Dags att åka hem

Άσε, Πιτσιρίκο μου, ζόρια, σκέφτομαι πως ακόμα δεν κατεβήκαμε στην Ελλάδα και άρχισε η κοσμοσυρροή. Δεν θα προλάβουμε ούτε ένα μπάνιο να κάνουμε, αλήθεια.

Όπως, επίσης, μεγαλύτερη αλήθεια είναι πως πιθανότατα θα βαρέσουμε μύγες μέχρι να τελειώσει το χρήμα που έχουμε μαζέψει αυτά τα χρόνια και θα βρεθούμε σε μία διετία -κάπου εκεί βρίσκεται ο οικονομικός και ψυχολογικός ορίζοντας του εγχειρήματος- να ψάχνουμε για εισιτήρια για Σουηδία.

Πάντως να πνιγώ στη δουλειά, ούτε στον εχθρό μου δεν το εύχομαι, Πιτσιρίκο μου, όχι στον εαυτό μου.

Υπολογισμένα πράγματα, χρειάζομαι 2 ασθενείς την ημέρα για να βγαίνω πέρα άνετα, 3 για να είμαι πολυ πλούσιος (με τα δικά μου δεδομένα).

Στους 4 θα κλαταρω από την κούραση, άσε που θα έχω απωλέσει τις ηθικές αξίες και τις αρχές μου, αφού, ως γνωστόν, το χρήμα διαφθείρει.

Ευτυχώς είναι και η γυναίκα μου ψυχίατρος και θα μοιράζεται ο -εδώ γελάμε- φόρτος εργασίας.

Τέλος πάντων, ήθελα να σε ευχαριστήσω για την διαφήμιση και την υποστήριξη.

Με αφορμή το μέιλ του αναγνώστη από την Κω, και, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, θα ήθελα να παραθέσω μερικές σκέψεις.

Φυσικά, αισθάνομαι ικανοποίηση, όταν κάποιος δηλώνει ανοιχτά την εκτίμησή του και την εμπιστοσύνη του για εμένα, χωρίς να με έχει καν συναντήσει προσωπικά και χωρίς να έχει δει πώς δουλεύω.

Δεν θα ήθελα, παρ’ όλα αυτά, στην υποθετική περίπτωση που θα έρθει σε εμένα μέσω εικόνας που έχει από τα κείμενα και τα podcasts, να περιμένει πως θα συναντηθεί με τον χριστοπαναγίζοντα τους πάντες ανθυπομπλόγκερ Βασίλη.

Μπορεί να απογοητευθεί.

Για τους ασθενείς μου είμαι ο γιατρός τους, θα ήθελα να πιστεύω όχι λιγότερο επαγγελματίας από οποιονδήποτε άλλο συνάδελφο που προσπαθεί να ασκήσει το επάγγελμα με γνώση και συνείδηση.

Αν ταιριάζουν ή όχι οι απόψεις μας, δεν έχει να κάνει με το πόσο καλά ή άσχημα κάνω τη δουλειά μου, και αυτός που περνάει την πόρτα του ιατρείου είμαι σίγουρος πως δεν έρχεται να πληρώσει μία ιατρική επίσκεψη επειδή έχω πλάκα και το παίζω ιστορία μέσω διαδικτύου.

Μέρος της δουλειάς είναι το να υπάρχει μία αίσθηση εμπιστοσύνης και κατανόησης.

Ειδικά στην ψυχιατρική δημιουργείται μια αλληλεπίδραση λίγο ιδιαίτερη στη φύση της, δεν θα μπω σε αναλύσεις γιατί είναι μεγάλη θεωρία.

Ας πούμε πως είναι κάτι ανάλογο του placebo για τα φάρμακα.

Όρος που σημαίνει «θα αρέσω», γιατί, αν σου αρέσει το φάρμακο, εναποθέτεις πάνω του τις ελπίδες σου και δίνεις ένα χέρι στον οργανισμό να πάρει μπροστά και να βοηθήσει την κατάσταση.

Αν σου αρέσει ο γιατρός, ο τρόπος του κλπ, εναποθέτεις τις ελπίδες σου σε αυτή τη θεραπευτική σχέση.

Αυτό θα σε βοηθήσει να πάρεις μπροστά καλύτερα, να συμμορφωθεις με τις οδηγίες για τα φάρμακα και να έρχεσαι στις καθορισμένες επανεξετάσεις.

Δεν θα βοηθήσει, όμως, αν υπάρχουν διαγνωστικά και θεραπευτικά προβλήματα.

Κοινώς, πρέπει να κάνω τη δουλειά σωστά, το να είμαι ευχάριστος δεν με πάει μακριά, ούτε εμένα ούτε τον ασθενή.

Επίσης, μπορεί να έχει κανείς φίλους γιατρούς, αλλά δεν κάνει τους γιατρούς του φίλους.

Αν πας στον καρδιολόγο και τον δεις ωραίο τυπάκι, δεν θα τον ρωτήσεις τι ώρα το κλείνει μπας και πάτε για μπύρες.

Με τον ψυχίατρο, φυσικά, είναι πιο σοβαρά τα πράγματα: λες την ιστορία της ζωής σου και πρέπει να έχεις την άνεση να πεις αυτό που δεν τολμάς να πεις ούτε του παπά που λέει και ο λαός.

