καλές γιορτές!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.