Αναφορά από το εξωτερικό
Καλησπέρα Πιτσιρίκο,
Σε διαβάζω αδιαλείπτως τα τελευταία 5-6 χρόνια και για αυτό θα ήθελα να ανταποκριθώ στο κάλεσμά σου για περιγραφή της ζωής των φίλων του μπλογκ σου που έφυγαν στο εξωτερικό.
Το κείμενό μου θα έχει τη μορφή σειράς διαπιστώσεων, μιας και είμαι περισσότερο οργανωτικό/πρακτικό παρά λογοτεχνικό μυαλό.
Επίσης, πιστεύω ότι αυτός είναι και ο πιο απλός τρόπος για να εξάγεις τόσο εσύ -όσο και οι αναγνώστες σου- συμπεράσματα.
Στο εξωτερικό έφυγα από επιλογή και όχι από ανάγκη και μάλιστα προτού μας πιάσει η κρίση, δηλαδή το 2007.
Από το πανεπιστήμιο ήδη ήθελα να πάω στο εξωτερικό, για να δω πώς σκέφτονται οι άνθρωποι σε άλλες χώρες και τι τις κάνει πιο τεχνολογικά ανεπτυγμένες από την Ελλάδα.
Τότε, βέβαια, σκόπευα να γυρίσω πίσω αλλά τελικά ήρθαν αλλιώς τα πράγματα.
Στη Ελλάδα είχα μια σχετικά μικρή εργασιακή εμπειρία, η οποία, αν και δεν ήταν δυσάρεστη, φαινόταν ότι δεν θα με ικανοποιούσε μακροπρόθεσμα.
Το εργασιακό αντικείμενο ήταν αρκετά περιορισμένο και φαινόταν ότι οι δουλειές γίνονταν περισσότερο με τις διασυνδέσεις και με λαμογιές, παρά με γνώμονα τη λογική και το κοινό συμφέρον.
Μετά από 2,5 χρόνια παραμονής στο εξωτερικό, απέκτησα πολύτιμες εμπειρίες και αποφάσισα να ξαναγυρίσω Ελλάδα για να δοκιμάσω την τύχη μου.
Τότε διαπίστωσα ότι η απόσταση ανάμεσα στην Ελλάδα και την βόρεια Ευρώπη είναι χαοτική.
Πράγματα τα οποία είναι αυτονόητα εκεί (λογικό ωράριο εργασίας, καλοί μισθοί, ανθρώπινη αντιμετώπιση, αξιοκρατία κλπ) στη Ελλάδα απλά δεν υπάρχουν.
Στην Ελλάδα πήγαινα σε συνεντεύξεις και νόμιζα ότι μου έκανα πλάκα, candid camera φάση.
Μην τα πολυλογώ, ξανάφυγα για το εξωτερικό, αυτή τη φορά σε άλλη χώρα.
Τις χειρότερες εμπειρίες μου στο εξωτερικό τις έχω με Έλληνες, τόσο με παλιούς μετανάστες όσο και με νέους όπως εγώ.
Ή θα κοιτάνε να μεταφέρουν την (κακή) νοοτροπία της Ελλάδας και στο εξωτερικό (κονέ, λαμογιά, κόμματα κλπ) ή θα διαμαρτύρονται συνεχώς και θα κράζουν τα πάντα (φαΐ, καιρό, κλπ).
Προφανώς, λίγοι έφυγαν συνειδητοποιημένοι από την Ελλάδα.
Παράδειγμα για γέλια και για κλάματα: Στη Στοκχόλμη υπήρχαν (υπάρχουν;) 2, 5 Ελληνικές κοινότητες, μία για κάθε μεγάλο κόμμα…
Οι καλύτερες εμπειρίες, αντίθετα, προέρχονται από τους ξένους που έχω γνωρίσει στα ταξίδια μου.
Σίγουρα με βοήθησαν να βλέπω τα πράγματα πιο σφαιρικά και να απολαμβάνω λίγο παραπάνω τη ζωή μου.
Μέρος του ότι δεν αισθάνομαι να έχω αντιμετωπίσει διακρίσεις, έχει να κάνει με την νοοτροπία μου.
Κοιτάω πάντα να μάθω την γλώσσα της χώρας στην οποία μένω (τρεις μέχρι στιγμής) και να κάνω παρέα με ντόπιους ώστε να τους καταλάβω.
Λίγο πολύ η Ελλάδα ήταν/είναι αγαπητή σε πολλές άλλες χώρες, αρκεί να δείξεις ότι δεν συμμερίζεσαι τις νεοελληνικές αξίες (;!) και ότι θες να ενσωματωθείς.
