Σε ευχαριστώ
Γειά σου, Πιτσιρίκο. Πρώτα απ’ όλα σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ γιατί χάρις σ’ εσένα κυρίως -και εν μέρει στους φίλους/ες που σου γράφουν τις σκέψεις τους- κατάφερα να ξεπεράσω την κατάθλιψη που χτύπησε την πόρτα της ψυχής μου τον τελευταίο χρόνο.
Δεν πτοήθηκα ποτέ, Πιτσιρίκο, στα 50+ χρόνια της μέχρι τώρα ζωής μου, ούτε από τις οικονομικές και εργασιακές δυσκολίες, ούτε από τις στερήσεις και τις σωματικές κακουχίες, μήτε από τα μνημόνια και τις ανατρεπτικές αλλαγές που αυτά έφεραν στην ζωή όλων μας.
Αυτό που χόρτασα, όμως, σε υπερμεγέθη βαθμό και τελικά με λύγισε, είναι η σκατοψυχιά των ανθρώπων. Ανθρώπων που θεωρούν δεδομένο ότι τους χρωστάς χωρίς αυτοί να σου έχουν δώσει τίποτα. Ανθρώπων που τους ευεργετείς -δίνοντάς τους κυριολεκτικά όλο σου το είναι- και σου επιστρέφουν μόνο χολή και δηλητήριο, αν τολμήσεις να σταματήσεις ή έστω να περιορίσεις την προσφορά σου σε αυτούς.
Δεν αναφέρομαι σε μία, δύο ή δέκα περιπτώσεις. Αναφέρομαι στο 99% κάποιων εκατοντάδων (μπορεί και χιλιάδων λόγω του ιδιαίτερου εργασιακού μου βίου) που βρέθηκαν στον δρόμο μου ως τώρα και αφορούν κάθε είδους περιβάλλον (συγγενικό, φιλικό, αισθηματικό, εργασιακό).
Πέρυσι, όμως, τέτοιο καιρό περίπου, δέχτηκα πλήγμα καίριο και από κάποιον που ανήκει στο 1%, με αποτέλεσμα να χάσω κάθε ψήγμα δύναμης και αισιοδοξίας για μιά καλύτερη κοινωνία, για μιά καλύτερη ζωή που θα βασίζεται στον αλληλοσεβασμό και την αλληλεγγύη.
Ας είσαστε καλά, λοιπόν, τόσο εσύ όσο και οι αναγνώστες σου επειδή με βοηθήσατε να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
Ας είναι καλά επίσης και ο Χριστόφορος γιατί ταυτίστηκα στις παραστάσεις του με τα λεγόμενά του και παρατηρώντας τις εκδηλώσεις των υπολοίπων θεατών κατάλαβα πως δεν ήμουν μόνος, τρελός και ψυχοπαθής, ώστε να βλέπω και να αισθάνομαι τα προφανή, ενώ όλοι οι άλλοι τα αφανή.
Δεν είμαστε Άξιοι οι άνθρωποι Πιτσιρίκο να δεχτούμε το Καλό.
Δεν είμαστε, γιατί είμαστε ανάξιοι να το επιστρέψουμε όχι απαραίτητα στον αποστολέα -αφού το ζητούμενο είναι η ανιδιοτέλεια-, αλλά σε άλλους λήπτες, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε έναν ενάρετο κύκλο.
Αυτό το ξέρουν καλύτερα απ’ όλους, αυτοί που βρίσκονται σε θέσεις κλειδιά της κοινωνίας και γι’ αυτό μας φέρονται ως ηλίθια σκατόψυχα μιάσματα. Γιατί είμαστε. Οι λίγες φωτεινές εξαιρέσεις υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν απλά τον κανόνα.
Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για την πολύτιμη συμβολή σου στην αποκατάσταση της ψυχοπνευματικής μου υγείας με τον καθαρό σου λόγο και τη στάση ζωής που κρατάς.
Να είσαι πάντα καλά
Άκης
Υ.Γ. Επειδή κατά καιρούς σας απασχολεί στο blog το θέμα του Έρωτα, θέλω να θυμίσω την υπέροχη ατάκα της αξέχαστης Μαλβίνας κάπου στη δεκαετία του ’90 : «Οι καυλωμέvοι νομίζουν πως είναι ερωτευμένοι. Όχι! Δεν είναι ερωτευμένοι. Καυλωμέvοι είναι.».
(Αγαπητέ Άκη, σέβομαι τους ανθρώπους που παθαίνουν κατάθλιψη. Αυτό σημαίνει ότι έχουν ψυχή. Και ότι τους τους νοιάζει. Άκη, καταλαβαίνω πολύ καλά τι λες γιατί έχω ανάλογες εμπειρίες -και πολλές μάλιστα- αυτά τα τελευταία χρόνια. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως και έναν ωραίο άνθρωπο να γνωρίσεις στη ζωή σου, αξίζει περισσότερο από όσο όλοι οι άλλοι μαζί. Βέβαια, μετά από πολλές άσχημες εμπειρίες που είχα με ανθρώπους -που το έπαιζαν αλτρουιστές και επαναστάτες αλλά είχαν προσωπική ατζέντα-, έγινα καχύποπτος και εμπιστεύομαι πια απόλυτα μόνο τους παιδικούς μου φίλους. Από την άλλη, δεν μπορώ να παραβλέψω πως αυτά τα χρόνια γνώρισα και αρκετούς ωραίους ανθρώπους που με βοήθησαν ανιδιοτελώς. Υπάρχουν. Εμένα με έσωσαν αυτά τα χρόνια οι αναγνώστες του μπλογκ. Χωρίς να με γνωρίζουν. Επίσης, μπορεί κι εγώ να μην στάθηκα στο ύψος των περιστάσεων απέναντι σε κάποιους ανθρώπους. Όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα και η επιβίωση προέχει, δεν μπορείς να είσαι πάντα διαθέσιμος και πάντα στο ύψος των περιστάσεων. Και η ζωή μπορεί να σε πάρει και μπάλα. Έχει κι αρρώστιες η ζωή, έχει και απώλειες. Άκη, εμένα, αν μου έκανε κάτι εντύπωση αυτά τα τελευταία χρόνια, είναι ότι οι Έλληνες δεν στράφηκαν απέναντι στην εξουσία· στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου και κατά των πιο αδύναμων. Βλακώδες και αναποτελεσματικό. Όχι, οι καυλωμέvοι δεν είναι ερωτευμένοι. Αλλά δεν πειράζει. Σημασία έχει να είσαι πάντα καυλωμέvος. Όχι μόνο ερωτικά. Σε ό,τι κάνεις. Επίσης, η Μαλβίνα έλεγε συχνά την φράση “όποιος δεν είναι τώρα, δεν ήταν ποτέ”. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.