Όχι δεν είναι «μπαμπά»

Γεια σου, Πιτσιρίκο. Το ζαβό παιδί του Δράκουλα το έχω σχολιάσει με όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια όλα αυτά τα χρόνια. Γουρλομάτης τζιτζιφιόγκος με EQ (κι όχι μονάχα IQ) φουντουκιού που ετοιμάζεται για πρωθυπουργός του αιώνιου προτεκτοράτου. Όμως, μπροστά στον καιροσκοπισμό και αμοραλισμό του … παιδιού που «τι να κάνει κι αυτό προσπάθησε όσο μπορούσε», σηκώνω τα χέρια ψηλά.

Η δίψα αυτού του ανθρώπου για εξουσία δεν υπερβαίνει απλά κάθε ηθικό περιορισμό – πράγμα απόλυτα αναμενόμενο στο συνάφι του άλλωστε- μα δεν του επιτρέπει να διατηρήσει πάνω ούτε ίχνος ανθρώπινης αξιοπρεπειας.

Σε αυτό τον βοηθά αποφασιστικά η απίστευτη κατάντια της ελληνικής κοινωνίας.

Κανείς δεν καταλαβαίνει τίποτα! Οι μισοί επικροτούν κι οι υπόλοιποι ζηλεύουν τον super γαμάτο πρωθυπουργό μιας παραδομένης χρεοκοπημένης και βαθιά παρηκμασμένης χώρας.

Ο τύπος έκανε ό,τι ήταν απαραίτητο, προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός στο προτεκτοράτο.

Έσκισε τα μνημόνια, έγινε η κάθε λέξη του Συντάγματος, χρησιμοποίησε και βρώμισε ανθρώπους όπως ο Βαρουφάκης, ο Γλέζος κι ο Λαπαβίτσας, διαπραγματεύτηκε στα κρυφά με τους δανειστές που θα τσάκιζε, ενώ έστηνε δημοψηφίσματα, προκειμένου να δραπετεύσει από τον λαό και τις υποσχέσεις που του έδινε.

Κι εκεί που νόμιζε ότι την πάτησε, αντίκρυσε το φως της αποκάλυψης, είδε μπροστά του πεντακάθαρα την αλήθεια.

Οι οπαδοί του δεν έψαχναν για κάτι καλύτερο από εκείνον. Σκατάδες ήτανε που έψαχναν έναν ακόμα σκατά να κάνει την δουλειά αντί για αυτούς.

Τον ήθελαν όμως τσαχπινογαργαλιάρη, ολίγον επαναστάτη, αδίστακτο κάθαρμα μα κατα βάθος (πολύ βάθος) … «καλό παιδί». Καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή τους.

Το …παιδί έπαιξε το ρόλο του μνημονιακού σωτήρα με τεράστια επιτυχία.

Μάζεψε εξωπραγματικά πλεονάσματα που θα τα ζήλευε κι ο τρομερός κουρσάρος των σκοτεινών χρόνων του Μεσαίωνα, Μπαρμπαρόσα.

Μα τώρα ήρθε ξανά η ώρα των εκλογών κι ο τύπακος μοιράζει κάποια από τα λάφυρα στα ζώα που χρόνια τώρα αναίσχυντα λήστευε.

Και τα ζώα χοροπηδάνε από χαρά. Να δεις που στο τέλος θα τον … τιμήσουν με την ψήφο τους.

Και το ζαβό παιδί κοιτάζει με τα γουρλωτά μάτια του σαστισμένο και ψηφίζει τις «προεκλογικές παροχές» του Τσίπρα, κλαψουρίζοντας πως του κλέβει όλες τις φαεινές ιδέες και τις ψεύτικες υποσχέσεις.

Κύριες, κύριοι κι αγαπητά μου παιδιά, η πατρίδα σας η Ελλάδα καλπάζει αγέρωχη προς την επόμενη χρεοκοπία πάνω στο άλογο που κάποτε τον έλεγαν Βουκεφάλα, μετά Κώτσο και τώρα απλά πατροπαράδοτη Ελληνική Μ@λακία.

