Too many chiefs for a few Indians

Αγαπητέ πιτσιρίκο και αγαπητοί φίλοι, χαλάει ο κόσμος στη Γαλλία. Ίσως την τελευταία χώρα της Ευρώπης με υποψία δημοκρατίας και πολίτες που στη φλέβα τους κυλάει ακόμα λίγο αίμα.

Μένει να δούμε αν θα ξεκινήσει το πάρτι διάλυσης της Ευρώπης των αγορών ή αν θα είναι μια ακόμα φωτοβολίδα.

Βέβαια, αν δεν τη διαλύσουν οι πολίτες θα διαλύσει εκείνη αυτούς και θα διαλυθεί νομοτελειακά και η ίδια. Ας διαλέξουμε.

Δεν ξεκίνησα να γράφω, όμως, γι αυτό. Είμαι σίγουρος ότι οι δεκάδες ανταποκριτές που έχεις ανά τον κόσμο θα έχουν πιο ξεκάθαρη γνώμη για την κατάσταση στη Γαλλία.

Εδώ στα δικά μας στο Ελλαδιστάν έχουμε μπει για τα καλά σε προεκλογικό κλίμα και η κατάσταση στην επαρχία -όπου ζω- ζέχνει πολλή βρώμα που δεν μπορείς να αποφύγεις, εκτός κι αν κλειστείς σπίτι σου.

Από το πρωί ως το βράδυ, επίδοξοι εραστές της εξουσίας τρέχουν από χοροεσπερίδα σε εκδήλωση και μοιράζουν χειραψίες και πλαστικά χαμόγελα.

Έχουν ξεφύγει τελείως, στέλνουν mail, sms παίρνουν τηλέφωνα για χρόνια πολλά χωρίς καν να σε γνωρίζουν.

Προσωπικά δεδομένα και τρίχες. Λάστιχο οι νόμοι στην Ελλάδα.

Έχω συνηθίσει, όμως, αφού άρχισα κι εγώ να μεγαλώνω αρκετά και δεν με ενοχλούν τόσο πια, αλλά μια αηδία τη νιώθεις.

Όχι γι αυτούς τους ίδιους που έκαναν και κάνουν τη δουλειά τους μια χαρά, αλλά για τους καμαρότους που τρέχουν πίσω τους.

Θα ήταν θλιβερό, αν δεν ήταν πολύ αστείο, αλλά, σερφάροντας σε τοπικό site, έπεσε το βλέμμα μου στις φωτογραφίες μιας εκδήλωσης, όπου οι εν δυνάμει υποψήφιοι ήταν περισσότεροι από τους υπόλοιπους.

Ξεκαρδίστηκα στα γέλια.

Μάλιστα, το ίδιο βράδυ όλοι μαζί, φίλοι και αντίπαλοι, μελλοντικοί τοπικοί αρχόντοι, πήγαν και σε άλλη εκδήλωση όπου ξαναφωτογραφήθηκαν. Ελπίζω με το ίδιο αυτοκίνητο γιατί οι εποχές είναι δύσκολες και τα καύσιμα ακριβά.

Οι γηγενείς της Αμερικής -που είναι σοφός λαός- έχουν μια ωραία παροιμία γι αυτό, που τη θυμήθηκα αμέσως και την έκανα τίτλο σ αυτές τις γραμμές.

Καλές γιορτές σε σένα και σε όλο τον κόσμο.

Βέβαια, όπως θα έλεγε και ο Καθιστός Βούβαλος, κάθε μέρα είναι γιορτή -για την ακρίβεια δώρο- και πρέπει να τη χαιρόμαστε.

Δημήτρης (Καθιστός Βούβαλος)

(Αγαπητέ φίλε, πολλοί οι υποψήφιοι αρχηγοί στη χώρα των γαμάτων. Πάντα πίστευα πως ηγέτη πρέπει να κάνεις αυτόν που δεν το επιθυμεί. Όχι αυτόν που σε παρακαλάει να τον ψηφίσεις. Όσο πιο προτεκτοράτο γίνεται η χώρα, τόσο πληθαίνουν και οι υποψήφιοι ηγέτες. Ναι, είναι για γέλια. Μόνο για γέλια. Να γράψω κι εγώ μια ινδιάνικη παροιμία: “Δεν μπορείς να ξυπνήσεις κάποιον που προσποιείται ότι κοιμάται”. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.