Όταν ο Ολάντ έκρυψε τον αθηναϊκό ήλιο
Πιτσιρίκο μία φορά τον μήνα, ενδείκνυται μία βουτιά στη Σαλαμίνα.
Έτσι, την Τρίτη, πήγαμε στο Αιάντειο, τη “χειμωνιάτικη” παραλία μας στη Σαλαμίνα.
Αν και ούτε χειμώνας είναι, ούτε έβρεχε, ούτε φυσούσε δυνατά.
Σε αντίθεση με πριν από τρία ακριβώς χρόνια, όταν είχε έρθει για διήμερη επίσημη επίσκεψη ο Ολάντ στην Ελλάδα.
Στις 22/10/2015 είχα χάσει και το μπάνιο, καθώς η θάλασσα είχε γίνει καφέ από τη βροχή και τον νοτιά.
Αλλά στις 23/10 βούτηξα αν και έβρεχε πάλι, αλλά τουλάχιστον γύρισε σε βοριά και καθάρισαν τα νερά.
H Le Monde είχε γράψει τότε ότι ο αθηναϊκός ήλιος κρύφτηκε, μόλις ο Ολάντ προσγειώθηκε στην Ελλάδα.
Αλλά και ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος είχε αποκαλύψει ότι και τις δύο φορές που είχε έρθει για επίσημη επίσκεψη στη χώρα μας, έβρεχε.
Τρία χρόνια μετά, η Le Monde γράφει αυτή τη φορά ότι 14 εκ. άνθρωποι μπορεί να κινδυνέψουν από την πείνα στην Υεμένη.
Συνολικά 22 εκατομμύρια άνθρωποι, το 75% του πληθυσμού, χρειάζονται προστασία και 8,4 εκατομμύρια εξ αυτών βρίσκονται σε καθεστώς επισιτιστικής επισφάλειας.
Mάλιστα, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ για ανθρωπιστικές υποθέσεις, Mark Lowcock, εκτιμά ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί και σύντομα 14 εκ. άνθρωποι θα βρεθούν στα πρόθυρα του λιμού στην Υεμένη.
Ένα εσωτερικό σημείωμα που εστάλη στις 18 Οκτωβρίου στα 15 κράτη μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ενημέρωνε εκτενώς για την ανθρωπιστική κατάσταση στη χώρα.
Στις 16 Οκτωβρίου, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα εξέφρασε τον φόβο ότι μέχρι και 12 εκατομμύρια άνθρωποι θα βιώσουν πείνα στην Υεμένη τους επόμενους μήνες.
“Η επισιτιστική κρίση στην Υεμένη είναι καθαρά συνέπεια του πολέμου” δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) o Mark Lowcock, επισημαίνοντας ότι οι τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης έχουν αυξηθεί κατά 45%, ενώ το ριάλ, το νόμισμα της χώρας, έχει υποχωρήσει κατά 47% έναντι του δολαρίου.
Ήδη, μία τεράστια ανθρωπιστική προσπάθεια είναι σε εξέλιξη με πάνω από 200 φορείς να φέρνουν βοήθεια, υλοποιώντας ένα διεθνές πλάνο.
Οι δωρεές -αλλά και το να μην εμποδίζονται οι εισαγωγές στη χώρα- είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Από το 2015, οι αντάρτες Houthis μάχονται ενάντια στον σαουδαραβικό συνασπισμό που στηρίζει την εξόριστη κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία μετέφερε την έδρα της από την πρωτεύουσα Σαναά στο Άντεν, ενώ οι νεκροί είναι σχεδόν 10 χιλιάδες.
Σε αντίθεση με την Υεμένη, βελτιώνεται η κατάσταση στη Συρία και ειδικά στην πρωτεύουσα Δαμασκό, όπου αρκετοί άνθρωποι έχουν αρχίσει να απολαμβάνουν μία κανονικότητα από τον Μάιο του 2018 -οπότε και τελείωσαν εκεί οι εχθροπραξίες- αλλά σε μερικές κατεστραμμένες πόλεις λίγο πιο μακριά η ζωή είναι πολύ διαφορετική, όπως μεταδίδει το Reuters.

H κεντρική Δαμασκός ήταν σε όλη τη διάρκεια του πολέμου υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης και επλήγη πολύ λιγότερο από ό,τι οι περιοχές των ανταρτών, δείγμα της διαφοράς στη δύναμη πυρός.
Μέρη της ανατολικής Ghouta, που βρίσκεται λίγο έξω από τη Δαμασκό ισοπεδώθηκαν την άνοιξη, όταν η κυβέρνηση άρχισε την επιχείρηση ανακατάληψής της από τους αντάρτες.
Όταν η Ghouta περικυκλώθηκε, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι -πολίτες και μαχητές- επέλεξαν να φύγουν για πιο ασφαλείς περιοχές των ανταρτών στη βόρεια Συρία από το να μείνουν υπό κυβερνητικό έλεγχο.
