Εγώ, πάντως, χαμογέλασα


Αγαπητέ μου blogger
Διαβάζοντας την εγκύκλιο-προτροπή προς τους εργαζόμενους γνωστού πολυκαταστήματος λιανικής, ομολογώ πως χαμογέλασα. Κι ήταν ένα χαμόγελο πικρίας, που αναπόφευκτα σχηματίζεται, όταν η γνώση και οι εμπειρίες δεκάδων ετών στους χώρους εργασίας, σχηματοποιούν την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω απ’ τις γραμμές του συγκεκριμένου κειμένου.

Δεν είναι δουλειά μου να υποδείξω σε κανέναν τι να κάνει και πώς να φερθεί. Το τί θα πάρεις και τί θα αφήσεις απ’ όσα σου προκύπτουν στη διαδρομή του βιοπορισμού είναι προσωπική υπόθεση του καθενός.

Αυτό που μπορώ να κάνω, σαν ο μάλλον γηραιότερος αναγνώστης του blog, είναι να «μεταφράσω» όσα διάβασα, μήπως και βοηθηθούν οι νεώτεροι για μία καλύτερη αντίληψη των όσων συμβαίνουν γύρω τους, και των λόγων που τα προκαλούν.

Η συντάκτρια του συγκεκριμένου κειμένου δεν έβγαλε από το μυαλό της τη συγκεκριμένη «επιχειρηματολογία». Είναι αναπαραγωγή των όσων συζητήθηκαν στην «επικοινωνία» της με τον διευθυντή πωλήσεων. Έτσι αντιλαμβάνονται τα πράγματα οι «επιχειρήσεις» και στις μεσαίες και ανώτερες διοικητικές θέσεις επιλέγουν και διατηρούν άτομα-φερέφωνα, πρόθυμα να αναπαράγουν τέτοιου είδους αφέλειες.

Της υπέδειξε ο διευθυντής πωλήσεων να συντάξει και να μοιράσει τη συγκεκριμένη εγκύκλιο;

Μάλλον όχι. Την γενική ιδέα και φιλοσοφία παρουσίασε, για να έχει η αρμόδια υπάλληλος τα απαραίτητα επικοινωνιακά «εργαλεία» στις επαφές και συζητήσεις της με το προσωπικό.

Άρα, ήταν δική της πρωτοβουλία να τα κυκλοφορήσει γραπτά;

Μάλλον ναι. Είναι γεμάτος ο μικρόκοσμος των εταιρειών με κοτζαμπάσηδες που θα κάνουν το πάν για να γίνουν βασιλικότεροι του βασιλέως και αρεστοί στους ανωτέρους τους.

Μα με τέτοιες άστοχες (μέχρι βλακείας) κινήσεις;

Με τέτοιες, και με χειρότερες. Για να είσαι «περιφερειακή διευθύντρια λειτουργίας καταστημάτων» σε super-market του προτεκτοράτου πρέπει να ακούς και να αποδέχεσαι τέτοια και τόσο φτηνά ψευδο-επιχειρήματα και να τα αναπαραγάγεις κιόλας.

Μα να τα λες αμάσητα και ανεπεξέργαστα;

Ίσως όχι τόσο χοντροκομμένα, αλλά γιατί φανταζόμαστε πως ο διευθυντής πωλήσεων έχει άποψη και κρίση για το προσωπικό του; Κι αυτός, με τη σειρά του, φερέφωνο κάποιων άλλων είναι, και αναπαράγει χαζομάρες που του λένε (αν δεν προσθέτει κι άλλες, δικής του επινόησης).

Και καλά όλα αυτά, αλλά όταν η «διευθύντρια» συγκέντρωσε όλη αυτή τη μπουρδολογία σ’ ένα χαρτί και το μοίρασε, δεν σκέφτηκε πως μπορεί να κυκλοφορήσει και εκτός της επιχείρησης;

Μπορεί να μην το σκέφτηκε. Όταν σκορπάς δεξιά και αριστερά τόσα και τέτοια φούμαρα χωρίς να υπάρχει αντίλογος -γιατί σίγουρα θα το έχει κάνει προφορικά αρκετές φορές μέχρι σήμερα-, γιατί να σκεφτείς κάτι απροσδόκητο; Όπως περνάει ανώδυνα και αδιαμαρτύρητα το προφορικό, το ίδιο εύκολα θα περάσει και το γραπτό.

Μπορεί και να το σκέφτηκε, αλλά γιατί να διστάσει; Τι θα γίνει, δηλαδή;

Κανένας νόμος δεν απαγορεύει να πληρώνεις κάποιον 300 ευρώ, αν έχει συνυπογράψει την προβλεπόμενη σύμβαση απασχόλησης, καμία διάταξη δεν απαγορεύει να αραδιάζεις χαζομάρες σαν δήθεν επιχειρηματολογία και ποτέ δεν αναφέρθηκε περιστατικό λεκτικής ή έργω εξύβρισης προϊσταμένου από υφιστάμενο για προσβολή νοημοσύνης.