Κι αν απορείτε γιατί η μαμά Ευρώπη δεν αντιδρά στην ακατάσχετη παροχολογία κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, η απάντηση είναι απλή:

Η κυρα μάνα μας τα έχει παίξει εντελώς.

Δεν είναι μονάχα το ότι έχει αποφασίσει να μας αφήσει στην μοίρα μας όταν στραβωσουν τα πράγματα, είναι τόσο αδύναμη και φοβισμένη που κρύβει όλα της προβλήματα κάτω από το χαλί προσποιούμενη ότι όλα βαίνουν καλώς.

Αρκεί να δει κανείς την εικόνα παράλυσης που εμφανίζει η «παντοδύναμη» Γερμανία, για να καταλάβει τι πραγματικά συμβαίνει.

Αν ρωτήσει βέβαια κανείς τους πρωταγωνιστές για το τι ακριβώς συμβαίνει θα σου πουν ότι η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα.

Η Ευρώπη, τα Βαλκάνια, η Μέση Ανατολή, ο κόσμος ολόκληρος επιστρέφουν στην κανονικότητα.

Σε μια κανονικότητα που δεν την αντέχουν πια οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά του πλανήτη.

Κι όμως, δεν καταγράφονται ισχυρές αντιδράσεις.

Βουλιάζουν όλοι παραδομένοι στον βούρκο της κανονικότητας των καιρών μας.

Γιατί; Μάλλον γιατί μας έχουν πείσει ότι «προσωπική ελευθερία» είναι ο κοινωνικός αυτισμός που προωθούν όλοι, σοβαροί και γελοίοι υπηρέτες του συστήματος.

Δεν εκφράζονται πια ούτε καν οι αυτονόητες ερωτήσεις. Φυσικό δεν είναι να μην υπάρχουν καθόλου απαντήσεις; Όλοι με ρωτάνε «μαμά;». Όχι δεν είναι «μαμά».

Είναι απλά «Ουγκ» αλλά δεν έχουν μείνει λέξεις για να το εκφράσεις.

Φιλια από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Στείλε καμία ανταπόκριση από την ηλιόλουστη παραλία, Πιτσιρίκο μου! Εδώ έχει κανονικό χειμωνιάτικο κρύο.

(Φίλε Ηλία, αν είχες να διαλέξεις για πρωθυπουργό ανάμεσα σε έναν απατεώνα και έναν ηλίθιο, ποιον θα διάλεγες; Αυτό είναι πια το δίλημμα για τους Έλληνες, που μου ήθελαν και άμεση δημοκρατία. Βέβαια, υπάρχουν και άλλες επιλογές αλλά οι Έλληνες -στην πλειοψηφία τους- ψηφίζουν νικητές. Από τις πολλές νίκες, φτάσαμε στην χρεοκοπία και έρχεται και η επόμενη. Είχα γράψει για το ενδεχόμενο να είμαστε απλά σκατάδες. Ηλία, η ανθρωπότητα έχει πετύχει πάρα πολλά τους τελευταίους δυο αιώνες. Τώρα δεν βλέπει τι καλύτερο μπορεί να πετύχει. Χρειάζεται μια νέα ουτοπία. Γιατί αυτά που πέτυχαν οι άνθρωποι, κάποτε ήταν ουτοπία. Προχωράμε κυνηγώντας τις ουτοπίες. Εγώ λέω πως στόχος πρέπει να είναι η εξάλειψη της φτώχειας και η αποσύνδεση της επιβίωσης από την εργασία, μέσω του βασικού εισοδήματος. Γίνεται. Θα γίνει. Τόσα πέτυχαν οι άνθρωποι, θα πετύχουν κι αυτό. Ηλία, σου αφιερώνω το επόμενο podcast. Είναι από την παραλία. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.