Από τη χώρα της τουλίπας

Γεια σου πιτσιρίκο,
Kατ’ αρχάς, μη νομίζεις ότι δεν κατάλαβα πως το κάλεσμά σου για επιστολές από τους Έλληνες του εξωτερικού ήταν ένας τρόπος για να γράφουν οι άλλοι κι εσύ να κάνεις ανέμελος τα μπάνια σου. Έλα όμως που ήταν τέτοια η ανταπόκριση που σου γύρισε μπούμερανγκ!

Πέρα από την πλάκα, ήταν πολύ όμορφη η σκέψη να συγκεντρώσεις εμπειρίες ατόμων που ζουν μόνιμα στο εξωτερικό.

Ας πω κι εγώ τις δικές μου με την ελπίδα να μην επεκταθώ πολύ.

Από φοιτητής είχα την επιθυμία να πάω στο εξωτερικό, τουλάχιστον για μεταπτυχιακές σπουδές.

Ωστόσο, η γέννηση του γιου μου το 2011 μετέτρεψε αυτή την επιθυμία σε ανάγκη.

Μόλις ολοκλήρωσα σπουδές και στρατό, ήρθα μόνος μου τον Αύγουστο του 2013 στην Ολλανδία για μεταπτυχιακό, με σκοπό να μου ανοίξουν πόρτες για μετέπειτα δουλειά.

Ήξερα πως αφήνω πίσω τη σύντροφό μου και το παιδί μας αλλά είχα πείσει τον εαυτό μου πως το κάνω για εκείνους. Σκλήρυνα.

Την οποία σκληρότητα, μου μετέδωσαν κι εμένα οι γονείς μου.

Αν έχεις δει την ταινία “Σινεμά ο παράδεισος”, ο Αλφρέντο, που αγαπούσε τον Τοτό σαν παιδί του, τον διέταξε να φύγει από την πόλη τους, μια πόλη που ολοένα και ρήμαζε για να κάνει κάτι που του άξιζε.

Αυτό ακριβώς και με τους γονείς μου.

Ούτε κλάματα στο αεροδρόμιο, ούτε τίποτα.

Μόνο η ευχή τους να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.

Η σύντροφός μου, αρχικά, δεν το δέχτηκε πως φεύγω.
Ωστόσο, μετά από δουλειές κακοπληρωμένες και κακούς εργοδότες, όπως και τη δύσκολη καθημερινότητα, κατάλαβε ότι ήταν λίγο πολύ μονόδρομος.

Ύστερα από αρκετές περιπέτειες με ένα απαιτητικό μεταπτυχιακό, δουλειά που κράτησε λίγους μήνες και τεράστια προσπάθεια να βρεθεί μια καινούργια όπως κι ένα σπίτι, τα κατάφερα.

Το Γενάρη του 2018 -4,5 χρόνια αφότου έφυγα- ήρθαν κοντά μου επιτέλους.

Δυσκολίες μεγάλες δεν αντιμετώπισα.

Συνάντησα νέους ανθρώπους, είδα έναν άλλο τρόπο ζωής και σκέψης, και φρόντισα από την πρώτη στιγμή να μάθω τη γλώσσα.

Κανένας δεν με αντιμετώπισε εχθρικά ή αγενώς.

Όπως οι περισσότεροι έγραψαν, πιο πολύ μου λείπουν οικογένεια και φίλοι, γεύσεις κι αρώματα.

Αλλά τι να τα κάνεις, αν δεν μπορείς να τα απολαύσεις;

Συν ότι, αφότου ήρθαν εδώ η σύντροφος κι ο γιος μου, νιώθω πολύ πιο όμορφα.

Το αν θα γυρίσω είναι δύσκολο να το πω.

Από τη μία, μου λείπει η Ελλάδα, από την άλλη τι θα βρω πίσω όταν γυρίσω;

Άσε που πιστεύω ότι, σε μερικά χρόνια, αν γυρίσουμε, θα αντιμετωπιστούμε εχθρικά από όσους έμειναν πίσω.

“Πού ήσασταν τόσα χρόνια; Τώρα μας θυμηθήκατε που βγάλατε φράγκα στο εξωτερικό;”

Όλα αυτά είναι, πάντως, εικασίες.

Πάντως, δεν βλέπω την επιστροφή και πολύ πιθανή με τα τωρινά δεδομένα.

Τέλος, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για όσα γράφεις κι όσα δημοσιεύεις και να σου ευχηθώ κι εσένα καλή ζωή, καλή τύχη και καλά μπάνια.

Φιλικά

Χ.

(Αγαπητέ φίλε, για να είμαι ειλικρινής, δεν περίμενα τόσα μέιλ, όταν έκανα το κάλεσμα. Πέρα από το ότι με ενδιαφέρει πραγματικά για τους Έλληνες που έφυγαν -άλλωστε, όλοι έχουμε φίλους που έφυγαν και θέλουμε να επιστρέψουν-, και πέρα από το ότι είμαι βέβαιος πως δεν μπορεί να αλλάξει η Ελλάδα χωρίς τους ανθρώπους της, είναι και μια καλή άσκηση για την όποια εγωπάθεια έχω, να ανεβάζω με τις ώρες κείμενα για τις ζωές και τις σκέψεις άλλων ανθρώπων. Δεν θα γίνω εγώ ατομικιστικό γουρούνι, όπως οι πολίτες των χωρών της βόρειας Ευρώπης, στις οποίες πήγατε. Τι έχετε πάθει όλοι με την Ολλανδία; Αρχίζω να πιστεύω πως έχουν πάει όλοι οι Έλληνες στην Ολλανδία για να κάνουν όλη μέρα μπάφους, και, επειδή δεν θέλουν να το γράψουν, λένε πως πήγαν για μεταπτυχιακά και ποδήλατο. Ποδήλατο το λέμε τώρα; Ο Έλληνας δεν πάει ούτε μέχρι το περίπτερο με τα πόδια, και πήγε στην Ολλανδία για να κάνει ποδήλατο. Ναι, καλά. Ήθελα κι εγώ να πάω να μείνω στην Ολλανδία αλλά έχει πολλούς Έλληνες και φοβάμαι μη με χαλάσουν. Εδώ, λιγότερους Έλληνες βλέπω. Δεν φτάνει που κατέστρεψαν την Ελλάδα οι Έλληνες, τώρα θα καταστρέψουν και την Ολλανδία. Τώρα καταλαβαίνω γιατί βλέπω τόσους Ολλανδούς κάθε μέρα εδώ στο νησί. Έφυγαν από την Ολλανδία, για να σωθούν από τους Έλληνες. Κανείς δεν θα σας αντιμετωπίσει εχθρικά, όταν επιστρέψετε στην Ελλάδα. Μόνο μην το καθυστερήσετε πολύ, γιατί μπορεί να μην βρείτε κανέναν να σας υποδεχτεί εχθρικά ή φιλικά. Σας ευχαριστώ. Καλή ζωή. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.