Όλοι οι υπάλληλοι εκποιούν πρόθυμα τα υπολείμματα της όποιας αξιοπρέπειας μπορεί να έχουν, προκειμένου να διαφυλάξουν το πολύτιμο και ανεκτίμητο εισόδημα των 300 ευρώ.

Έπεσε έξω η «διευθύντρια»;

Απ’ ό,τι φαίνεται, όχι. Πουθενά δεν ακούστηκε πως σε κάποια αλυσίδα λιανεμπορίου μερικοί υπάλληλοι -ή έστω κι ένας- έφτυσαν κατάμουτρα μια «διευθύντρια λειτουργίας» επειδή τους προσέβαλε με ένα κατάπτυστο κείμενο-γονατογράφημα. Προς Θεού, η εταιρεία «σέβεται και ακούει τα προβλήματα» του προσωπικού.

Και τι έγινε;

Μα, αυτό που γίνεται χρόνια ολόκληρα στο προτεκτοράτο, ακόμα και την εποχή που δεν ήταν ανοιχτά και απροκάλυπτα παραμάγαζο δανειστών (αν υπήρξε, ποτέ, τέτοια εποχή):

To παρέλαβαν, κούνησαν συγκαταβατικά το κεφάλι τους, σκούπισαν τα σάλια που αφειδώς τούς έφτυσε στα μούτρα η «διευθύντρια», και επέστρεψαν στην καθημερινή τους δραστηριότητα, μάλλον μουρμουρίζοντας σαν εγγαστρίμυθοι τίποτε αντιστασιακά μισόλογα.

Και, βέβαια, επαληθεύοντας την χιλιοειπωμένη αλήθεια περί ανάθεσης, φρόντισαν να διαρρεύσουν το επίμαχο κείμενο σε ΜΜΕ.

Τι μας λένε, λοιπόν;

Βοήθεια συνάνθρωποι, βοήθεια συν-υπήκοοι και συν-υποτελείς, κάντε κάτι! Μαλώστε τον, πείτε του κάτι, ζητήστε του να μην μας ξεφτιλίζει, γιατί εμείς ζυγίσαμε την αξιοπρέπειά μας και τα 300 ευρώ είναι βαρύτερα, και δεν υπάρχουν δουλειές-δουλείες, κι έχουμε και παιδιά (αυτά τα παιδιά, πια, είναι το μόνιμο επιχείρημα) και τι διδάγματα θα τους δώσουμε αν πούμε στη «περιφερειακή διευθύντρια» να πάει να ………;

Α, να μην ξεχάσω και την ανακοίνωση της εταιρείας. Πρόκειται, λέει, για μεμονωμένο περιστατικό. Σωστό, γιατί μάλλον οι υπόλοιποι «περιφερειακοί διευθυντές» δεν ήταν τόσο βλάκες να μοιράσουν τις χαζομάρες τους σε φειγ-βολαν.

Πρόκειται για «μεμονωμένο περιστατικό», όπως συμβαίνει πάντα όταν βγαίνει στη φόρα κάτι ανάλογο. Όσο μπορώ να θυμηθώ, το προτεκτοράτο ήταν πάντα γεμάτο από μελανά στίγματα που το καθένα ήταν «μεμονωμένο περιστατικό». Κι αν τα χιλιάδες «μεμονωμένα» στίγματα κάνουν τη συνολική εικόνα μαύρη κι άραχνη, υπάρχουν και οι συνοδευτικές αποστροφές «μην γενικεύουμε» καθως και «δεν πρέπει μια μεμονωμένη περίπτωση να αμαυρώνει την εικόνα του συνόλου των ………..» (προσθέστε την αρμόζουσα κατάληξη).

Με εκτίμηση

Κώστας

Υ.Γ. Η «διευθύντρια» είναι και αγράμματη, παναθεμά την, γιατί 300% στα 0 euro δεν ειναι 300 euro. Δεν υπάρχει αύξηση σε μηδενικό εισόδημα, αλλά για να είσαι «περιφερειακός διευθυντής λειτουργίας», μάλλον τέτοια αριθμητική πρέπει να ξέρεις.

(Αγαπητέ Κώστα, κι εγώ χαμογελάω, όταν βλέπω τις «αντιδράσεις» στα social media, και ξέρω πως όλοι αυτοί οι έξαλλοι επαναστατημένοι είναι προσκυνημένοι και ρουφιανεύουν τους συναδέλφους τους, για να μην χάσουν την δουλίτσα τους. Βασικά, δεν χαμογελάω· χτυπιέμαι από τα γέλια. Όσο για το μεμονωμένο περιστατικό -και το τι σημαίνει αυτό στη σύγχρονη Ελλάδα-, να θυμίσω πως και η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, είχε αναγγελθεί ως ένα «μεμονωμένο περιστατικό». Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.