Το παιχνίδι του Τραμπ με την Κίνα
Τους τελευταίους μήνες, είναι πολλές οι αναφορές στα διεθνή ΜΜΕ κι ακόμα περισσότερες οι συζητήσεις μεταξύ διαφόρων «ειδικών» σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις από την επιθετική πολιτική προστατευτισμού που εφαρμόζει ο Αμερικανός πρόεδρος απέναντι στους οικονομικούς του ανταγωνιστές.
Πρώτη από όλους –και υπό την απειλή επιβολής δασμών της τάξεως του 25% στα γερμανικά αυτοκίνητα που εισάγονται στις ΗΠΑ– υποχώρησε και συμβιβάστηκε η ΕΕ, η οποία δέχτηκε να αυξήσει τις εισαγωγές σχιστολιθικού πετρελαίου και φυσικού αερίου μαζί με διάφορα προϊόντα διατροφής από τις ΗΠΑ, με μοναδικό αντάλλαγμα την υπόσχεση πως δεν θα την δείρουν περισσότερο οι Αμερικανοί στο κοντινό μέλλον.
Μετά την αναμφισβήτητη επιτυχία του απέναντι στην γερμανική ΕΕ, ο Τραμπ στρέφει τα οικονομικά του κανόνια απέναντι στον πραγματικό του αντίπαλο, την καπιταλιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Τις προσεχείς ημέρες, ετοιμάζεται να ανακοινώσει δασμούς 20-25% σε εισαγόμενα προϊόντα από την Κίνα αξίας 200 δισ. δολαρίων.
Η Κίνα –όπως δηλώνει ο ηγέτης της με κάθε τρόπο– ετοιμάζεται να αντιδράσει δυναμικά απέναντι στον εμπορικό πόλεμο που της κήρυξε η υπερδύναμη.
Ο οικονομικός κόσμος κρατάει την ανάσα του, καλά όμως θα κάνει να χαλαρώσει, αφού οι Κινέζοι –τουλάχιστον αυτή την χρονική στιγμή– δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα το θεαματικό.
Ο λόγος είναι πως δεν μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα, χωρίς να καταστραφούν κι ίδιοι ολοσχερώς.
Και η ιστορία έχει πολλές φορές δείξει ότι, όταν το Πεκίνο δεν το «παίρνει», ποιεί την νήσσαν με μεγάλη ευκολία κι επιτυχία μαζί.
Στην πραγματικότητα, η μοναδική επιλογή που έχει η Κίνα είναι να κάνει χαρακίρι και να πνίξει μετά με το αίμα της τις ΗΠΑ.
Απέναντι στον εμπορικό πόλεμο του Τραμπ, η Κίνα μπορεί να απαντήσει μόνο με έναν καταστροφικό για την παγκόσμια οικονομία νομισματικό πόλεμο.
Για να εξουδετερώσουν λοιπόν τους δασμούς που θα τους επιβάλουν οι ΗΠΑ, οι ιθύνοντες στο Πεκίνο έχουν μονάχα μία επιλογή προκειμένου να πλήξουν σοβαρά την οικονομία των ΗΠΑ.
Την πολύ μεγάλη (20-25%) υποτίμηση του γουάν, που θα έχει όμως τρομερές κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις στο εσωτερικό της ίδιας της Κίνας.
Η επιβολή δασμών στα εισαγόμενα στην Κίνα αμερικανικά προϊόντα είναι άνευ αξίας, αφού δεν την ευνοεί το εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ των δύο κρατών.
Σήμερα οι ΗΠΑ εισάγουν πολύ περισσότερα κινεζικά εμπορεύματα (506 δις $), από ό,τι η Κίνα αμερικανικά (130 δις $).
Η καραμέλα που πολλοί δημοσιογράφοι αναμασούν, ότι δηλαδή η Κίνα θα μπορούσε να πουλήσει μαζικά το μεγαλύτερο μέρος των αμερικανικών ομολόγων ύψους 1,3 τρισ. που έχει στην κατοχή της και να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση των επιτοκίων της FED, σε κρίση την αγορά ακινήτων και σε νέα βαθιά ύφεση την αμερικανική οικονομία, δεν είναι και τόσο γλυκιά, ιδίως αν την πιπιλίσεις για πάρα πολύ ώρα.
Πρώτα, οι ΗΠΑ και το υπουργείο των οικονομικών τους έχουν την δυνατότητα να παγώσουν με μια απόφαση την πώληση των κινεζικών ομολόγων που βρίσκονται σε αμερικανικές τράπεζες και αυτά δεν είναι λίγα.
