Όμορφες αναμνήσεις από τα χρόνια των μνημονίων

Φίλε Πιτσιρίκο καλημέρα,
Τώρα που τελείωσαν τα μνημόνια, είπα να θυμηθώ κάτι όμορφο από τα χρόνια εκείνα:

Εκείνη λοιπόν τη μέρα του δημοψηφίσματος, το απόγευμα, ήμουν σε κάτι βαφτίσια από το εργασιακό περιβάλλον.

Γύρω μου υπήρχαν άνθρωποι, νέοι οι περισσότεροι, κυρίως επιστήμονες.

Όσοι από αυτούς δεν είχαν μόνιμη θέση, είχαν δεχτεί κατάμουτρα τον εκβιασμό ότι, αν δεν ψηφίσουν ναι, θα απολυθούν και μετά να μην κλαίγονται και να μην παρακαλάνε ότι έχουν παιδιά να θρέψουν.

Οι εκβιασμοί γίνονταν από άλλους επιστήμονες με μόνιμες ή διευθυντικές θέσεις.

Παρόμοιους, βέβαια, αλλά άλλου τύπου εκβιασμούς είχαν δεχθεί και άνθρωποι με μόνιμες θέσεις.

Επειδή κάποιοι τέτοιοι εκβιαστές υπήρχαν διάσπαρτοι ανάμεσά μας, οπότε, πριν πάω στα βαφτίσια, σκεφτόμουν ότι θα ήταν πολύ οδυνηρό να ανακοινωθεί η επικράτηση του ναι και παράλληλα να βλέπω τις φάτσες τους.

Την ώρα του μυστηρίου, θυμάμαι τους παρευρισκόμενους να κρυφοκοιτούν τα κινητά τους και όσοι δεν είχαν κινητό με internet να προσπαθούν να καταλάβουν τι γίνεται από τις εκφράσεις των άλλων.

Ήταν η εποχή εκείνης της απίστευτης τρομοκρατίας και διάδοσης ψεύτικων προγνωστικών, που βέβαια συνεχίζεται με την ίδια ξετσιπωσιά και σήμερα.

Θυμάμαι μια στιγμή, με τις μπομπονιέρες στο χέρι, στο προαύλιο, όπου έσκασε ένα πιθανό αποτέλεσμα, τελείως αντίθετο από τα γνωστά σε όλους προγνωστικά.

Είχα ενθουσιαστεί τόσο, αλλά, καθώς οι περισσότεροι διατηρούσαν ένα επίπεδο σοβαρότητας, με είχε πιάσει νευρικό γέλιο το οποίο προσπαθούσα να αιτιολογήσω με ό,τι μπορούσε να περιέχει κάτι το ελαφρώς αστείο.

Έβλεπα, ας πούμε, ένα χαριτωμένο παιδάκι να κάνει κάτι αστείο και, αφού το ευγνωμονούσα από μέσα μου, γέλαγα μέχρι δακρύων σαν να έβλεπα την πιο αστεία κωμωδία.

Μετά είχε και πάρτι, οπότε τότε έγινε πραγματικά πάρτι με αποκορύφωμα το παρ’ ολίγον συγκοπτικό επεισόδιο ενός μπάρμπα από τη σύγχυσή του όταν ανακοινώνονταν πραγματικά αποτελέσματα πια.

Εκεί κι αν με είχε πιάσει νευρικό γέλιο που επιδεινωνόταν όσο ο μπάρμπας τα έβαζε με τη γυναίκα του λες κι αυτή έφταιγε για το αποτέλεσμα. Τόσο κακός άνθρωπος ήμουν.

Ήταν πάντως μια πολύ ωραία βραδυά. Τη θυμάμαι με μεγάλη νοσταλγία. Θα γινόταν μια πολύ όμορφη σκηνή σε ταινία.

(Τα δύσκολα άρχισαν μετά, μέσα στο αυτοκίνητο, κατά το άκουσμα των πρώτων επίσημων δηλώσεων. Αλλά αυτά άλλη φορά. Ας έχουμε και κάτι ωραίο να θυμόμαστε).

Η εκτός κλίματος

(Αγαπητή φίλη, η μέρα του δημοψηφίσματος αλλά και αυτές που προηγήθηκαν ήταν -για μένα- οι καλύτερες μέρες αυτών των οκτώ χρόνων από την χρεοκοπία της χώρας. Ήμουν βέβαιος πως θα βγει το ΟΧΙ γιατί κυκλοφορούσα ανάμεσα σε κανονικούς ανθρώπους και άκουγα τι έλεγαν, είχα προβλέψει πως ο Τσίπρας θα κάνει δημοψήφισμα -είχα κουφάνει πολύ κόσμο με αυτό-, και ήμουν πολύ χαρούμενος που μια φορά στη ζωή μου ψήφισα σε δημοψήφισμα. Μάλλον θα είναι και η μοναδική, αφού δεν νομίζω πως θα γίνει ξανά δημοψήφισμα στην Ελλάδα, μετά από αυτή την απάτη. Τι να κάνουμε; Εμείς το χρέος μας το κάναμε. Δεν είμαστε υπεύθυνοι για τις απάτες των άλλων. Αν και θα περίμενα να είχε βουλιάξει το κέντρο της Αθήνας και των άλλων πόλεων, μετά την κωλοτούμπα του Τσίπρα. Θα περίμενα να στηρίζαμε την ψήφο μας και την Δημοκρατία. Εγώ, πάντως ήμουν εκεί. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.