Πανηγυρίστε συμβολικά
Φίλε μου Πιτσιρίκο,
Θυμάμαι από παλιά, όσο ήμουν μικρή στις μαζώξεις συγγενών, εκεί που τα παιδιά περνούν υπέροχα κοιτάζοντας το πάτωμα και περιμένοντας να περάσει η ώρα να πάνε σπίτι τους, άκουγα συχνά μια ιστορία.
Ήταν μία κυρία, του στενού οικογενειακού μου περιβάλλοντος, η οποία είχε δύο παιδιά. Μια μέρα, όσο ήταν πολύ μικρά ακόμη, σχεδόν μωρά, τα είχε αφήσει να παίζουν αμέριμνα στο μπαλκόνι όσο αυτή ήταν μέσα στο σπίτι και έκανε τις δουλειές της.
Ξαφνικά, άκουσε ένα δυνατό θόρυβο και αμέσως ανησύχησε και βγήκε στο μπαλκόνι και τι να δει;
Μία σκάλα, η οποία ήταν τοποθετημένη ακριβώς δίπλα από το σημείο όπου έπαιζαν τα μωρά, έπεσε πάνω τους, αλλά αντί να τα χτυπήσει, τα κεφάλια τους βρέθηκαν στα κενά ανάμεσα στα σίδερα – σκαλιά.
Αυτή την ιστορία την έλεγαν οι συγγενείς πολύ συχνά, την έλεγε και η ίδια η κυρία αυτή και όλοι κατέληγαν χαμογελαστοί και υπερήφανοι ότι ο θεός αγαπάει την κυρία και την οικογένειά της και έσωσε τα παιδιά.
Δηλαδή, όλοι κατέληγαν ότι ο θεός είναι μεγάλος και μπράβο του.
Ποτέ κανείς δεν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κυρία ήταν μάλλον υπερβολικά αμέριμνη και θα πρέπει να προσέχει περισσότερο τα παιδιά της και τον περιβάλλοντα χώρο.
Ούτε η ίδια δε σκέφτηκε ποτέ ότι μάλλον έκανε μ@λακία που άφησε δύο μωρά να παίζουν σε μη ασφαλή χώρο χωρίς καμία επίβλεψη, ότι, εκτός από το συμβάν με τη σκάλα, θα μπορούσαν πχ να πέσουν από το μπαλκόνι.
Από τότε που ήμουν μικρή, μου φαινόταν πολύ παράξενο αυτό που όλοι πανηγύριζαν το τέλος της ιστορίας και κανείς δεν έλεγε το αυτονόητο.
Τώρα που μίλησα για άκυρο πανηγυρισμό, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να εκφράσω τον ενθουσιασμό μου για την έξοδο από τα μνημόνια. Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη.
Να, τώρα όλοι οι Έλληνες από σήμερα θα ζουν χωρίς μνημόνια και αυτό είναι τέλειο.
Βέβαια, όλα τα μέτρα των μνημονίων θα εξακολουθούν να υπάρχουν, δεν θα αλλάξει τίποτα και σε κανένα επίπεδο, αλλά άσ’ τα τώρα αυτά, δεν θέλω να χαλάσω το ευχάριστο κλίμα.
Συμβολικά, που λες κι εσύ, μνημόνια τέλος. Έτσι, επειδή ήμασταν καλά παιδιά, μην ακούει και ο κόσμος ότι έχουμε μνημόνια και μας κακοχαρακτηρίζει.
Έχει άλλη χάρη να είσαι χρεωμένος ως το λαιμό, αλλά να μην είσαι σε μνημόνιο. Και γι’ αυτό αξίζει να πανηγυρίσουμε, έστω και συμβολικά.
Βέβαια, τώρα νομίζω πρέπει να προβληματιστούμε γιατί εγώ ήμουν έτοιμη να κατέβω Ελλάδα στις επόμενες εκλογές να ψηφίσω τον Κυριάκο, αλλά με αυτή την επιτυχία του Αλέξη, δεν ξέρω, έχω μπερδευτεί. Βόηθα κι εσύ λίγο.
Τέλος, για να ρίξω κι εγώ την ιδέα μου για τον τόπο του διαγγέλματος για την έξοδο από τα μνημόνια, λέω πως θα έπρεπε να γίνει, συμβολικά φυσικά, στο Μεσολόγγι που έχει και την τεχνογνωσία της εξόδου.
Φιλιά,
Ελένη
Υ.Γ. Τα τελευταία κείμενα του Κώστα από το –κοντινό- Άμστερνταμ για το χρήμα, μου θυμίζουν αυτό που σκέφτομαι από τα πρώτα χρόνια της κρίσης. Ότι δηλαδή όλοι μιλάμε για την οικονομική κρίση, αλλά κανείς δε μιλάει για την πολιτιστική κρίση, την κρίση αξιών, την κρίση σε κάθε επίπεδο της ζωής του ανθρώπου. Το ενδιαφέρον είναι προσεκτικά εστιασμένο εκεί και, φυσικά, προφανώς όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει την οικογένειά του θα εστιάσει στις οικονομικές συνθήκες, όμως το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζεται το βαθύτερο πρόβλημα οδηγεί σε διαιώνιση της ίδιας κατάστασης. Εάν δεν αλλάξει ο τρόπος σκέψης, δεν αλλάζει και ο τρόπος δράσης, και το αντίστροφο. Στην ουσία ανακυκλώνεται –σκόπιμα; – η συζήτηση γύρω από το οικονομικό, ενώ τα προβλήματα είναι βαθύτερα και πιο ουσιαστικά.
(Αγαπητή Ελένη, όλα είναι αφημένα στην τύχη. Εντάξει, από τύχη ζούμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να περπατάμε ξυπόλυτοι στο λάκκο με τα φίδια. Ελένη, στις επόμενες εκλογές, όλοι Κυριάκο. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως το μεγάλο μπαμ στην Ελλάδα θα γίνει επί Κυριάκου. Και αυτό δεν θέλω να το χάσω με τίποτα. Ελένη, δεν μετράνε οι άνθρωποι. Μόνο το χρήμα μετράει. Κακώς, αλλά έτσι είναι. Ο καθένας για την πάρτη του. Υποθέτω πως αυτό το βλέπεις και στην Ολλανδία, όπου ο ατομικισμός είναι ακόμα πιο άγριος από ό,τι στην Ελλάδα. Να είσαι καλά, Ελένη. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.