Δεύτερο, η μαζική πώληση των ομολόγων θα έχει δύο σοβαρά επακόλουθα που θα πλήξουν πολύ γρήγορα τους πωλητές Κινέζους.
Πρώτα θα μειωθεί η αξία τους -καθώς και ο αριθμός των ενδιαφερόμενων αγοραστών- και στην συνέχεια θα μειωθεί σημαντικά η αξία του εναπομείναντος κινεζικού χαρτοφυλακίου.
Οι Κινέζοι –όπως και οι Γερμανοί άλλωστε– φημίζονται για την οργάνωση και την μεθοδικότητά τους, όχι όμως για την ικανότητά τους να ρισκάρουν και να εκπλήσσουν.
Αυτό τους το «ελάττωμα», τους κάνει συχνά εξαιρετικά προβλέψιμους για τους αντιπάλους τους.
Όλα τα παραπάνω δείχνουν, ότι μετά τις αρχικές αντιδράσεις για τα μάτια των …Κινέζων πολιτών, το Πεκίνο θα καταπιεί το πικρό ποτήρι των δασμών του Τραμπ και θα συμβιβαστεί.
Μακροπρόθεσμα, βέβαια, οι Κινέζοι γνωρίζουν καλά ότι θα πρέπει να βρουν νέες αγορές που θα αντικαταστήσουν τις ΗΠΑ, για αυτόν τον λόγο άλλωστε δίνουν τόσο μεγάλο βάρος στον λεγόμενο “νέο δρόμο του μεταξιού” προς την Δύση που πασχίζουν να δημιουργήσουν.
Αν πετύχει το σχέδιο, σε 10-20 χρόνια θα έχουν γονατίσει την Αμερική.
Αν δεν πετύχει, οι εξελίξεις εντός της ίδιας της Κίνας θα είναι κατακλυσμιαίες και θα θυμίζουν την περίοδο 1989-1992 στην τότε Σοβιετική Ένωση.
Αυτά για να μην καλλιεργούνται ανόητες αυταπάτες σχετικά με την “αντίδραση της Κίνας”
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ. Η μέχρι τώρα πολιτική του άξεστου, ρατσιστή και ακροδεξιού Τραμπ στην διεθνή σκακιέρα είναι εξαιρετικά επιτυχημένη για τον ίδιο. Έχει στριμώξει τους αντιπάλους του και φαίνεται να έχει αντιληφθεί και μετρήσει σωστά τα μειονεκτήματα και τις αδυναμίες τους. Μέρα με την μέρα, μια δεύτερη θητεία του Τραμπ στον Λευκό Οίκο μοιάζει όλο και πιο πιθανή. Η παλινόρθωση της ακροδεξιάς στον δυτικό, «πολιτισμένο» κόσμο δεν θα αποτελέσει μια βραχυχρόνια παρένθεση όπως συνεχίζουν να πιστεύουν οι νεοφιλελέδες δεξιοί και σοσιαλδημοκράτες ή οι χρεοκοπημένοι αριστεροί. Η αντιμετώπιση του νεοφασισμού απαιτεί την σωστή ανάλυση της πραγματικότητας, την διαμόρφωση ολοκληρωμένης κι αληθινά εναλλακτικής πολιτικής και φυσικά καλά οργανωμένη δράση. Με προσευχές, ευχέλαια, εξορκισμούς και εκτόξευση τσιτάτων από το μαρξιστικό ευαγγέλιο δεν γίνεται δυστυχώς τίποτα.
(Φίλε Ηλία, δεν θεωρώ καλές τις υπερδυνάμεις αλλά, αν με έβαζαν να επιλέξω ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα -για το ποια θα είναι η πρώτη δύναμη του πλανήτη-, θα επέλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη τις ΗΠΑ. Μάλλον, επειδή αδυνατώ -αν και έχω προσπαθήσει- να κατανοήσω τους Κινέζους. Ξέρω ότι θα ακουστεί ρατσιστικό αλλά βρίσκω την Κίνα βάρβαρη και άκαρδη. Νομίζω πως στην Κίνα η ανθρώπινη ζωή -και όχι μόνο η ανθρώπινη- δεν έχει καμία αξία. Μπορεί να κάνω λάθος. Η Κίνα έχει υπομονή. Είναι μια χώρα με τεράστια ιστορία -όταν η Ελλάδα είχε Σωκράτη, η Κίνα είχε Κομφούκιο-, ξέρει να περιμένει αιώνες και ξέρει πως ο χρόνος δουλεύει γι’ αυτήν. Ηλία, οι φιλελέδες είναι φασίστες με φερετζέ. Τον Τραμπ τον γουστάρουν τρελά. Αλλά κάνουν τους δύσκολους. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.