Άλλοι επέλεξαν να μείνουν.
Ο κίνδυνος να πυροβοληθούν δεν υπάρχει πλέον, αλλά η ανατολική Ghouta δεν είναι σαν τη Δαμασκό, όπου ο κόσμος μπορεί να χαλαρώσει πηγαίνοντας το βράδυ σε κάποιο μπαρ.
Ο πρόεδρος Bashar al – Assad οφείλει σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία του στον πόλεμο στη Ρωσία, που έκανε το 2015 επέμβαση για να τον βοηθήσει και οι στρατιώτες της είναι μία συνηθισμένη εικόνα σε κυβερνητικές περιοχές.
Ακόμα και κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο κόσμος στη Δαμασκό μπορούσε να βγει έξω τα βράδια για να φάει, να πιει, να χορέψει, αλλά, ειδικά φέτος το καλοκαίρι του 2018, τα μπαρ και τα εστιατόρια στην Παλιά Πόλη ήταν συνέχεια γεμάτα.
“Κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν έπεφταν βόμβες, μπορεί να περνούσαν και μέρες χωρίς να έχουμε έστω έναν πελάτη, αλλά ποτέ δεν σταματήσαμε να δουλεύουμε” λέει μία 24χρονη μπαργούμαν η Dana, ενώ φτιάχνει ένα κοκτέιλ Blue moon.
Τα κουρεία έχουν δουλειά και τα καφέ απλώνονται στα πλακόστρωτα τα Σαββατοκύριακα στην Παλιά Πόλη.
Ήταν το πρώτο καλοκαίρι από το 2011, χωρίς τον ήχο του πολέμου στη Δαμασκό.
Αντίθετα, ακούγονται πλέον ήχοι από ντραμς, κιθάρες και τραγούδια, όπως σε έναν γάμο που έγινε πρόσφατα στη συριακή πρωτεύουσα.
Μόνο λίγα μίλια πιο μακριά, στην πόλη Douma της ανατολικής Ghouta, τα ερείπια είναι παντού.
Σε ένα διάτρητο από τις σφαίρες κτίριο, ένας άνδρας καθαρίζει τα συντρίμμια από το μπαλκόνι του πέμπτου ορόφου, προετοιμάζοντας το διαμέρισμα για να κατοικηθεί ξανά.
Ολόκληροι δρόμοι έχουν καταστραφεί, ένα μεγάλο νοσοκομείο έχει μεγάλες τρύπες, αλλά μία γυναίκα κρατάει ένα παιδί ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι, περιμένοντας τον γιατρό να του κάνει μία ένεση.
Ένα άλλο παιδί στον δρόμο σέρνει ένα αυτοσχέδιο καρότσι και πουλάει γλυκά ανάμεσα σε κατεστραμμένα κτίρια.
Οι μάχες σταμάτησαν και στην Douma πριν από λίγους μήνες, αλλά η ανοικοδόμησή της φαντάζει ακόμα κάτι πολύ μακρινό.
Η Συρία δεν μπορεί να πληρώσει για ένα μεγάλο πρόγραμμα ανοικοδόμησης.
Ούτε η Ρωσία και το Ιράν θα πληρώσουν τον λογαριασμό.
Οι δυτικές χώρες θέλουν πρώτα να γίνει πολιτική μετάβαση για να δώσουν λεφτά.
Και σε μία περιοχή της πόλης Χομς, που ανακατέλαβε η κυβέρνηση το 2013 η ανάκαμψη είναι αργή.
Μοιάζει με πόλη φάντασμα, χωρίς κατοίκους και κλειστή από τον στρατό.
Σε μία γειτονιά, παιδιά παίζουν μπάλα κοντά σε κτίρια, που τα ταβάνια έχουν γίνει ένα με τα πατώματα από τους βομβαρδισμούς.
Αλλά ακόμα και στη Δαμασκό, οι νέοι απολαμβάνουν τη νυχτερινή ζωή μεν, σκέφτονται να μεταναστεύσουν δε.
“Μου αρέσει η δουλειά μου, τα μπαρ και η νυχτερινή ζωή, αλλά τελικά θα ήθελα να φύγω από τη Συρία, διότι δεν βλέπω μέλλον εδώ” ανέφερε η Rasha μία 30χρονη ιδιοκτήτρια μπαρ, που έμεινε στη χώρα της όταν έπεφταν οι βόμβες κάθε μέρα, αλλά τώρα μάλλον ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να την εγκαταλείψει.
Βαγγέλης Σπανός
(Αγαπητέ φίλε, τι καλά που συνεχίζετε τα μπάνια. Έπρεπε να είναι λίγο πιο νότια η Ελλάδα -ή λίγο πιο πάνω ο ισημερινός- για να είναι καλοκαίρι όλο τον χρόνο. Βέβαια, αν η Ελλάδα ήταν πιο νότια, μπορεί να είχαμε πόλεμο και βομβαρδισμούς, οπότε καλά είναι κι εδώ που είναι. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

