Man up!
Αγαπητέ Πιτσιρίκο.
Θα το κρατήσω σύντομο αν και θα μπορούσα να γράφω για ώρες.
Έχω βαρεθεί να ακούω και να διαβάζω τόση αριστερή γκρίνια για την αστυνομική βία.
Ε και; Τι περιμένετε ρε παιδιά; Να το συζητήσετε; Όταν ο ένας κρατάει σφεντόνες ή έστω και μια μολότοφ και στοχεύει έναν μπάτσο ή μια τράπεζα είναι παράνομος. Ακόμα και αν αυτός ο μπάτσος είναι οπλισμένος μέχρι τα δόντια και προστατευμένος με 88 επίπεδα κέβλαρ.
Άπαξ και αποφασίσεις να σηκώσεις το χέρι σου να ρίξεις την πέτρα, πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις και τις συνέπειες. Αλλιώς, κάτσε σπίτι σου.
Το να γκρινιάζεις που σε δέρνουν επειδή δε μπορείς να ρίξεις μολότοφ, να σουλατσάρεις με κουκούλα στα Εξάρχεια ή οτιδήποτε άλλο στα πλαίσια ενός αστυνομοκρατούμενου, άδικου και διεφθαρμένου κράτους είναι χαζομάρα.
Ο παιδαράς που μπαινοβγαίνει στα τμήματα, επειδή ξέρει ότι ακόμα και αν τον συλλάβουν θα τον αφήσει ελεύθερο το κόμμα, δεν κάνει επανάσταση ούτε βοηθάει ως προς αυτό τον σκοπό. Απλά, σπαταλάει πόρους και κάνει κακό στο όποιο σοβαρό κίνημα θα μπορούσε κάποτε να προκύψει.
Ακόμα δε μπορώ να χωνέψω που πριν μερικούς μήνες μέλη του ΚΚΕ διαμαρτύρονταν στα κανάλια του Αλαφούζου και του Κοντομηνά πως η αστυνομία δεν τους επέτρεπε να γκρεμίσουν ΞΑΝΑ το άγαλμα του Τρούμαν. Γιατί έτσι κερδίζονται οι αγώνες. Με πτώσεις αγαλμάτων νεκρών προέδρων δυτικών χωρών.
Αυτά δεν είναι αγώνες, είναι ξεφτίλα. Και εντάξει, τις ήττες η αριστερά τις έχει συνηθίσει τόσα χρόνια. Τώρα θα συνηθίσει και την ξεφτίλα;
Το παιχνίδι, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, έχει χαθεί. Η αριστερά τα έκανε θάλασσα, όσο περνούν τα χρόνια γίνεται όλο λιγότερο ικανή ακόμα και για τα βασικά και ο καπιταλισμός μας έχει πάρει μπάλα όλους.
Χώρια που ένας σκασμός από εμάς έχει φύγει στο εξωτερικό και δε νομίζω να υπάρχει και μεγάλη διάθεση για επιστροφή.
Να επιστρέψεις γιατί;
Για την περηφάνια του να είσαι Έλληνας επειδή το πήρε ο Τσιτσιπάς;
Για τη Μακονία;
Για το ελατήριο της οικονομίας που όπου να ‘ναι θα εκτοξευθεί;
Ή για τους αγώνες που η αριστερά υπόσχεται εδώ και χρόνια, λίγο λιγότερα απ’ όσο οι Χριστιανοί υπόσχονται τη Δευτέρα Παρουσία. Pass!
Πλατειάζω.
Οπότε, σταματάω λέγοντας το πολύ απλό.
Η επανάσταση είναι δύσκολη, έχει πόνο, δάκρυ ακόμα και αίμα. Αν δεν είσαι έτοιμος γι’ αυτό, κάτσε στα αυγά σου. Μπορείς να προσπαθήσεις για κάτι. Η προσπάθεια και μόνο σε κάνει ήρωα.
Αλλά τη στιγμή που βάζεις στην εξίσωση τα καταπατημένα ανθρώπινά σου δικαιώματα, τελείωσες.
Γιατί αν υπήρχαν δικαιώματα, δεν θα είχες λόγο να κάνεις επανάσταση.
Οπότε η γκρίνια σου στις κάμερες και στα βίντεο στο ίνσταγκραμ σε αυτοακυρώνουν.
Να μαθαίνεις κάθε μέρα τον αντίπαλό σου και ίσως κάποια μέρα να είσαι έτοιμος και εσύ και εγώ και όλοι μας να αλλάξουμε κάτι.
Μέχρι τότε, όμως, το πιο σπουδαίο είναι να παλεύουμε για την αξιοπρέπειά μας. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό.
Δ.
(Αγαπητέ φίλε, δεν γκρινιάζουν για το ξύλο αυτοί που είναι στους δρόμους. Γκρινιάζουν αυτοί που είναι στα social media. Κι εγώ μπερδευόμουν κάποτε αλλά τους ξεχώρισα. Υπάρχουν “αναρχικοί” και “αγωνιστές” του twitter. Αυτοί είναι εσωτερικού χώρου. Αν έχετε προσέξει, οι νεαροί αναρχικοί που έχουν συλληφθεί -ακόμα και με την κατηγορία της τρομοκρατίας- έχουν αναλάβει τις ευθύνες τους. Δεν άρχισαν να λένε “δεν το έκανα εγώ”, “με έμπλεξαν οι άλλοι”, “ήμουν νέος και δεν ήξερα”, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι· ονόματα δεν λέμε. Πάντως, κάνουν μεγάλο κακό αυτοί οι “συριζοαναρχικοί” που το μόνο που τους νοιάζει είναι η τσέπη τους. Αυτοί μάλλον θα φάνε ξύλο από όλους στο τέλος. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.