Έρχεται ο διπολικός ασθενής και μου διηγείται πως σε μια κρίση υπομανίας πήγε και έφαγε τον μισθό στα χαρτιά, στα μπουζούκια και στις γκόμενες, παρά το γεγονός ότι έχει γυναίκα και δύο παιδιά.

Θέλει να είναι σίγουρος πως δεν τον κοιτάει και τον κρίνει κοινωνικά και ηθικά ο Βασίλης και ο κάθε Βασίλης, αλλά πως ο ιατρός του εκτιμά τα συμπτώματα της νόσου και προσπαθεί να βρει το επόμενο θεραπευτικό βήμα, ώστε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση.

Αν συναντηθούμε στον δρόμο, δεν θα γυρίσω καν να κοιτάξω τον ασθενή μου αν δεν με χαιρετίσει αυτός.

Δεν χρειάζεται να δει κανείς πως ο άνθρωπος αυτός έχει πάρε δώσε με ψυχιάτρους.

Ούτε θα γίνει χαριτωμένη ιστορία στο μπλογκ, δεν θα γράφω για περιστατικό που μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει όσο και να το έχω αλλάξει και καμουφλάρει.

Άλλο η Σουηδία, άλλο η Ελλάδα.

Για αυτό διαλέγω να δουλέψω σε ένα μέρος στο οποίο δεν έχω πατήσει πόδι ποτέ στη ζωή μου και δεν γνωρίζω παρά μόνο δύο συναδέλφους: αποκλείεται να ήμουν συμμαθητής με την αδερφή, γείτονας με την κουμπάρα ή γκόμενος της ξαδέρφης των ασθενών μου.

Από την άλλη, πιθανόν να βρεθούν ασθενείς-αναγνώστες να ξέρουν πράγματα για εμένα και για το πώς βλέπω τη ζωή μέσω του μπλόγκ, μιας και τα λέμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Κάποια θα θεωρούνται θετικά, άλλα αρνητικά.

Ελπίζω να μην τους αποτρέψει αυτό από το να με διαλέξoυν σαν θεράποντα αν χρειάζεται ψυχιατρική βοήθεια, αλλά ούτε και κανείς να παραπλανηθεί πως είμαι κανένας που έχει περισσότερες λύσεις από αυτές που προβλέπει η επιστήμη.

Αυτά μου έρχονται στο μυαλό για την ώρα, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο.

Ζητώ συγγνώμη κιόλας γιατί για ακόμα μια φορά καταχράστηκα την καλοσύνη σου, το μπλογκ δεν είναι για εμένα και τη δουλειά μου.

Την αγάπη μου από την βροχερή Σκανδιναβία

Βασίλης

Υ.Γ. Βγάζουμε γύρω στο 18% φασίστες στη Σουηδία, δεύτερο κόμμα. Θυμάμαι τους Σουηδούς που μας την έλεγαν για την Χρυσή Αυγή πριν κάποια χρόνια και μας κοίταζαν σαν τριτοκοσμικούς απολίτιστους ξενοφοβικούς βάρβαρους. Απορώ τι δικαιολογίες θα λένε στον εαυτό τους για να κοιμούνται ήσυχοι. Εγώ, πάντως, θα τους λέω πως 20% είμαστε ξένοι και δεν τους ψηφίσαμε. Άρα, δεν τους ψήφισε το 1/5 αλλά το 1/4 των ψηφοφόρων που είναι Σουηδοί καθαροί. Τουτέστιν, αν μιλάω με τέσσερις από εσάς, ο ένας σας σκέφτεται πως πρέπει να ξεκουμπιστώ. Θα του κάνω την χάρη. Ο τίτλος του μέιλ σημαίνει «ώρα να πάτε σπίτια σας» και ήταν σε ένα φυλλάδιο που έστειλε ένα ακροδεξιό γκρουπούσκουλο στα σπίτια των ξένων.

(Αγαπητέ Βασίλη, χαίρομαι πολύ στη ζωή αν μπορώ να βοηθήσω ανθρώπους που με έχουν βοηθήσει -κι εσύ είσαι ένας από αυτούς-, ενώ χαίρομαι να βοηθάω τους ανθρώπους, γενικότερα, όταν μπορώ. Βασίλη, μπορεί να μην το καταλαβαίνεις αλλά με τα κείμενά σου έχεις βοηθήσει πολλούς ανθρώπους. Η απήχηση που έχει ακόμα και σήμερα η «Αποδοχή», τρία χρόνια μετά, πρέπει να σε έχει πείσει. Βασίλη, ξέρω ψυχίατρο που είναι νεοδημοκράτης -βέβαια, έχει λαλήσει με το πόσο ακροδεξιά είναι σήμερα η Νέα Δημοκρατία- και είναι ένας από τους καλύτερους ανθρώπους και γιατρούς που ξέρω. Άλλο δουλειά, άλλο ζωή. Αν και η ψυχιατρική είναι μια δουλειά που οι ασθενείς δένονται με τον γιατρό τους. Και ο γιατρός με τους ασθενείς. Βασίλη, χτες το βράδυ μιλούσα με κάτι Σουηδούς και είχαν φάει φρίκη με την άνοδο της Ακροδεξιάς στη Σουηδία. Προσπαθούσα να τους παρηγορήσω. Βασίλη, ώρα να έρθεις στο σπίτι σου. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.