Βέβαια, πάντα υπάρχουν και οι παπάρες που τα ρίχνουν όλα στους Έλληνες.
Ε, σε έναν από αυτούς, όταν χάλασε η καφετιέρα στο τμήμα μας, του είπα ότι μάλλον φταίνε οι Έλληνες, οπότε σταμάτησε να με πρήζει.
Γενικά, στο εξωτερικό μπόρεσα να κάνω πράγματα που στην Ελλάδα είναι απλά αδύνατα.
Δουλεύω σε μια θέση που έχει πολύ υψηλές τεχνολογικές απαιτήσεις και προσφέρει τις αντίστοιχες προκλήσεις αλλά και την αντίστοιχη ανταμοιβή υπό καλές εργασιακές συνθήκες.
Δεν μπορώ, όμως, να πω και τι γίνεται σε άλλους κλάδους.
Το να βρω αυτή τη θέση δεν ήταν εύκολο -χρειάζεται και τύχη- αλλά αποδεικνύει (τουλάχιστον σε μένα) ότι δεν υπάρχουν και τόσες πολλές διακρίσεις και ότι η προσπάθεια ανταμείβεται.
Όσον αφορά την παλιννόστηση: δεν μου περνάει καν απ΄το μυαλό.
Όπως είπα και πριν, η διαφορά σε βασικά θέματα είναι χαοτική και δεν βλέπω να μειώνεται στα επόμενα τουλάχιστον 5-10 χρόνια.
Εσύ, βέβαια, τα έχεις πει από νωρίς και έχεις δώσει τόσο μια πολύ καλή εξήγηση (Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό), όσο και μια αναγκαία συνθήκη για να κλείσουμε το χάσμα (απόδοση δικαιοσύνης) και να πάμε επιτέλους μπροστά.
Η συγκεκριμένη άποψη ενισχύεται κάθε φορά που έρχομαι για διακοπές στην Ελλάδα και αντιμετωπίζω ανθρώπους με τις ίδιες νοοτροπίες που μας έφεραν μέχρι εδώ.
Να αναφερθώ και λίγο στα σκουπίδια που βλέπω στα ελληνικά ΜΜΕ.
Εφημερίδες υποτίθεται σοβαρές δημοσιεύουν άρθρα γεμάτα λάθη και ασυνταξίες, γράφουν άρθρα για το τι είπε ο κάθε άσχετος στο Twitter και ανακυκλώνουν μεταξύ τους τα ίδια ακριβώς άρθρα, πολλές φορές χωρίς καν να αναφέρουν την πηγή.
Όσον αφορά το μέλλον τόσο της Ευρώπης όσο και της Ελλάδας, είμαι μάλλον απαισιόδοξος.
Ο καπιταλισμός είναι πλέον αχαλιναγώγητος και οι νέοι ασχολούνται όλο και λιγότερο με την πολιτική και την οικονομία (είτε ενεργά είτε προσπαθώντας να αποκτήσουν γνώσεις σε αυτά τα θέματα).
Για την ακρίβεια, θα έλεγα ότι η αμορφωσιά και η αποβλάκωση παίρνουν διαστάσεις επιδημίας, ξεκινώντας από τον νότο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το θεωρώ πολύ δύσκολο να ανατραπεί το συγκεκριμένο οικονομικό σύστημα.
Ελπίζω τα παραπάνω να βοηθήσουν εσένα αλλά και τους αναγνώστες σου.
Πολλά φιλιά από την κεντρική Ευρώπη και συνέχισε να είσαι ανεξάρτητος!
Με εκτίμηση,
Αειναύτης
Υ.Γ.1 Έχω ζήσει στις χώρες όπου οι διάσημοι συνεργάτες σου πλέον ζουν και σε αρκετά πράγματα τους νιώθω. Για να μένουμε όμως σε αυτές τις χώρες, κάτι καλό θα έχουν, ε;
Υ.Γ.2 Δυσκολίες υπάρχουν παντού και πάντα. Το θέμα είναι η νοοτροπία μας και πώς τις αντιμετωπίζουμε.
Υ.Γ.3 Το να φύγεις από την Ελλάδα αλλά να θες να ζεις σαν να ήσουν στην Ελλάδα δεν οδηγεί πουθενά.
(Αγαπητέ φίλε, όντως είστε οργανωτικό και πρακτικό μυαλό. Αυτό θα σας έχει βοηθήσει πολύ στη ζωή σας. Τα γράψατε όλα. Σας ευχαριστώ. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.